ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸದಾ ಹೇಳುವಂತಿರುವುದು—ಭಗವಂತನ ವಚನಗಳೇ ನಿಜವಾದವು ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಂಬಬೇಕು. ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನ ಮಾತುಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲದವನು ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳು, ಶಾಂತರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹೇಳಿರುವ ಸುಂದರವಾದ ಮಾತುಗಳು ಸದ್ವಾಕ್ಯಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಆದರೆ, ಆಸಕ್ತಿ, ದ್ವೇಷ, ಸುಳ್ಳು, ಕ್ರೋಧ, ಕಾಮ, ಲೋಭ ಇವುಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮಾತುಗಳು ಕಠಿಣವಾದವು, ಅವು ನರಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ, ಮೋಹದಿಂದ—even ಅತ್ಯಂತ ಸೊಗಸಾದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ—even if spoken elegantly, ಅದು ಸಂಸಾರದ ದುಃಖವನ್ನು ತಂದರೆ, ಅದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಆದರೆ, ಶುದ್ಧವಾಗಿ refinement ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಕೇಳಿದಾಗ ಹಿತಕರವಾಗಿದ್ದು, ಮೋಹಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಮಾತುಗಳು ಶುಭಕರವಾದವು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಬಹುಮಾನ್ತ್ರಗಳಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೂ ಪರಮಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಶಿವನು ರಚಿಸಿದ ಶುದ್ಧ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳು—even the six-syllabled mantra—ಅದರ ಸಮಾನವಲ್ಲ; ಬೇರೆ ಯಾವ ಮಂತ್ರವೂ ಹೋಲಿಕೆ ಆಗದು. ಎಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಲಕ್ಷ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಉಪಮಂತ್ರಗಳಿದ್ದರೂ, ಆ ಆರಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವು ನೂಲಿನಂತೆ ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಶಿವನ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ಉಪದೇಶಗಳು, ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳ ಮೂಲವೂ ಆ ಆರಕ್ಷರ ಮಂತ್ರದ ವಿವರಣೆಯೇ ಆಗಿವೆ. “ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವವನಿಗೆ ಅನೇಕ ಮಂತ್ರಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ವಿವರಣೆಗಳು ಏನು ಉಪಯೋಗ? “ನಮಃ ಶಿವಾಯ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಜಪಿಸುವವನು ಓದುತ್ತಿರುವ, ಕೇಳುತ್ತಿರುವ, ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವಾಗಲೂ “ಶಿವಾಯ” ಎಂಬ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮುಂತಾದ ಕರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುವವನ ಜೀವನ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ. ಚಂಡಾಲ, ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳ ಜನ್ಮ, ಅಜ್ಞಾನದವನು ಅಥವಾ ಪಂಡಿತನಾದರೂ, ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಜಪಿಸುವವನು ಪಾಪದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಭಗವಂತನು ದೇವಿಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ಮಾನವರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಉಪಕಾರವಾಗಲು ಈ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಕಾಲ ಭ್ರಷ್ಟ, ದುಷ್ಟ ಮತ್ತು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದಂತಾಗಿರುವಾಗ, ಲೋಕವು ಅತ್ಯಂತ ಮಾಲಿನ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುವಾಗ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಆಚರಣೆ ಕುಂದಿ, ಕಷ್ಟಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅಧಿಕಾರಗಳು ಸಂಶಯದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆ ನಾಶವಾಗಿ, ಉಪದೇಶಗಳೂ ಇಲ್ಲದಾಗ, ಭಕ್ತರು ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ದೇವಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಶಿವನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ಕಲಿಯುಗದ ಪುರುಷರು ನನ್ನ ಪರಮ ಹೃದಯಸ್ಥ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಶ್ರಯಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮನಸ್ಸು, ವಾಕ್ಯ, ದೇಹದ ದೋಷಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದವರಿಗೂ, ಕೃತಘ್ನ, ನಿಂದಕರು, ಮೋಸಗಾರರು—even ಮಾತಾಡಲು ಅಥವಾ ನೆನೆಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದವರಿಗೂ—even if they are greedy or crooked-minded, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವು ಅವರನ್ನು ಸಂಸಾರದ ಭಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವಿ, ನಾನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ: ನನ್ನ ಭಕ್ತನು—even if he falls—ಈ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಯಾರಾದರೂ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಯೋಗ್ಯನಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕುಸಿದು ಹೋದರೆ, ಅವರಿಂದ ಮಾಡಿದ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವೂ ನರಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಪತನಗೊಂಡವನು ಈ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ದೇವಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. “ಹೌದು, ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಸುಂದರಿ, ಈಗ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು. ಪತನಗೊಂಡ, ಮೋಹಿತರಾದವನು ನನ್ನನ್ನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೂ, ನನ್ನ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಖಂಡಿತ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ನೀರು ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ವ್ರತದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸಿದವರೂ, ಈ ವ್ರತಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವನು, ಆ ಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದುದರಿಂದ, ತಪಸ್ಸುಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು, ವ್ರತಗಳು—even a fraction of a crore—ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರಪೂಜೆಗೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಯೋಚನೆ ಬೇಡ. ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ಕ್ರೋಧದಿಂದ—even if he has fallen or is deluded—ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ದೇವಿ, ಆರಕ್ಷರ ಅಥವಾ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪತನಗೊಂಡರೂ ಅಥವಾ ಪತನಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ—ಅವನು ಅನೇಕ ಲಕ್ಷ ಪಟ್ಟು ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವಿ, ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ, ಯಾರಾದರೂ ಸ್ನೇಹ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಂತಹ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡು, ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವನು ನನ್ನಂತಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಭಕ್ತರೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುವ ಭಕ್ತನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು. ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಲೋಕಗಳು, ವೇದಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವವೂ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಪ್ರಳಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಚರಾಚರಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲವೂ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ. ಆಗ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತೇನೆ, ದೇವಿ; ಎರಡನೆಯವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿವೆ; ನಂತರ ಸೃಷ್ಟಿ ನನ್ನಿಂದ ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದ ವಿಭಿನ್ನತೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ, ಆಂತರಿಕ ಗುಣಗಳ ಪ್ರಳಯವಾಗುವಾಗ, ಗುಣಗಳಿಗೆ ರೂಪವಾದ ನಾರಾಯಣನು ಮಾಯಾಮಯ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಜಲರಾಶಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಶಯನದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿರುವ ಆ ನಾರಾಯಣನ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ಐದು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನು ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ, ಶಿವನು ದೇವಿಗೆ ಈ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು, ಭಕ್ತಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ “ನಮಃ ಶಿವಾಯ” ಎಂಬ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದ ಪರಮ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.