ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಹೋಮವೆಂಬುದು ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಪವಿತ್ರ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ತುಪ್ಪ, ಜೇನು, ಮೊಸರು, ಹಾಲು, ಅಕ್ಕಿ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಹವನದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶಾಂತಿ ಅಥವಾ ಪೌಷ್ಟಿಕತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ, ಏಳು ವಿಧದ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಇತರ ಹವನದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು. ಇದೇ ರೀತಿ, ವಶೀಕರಣ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಣ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇವೆ ಬಳಸಬೇಕು. ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ವಶೀಕರಣ, ಆಕರ್ಷಣ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಶತ್ರು ಜಯ—all ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಪಲಾಶ, ಖದಿರ ಇತ್ಯಾದಿ ಮರಗಳ ಇಂಧನ ಬಳಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಕ್ರೂರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಒಲೆಂಡರ್, ಅರ್ಕ ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳಿನ ಮರಗಳ ಇಂಧನವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಇರುವವನು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪೌಷ್ಟಿಕತೆಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಆದರೆ ಕ್ರೂರ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನಿಗೆ ದುಷ್ಟ ಕಾರ್ಯಗಳ ವಿಧಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಯೋಗ್ಯ. ಆದರೂ, ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಪರಿಹಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ದುಷ್ಟ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಶತ್ರುವಿನ ವಿರುದ್ಧ ನೆರವೇರಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ತನ್ನ ದೇಶದ ರಾಜನ ವಿರುದ್ಧ ಅಥವಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ, ಭಕ್ತ, ಗೌರವಾರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದುಷ್ಟ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಶತ್ರುವು ಶಿವಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ, ಯಾರು ಆಗಲಿ, ಅವರ ವಿರುದ್ಧವೂ ದುಷ್ಟ ವಿಧಿ ಮಾಡಬಾರದು. ತನ್ನ ದೇಶದ ರಾಜನ ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತನ ವಿರುದ್ಧ ದುಷ್ಟ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ವಂತ ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ರಾಜ ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತನಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಾರದು. ಯಾರಾದರೂ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೋಮವನ್ನು ಕಲ್ಲಿನ ಲಿಂಗ, ಸ್ವಯಂಭು ಲಿಂಗ, ಋಷಿಗಳ ಸ್ಥಾಪಿತ ಲಿಂಗ ಅಥವಾ ವೇದೀಯ ಲಿಂಗದ ಮೇಲೆ ನೆರವೇರಿಸಬಹುದು—ಧನಿಕನಾಗಲಿ, ಬಡವನಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದು ಸಮಾನ. ಚಿನ್ನ ಅಥವಾ ರತ್ನಗಳು ದೊರೆಯದಿದ್ದರೆ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಪರ್ಯಾಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ವಿಧಿ ನೆರವೇರಿಸಬಹುದು. ಯಾರಾದರೂ ವಿಧಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆರವೇರಿಸಬಲ್ಲವನಾದರೂ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ವಿಧಿಯ ನಂತರ ಫಲ ಕಾಣದಿದ್ದರೆ, ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಪುನರಾವೃತಿಯಿಂದ ಫಲವು ಖಂಡಿತ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ ಚಿನ್ನ, ರತ್ನಗಳಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಗುರುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು. ಗುರುಗಳು ಸ್ವೀಕರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಗುರು ಅಥವಾ ಇತರರ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೂ, offerings ಅನ್ನು ತಾನು ಮತ್ತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು. ಯಾರಾದರೂ ಲೋಭದಿಂದ ಪೂಜೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಅವರು ಬಯಸಿದ ಫಲವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಲಿಂಗವೋ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿದ ಲಿಂಗವೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ತಾನೇ ಆಗಲಿ, ಇತರರು ಆಗಲಿ, ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿಷ್ಕಳಂಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು; ಫಲದಲ್ಲಿ ಯಾವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಹೇಗೆ ಬೇಕು? ಆದರೂ, ನಾನು ಈ ಕಾರ್ಯದ ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ—even if one is beset by enemies or suffering from many diseases. ಮರಣದ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಬಡವನು ಪೂಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದವನು ಕುಬೇರನಂತೆ ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ವಿಕಲಾಂಗನೂ ಆಕರ್ಷಕನಾಗುತ್ತಾನೆ, ವೃದ್ಧನೂ ಯೌವನಪೂರ್ಣನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶತ್ರುವು ಸ್ನೇಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ವಿರೋಧಿಯು ಸೇವಕನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮರಣಶೀಲವು ಅಮೃತವಾಗುತ್ತದೆ, ವಿಷವೂ ಅಮೃತವಾಗುತ್ತದೆ; ಸಮುದ್ರವೂ ಭೂಮಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಭೂಮಿಯೂ ಸಮುದ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಿರುಕು ಪರ್ವತವಾಗುತ್ತದೆ, ಪರ್ವತ ಬಿರುಕು ಆಗುತ್ತದೆ; ಕಮಲದ ಕೆರೆ ಅಗ್ನಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಅಗ್ನಿಯೂ ವೈಶ್ವಾನರ ಸರೋವರವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಡು ಉದ್ಯಾನವಾಗುತ್ತದೆ, ಉದ್ಯಾನ ಕಾಡಾಗುತ್ತದೆ; ದುರ್ಬಲ ಹರಣ ಸಿಂಹವಾಗುತ್ತದೆ, ಸಿಂಹ ಹರಣದ ಆಟದ ಬಾಣಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮಹಿಳೆಯರು ಪ್ರೇಮಪರರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಮಾತು ಸೇವಕಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಕೀರ್ತಿ ವೇಶ್ಯೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಬುದ್ಧಿ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸು ವಜ್ರದಂತೆ ದೃಢವಾಗುತ್ತದೆ, ಶಕ್ತಿ ಮಹಾವಾತದಂತಾಗುತ್ತದೆ, ಬಲ ಮದಗೊಂಡ ಆನೆಯಂತಾಗುತ್ತದೆ. ದೃಢ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಶತ್ರುಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಸ್ಥಗಿತವಾಗುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲ ವಿರೋಧಿಗಳೂ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಶತ್ರುಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೂ, ಶವಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ; ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ತಾನೇ ಅಮೃತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾನಿಕರವಾದುದನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ, ಪೌಷ್ಟಿಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಯಾವಾಗಲೂ ಅನುಭವಿಸಿದರೂ, ಸುಖ ಹೊಸದಾಗಿ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ ಎಲ್ಲವೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತವೆ; ಅಣಿಮಾದಿ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಸಹ ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆ? ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳು, ಧ್ಯೇಯಗಳು ಈ ವಿಧಿಯಿಂದ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ; ಯಾವುದೂ ಅಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾನು ಪರಮ ಪರಲೌಕಿಕ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ಕಾರ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಪರಮ ಪುಣ್ಯಯುಕ್ತವಾದ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರುದ್ರ—all ದೇವತೆಗಳು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಲೋಕಪಾಲಕರು, ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ನವಗ್ರಹಗಳು, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ವಸಿಷ್ಠರಂತಹ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರು—all completed this rite. ಶ್ವೇತಾಶ್ವತಾರ, ಅಗಸ್ತ್ಯ, ದಧೀಚಿ ಮತ್ತು ನಾವು ಶಿವಭಕ್ತರೂ, ನಂದೀಶ್ವರ, ಮಹಾಕಾಲ, ಭೃಂಗಿಯಂತಹ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳೂ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೈತ್ಯರು, ಮಹಾನಾಗರಾದ ಶೇಷಾದಿಗಳು, ಸಿದ್ಧ, ಯಕ್ಷ, ಗಂಧರ್ವರು, ರಾಕ್ಷಸ, ಭೂತ, ಪಿಶಾಚರು—ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಈ ವಿಧಿಯಿಂದ ಪಡೆದರು. ಈ ವಿಧಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ದೇವತ್ವವನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು. ಇಂತಹ ಮಹತ್ತರವಾದ ಹೋಮ ಮತ್ತು ಪೂಜಾ ವಿಧಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥನ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.