ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಯಾರಾದರೂ ಯಾರ ಮೇಲೆ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು, ಹತ್ಯೆ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ, whether one is ಧನಿಕ ಅಥವಾ ಬಡ, ಕಲ್ಲಿನ ಲಿಂಗದಲ್ಲಾದರೂ, ಸ್ವಯಂಭೂ ಲಿಂಗದಲ್ಲಾದರೂ, ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾದ ಲಿಂಗದಲ್ಲಾದರೂ ಅಥವಾ ವೇದಮಾರ್ಗದ ಲಿಂಗದಲ್ಲಾದರೂ, ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಬಂಗಾರ ಅಥವಾ ಮೌಲ್ಯವಾದ ರತ್ನಗಳು ದೊರೆಯದಿದ್ದಾಗ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಪರ್ಯಾಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದಲೇ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ಯಾರು ಪೂಜೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬಹುದು, ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ತಾವು ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಫಲವನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಕೂಡ ಫಲ ಕಾಣದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಫಲ ಸಿಗುವುದು ಖಚಿತ. ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಸ್ತುಗಳು, ಬಂಗಾರ, ರತ್ನಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಗುರುಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ ಕೊಡಬೇಕು. ಗುರು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾಗಲೀ ಕೊಡಬಾರದು. ಯಾರಾದರೂ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಗುರು ಅಥವಾ ಇತರರ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೂ ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಪೂಜೆಗೆ ಬಳಸಿದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಯಾರು ಲೋಭದಿಂದ ಪೂಜೆಗೆ ಬಳಸಿದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಾವು ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಆಶಿತ ಫಲವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದ ಸತ್ಯ. ಯಾರಾದರೂ ಹೊಸದಾದರೂ ಅಥವಾ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಲಿಂಗವನ್ನಾದರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ತಾವೇ ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಬ್ಬರೂ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬಹುದು. ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಯಾವುದೇ ವಕ್ರತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಫಲದಲ್ಲಿ ಏನು ತಾರತಮ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಏಕೆ ಬೇಕು? ಆದರೂ, ನಾನು ಈ ಕಾರ್ಯದ ಪರಮ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ—even if one's life is beset by enemies or tormented by ಅನೇಕ ರೋಗಗಳು. ಮರಣದ ದ್ವಾರದವನೇ ಆದರೂ, ಅವನು ನಿರ್ವಿಕಾರವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಬಡವನು ಪೂಜ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕೈಯಲ್ಲೇನೂ ಇಲ್ಲದವನು ಕುಬೇರನಂತೆ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕುರುಡು, ಅಂಗವೈಕಲ್ಯ ಇರುವವರೂ ಮನೋಹರರಾಗುತ್ತಾರೆ, ವೃದ್ಧರೂ ಯುವಕರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಶತ್ರುವು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ವಿರೋಧಿಯು ದಾಸನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮರಣಶೀಲವಿರುವದು ಅಮೃತವಾಗುತ್ತದೆ, ವಿಷವೂ ಅಮೃತವಾಗುತ್ತದೆ; ಸಮುದ್ರ ಭೂಮಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಭೂಮಿ ಸಮುದ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಳವಾದ ಬಿರುಕು ಬೆಟ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ, ಬೆಟ್ಟ ಬಿರುಕು ಆಗುತ್ತದೆ; ತಾವರೆ ತೊಟಿಯು ಅಗ್ನಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಅಗ್ನಿಯೂ ವೈಶ್ವಾನರ ಸರೋವರವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಡು ತೋಟವಾಗುತ್ತದೆ, ತೋಟ ಕಾಡಾಗುತ್ತದೆ; ದುರ್ಬಲ ಹರಣು ಸಿಂಹವಾಗುತ್ತದೆ, ಸಿಂಹವೂ ಹರಣಗಳ ಆಟದ ವಸ್ತುವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಧರ್ಮದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತದೆ, ಮಾತು ಸೇವಕಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಖ್ಯಾತಿಯು ವೇಶ್ಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಬುದ್ಧಿಯು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸು ವಜ್ರದಂತೆ ದೃಢವಾಗುತ್ತದೆ, ಶಕ್ತಿಯು ಮಹಾವಾಯುವಾಗುತ್ತದೆ, ಬಲವು ಉಗ್ರಮತ್ತವಾದ ಆನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ದೃಢ ಪ್ರayat್ನದಿಂದ, ಶತ್ರುಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಸ್ಥಗಿತವಾಗುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲ ವಿರೋಧಿಗಳೂ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಶತ್ರುವು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಶವದಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ಪೀಡಿತನಾದರೂ ಅಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿ, ತಾನೇ ಅಮೃತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾನಿಕರವಾದುದನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ, ಅದು ಪೋಷಕವಾಗುತ್ತದೆ; ನಿರಂತರ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಸುಖವು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸದಾಗಿ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ ಎಲ್ಲವೂ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಣಿಮಾದಿ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಸಹ ಸಹಜವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಇನ್ನಷ್ಟು ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆ? ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆ ಮತ್ತು ಗುರಿಗಳ siddhige, ಈ ಕಾರ್ಯ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಏನು ಅಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾನು ಶುದ್ಧ ಪರಲೌಕಿಕವಾದ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಕಾರ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಇದು ಪರಮ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಇದನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ—ಬ್ರಹ್ಮಾ, ವಿಷ್ಣು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರುದ್ರನು. ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಲೋಕಪಾಲಕರು, ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಆರಂಭಿಸುವ ನವಗ್ರಹಗಳು, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ವಸಿಷ್ಠ ಮುಂತಾದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರು, ಶ್ವೇತಾಶ್ವತರ, ಅಗಸ್ತ್ಯ, ದಧೀಚಿ ಮುಂತಾದ ಋಷಿಗಳು, ಶಿವಭಕ್ತರು, ನಂದೀಶ್ವರ, ಮಹಾಕಾಲ, ಭೃಂಗಿ ಮುಂತಾದ ಗಣಪತಿಯರು, ಪಾತಾಳದ ದೈತ್ಯರು, ಮಹಾನಾಗರಾದ ಶೇಷನು, ಸಿದ್ಧರು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಭೂತಗಳು, ಪಿಶಾಚಿಗಳು—ಇವರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಈ ವಿಧಿಯಿಂದ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮತ್ವವನ್ನು, ವಿಷ್ಣು ವಿಷ್ಣುತ್ವವನ್ನು, ರುದ್ರನು ರುದ್ರತ್ವವನ್ನು, ಇಂದ್ರನು ಇಂದ್ರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಇದೇ ವಿಧಾನದಿಂದ ಗಣೇಶನು ಗಣೇಶತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದನು: ಶೀತಲ ಚಂದನದ ನೀರಿನಿಂದ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿ, ಶುಭ್ರವಾಗಿ ಅರಳಿದ ತಾವರೆ ಹೂಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದನು. ಅಲ್ಲಿ, ಸುಂದರವಾದ ತಾವರೆ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು, ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು; ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ ಬಂಗಾರ ಅಥವಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ, ಅಥವಾ ತಾನು ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಾರ. ತಾವರೆ ರೇಖೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸುಗಂಧದಿಂದ ಮಾಡಿದ, ಅಂಗುಷ್ಠದಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ, ಆಕರ್ಷಕವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ ಸಣ್ಣ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಗರು ಇರಿಸಬೇಕು, ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಹಿಂಗೆ ರಕ್ತಚೂರ್ಣವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಚಂದನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಪಿತ್ತಳವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸುಗಂಧಯುಕ್ತ, ಆನಂದಕಾರಿಯಾದ ವಿವಿಧ ಹೂಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಪ್ಪು ಅಗರು ಧೂಪವನ್ನು, ಗುಗ್ಗುಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ, ಮೆರುಗುಳ್ಳ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪಾಯಸವನ್ನು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿ, ತುಪ್ಪದ ದೀಪಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ, ಲಿಂಗದ ಸುತ್ತ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯಾದ ಶಿವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ತುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮಾಪಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಲಿಂಗದೊಡನೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಶಿವಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯ ಭಾವದಿಂದ, ಐದು ಸುಗಂಧದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಶುಭಕರವಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ—ಇದನ್ನು ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳು ಸಾಧ್ಯ.