ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಈ ಪವಿತ್ರ ಶಾಪ್ತ (ShP) ಗ್ರಂಥದ ಅನುಕ್ರಮಣಿಕ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಜೀವಂತ ಹಾಗೂ ಭಕ್ತಿಯುತ ಕಥನವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ಋಷಿಗಳು ನದಿಗಳ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಒಂದು ಮಹಾನ್ ನದಿ ಇತ್ತು—ಅದರಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಬಾಯಿಗಳು ಇದ್ದವು. ಈ ನದಿಯ ತೀರಗಳು, ಎಲ್ಲ ಬಯಸಿದ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಅಲ್ಲಿನ ತೀರಗಳು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕೂಡಾ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಶೈವ ತೀರಗಳು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. ನೈಮಿಷ, ಬದರಿ, ಮೇಷಗ, ಗುರು ಮತ್ತು ರವಿ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ನದಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಬಹುದು. ಸಿಂಧು ನದಿಯಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನು ಸಿಂಹ ಅಥವಾ ಕರ್ಕಟ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಕೇದಾರದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಜ್ಞಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಗೋದಾವರಿಯಲ್ಲಿ, ಸಿಂಹ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಗುರು ಸಿಂಹ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಶಿವನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಇದರಿಂದ ಶಿವಲೋಕ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಯಮುನಾ ಮತ್ತು ಶೋಣಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ, ಗುರು ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ಕನ್ಯಾ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ದಂತಿ ಲೋಕವನ್ನು, ಮಹಾ ಭೋಗಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಕಾವೇರಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಗುರು ತುಲಾ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಾಕ್ಯದಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಬಯಸಿದ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು; ವೃಶ್ಚಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಗುರು ವೃಶ್ಚಿಕ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗವೂ ಕೂಡಾ. ನರ್ಮದಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ವಿಷ್ಣುಲೋಕ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಸುವರ್ಣಮುಖರಿ ಮತ್ತು ಇತರ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯ-ಗುರು ಇದ್ದಾಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಜಹ್ನವಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ, ಮೃಗ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಗುರು ಮೃಗ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಶಿವಲೋಕ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಇದು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯ ಕುಂಭ ರಾಶಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧ, ಪಿಂಡದಾನ ಅಥವಾ ಎಳ್ಳು ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳು ಅನೇಕ ಪಿತೃಗಳನ್ನೇ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ; ಕೃಷ್ಣವೇಣಿಯಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯ ಮೀನು ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಅದರ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಇಂದ್ರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗಂಗೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳು ಖಚಿತವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ರುದ್ರಲೋಕ ನೀಡುವ ಅನೇಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿವೆ. ತಾಮ್ರಪರ್ಣಿ ಮತ್ತು ವೇಗವತಿ ನದಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಅವರ ತೀರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನೀಡುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿವೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಿ, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸದಾ ಉತ್ತಮ ನಡವಳಿಕೆ, ಶೀಲ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ದಯಾಳುಗಳು ವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಫಲ ದೊರೆಯದು. ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯವು ಅಪಾರ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದಂಡಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಜೀವನವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಪುಣ್ಯವು ದೈಹಿಕ ಅಥವಾ ವಾಚಿಕವಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಮನಸಿನ ಪಾಪವನ್ನು, ದ್ವಿಜರು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮನಸಿನ ಪಾಪವು ವಜ್ರದಂತೆ ಅನೇಕ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅದು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಾಚಿಕ ಪಾಪವನ್ನು ಜಪದಿಂದ, ದೈಹಿಕ ಪಾಪವನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾಶ ಮಾಡಬೇಕು. ಧನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪವನ್ನು ದಾನದಿಂದ ನಾಶ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅನೇಕ ಯುಗಗಳಾದರೂ ಅದು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ, ಹಿಂದಿನ ಪಾಪದಿಂದ ಪುಣ್ಯವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಬೀಜ, ವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಭೋಗ ಭಾಗಗಳು ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ; ಬೀಜ ಭಾಗವನ್ನು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಾಶ ಮಾಡಬೇಕು, ವೃದ್ಧಿ ಭಾಗವನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ. ಭೋಗ ಭಾಗವನ್ನು ಅನುಭವದಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಾಶ ಮಾಡಬಹುದು; ಅನೇಕ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗದು. ಬೀಜ ನಾಶವಾದರೆ ಉಳಿದ ಭಾಗವು ಭೋಗಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ, ಮತ್ತು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ತಪಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಿಂದ ಪುರುಷರಿಗೆ ಭೋಗ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಪಾಪ ಮಾಡದೆ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು. ನಂತರ, ಶ್ರೋತರು ಕೇಳಿದರು: "ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಕಲಿಸು, ಇದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಲೋಕವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಳು, ಅವು ಸ್ವರ್ಗ ಅಥವಾ ನರಕವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ." ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದವನು ವಿಪ್ರ, ಇಬ್ಬರೂ ದ್ವಿಜರು. ಕಡಿಮೆ ನಡವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ವೇದ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿರುವವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ರಾಜರ ಸೇವಕ; ಕೆಲವು ನಡವಳಿಕೆ ಹೊಂದಿರುವವನು ವೈಶ್ಯ, ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು. ಶೂದ್ರ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಕೃಷಿಕ; ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವವನು, ದ್ವೇಷಪಡುವವನು ಚಂಡಾಲ ಅಥವಾ ದ್ವಿಜ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ರಾಜನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ; ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾರುವವನು ವೈಶ್ಯ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ವ್ಯಾಪಾರಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವನು ಶೂದ್ರ; ಕೃಷಿಕನು ವೃಷಲ, ಇತರರು ದಸ್ಯು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಾತಃಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವದಿಕೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ವಿಧಿಸಿದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು, ಜೀವನೋಪಾಯ, ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ವ್ಯಯವನ್ನು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಯುಷ್ಯ, ಶತ್ರುತೆ, ಮರಣ, ಪಾಪ, ಭಾಗ್ಯ, ರೋಗ, ಆಹಾರ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಏಳುವ ಫಲವನ್ನು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ರಾತ್ರಿ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅರ್ಧ ಯಾಮವನ್ನು ಸಂಧಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಜನು ಎದ್ದಮೇಲೆ, ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಮಲವನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಮನೆಗೆ ದೂರವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತರದಿಕೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಒಳ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಬಹುದು. ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಬಾರದು; ಎಡ ಕೈಯಿಂದ ಅಂಗವನ್ನು, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಬೇಕು. ಮಲ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ಎದ್ದು, ಆ ಕಲುಷ್ಯವನ್ನು ನೋಡಬಾರದು; ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನೀರಿನ ಹೊರಗೆ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ, ದೇವತೆ, ಪಿತೃ, ಋಷಿಗಳ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯದೆ, ಪೃಥ್ವಿಯಿಂದ ಗುದವನ್ನು ಏಳು, ಐದು, ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಂಗ ಸ್ವಚ್ಛತೆಗೆ ಕರ್ಕೋಟದ ಗಾತ್ರದ ಪ್ರಮಾಣವಿದೆ; ಗುದಕ್ಕೆ ಪೂರ್ತಿ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಅಗತ್ಯ. ನಂತರ, ಎದ್ದು, ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಬಾಯಿಯನ್ನು ಎಂಟು ಬಾರಿ ಉಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಮರದಿಂದ, ನೀರಿನ ಹೊರಗೆ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ತೋರುವಿರಲನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು; ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುವುದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ, ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳು, ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ನಡವಳಿಕೆಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಋಷಿಗಳು ವಿವರಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು ಪುಣ್ಯ, ಜ್ಞಾನ, ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.