ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಶಿವಪೂರ್ಣಿಮಾ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಶಿವನ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೆಲೆಸಿದ್ದರು. ಅವರು ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಲಾದ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು—ಶಾಂತ, ನಗುನಗುತಿರುವ, ಸಮೃದ್ಧ ಮತ್ತು ಸತ್ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡವರಾಗಿದ್ದರು. ಆ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಶೈವರು, ಮಹೇಶ್ವರರು ಮತ್ತು ಗೌರವಪೂರ್ಣ ದ್ವಿಜರು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು; ಒಳಗೆ ಮತ್ತು ಹೊರಗೆ, ಎಲ್ಲವೂ ತಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಂತೆ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಶಿಲೆ, ಮರ, ಇಟ್ಟಿಗೆ ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಪವಿತ್ರ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ನದಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ—even in a blessed home, whether rich or poor—one should worship Shiva with devotion, using wealth acquired righteously and never neglecting one's capacity. ಆದರೆ, ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದಲೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ದೋಷವಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಭಗವಂತನು ಭಕ್ತನ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬಧ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಧರ್ಮಪೂರ್ವಕ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೂ ಫಲ ಸಿಗದು; ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೇ ಕಾರಣ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ತಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು, ಶಿವನಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯ—ಚಿಕ್ಕದಾಗಲಿ, ದೊಡ್ಡದಾಗಲಿ—ದನಿಕನಿಗೂ ಬಡವನಿಗೂ ಫಲ ಒಂದೇ. ಬಡವನಾದರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕಾರ್ಯಮಾಡಬೇಕು; ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ದನಿಕನು ಕಾರ್ಯಮಾಡಬಾರದು. ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲವೂ ಕೊಟ್ಟರೂ ಫಲ ಸಿಗದು; ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯೇ ಕಾರಣ. ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ಮಹಾ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಶಿವನ ದಿವ್ಯನಗರವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು; ಶಿವನ ಸ್ವರೂಪದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅದು ಸಾಧ್ಯ. ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ, ಪರಮೇಶ್ವರನ ಭಕ್ತಿ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದುದು; ಆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಕ್ತನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಇಲ್ಲ. ಶಿವಮಂತ್ರ ಜಪ, ಧ್ಯಾನ, ಅಗ್ನಿಹೋಮ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ಪಾಠ, ದಾನ, ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವನೆಗಾಗಿ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿದರೂ ಮುಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಏನನ್ನೂ ಮಾಡದೆ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶಿವಭಕ್ತನಿಗೆ ಸಾವಿರ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತ, ನೂರಾರು ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ವಿಧಿಗಳು ಅಥವಾ ಮಾಸಿಕ ಉಪವಾಸಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರ್ವತ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕೇವಲ ಚಿಕ್ಕ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ; ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ನಿಜವಾದ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶುದ್ಧ ಗುಣದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಯೋಗಿಗಳು ಶುದ್ಧ ಗುಣದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ. ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದವರು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಮೋಗುಣದ ದಾನವರು—ದಾನವರು, ರಾಕ್ಷಸರಂತೆ—ಲೋಕೋದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಯಾರ ಗುಣವಾದರೂ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತಿ ಪಾಪಸಾಗರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ದೋಣಿಯಂತೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ; ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ರಜೋಗುಣ ಅಥವಾ ತಮೋಗುಣದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ, ಕುಳದ ಕೀಳಾದರೂ, ಅತ್ಯಂತ ಪತನಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, degraded ಆಗಿದ್ದರೂ, ಶಿವನಿಗೆ ಶರಣಾದರೆ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ ಪೂಜ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಶಿವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ, ಇದು ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ವೇದಜ್ಞರಿಂದ ನಿರ್ಧಾರಗೊಂಡಿದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ, ಮದ್ಯಪಾನ, ಕಳ್ಳತನ, ಗುರುಪತ್ನಿಯ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ, ತಾಯಿ ಅಥವಾ ತಂದೆ ಹತ್ಯೆ, ವೀರನ ಹತ್ಯೆ, ಅಥವಾ ಭ್ರೂಣ ನಾಶ—ಈ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಶಿವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಯಥಾಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರಿಂದ, ಪತನಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು; ಭಕ್ತನಾದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ—ಅವನು ಭಿಕ್ಷೆಮಾಡುತ್ತಾ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಮಹಾಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ, ದೇವದೇವನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕೆಟ್ಟ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದವರು—ನೀರಿನ ಮೇಲೆ, ಗಾಳಿಯ ಮೇಲೆ, ಅಥವಾ ಇತರ ತೀವ್ರ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ—ಅವುಗಳಿಂದ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು. ಆದರೆ, ಯಾರಾದರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಒಂದು ಸಲ Shiva-ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೂ, ಶಿವಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ಸುಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು, ಸಂಪತ್ತಿನ ದಾನಗಳು—even a fraction of a crore—ಶಿವಸ್ವರೂಪದ ಆರಾಧನೆಗೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ಬಂಧನದಲ್ಲಿರಲಿ, ಮುಕ್ತನಾಗಿರಲಿ, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದ ನಂತರ, ಭಕ್ತನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದು ನಿಶ್ಚಯ. ಕೋಪವಿಲ್ಲದವರಾಗಿರಲಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಡಿರಲಿ, ಶಿವನನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದವರು—even if fallen or deluded—they are liberated. ಅಥವಾ, ದೇವರನ್ನು ಷಡಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಥವಾ ಸ್ತೋತ್ರ-ಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದ ಭಕ್ತನು, ಕೋಪವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, whether attained or not attained, he is indeed accomplished. ಇಲ್ಲಿ, attain ಮಾಡದವರು attain ಮಾಡಿದವರಂತೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಬ್ರಹ್ಮನ ಭಾಗದಿಂದ ಅಥವಾ ಹಂಸದಿಂದ, ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾವಾಗಲೂ, Shiva-ನನ್ನು hymn-ಮಂತ್ರದಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು—ಒಂದು ಸಲ, ಎರಡು ಸಲ, ಮೂರು ಸಲ, ಅಥವಾ ಯಾವಾಗಲೂ. ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಭುಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಶಿವ, ಪುಣ್ಯವಂತನು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ—even aided by the self—is not worshipped. ಅವನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ; ಮಾನವನ ಅಪರೂಪದ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಮೋಹಿತನು ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಆ ಜನ್ಮ ಫಲವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮುಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ, ಮಾನವನ ಅಪರೂಪದ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪಿನಾಕಧಾರ Shiva-ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರು— ಅವರಿಗೆ ಜನ್ಮ ಫಲಪ್ರದ; ಭವಭಕ್ತರಾದ, ಭವಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಬಾಗಿದ, ಅವರು ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ್ದಾರೆ. ಭವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವರಿಗೋಸ್ಕರ ದುಃಖದ ಭಾಗವಿಲ್ಲ; ಸುಂದರ ಮನೆಗಳು, ರಜೋಗುಣದ ಆಭರಣಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರು— ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು, ಅದು ಅಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ—ಇವು ಶಿವಪೂಜೆಯ ಫಲಗಳು, ಮಹಾ ಭೋಗ ಮತ್ತು ದೇವಲೋಕದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ.