ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ವೈಷ್ಣವ, ಬ್ರಾಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರುದ್ರ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿದವನು, ಅಲ್ಲಿ ಬಹು ಕಾಲವಿಡಿ ವಾಸ ಮಾಡಿ, ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾದ ಅನೇಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ನಂತರ, ಆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ದಾಟಿ, ಐದು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸಿ, ಶ್ರೀಕಣ್ಠನಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಶಿವನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಯಾರಾದರೂ ಅರ್ಧ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನಂತರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಕೇವಲ ಚತುರ್ಥ ಭಾಗದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದವನು, ದೇಹದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮತ್ತು ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸಿ, ಮೇಲಿನ ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಪೌರುಷ ಮತ್ತು ರೌದ್ರ ಲೋಕಗಳನ್ನು, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯು ನೀಡಿದ realmಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಾವಿರಾರು ಯುಗಗಳ ಕಾಲ, ಅನೇಕ ವಿಧವಾದ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷಯಗೊಂಡಾಗ, ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕುಟುಮದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ, ಹಿಂದಿನ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅಪಾರ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ಬಂಧಿತ ಆತ್ಮನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಶಿವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಬೇಕು; ಆ ಧರ್ಮದ ಗೌರವದಿಂದ, ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಶಿವನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ವಿದ್ಯೇಶ್ವರರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ವಿದ್ಯೇಶ್ವರರೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅನೇಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಳಗೋ ಹೊರಗೋ, ಪುನಃ ಚಕ್ರವಾತವಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ, ಶಿವಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಶಿವನಂತೆ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದಾಗ, ಮತ್ತೆ ಜನನವಾಗದು. ಶಿವನಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಸಂಸಾರಿಕ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಬದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ, ಶಿವಧರ್ಮವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಒಮ್ಮೆ, ಎರಡು ಬಾರಿ, ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ತಿರುಗಿದವನು ಮಾತ್ರ ಪುನಃ ಜನನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಮತ್ತೆ ವಿಶ್ವಾಧಿಪತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಶಿವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಲಾದರೂ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗಬೇಕು. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಬಯಸಿದವನು ಶಿವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಲವಂತವಿಲ್ಲ. ಅತ್ಯಂತ ವಾದ ಅಥವಾ ಹಠದಿಂದ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಇದು ಆಕರ್ಷಕವಲ್ಲ; ಆದರೆ ಪವಿತ್ರ ಕರ್ಮಗಳ ಪುಣ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಇತರರಿಗೆ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಬಹುದು. ಯಾರು ಸಂಸಾರವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೋ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಯಾರಾದರೂ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ವತಃ ಬಯಸಿದರೆ, ಅವನು ಶಿವಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, “ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದವೇ ವೇದದ ಸಮಾನವಾದ, ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ಅವಧಿಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು, ಶಿವನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈಗ, ಶಿವಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾದವರಿಗೆ ಐಚ್ಛಿಕ ಕರ್ಮಗಳೂ ಇರುವವೆಯೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇದ್ದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕು. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಕೆಲವು ಕರ್ಮಗಳಿವೆ, ಮುಂದಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಕೆಲವಿವೆ; ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಎರಡಕ್ಕೂ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ, ಅವು ಐದು ವಿಧಗಳಾಗಿವೆ. ಕೆಲವು ವಿಧಿ-ಕರ್ಮಗಳು, ಕೆಲವು ತಪಸ್ಸಿನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿವೆ. ಕೆಲವು ಜಪ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿವೆ, ಕೆಲವು ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿವೆ; ವಿಧಿ-ಕರ್ಮವು ಅರ್ಪಣೆ, ದಾನ, ಪೂಜೆ ಕ್ರಮದ ಪ್ರಕಾರ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಕರ್ಮಗಳು ಫಲ ನೀಡುತ್ತವೆ, ಇತರರಿಗೆ ಅಲ್ಲ; ಆ ಶಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ನಾನು, ಶಿವ, ಪರಾತ್ಮನ ಆದೇಶ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದ್ವಿಜನು ಐಚ್ಛಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆದೇಶದ ಪ್ರಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಈಗ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಐಚ್ಛಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶೈವ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು, ಒಳಗೋ ಹೊರಗೋ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಶಿವ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಗತ ಭೇದವಿಲ್ಲ. ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ, ಶೈವ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ವಿಭಜಿತರಾಗಿಲ್ಲ; ಶಿವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು ಶೈವರೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವರು. ವಿಧಿಕ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ಮಹೇಶ್ವರರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಒಳಗೋ ಶೈವರಾಗಿ, ಹೊರಗೋ ಮಹೇಶ್ವರರಾಗಿ ವರ್ತಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ, ವಿವರಿಸಲಿರುವ ವಿಧಿ-ಪೂಜೆಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಾರದು; ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು, ಅದರ ವಾಸನೆ, ಬಣ್ಣ, ರುಚಿ ಮುಂತಾದವುಗಳ ಪ್ರಕಾರ. ಅಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸು ಇಚ್ಛಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಲೇಪಿಸಿದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಸಿದಂತೆ, ಕನ್ನಡಿಯ ಮೇಲಿನಂತೆ ಸ್ಮೂತ್ ಆಗಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ— ಮೊದಲು ಪೂರ್ವದ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಾರ್ಗದ ಪ್ರಕಾರ ಗುರುತು ಹಾಕಬೇಕು; ನಂತರ, ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ಹಸ್ತಗಳ ಗಾತ್ರದ ವೃತ್ತವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಎಂಟು ದಳಗಳಿರುವ ಕಮಲವನ್ನು, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೀಜದ ಭಾಗವಿರುವಂತೆ, ರತ್ನ, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಇತರ ಪುಡಿಗಳಿಂದ, ಲಭ್ಯವಿರುವದನ್ನು ಬಳಸಿ ರೇಖಿಸಬೇಕು. ಅದು ಐದು ಆವರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು, ಅದ್ಭುತವಾದ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ; ದಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು, ರೇಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು. ಪೂರ್ವದ ದಳದಿಂದ ವಾಮಾದಿ ಎಂಟು ರುದ್ರರನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇರಿಸಬೇಕು; ಬೀಜದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು, ಬೀಜಗಳಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು. ದಂಡದಲ್ಲಿ ಶಿವಸ್ವರೂಪದ ಧರ್ಮವನ್ನು, ಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಶಿವಾಧಾರಿತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು; ಬೀಜದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ವೃತ್ತಗಳನ್ನು. ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶಿವ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವ ಎಂಬ ಮೂರು ಮೂಲ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು; ಎಲ್ಲಾ ಆಸನಗಳ ಮೇಲೆ, ವಿವಿಧ ಹೂಗಳಿಂದ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿರಬೇಕು. ಐದು ಆವರಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಜೊತೆಗಿಟ್ಟು, ಕ್ರಿಸ್ತಾಲದಂತೆ ಶುದ್ಧವಾದ, ಶಾಂತವಾದ, ಶೀತಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವನು ವಿದ್ಯುತ್ ವಲಯದಂತೆ ಜಟಾಮುಕಟವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹುಲಿ ಚರ್ಮವನ್ನು ತೊಡಿದ, ನಗುವಿನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಕಮಲದಂತೆ ಮುಖವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನಾಗಿರಬೇಕು. ಅವನ ಪಾದಗಳು, ಕೈಗಳು, ತುಟಿಗಳು ಕೆಂಪು ಕಮಲದ ದಳಗಳಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿರಬೇಕು. ದೈವಿಕ ಆಯುಧಗಳು, ದೈವಿಕ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ, ಐದು ಮುಖಗಳು, ಹತ್ತು ಭುಜಗಳು, ಚಂದ್ರಕಲಾ ರತ್ನದಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿರಬೇಕು. ಅವನ ಪೂರ್ವದ ಮುಖವು ಮೃದು, ಉದಯ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಮೂರು ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಚಂದ್ರಕಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿರಬೇಕು. ಅವನ ದಕ್ಷಿಣ ಮುಖವು ಕಾಳಮೇಘದಂತೆ ಉಜ್ವಲ, ಭಯಂಕರ, ಭ್ರೂಭಂಗದಿಂದ ಗಂಭೀರ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪು ವೃತ್ತದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿರಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ, ಶಾಸ್ತ್ರದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಶಿವನ ಮಹಾ ಪೂಜೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ.