ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಶತ್ರುಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೂ ಸಹ, ಮೃತದೇಹಗಳಂತೆ ಆಗುತ್ತಾರೆ; ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಅಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿ, ಅಮರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯಾವುದು ಸದಾ ಹಿತಕರವಲ್ಲವೋ, ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ ಅದು ಪೋಷಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಸಂತೋಷವನ್ನು ಸದಾ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸದಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ. ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನ—ಎಲ್ಲವೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತವೆ; ಅಣಿಮಾದಿ ಸಾಧನೆಗಳು ಸಹ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಇನ್ನೇಕೆ ಹೇಳಬೇಕು? ಈ ಕ್ರಿಯೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ, ಎಲ್ಲ ವಾಂಛಿತಗಳು ಮತ್ತು ಗುರಿಗಳು ಈಡೇರಿದಾಗ, ಏನು ಅಸಾಧ್ಯವೂ ಉಳಿಯದು. ಈಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಶುದ್ಧ ಪರಲೌಕಿಕ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಕ್ರಿಯೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪುಣ್ಯವುಳ್ಳ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾ, ವಿಷ್ಣು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರುದ್ರನು ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಆಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತು ಇತರ ಲೋಕಪಾಲಕರು, ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ನವಗ್ರಹಗಳು, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ವಸಿಷ್ಠರಂತಹ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರು—ಎಲ್ಲರೂ ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಶ್ವೇತಾಶ್ವತರ, ಅಗಸ್ತ್ಯ, ದಧೀಚಿ ಮುಂತಾದವರು, ನಮ್ಮಂತಹ ಶಿವಭಕ್ತರು, ನಂದೀಶ್ವರ, ಮಹಾಕಾಲ, ಭೃಂಗಿ ಮುಂತಾದ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳು—allರು ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ದೈತ್ಯರು, ಶೇಷಾದಿ ಮಹಾನಾಗರು, ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಭೂತಗಳು, ಪಿಶಾಚಿಗಳು—ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಈ ವಿಧಿಯ ಮೂಲಕ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ವಿಧಾನದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ದೈವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನವನ್ನು, ವಿಷ್ಣು ವಿಷ್ಣುಸ್ಥಾನವನ್ನು, ರುದ್ರನು ರುದ್ರಸ್ಥಾನವನ್ನು, ಇಂದ್ರನು ಇಂದ್ರಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಗಣೇಶನು ಸಹ ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ ಗಣೇಶತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು—ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ತಂಪಾದ ಚಂದನಜಲದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ, ಬಿಳಿ ಹೂವಿನಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಮೂಲಕ. ಅಲ್ಲಿ, ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸುಂದರ ಕಮಲಾಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದ್ದರೆ ಬಂಗಾರದ ಅಥವಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ಕಮಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ, ಬೆರಳಿನ ಗಾತ್ರದ, ಆಕರ್ಷಕ ಮತ್ತು ಶುಭಕರವಾದ ಸಣ್ಣ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಬಿಲ್ವದಾಳಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಗರು, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಹिंगುಳವನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಚಂದನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪೀತಮಣಿಯನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ವಿವಿಧ ಸುಗಂಧ ಹೂವಿನಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೆ ಕಪ್ಪು ಅಗರು ಧೂಪವನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಗುಗ್ಗುಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಪಾಯಸವನ್ನು, ತುಪ್ಪದ ದೀಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಪಣೆಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ನಂತರ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವಾಧಿದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮಾಪಣೆ ಕೇಳಿ, ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಶಿವಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿ, ಹೀಗೆ ಪಂಚಸುಗಂಧದಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಶುಭ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಪೂಜಿಸುವವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸನ್ಮಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಪರಮ ಗುಪ್ತವಾದ ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ನಾನು ಶಿವಭಕ್ತನಾದ ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು, ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶಿವನೇ ಹೇಳಿದ್ದನು. ಪ್ರತಿ ದಿನ, ನಿತ್ಯ, ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಮತ್ತು ಕಾಮ್ಯ—all ವಿಧಿಗಳ ಯಶಸ್ಸು ಇಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ; ಲಿಂಗಸ್ಥಾಪನೆಯಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ತಕ್ಷಣ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಜಗತ್ತು ಲಿಂಗದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ; ಎಲ್ಲವೂ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಲಿಂಗಸ್ಥಾಪನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಕುರಿತು ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು? ಈ ಲಿಂಗ, ವಿಶ್ವನಾಥನು, ಶಿವನೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಇದು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೋ, ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಅಥವಾ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಈ ಲಿಂಗವೆಂದರೆ ಏನು? ಮಹೇಶ್ವರನು ಹೇಗೆ ಲಿಂಗಧಾರಿ? ಅವನು ಹೇಗೆ ಲಿಂಗಸ್ವರೂಪಿ? ಶಿವನು ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಪೂಜಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ? ಲಿಂಗವು ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಆದಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಅದು ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ, ಮಾಯೆ, ಅದರ ಸ್ವರೂಪ ಆಕಾಶ; ಅದರಿಂದಲೇ ಈ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಅದು ಅಶುದ್ಧ, ಶುದ್ಧ, ಶುದ್ಧ-ಅಶುದ್ಧ ಎಂಬ ಮೂರು ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ—ಅದರಿಂದ ಶಿವ, ಮಹೇಶ, ರುದ್ರ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮ ಉಂಟಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪಂಚಭೂತಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಶಿವನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವು ಇಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿವನು ಲಿಂಗ, ಏಕೆಂದರೆ ಲಿಂಗವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದೆ ಯಾವುದೂ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಉದಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹುಟ್ಟಿದ ಜಗತ್ತಿನ ಲಯವೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಲೇ ಅವನ ಲಿಂಗಸ್ವರೂಪ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ, ಬೇರೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ; ಲಿಂಗವೇ ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ದೇಹ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಇಬ್ಬರೂ ಅಧಿಷ್ಠಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶಿವನು ಅಂಬೆಯೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು; ಲಿಂಗವೇ ವೇದಿ, ಲಿಂಗವೇ ಮಹಾದೇವಿ, ಲಿಂಗವೇ ನೇರವಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರ. ಇವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದರಿಂದ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದಂತೆ; ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಇವರಿಗೆ ಲಿಂಗದ ದೇಹರೂಪವಿಲ್ಲ. ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಶುದ್ಧರು, ಅವರ ದೇಹಗಳು ಕೇವಲ ರೂಪಕ; ಅದು ಶಿವನ ಪರಮಶಕ್ತಿ, ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪ. ಶಕ್ತಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ದೊರೆತಾಗ, ಅದು ಚರಾಚರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ; ನೂರು ವರ್ಷಗಳಾದರೂ ಅವನ ಮಹಿಮೆ ವರ್ಣನೆಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ ಕೂಡ ಮೋಹಿತರಾದರು, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಪ್ರಳಯ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ. ವಿಷ್ಣು ಜಲರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಆಳವಾದ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಗ್ಗಳುತ್ತಿದ್ದನು; ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮವು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದುದನು.