ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಯಜ್ಞದ ಅಗ್ನಿಕುಂಡವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು. ಅಗ್ನಿಕುಂಡವು ಅಗಲವಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಆಳವಾಗಿರಬೇಕು; ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಂಟು ದಳಗಳಿರುವ ಕಮಲದಾಕಾರವಿರಬೇಕು, ಅದು ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎತ್ತವಾಗಿರಬೇಕು, ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಎತ್ತವಾಗಿರಬಹುದು. ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಎತ್ತರವು, ವಿಸ್ತಾರದ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಇರಬೇಕು, ಆದರೆ ನಾಭಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಎತ್ತರವಾಗಿರಬಾರದು. ಅದರ ಮಧ್ಯವನ್ನು ಮಧ್ಯ ಬೆರಳಿನ ಮಧ್ಯ ಮತ್ತು ಮೇಲಿನ ಜೋಡಿಗಳ ನಡುವೆ ಅಳೆಯಬೇಕು. ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಕೈಗೆ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಿನ ಅളವಿದೆ; ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಸುತ್ತ ಮೂರು, ಎರಡು ಅಥವಾ ಒಂದು ಮೆಖಲಾ (ಪಟ್ಟಿ) ಇರಬಹುದು. ಇದನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಸೊಗಸಾಗಿ, ನಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು; ಅದು ಅತ್ತಿ ಎಲೆಯಾಕಾರದಂತೆ ಅಥವಾ ಆನೆಗೆ ಬೆಂಬಲವಾದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಮೆಖಲಾವನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ಅಥವಾ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಳಗಡೆ, ಸೊಗಸಾದ ತೆರೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಮೆಖಲಾವನ್ನು ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ತೆರೆಯಾಗಿ ಬಿಡಬೇಕು; ವೇದಿಕೆಗೆ ಎತ್ತರದ ನಿಶ್ಚಿತ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ, ಅದು ಮೃದುವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಮರಳುयुक्तವಾಗಿರಬಹುದು. ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ವೃತ್ತವನ್ನು ಗೋಮಯ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು; ಪಾತ್ರೆಯ ಅಳವಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ. ಅಗ್ನಿಕುಂಡವು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು, ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಗೋಮಯ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಲೇಪಿಸಬೇಕು. ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತೊಳೆದು, ಅದನ್ನು ಬಿಸಿಯಾಗಿಸಿ, ಮತ್ತೊಂದು ನೀರಿನಿಂದ ಛರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ತಾನು ಪಾಲಿಸುವ ಪರಂಪರೆಯ ಕ್ರಮದಂತೆ, ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಮೇಲೆ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು. ಛರಿಸಿದ ನಂತರ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಸನವನ್ನು ದರ್ಭಾ ಹುಲ್ಲು ಅಥವಾ ಹೂಗಳಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಪೂಜೆಗೆ ಹಾಗೂ ಅಗ್ನಿಹೋಮಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ತೊಳೆದ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೀರಿನಿಂದ ಛರಿಸಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಅವು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಲಾದವುಗಳಾಗಿರಬಹುದು, ಮರದಿಂದ ಮಾಡಲಾದವುಗಳಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮನೆಯಲ್ಲಿನವುಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ಅಥವಾ, ಮತ್ತೊಂದು ಯೋಗ್ಯ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ತರುವುದಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಸುತ್ತ ಮೂರು ಬಾರಿ ಪ್ರಾದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ತರುವುದು. ಅಗ್ನಿಯ ಬೀಜಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಇಡಬೇಕು; ಯೋನಿ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಅಥವಾ ತಾನು ಎದುರಾಗಿ ಇಡುವುದು. ಪಂಡಿತನು ಅಗ್ನಿಕುಂಡದ ಪೂರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತನ್ನ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ, ಆ ತೆರೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಚಿಂಚು ಹೋಲುವಂತೆ ಇರಬೇಕು. ಅಗ್ನಿ ಹೊರಬಂದ ನಂತರ, ಹೊರಗಿನ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಚಕ್ರಾಕಾರದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ, ತುಪ್ಪದ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳವರೆಗೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ತಾನು ಪಾಲಿಸುವ ಪರಂಪರೆಯ ಕ್ರಮದಂತೆ, ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಶಿವನ ರೂಪವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಿಂದ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು. ಮಂತ್ರವನ್ನು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, 'ಗೋ' ಎಂಬ ಹಸ್ತಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಸೊಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಅವು ಬಂಗಾರದಾಗಿರಬೇಕು, ತಾಮ್ರ, ಕಬ್ಬಿಣ ಅಥವಾ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಬಾರದು. alternatively, ಅವು ಯಜ್ಞಕಟುಗಳಿಂದ, ಪರಂಪರೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಕೌಶಲ್ಯದಿಂದ, ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ವೃಕ್ಷದ ಎಲೆಯಿಂದ, ಮಧ್ಯದಿಂದ ಎತ್ತವಾಗಿರುವ, ಮುರಿಯದ ಎಲೆಯಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು. ಅವುಗಳನ್ನು ದರ್ಭಾ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಜೋಡಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಮಾಡಿ, ಮತ್ತೆ ನೀರಿನಿಂದ ಛರಿಸಿ, ಪರಂಪರೆಯ ಕ್ರಮದಂತೆ, ಶಿವನ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಅಗ್ನಿಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಎಂಟು ಬೀಜಮಂತ್ರಗಳ oblationಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು: 'ಭ್ರುಂ', 'ಸ್ತುಂ', 'ಬ್ರುಶ್ರುಂ', 'ಪುಂಡ್ರಂ', 'ದ್ರಂ' ಮತ್ತು ಇತ್ಯಾದಿ. ಏಳು ಬೀಜಮಂತ್ರಗಳು ಅಗ್ನಿಯ ಏಳು ಜಿಹ್ವೆಗಳಿಗಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಮಧ್ಯ ಜಿಹ್ವೆಯು 'ತ್ರಿಶಿಖಾ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಅದು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಜಿಹ್ವೆಗಳು: ರಕ್ತಾ (ಕೆಂಪು), ಅಗ್ನೇಯೀ (ಅಗ್ನಿಯ), ನೈರೃತೀ (ನಿರೃತಿಗೆ ಸೇರಿದ), ಕೃಷ್ಣಾ (ಕಪ್ಪು), ಸುಪ್ರಭಾ, ಮರುತ್ಜಿಹ್ವಾ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತನ್ನ ಹೆಸರಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿವೆ. ಪ್ರತಿ ಬೀಜಮಂತ್ರದ ನಂತರ 'ಸ್ವಾಹಾ' ಅನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಠಿಸಬೇಕು; ಅವುಗಳ ಜಿಹ್ವಾ-ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜಿಹ್ವೆಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು oblationಗಳನ್ನು 'ರಂ', 'ವಹ್ನಯೆ', 'ಸ್ವಾಹಾ'ಯೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ತುಪ್ಪ ಅಥವಾ ಯಜ್ಞಕಟುಗಳಿಂದ ಛರಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಶಿವ ಅಗ್ನಿ ಸ್ಥಾಪನೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ದೀಪದವರೆಗೆ ಛರಿಸಿ, ನಂತರ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳಗಿದ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಪಲಾಶ ವೃಕ್ಷದ ಕಟುಗಳು ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಂದು ಯೋಗ್ಯ ವೃಕ್ಷದವುಗಳು, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ, ಹನ್ನೆರಡು ಬೆರಳಿನ ಅಳವಿರಬೇಕು, ಸರಳವಾಗಿರಬೇಕು, ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಒಣಗಿರಬಾರದು, ಚರ್ಮ intact ಆಗಿರಬೇಕು, ದೋಷರಹಿತವಾಗಿರಬೇಕು, ಸಮಾನ ಅಳವಿರುವುದು. alternatively, ಅವು ಹತ್ತು ಬೆರಳಿನ ಅಳವಿರಬಹುದು, ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅಳೆಯಬೇಕು, ಅಥವಾ ಕೈಗೆ ಸಮಾನ ಉದ್ದವಾಗಿರಬಹುದು; ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ತುಪ್ಪವನ್ನು ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲಿನ ಬ್ಲೇಡ್ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಿನ ಉದ್ದದಲ್ಲಿ, ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ, ಒಂದು ಧಾನ್ಯದ ಅಳವಿನ ಆಹಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ, ಪುಳಿಯಿದ ಅಕ್ಕಿ, ಸಾಸಿವೆ, ಜೋಳ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ತಿನ್ನುವ, ಲೇಪಿಸುವ ಅಥವಾ ಹೀರುವ ಆಹಾರಗಳನ್ನು, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಿ, ದೊರಕಿದರೆ ಬಳಸಬಹುದು. ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತಾರು, ಐದು, ಮೂರು, ಅಥವಾ ಒಂದೇ oblationಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ. ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸೊಪ್ಪಿನಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ಅಥವಾ ಸೊಪ್ಪು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕೈಯಿಂದ, ದೈವಿಕ ಅಥವಾ ವಿಧಿ prescribe ಮಾಡಿದ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ, ಅಥವಾ ಋಷಿಯ ನೀರಿನಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಒಂದೇ ಪದಾರ್ಥ ದೊರಕಿದರೆ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕಾಗಿ ಮಂತ್ರ ಪಠಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮೂರು oblationಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ, ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಸೊಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ, ಅದರ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಹೂವನ್ನಿಟ್ಟು, ಸೊಪ್ಪನ್ನು ಕೆಳಗಡೆ ಹಿಡಿದು, ದರ್ಭಾ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಆವೃತ ಮಾಡಿ, ಮೂಲ ಭಾಗವನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ, ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಜೋಳದ ತೊಡೆಯಷ್ಟು ದಪ್ಪದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ 'ವೌಷಟ್' ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ. ಹೀಗೆ ಪೂರ್ಣ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಪುನಃ ನೀರಿನಿಂದ ಛರಿಸಿ; ನಂತರ, ದೇವಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ವಿದಾಯ ಮಾಡಿ, ಯಜ್ಞ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ವಿದಾಯ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ದಿನವೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು; alternatively, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತಂದು, ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ prescribe ಮಾಡಿದಂತೆ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು. ಮಾತು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಗರ್ಭದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, fuel ಅನ್ನು ಪುನಃ ಇಟ್ಟು, enclosing sticks ಅನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, sprinkling vessel ಅನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ನೀರು ಛರಿಸಬೇಕು. ನೈಋತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟು, ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ತುಪ್ಪದ ಸಂಸ್ಕಾರವರೆಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಸೊಪ್ಪನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಗರ್ಭಧಾರಣ, quickening, ಮತ್ತು ಕೂದಲು ವಿಭಜನೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಹೊಸದಾಗಿ ಬೆಳಗಿದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮೂರು ಕಾಲು, ಏಳು ಕೈ, ನಾಲ್ಕು ಶೃಂಗ, ಎರಡು ತಲೆ, ಜೇನುಬಣ್ಣ, ಮೂರು ಕಣ್ಣು, ಜಟಾಧಾರಿ, ಚಂದ್ರಚೂಡ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಬೇಕು.