ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯೊಂದಿಗೆ, ಯಾವುದೇ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತು ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮೊದಲಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಹತ್ತು ಮಹಾತ್ಮರುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಅವರ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಬೃಹಮಾ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, “ಓ ಮಹೇಶ್ವರಾ, ನನ್ನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ನೀಡು,” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವರ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ, ನಾನು ಐದು ಮುಖಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತವನು, ಐದು ಪವಿತ್ರ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪದ್ಮಜನನ ಬೃಹಮಾಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಐದು ಮುಖಗಳಿಂದ ಅವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಪದ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಸಂಬಂಧದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು, ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು, ಅರಿತುಕೊಂಡನು. ಅವನು ಮಂತ್ರದ ವಿವಿಧ ಉಪಯೋಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದು, ಜೀವಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿರುವ ಬೃಹಮಾ, ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಯಥಾವತ್ತು ಬೋಧಿಸಿದನು. ಅವರು, ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹನಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಮಂತ್ರರತ್ನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮಾರ್ಗದಂತೆ ನನ್ನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸಿದರು. ಮೆರುಗು ಪರ್ವತದ ಸುಂದರ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ಸದಾ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವ, ಭಕ್ತರಿಂದ ಸದಾ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುವ ಮುಂಜವತ್ ಎಂಬ ಪರ್ವತವಿದೆ. ಆ ಸ್ಥಳದ ಸಮೀಪ, ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿಗೆ ತವಕದಿಂದ, ಅವರು ದಿವ್ಯ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗಾಳಿ ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಿ, ಗಂಭೀರ ತಪಸ್ಸು ನಡೆಸಿದರು. ಅವರ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವರೆದುರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದೆ, ಜೊತೆಗೆ ಋಷಿ, ಛಂದಸ್ಸು, ಪಿಂ, ಬೀಜಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ. ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿಯ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ, ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಷಡ್ನ್ಯಾಸ, ದಿಕ್ಕುಬಂಧನ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಉಪಯೋಗಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೋಧಿಸಿದೆ. ಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರುವ ಆ ಋಷಿಗಳು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾಗಿದ್ದು, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ಮಾನವರ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ಈಗ ಈ ಪರಮ ಜ್ಞಾನದ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: ಮೊದಲಿಗೆ 'ನಮಸ್ಕಾರ' ಅನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು—ನಂತರ 'ಶಿವ' ಎಂದು, ನಂತರ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು. ಇದು ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಜ್ಞಾನ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ತೊಡೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಬೀಜ. ಇದು ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಉಚ್ಚರಿತವಾದುದು, ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ವಾಣಿ, ಹೊಳೆಯುವ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಎತ್ತಿದ ಉರೋಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ. ಅವಳು ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಚಂದ್ರಕಿರಣವನ್ನು ಮುಕುಟವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ನೀಲಕಮಲ ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ, ಭಯ ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ವರಪ್ರದ ಹಸ್ತಗಳೊಂದಿಗೆ ದಯಾಮಯಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಸುಂದರ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾಳೆ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಶ್ವೇತ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ, ಕಪ್ಪು, ಗುಡ್ಡು ಕೂದಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಐದು ಬಗೆಯ ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾಳೆ: ಹಳದಿ, ಕಪ್ಪು, ಧೂಮ, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು. ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು, ಬಿಡು ಮತ್ತು ನಾದದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದರೆ ಹೊರತು; ಬಿಡು ಅರ್ಧಚಂದ್ರದಂತೆ, ನಾದ ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ರೂಪ ಹೊಂದಿದೆ. ಓ ಸುಂದರಮುಖಿ, ಈ ಮಂತ್ರದ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೇದು ಬೀಜ, ನಾಲ್ಕನೇದು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘವಾಗಿದ್ದು, ಮೂರನೇದು, ಐದನೇದು ಶಕ್ತಿಯಾಗಿರುವುದು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಾಮದೇವ ಋಷಿ, ಪಂಕ್ತಿ ಛಂದಸ್ಸು, ನಾನು ಶಿವನೇ ಈ ಮಂತ್ರದ ದೇವತೆ, ಓ ಸುಂದರಮುಖಿ. ಗೌತಮ, ಅತ್ರಿ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ, ಅಂಗಿರಸ ಮತ್ತು ಭರದ್ವಾಜ—ಈ ಋಷಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ಸ್ಮರಣೀಯರು. ಗಾಯತ್ರಿ, ಅನುಷ್ಟುಪ್, ತೃಷ್ಟುಪ್, ಬೃಹತಿ ಮತ್ತು ವಿರಾಟ್ ಛಂದಸ್ಸುಗಳು; ಇಂದ್ರ, ರುದ್ರ, ಹರಿ, ಬೃಹಮಾ ಮತ್ತು ಸ್ಕಂದ ದೇವತೆಗಳು. ನಾನು ಐದು ಮುಖಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ, 'ನ' ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಕ್ಷರಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ. ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ ಅನುನಾಸಿಕವಲ್ಲ, ನಾಲ್ಕನೇದು ಎರಡನೇದು, ಐದನೇದು ಸ್ವರಿತ, ಮೂರನೇದು ನಿಹತ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮೂಲ ವಿದ್ಯೆ, ಶಿವ, ಶೈವ ಸೂತ್ರ, ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಸರುಗಳು—ಇವೆ ನನ್ನ ಶೈವ ಹೃದಯ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. 'ನ' ಅಕ್ಷರ ಶಿರ, 'ಮ' ಮುಕುಟ, 'ಶಿ' ಕವಚ, 'ವ' ಕಣ್ಣು, 'ಯ' ಅಸ್ತ್ರ; 'ನಮಃ', 'ಸ್ವಾಹಾ', 'ವಷಟ್', 'ಹುಂ', 'ವೌಷಟ್', 'ಫಟ್'—ಇವುಗಳು ಅಕ್ಷರಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿದರೆ ಅವು ಅದರ ಅಂಗಗಳು. ಮೂಲ ಮಂತ್ರವು, ಕೆಲ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೊಂದಿಗೆ, ಐದನೇ ಅಕ್ಷರವು ಹನ್ನೆರಡು ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಮಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಮನಸ್ಸು, ವಾಣಿ, ದೇಹ, ಜಪ, ಹೋಮ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು—ತನ್ನ ಅರ್ಥಗ್ರಹಣ, ಕಾಲ, ಶಾಸ್ತ್ರ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಸಂಪತ್ತು, ಅರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಮನೋಭಾವದ ಪ್ರಕಾರ. ಯಾವಾಗ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಯಾರಿಂದ, ಹೇಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೋ, ಓ ದೇವಿ, ಅದು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನನ್ನೊಡನೆ ಮನಸ್ಸು ಜೋಡಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯ, ಓ ಸುಂದರಳೇ, ಕ್ರಮದಲ್ಲಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇರದಿರಲಿ, ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದು, ಶುಭವಾದರೆ, ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೂ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರಾಶ್ರಯರಾಗಿರದವರಿಗೆ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದೀಗ, ನಾನು ಮೊದಲಿಗೆ ಶುಭಕರ ಮಂತ್ರಸಂಕಲನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದಿಲ್ಲದೆ ಜಪ ಫಲವಿಲ್ಲ, ಇದರಿಂದ ಜಪ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ. ಓ ಸುಂದರಳೇ, ಆದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಿಯೆಯಿಲ್ಲದೆ, ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ, ಅರ್ಪಣೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಅಥವಾ ಸದಾ ಮಾಡಲಾಗುವ ಜಪ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಆದೇಶದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ, ನಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಮಂತ್ರ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆದು ಮಹಾ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಗುರು, ವಿದ್ಯಾವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಶಿಕ್ಷಕ, ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಶುದ್ಧ ಮನೋಭಾವದಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಬೇಕು—ವಾಣಿಯಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದೇಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದಾ utmost ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಗುರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ರತ್ನ, ಭೂಮಿ, ಮನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವನು ಆಭರಣ, ವಸ್ತ್ರ, ಧಾನ್ಯ, ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗುರುಗೆ ನೀಡಬೇಕು—ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ.