ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಕುಂಭ ರಾಶಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಗಂಗಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವುದು, ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಎಳ್ಳು ಮಿಶ್ರಿತ ನೀರನ್ನು ಹರಿಸುವುದು ವಿಧಿಯಂತೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳು ಅನೇಕ ಪಿತೃಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಸೂರ್ಯನು ಮೀನು ರಾಶಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಕೃಷ್ಣವೇಣಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಕಾರ್ಯಗಳು ಬಹಳ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿವೆ. ಪ್ರತಿ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದರ ನಿಗದಿತ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಇಂದ್ರದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯ. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗಂಗಾ ಅಥವಾ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ನದಿಗಳ ಸಮೀಪ ವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾದ ಪಾಪಗಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ರುದ್ರ ಲೋಕವನ್ನು ನೀಡುವ ಅನೇಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಇವೆ. ತಾಮ್ರಪರ್ಣಿ ಮತ್ತು ವೇಗವತಿ ನದಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳ ತೀರದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನೀಡುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಇರುವುದನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಅನೇಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿ, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸದಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಡವಳಿಕೆ, ಧರ್ಮಮಯ ವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ದಯಾಳುಗಳು, ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಫಲ ಸಿಗದು. ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯವು ಅಪಾರ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಫಲಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಜೀವವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರೆ, ನಾಶವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಪುಣ್ಯವು ದೈಹಿಕವಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ವಾಚಿಕವಾಗಿದ್ದರೂ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸಿನ ಪಾಪವನ್ನು ಕೂಡ ದ್ವಿಜರು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಪಾಪವು ವಜ್ರದ ಮೇಲಿನ ಲೇಪದಂತೆ ಅನೇಕ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅದು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಾಚಿಕ ಪಾಪವನ್ನು ಪಠಣದಿಂದ, ದೈಹಿಕ ಪಾಪವನ್ನು ದೈಹಿಕ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾಶ ಮಾಡಬಹುದು. ಧನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪವನ್ನು ದಾನದಿಂದ ನಾಶ ಮಾಡಬಹುದು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅನೇಕ ಯುಗಗಳಾದರೂ ಅದು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪುಣ್ಯವು ಹಿಂದಿನ ಪಾಪದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಬೀಜ, ವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಅನುಭವ ಭಾಗಗಳು ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ; ಬೀಜ ಭಾಗವನ್ನು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಾಶ ಮಾಡಬಹುದು, ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ. ಅನುಭವ ಭಾಗವನ್ನು ಅನುಭವದಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಾಶ ಮಾಡಬಹುದು, ಅನೇಕ ಪುಣ್ಯಗಳಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ. ಬೀಜವು ನಾಶವಾದಾಗ ಉಳಿದ ಭಾಗ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾಗಿದೆ. ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ, ಮತ್ತು ಕಾಲಾನುಗತ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪುರುಷರು ಅನುಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಬದುಕಬೇಕು. ಇದಾದ ನಂತರ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಬೇಕು, ಇದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಲೋಕವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು, ಅವು ಸ್ವರ್ಗ ಅಥವಾ ನರಕವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪಂಡಿತನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಂದು ಹೆಸರು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನು ವಿಪ್ರ, ಈ ಇಬ್ಬರೂ ದ್ವಿಜರು. ಸ್ವಲ್ಪ ನಡವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ವೇದ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದ್ದವರು ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ರಾಜರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರು. ಸ್ವಲ್ಪ ನಡವಳಿಕೆ ಹೊಂದಿದ್ದವರು ವೈಶ್ಯರು, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು. ಶೂದ್ರ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವರು ಕೃಷಿಕರು; ಇತರರಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡುವ, ಅಸೂಯೆ ಹೊಂದಿರುವವರು ಚಂಡಾಲ ಅಥವಾ ದ್ವಿಜ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ರಾಜನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಾನೆ; ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾರುವವರು ವೈಶ್ಯರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ವ್ಯಾಪಾರಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರು ಶೂದ್ರರು; ಕೃಷಿಕನು ವೃಷಲ ಎಂದು, ಇತರರು ದಸ್ಯುಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ವಿಧಿಸಿರುವ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು, ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಖರ್ಚನ್ನು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಯುಷ್ಯ, ಶತ್ರುತೆ, ಮರಣ, ಪಾಪ, ಭಾಗ್ಯ, ರೋಗ, ಆಹಾರ, ಶಕ್ತಿ, ಮತ್ತು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಏಳುವ ಫಲವನ್ನು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿಯುವ ಸಮಯವನ್ನು ಪ್ರಭಾತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅರ್ಧ ಯಾಮವನ್ನು ಸಂಧಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಜನು ಎದ್ದು ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಪೂರಿಷವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಮನೆಗೆ ದೂರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕು; ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಬಹುದು. ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅಥವಾ ದೇವತೆಗಳ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಬಾರದು; ಎಡಕೈಯಿಂದ ಅಂಗವನ್ನು, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಬಾಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಬೇಕು. ಪೂರಿಷವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಎದ್ದು ಆ ಮಲವನ್ನು ನೋಡಬಾರದು; ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನೀರಿನ ಹೊರಗೆ ಶುದ್ಧವಾಗಿಸಬೇಕು. ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ, ದೇವತೆ, ಪಿತೃಗಳು ಅಥವಾ ಋಷಿಗಳ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯದೆ, ಭೂಮಿಯಿಂದ ಗುದವನ್ನು ಏಳು, ಐದು ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಅಂಗವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಮಾಣ ಕರ್ಕೋಟದ ಗಾತ್ರದಷ್ಟು; ಗುದವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಎದ್ದು ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಬಾಯಿಯನ್ನು ಎಂಟು ಬಾರಿ ತೊಳೆಯಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮರದಲ್ಲಿ, ನೀರಿನ ಹೊರಗೆ, ತೊಳೆಯಬೇಕು; ತೋರುವೆರಳನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು; ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯುವುದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ನೀರಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಗಂಟಲು ಅಥವಾ ಕತ್ತೆವರೆಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಹುದು. ಮಣಿಕಾಲವರೆಗೆ ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದು, ಮಂತ್ರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ ನೀಡಬೇಕು. ತೊಳೆದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಐದು ಮಡಚಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಬೇಕು; ಮೇಲಿನ ಬಟ್ಟೆ ಕೂಡ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಧರಿಸಬೇಕು. ನದಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪವಿತ್ರ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ, ಸ್ನಾನದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಳೆಯಬಾರದು; ಆದರೆ ಕೆರೆ, ಬಾವಿ ಅಥವಾ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಳೆಯಬೇಕು. ಕಲ್ಲು, ಹುಲ್ಲು, ನೀರು ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಳೆಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಒಣಗಿಸಬೇಕು, ಪಿತೃಗಳ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ, ಹೇಯ ದ್ವಿಜ. ಬುಡಿತದಿಂದ, ಜಾಬಾಲ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ನರಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. 'ಆಪೋಹಿಷ್ಠ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪಠಿಸಿ, ಪಾಪ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಛಳಿಸಬೇಕು; 'ಯಸ್ಯ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ ಪಠಿಸಿ, ಸಂಧಿ ಛಳನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪಾದ, ತಲೆ, ಹೃದಯ—ಹಾಗೆ ತಲೆ, ಹೃದಯ, ಪಾದಗಳ ಮೇಲೆ, ಹೃದಯ, ಪಾದ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಛಳಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದನ್ನು ಮಂತ್ರ ಸ್ನಾನ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಪರ್ಶವಾದಾಗ, ರೋಗದಲ್ಲಿ, ರಾಜ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಭಯವಾದಾಗ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಂತ್ರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ಅನುವಾಕದಿಂದ, ಸಂಜೆ ಅಗ್ನಿ ಅನುವಾಕದಿಂದ, ನೀರು ಕುಡಿದ ನಂತರ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ에도 ಮತ್ತೆ ಛಳನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಶುದ್ಧತೆ, ಧರ್ಮ, ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರು ಜೀವನವನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸಬೇಕು.