ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರವಿಷ್ಠಾ ನಕ್ಷತ್ರದ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಭಾದ್ರಪದ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು, ಪೂರ್ವಾಷಾಢಾ ನಕ್ಷತ್ರದ ಪ್ರಭಾವವಿರುವ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಅಭಿಷೇಕ ಮತ್ತು ಜಲಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಹಾಲಿನ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಶತಭಿಷಕ್ ನಕ್ಷತ್ರದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯವನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಕೃತ್ತಿಕಾ ನಕ್ಷತ್ರದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ದೀಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಬೇಕು; ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಆರ್ದ್ರಾ ನಕ್ಷತ್ರದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಶಿವನಿಗೆ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಈ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಅವರು ಉತ್ಸವವನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಪೀಠವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಮಹಾಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು, ಅಥವಾ ವಿಶೇಷ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದು. ಶುಭಕರ ವಿಧಿಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ನಂತರವೂ ಅಥವಾ ಧರ್ಮಮಯ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ದುಃಖ, ದೋಷ, ದುಷ್ಟಸ್ವಪ್ನ, ಅಥವಾ ಅಶುಭ ದೃಶ್ಯಗಳು ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಅಥವಾ ವಿಪತ್ತು, ಅಪಶಕುನ, ಭಾರೀ ರೋಗಗಳು ಉಂಟಾದರೆ, ಸ್ನಾನ, ಪೂಜೆ, ಪಠಣ, ಧ್ಯಾನ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ದಾನ ಮುಂತಾದ ಶಾಂತಿ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ವಿಧಿಗಳು ನಿಯಮಾನುಸಾರ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿವೆ; ಶಿವನ ಹೋಮದಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನ ಉಂಟಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಪುನಃ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಶರ್ವನ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸುವವನು, ಮಹಾದೇವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಒಂದೇ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುವವನು ಶ್ರೀಕಂಠನಾಥನ ದಿವ್ಯ, ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ಕೋಟಿ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಮಹಾಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಉಮಾ ಅಥವಾ ಕೌಮಾರ ಲೋಕವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ವೈಷ್ಣವ, ಬ್ರಾಹ್ಮ, ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರುದ್ರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನಂತರ ಐದು ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಶ್ರೀಕಂಠನಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಶಿವನ ಪುರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅರ್ಧ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದರೂ, ಅದನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ ಮಾಡಿದರೆ, ನಂತರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗದ ಆಚರಣೆಯವರಾದರೆ, ದೇಹದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮತ್ತು ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಮೇಲಿನ ಅವ್ಯಕ್ತ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯ ಪೌರುಷ ಮತ್ತು ರೌದ್ರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಾವಿರಾರು ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ವಿವಿಧ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷಯವಾದಾಗ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ, ಹಿಂದಿನ ಸಂಸ್ಕಾರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಹಾತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಬಂಧನದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶಿವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯ; ಆ ಧರ್ಮದ ಗೌರವದಿಂದ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಶಿವಪುರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅನೇಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ವಿದ್ಯೇಶ್ವರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೇಶ್ವರರೊಂದಿಗೆ ಅನೇಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಳಗಾಗಲಿ ಹೊರಗಾಗಲಿ, ಪುನಃ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ಶಿವಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಶಿವನಂತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಿವನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಡಗಿಸದಿದ್ದರೂ, ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸಿದರೂ, ಶಿವಭಕ್ತನಾದವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಒಂದು, ಎರಡು, ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಪುನಃ ಸುತ್ತಿದವನು ಮರಳಿ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಪುನಃ ವಿಶ್ವಾಧಿಪತ್ಯ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಶಿವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವಿರುವ ರಾಜನಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಾದರೂ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತನಾಗಿ, ಶಿವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಪರಮೋನ್ನತ ಗತಿಯ ಆಸೆ ಇದ್ದರೆ, ಯಾರ ಮೇಲೂ ಬಲವಂತವಿಲ್ಲ. ಜಗಳ ಅಥವಾ ಹಠದಿಂದ ಈ ಮಾರ್ಗವು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಆಕರ್ಷಕವಲ್ಲ; ಆದರೆ ಯಾರು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳ ಗೌರವದಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ಯಾರವರ Samsāra hetu (ಸಂಸಾರದ ಕಾರಣ) ಅನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೋ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ಇದನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಶಿವನನ್ನು ಬಯಸುವವನು, ಅವನಿಗಾಗಿ ಶಿವಧರ್ಮವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತನು ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: "ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ಬಾಯಿಂದಲೇ ನಾನು ವೇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ, ಶಿವನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಹೇಳಿದ ನಿತ್ಯ ಮತ್ತು ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ, ಶಿವಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾದವರಿಗೆ ಐಚ್ಛಿಕ ಕರ್ಮಗಳಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಅವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ." ಪ್ರಭು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: "ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲ ನೀಡುವ ಕೆಲವು ಕರ್ಮಗಳಿವೆ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲ ನೀಡುವ ಕೆಲವು ಇವೆ; ಮತ್ತೆ, ಎರಡೂ ಫಲ ನೀಡುವ ಐದು ವಿಧದ ಕರ್ಮಗಳಿವೆ. ಕೆಲವು ಕರ್ಮಗಳು ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ, ಕೆಲವು ತಪಸ್ಸಿನ ಸ್ವರೂಪದವು. ಕೆಲವು ಪಠಣ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ, ಕೆಲವು ಈ ಎಲ್ಲದರಿಂದ ಕೂಡಿವೆ; ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಕರ್ಮಗಳು ಅರ್ಪಣೆ, ದಾನ, ಪೂಜೆಗಳ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ಈ ಕರ್ಮಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ, ಇತರರಿಗೆ ಅಲ್ಲ; ಈ ಶಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ನಾನೇ ಶಿವ, ಪರಮಾತ್ಮನ ಆದೇಶ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದ್ವಿಜನು ಐಚ್ಛಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆದೇಶಾನುಸಾರ ಮಾಡಬೇಕು; ಈಗ ಈ ಲೋಕ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಫಲ ನೀಡುವ ಐಚ್ಛಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶೈವರು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು, ಒಳಗಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನಿಂದ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಶಿವ ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರಲ್ಲಿ ಪರಮ ವಿಭೇದವಿಲ್ಲ. ಶೈವರು ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವ ಶಿವಭಕ್ತರು; ಮಹೇಶ್ವರರು ಎಂದರೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಒಳಗಿನಿಂದ ಶೈವರಾಗಿ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರರಾಗಿರಬೇಕು. ಆಚರಣೆಯ ಕ್ರಮವನ್ನು ಬದಲಿಸಬಾರದು; ಭೂಮಿಯನ್ನು ಘಮ, ವರ್ಣ, ರುಚಿ ಮುಂತಾದ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಚ್ಚಿದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಸಿ, ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ಗುರುತಿಸಿ, ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ಹಸ್ತಗಳ ವೃತ್ತವನ್ನು ರಚಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲೇ, ರತ್ನಗಳ ಪುಡಿ, ಚಿನ್ನ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಂದ, ಶುದ್ಧ ಎಂಟು ದಳಗಳ ಕಮಲವನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಸುಮಭಾಗವೊಡನೆ ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ, ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು ಶಿವನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೆ, ಈ ಲೋಕ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸುಖ ಮತ್ತು ಶಿವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.