ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸಾಧಕನು, ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸು ಕಳೆಯದೆ, ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ರೀತಿ ನಿರಂತರ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಪರಮಾವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಿಸಿದವನು, ರಾತ್ರಿ ಮಾತ್ರ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಅವನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಜಪಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದವನೆಂದು ಹೆಸರಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯಾವನು ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಸದಾ ಜಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವನೋ, ಅವನಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಂತರ ತಮ್ಮ ಗುರುವನ್ನು ಕೂಡಾ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಉತ್ತರ ಅಥವಾ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ಮೌನದಿಂದ, ಏಕಾಗ್ರ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಕುಳಿತು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಜಲಾದಿ ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಪಂಚಭೂತಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ, ಮಂತ್ರಸ್ಥಾಪನೆ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ದೇಹವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ, ನಮ್ಮ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಉಚ್ಚ್ವಾಸ-ನಿಶ್ವಾಸಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಮಂತ್ರದ ಆಸನ, ಅದರ ಸ್ವರೂಪ, ಋಷಿ, ಛಂದಸ್ಸು, ದೇವತೆ, ಬೀಜ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಾರ್ಥವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಮಾನಸಿಕ ಜಪವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಉಪಾಂಶು ಜಪ ಮಧ್ಯಮ, ವಾಚಿಕ ಜಪ ಕನಿಷ್ಠ ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜಪಕ್ಕೆ ರುದ್ರ ದೇವತೆ, ಮಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ವಿಷ್ಣು ದೇವತೆ, ಕನಿಷ್ಠಕ್ಕೆ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವತೆ ಎಂದು ಕ್ರಮವಿದೆ. ಉಚ್ಚ ಮತ್ತು ನೀಚ ಸ್ವರಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ಪಷ್ಟ ಅಥವಾ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಅದು ವಾಚಿಕ ಜಪವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ನಾಲಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಚಲಿಸಿ, ಮೃದುವಾಗಿ, ಇತರರು ಕೇಳದಂತೆ ಜಪಿಸಿದರೆ ಅದು ಉಪಾಂಶು ಜಪ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರದ ಕ್ರಮ, ಪದದ ಕ್ರಮ, ಮತ್ತು ಪದಾರ್ಥವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಅದು ಮಾನಸಿಕ ಜಪ. ವಾಚಿಕ ಜಪಕ್ಕೆ ಒಂದು ಫಲ, ಉಪಾಂಶು ಜಪಕ್ಕೆ ನೂರು ಫಲ, ಮಾನಸಿಕ ಜಪಕ್ಕೆ ಸಾವಿರ ಫಲ, ಕುಂಭಕದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಇನ್ನೂ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲ. ಉಚ್ಚ್ವಾಸ-ನಿಶ್ವಾಸ ನಿಯಂತ್ರಣದೊಂದಿಗೆ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಅದನ್ನು 'ಕುಂಭಕಸಹಿತ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಂಭಕವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಉಚ್ಚ್ವಾಸ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಲವತ್ತು ಬಾರಿ ಉಚ್ಚ್ವಾಸವನ್ನು ತಡೆದು ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು; ಮಂತ್ರಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಐದು, ಮೂರು ಅಥವಾ ಒಂದು ಬಾರಿ ಉಚ್ಚ್ವಾಸ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದು; ಇದರಲ್ಲಿ ಕುಂಭಕಸಹಿತವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಕುಂಭಕಸಹಿತ ಜಪವನ್ನು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಮಾಡಿದರೂ ಅದು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣನೆ. ಈ ಐದು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಎಣಿಸಿದರೆ ಒಂದು ಫಲ, ಗರಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಣಿಸಿದರೆ ಎಂಟು ಪಟ್ಟು, ಪುತ್ರಜೀವ ಬೀಜಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲ. ಶಂಖ ಅಥವಾ ರತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ನೂರು, ಪವಳದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ, ಸ್ಫಟಿಕದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ, ಮುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ ಫಲ. ತಾವರೆ ಬೀಜಗಳಲ್ಲಿ ದಶಲಕ್ಷ, ಚಿನ್ನದಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ ಫಲ; ಕುಶಗಸ್ಸಿನ ಗುಡ್ಡೆ ಅಥವಾ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲ. ಮೂವತ್ತಾರು ಮಣಿಗಳ ಜಪಮಾಲೆಯಿಂದ ಐಶ್ವರ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಮಣಿಗಳ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಪೋಷಣೆಯ ಫಲ; ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಮಣಿಗಳ ಮಾಲೆಯಿಂದ ಮೋಕ್ಷ; ಹದಿನೈದು ಮಣಿಗಳ ಮಾಲೆಯಿಂದ ತಂತ್ರಸಿದ್ಧಿ. ಬೊಟ್ಟು ಬೆರಳು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ತೊದಲು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು, ಉಂಗುರ ಬೆರಳು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ನೂರು ಎಂಟು ಮಣಿಗಳ ಜಪಮಾಲೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ನೂರು ಮಣಿಗಳದು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಐವತ್ತು ಮಣಿಗಳದು ಮಧ್ಯಮ. ಐವತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಮಣಿಗಳ ಮಾಲೆ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ. ಜಪಮಾಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು, ಅದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ತೋರಿಸಬಾರದು. ಚಿಕ್ಕ ಬೆರಳನ್ನು 'ಕ್ಷರಿಣೀ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಜಪಕ್ಕೆ ಶುಭ. ಜಪ ಮಾಡುವಾಗ ಬೊಟ್ಟು ಬೆರಳನ್ನು ಇತರ ಬೆರಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಬೊಟ್ಟು ಬೆರಳಿಲ್ಲದೆ ಜಪಿಸಿದರೆ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಮನೆಗೆ ಸಮಾನ ಫಲ, ಆದರೆ ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲ. ಪವಿತ್ರ ಅರಣ್ಯ ಅಥವಾ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು, ಪವಿತ್ರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಪಟ್ಟು, ನದಿತೀರದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲ. ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದಶಲಕ್ಷ ಪಟ್ಟು, ನನ್ನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅನಂತ ಫಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ಗುರು, ಚಂದ್ರ, ದೀಪ, ಜಲದ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೂ ಜಪ ಶ್ಲಾಘ್ಯ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಗೋಮಾತೆಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೂ ಜಪವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ದಕ್ಷಿಣದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ತಂತ್ರಸಿದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪಶ್ಚಿಮದಿಕ್ಕಿಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯ, ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿಗೆ ಶಾಂತಿ. ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ದೇವತೆ, ಗುರುಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೂ ಜಪ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಇತರರ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಜಪಿಸಬಾರದು; ಪಗಡಿ, ಉಪ್ಪರಂಗ, ತಲೆಬಾಗಿದ ಸ್ಥಿತಿ, ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲು, ಕಂಠವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜಪಿಸಬಾರದು. ಅಶುದ್ಧ ಹಸ್ತ, ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿ, ದುಃಖದಲ್ಲಿ, ಕೋಪ, ಮದ್ಯಪಾನ, ನಗುವು, ಉಗುಳುವುದು, ಅಲಸಿಕೆ, ಹಪ್ಪಳಿಕೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಜಪಿಸಬಾರದು. ಜಪಿಸುವಾಗ ನಾಯಿಗಳು, ಚಂಡಾಲರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ತಡವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕವಾದರೆ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಅಥವಾ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ದೀಪವನ್ನು ನೋಡುವುದು ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬಹುದು; ಕುಳಿತು, ಮಲಗಿ, ನಡೆಯುತ್ತಾ ಅಥವಾ ಎದ್ದು ಕೂಡ ಜಪ ಮಾಡಬಹುದು. ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ, ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ, ಕಾಲು ಚಾಚಿಕೊಂಡು, ಕೋಳಿಪೋಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಜಪಿಸಬಾರದು. ಸವಾರಿ, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ, ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಬಳಲಿದರೂ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಉತ್ತಮ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ, ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಜಪಿಸಿದವರು ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆಚರಣೆಯೇ ಪರಮಧರ್ಮ, ಆಚರಣೆಯೇ ಪರಮಸಂಪತ್ತು, ಆಚರಣೆಯೇ ಪರಮಜ್ಞಾನ, ಆಚರಣೆಯೇ ಪರಮಮಾರ್ಗ. ಯಾರು ಉತ್ತಮ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿರುವರೋ, ಅವರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತರಾಗಿ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸದಾ ಉತ್ತಮ ಆಚರಣೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿರಬೇಕು.