ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಪವಿತ್ರ ಪೂಜೆಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಈ ಕಥನದಲ್ಲಿ, ಪೂಜಕನು ಶುಭಸುಗಂಧದ ಪುಷ್ಪಗಳು, ದೀಪಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ವಿಧಿಯುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಲೇಪನಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಪಲ ತೂಕದ ಸುಗಂಧದ ಲೇಪನವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಲೇಪಿಸಲು ಹನ್ನೊಂದು ಪಲಗಳಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಲೇಪನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆರಾಧನೆಗೆ ಸುವರ್ಣ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸುಗಂಧಮಯ ಪುಷ್ಪಗಳು, ನೀಲಕಮಲ ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಮಲಗಳು, ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ಬಿಲ್ವದಾಳಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಶಂಭುವಿಗೆ ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಕಮಲಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಕಪ್ಪು ಅಗರ, ಕರ್ಪೂರ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಗುಗ್ಗುಳಿನಿಂದ ತಯಾರಾದ ಧೂಪವನ್ನು ಹಚ್ಚಬೇಕು. ಕಪಿಲ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೀಪಗಳು ಹಾಗೂ ಕರ್ಪೂರದ ವತ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳಗಿಸಬೇಕು. ಐದು ಬ್ರಹ್ಮರು, ಆರು ಅಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಆವರಣಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಲಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ, ಬೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ ಮಹಾನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಪಾಟಲ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ಇತರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸುಗಂಧಿತವಾದ ನೀರನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಐದು ವಿಧದ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ವೀಳೆ, ಹಾಗೂ ಸುವರ್ಣ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ವಿಭಿನ್ನ, ನಯವಾದ, ಹೊಸ ಹಾಗೂ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಆನಂದಕೊಡುವ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಡು, ವಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಮನರಂಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಪಠಿಸಬೇಕು, ಅಥವಾ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲದ ಪ್ರಕಾರ ಒಂದು ಬಾರಿ ಅಥವಾ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪಠಿಸಬಹುದು. ಹೋಮವನ್ನು ಆ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹತ್ತು ಭಾಗದ ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದ್ರವ್ಯಕ್ಕೂ ನೂರು ಒಂದು ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿನಾಶ ಅಥವಾ ಹೊರಹಾಕುವ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಶಿವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಶಿವಲಿಂಗದಲ್ಲಿ, ಶಿವಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಮೂರ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೃದುದೇಹ ಶಂಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ವಿನಾಶದಂತಹ ಕ್ರೂರ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾವಲು ಮತ್ತು ಚಮಚವನ್ನು ಇಂಜಿನಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಂಗಾರದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲು, ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು, ಜೇನು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾದ ಹೋಮದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಹಾಲಿನಿಂದ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಮರಣ ಜಯಿಸಲು ಎಳ್ಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ರೋಗ ಶಮನಕ್ಕಾಗಿ ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ, ಅಥವಾ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಅವುಗಳಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಧನಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಮಹಾದಾರಿದ್ರ್ಯ ಶಮನಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು; ವಶೀಕರಣಕ್ಕಾಗಿ ಜಾತಿಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಕರವೀರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ದ್ವಿಜನು ಆಕರ್ಷಣ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕುವ ವಿಧಿಯನ್ನು, ಜೇನಿನಿಂದ ಸ್ಥಂಭನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಸ್ಥಂಭನವನ್ನು ಸಾಸಿವೆಕಾಳಿನಿಂದಲೂ ಮಾಡಬಹುದು; ಉರುಳಿಸುವುದನ್ನು ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಬಳಸಿ; ಹೊಡೆಯುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕತ್ತೆ ಅಥವಾ ಒಂಟೆಯ ರಕ್ತದಿಂದ ಅಥವಾ ಎರಡನ್ನೂ ಬಳಸಿ ಮಾಡಬಹುದು. ವಿನಾಶ ಮತ್ತು ಹೊರಹಾಕುವ ವಿಧಿಗಳಿಗೆ ರೋಹೀ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಎಳ್ಳಿನೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ ಬಳಸಬೇಕು; ವೈರಾಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಎಣ್ಣೆ ಬಳಸಬೇಕು; ಹಾಲಿಗೆ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ. ಸೈನ್ಯಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಂಭಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ರೋಹೀ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಕೆಂಪು ಸಾಸಿವೆ ಮಿಶ್ರಿತ ಹೋಮದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು. ಕ್ರೂರ ವಿಧಿಗಳಿಗೆ ಯಂತ್ರದಿಂದ ಪಡೆದ ಎಣ್ಣೆ, ಕಹಿ ಬೇಳೆ ಮತ್ತು ಹತ್ತಿ ಬೀಜ ಅಥವಾ ಎಲುಬುಗಳನ್ನು ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಕ್ರೂರ ವಿಧಿಗಳಿಗೆ ಸಾಸಿವೆಕಾಳು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಜ್ವರ ಶಮನ ಮತ್ತು ಶುಭಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಲನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಹೋಮವನ್ನು ಜೇನು, ತುಪ್ಪ, ಮೊಸರು, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿಯಿಂದ, ಅಥವಾ ಶುದ್ಧ ಹೋಮದ್ರವ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಶಾಂತಿ ಅಥವಾ ಪೋಷಣೆಯ ವಿಧಿಗಳಿಗೆ ಏಳು ವಿಧದ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಇತರ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು, ವಶೀಕರಣ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿಯೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು. ಬಿಲ್ವದಾಳಗಳಿಂದ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ವಶೀಕರಣ, ಆಕರ್ಷಣ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಶತ್ರು ಜಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಶಾಂತಿ ವಿಧಿಗಳಿಗೆ ಪಲಾಶ, ಖದಿರ ಮತ್ತು ಇತರ ಮರಗಳ ಇಂಧನವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು; ಕ್ರೂರ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಅರಳಿಮರ, ಅರ್ಕ ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳಿನ ಮರಗಳ ಇಂಧನವನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಳಸಬೇಕು. ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವನು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ಕೋಪಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನವನು ಕ್ರೂರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ತೀವ್ರ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಪರಿಹಾರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಶತ್ರುವಿನ ಮೇಲೆ ಕ್ರೂರ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು. ತನ್ನ ದೇಶದ ರಾಜನ ಮೇಲೂ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತ ಅಥವಾ ಗೌರವನೀಯ ಯಾರ ಮೇಲೂ ಕ್ರೂರ ವಿಧಿ ಮಾಡಬಾರದು. ಯಾವುದೇ ಶತ್ರುವಿನ ಮೇಲೂ, ಅವರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವಚನದಲ್ಲಿ ಶಿವಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಮೇಲೂ ಕ್ರೂರ ವಿಧಿ ಮಾಡಬಾರದು. ತನ್ನ ದೇಶದ ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತನ ಮೇಲೆ ಕ್ರೂರ ವಿಧಿ ಮಾಡಿದರೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನು ಪತನವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ವಂತ ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ತನ್ನ ರಾಜನಿಗೆ ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ಕ್ರೂರ ವಿಧಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ದೂರವಿರಬೇಕು. ಯಾರ ಮೇಲಾದರೂ ಹತ್ಯೆ ಅಥವಾ ಇತರ ಕ್ರೂರ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪೂರ್ಣ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ಕಲ್ಲಿನ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ, ಅದು ದಾರಿದ್ರ್ಯವಂತನಾದರೂ, ಶ್ರೀಮಂತನಾದರೂ, ಸ್ವಯಂಭೂ ಲಿಂಗದಲ್ಲಾದರೂ, ಋಷಿಗಳು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಲಿಂಗದಲ್ಲಾದರೂ, ವೇದಪ್ರಮಾಣಿತ ಲಿಂಗದಲ್ಲಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದು. ಸುವರ್ಣ ಅಥವಾ ರತ್ನಗಳ ಲಭ್ಯತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರ್ಯಾಯ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ವಿಧಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಯಾವುದೋ ಭಾಗವನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೂ, ಉಳಿದ ಭಾಗ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಮಾಡಿದರೂ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ವಿಧಿ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಫಲ ಕಾಣದಿದ್ದರೆ, ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಪುನಃ ಮಾಡಬೇಕು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಫಲ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸುವರ್ಣ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳನ್ನು, ಗುರುಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನೂ ಕೊಡಬೇಕು. ಗುರು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ಅಥವಾ ಶಿವಭಕ್ತರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಗುರು ಅಥವಾ ಇತರರ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೇ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರೂ, ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಯಾವ ಭ್ರಾಂತನು ಲೋಭದಿಂದ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೂ, ಅವನು ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಪೂಜಿಸಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು, ಅದು ಹೊಸದಾಗಿರಲಿ, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಾಗಿರಲಿ, ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬಹುದು; ಸ್ವತಃ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು.