ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಈ ಪವಿತ್ರ ಶೈವ ಪುರಾಣದ ಕಥನದಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳು ಸ್ವತಃ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾವುದು ಧರ್ಮ-ಅಧರ್ಮ, ಬಂಧನ-ಮುಕ್ತಿಯ ಬೋಧನೆಯೂ ವಿವೇಕದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಉದಯವೂ,Sarvajnana ಇರುವಾತನಿಲ್ಲದೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ—ಹೆಸರಾಂತ ವೈದ್ಯನಿಲ್ಲದೆ ರೋಗಿಗಳು ಗುಣಪಡದಂತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆದಿಯಿಲ್ಲದ, Sarvajnana ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಸದಾಶಿವನು, ಈ ಲೋಕಸಾಗರದಿಂದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸ್ವಾಮಿ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಆರಂಭ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಶುದ್ಧ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಶಿವನು; ಶಿವಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅವನ ಹೆಸರು ಈ ಮಂತ್ರವಾಗಿದೆ; ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು ಅವನೇ. ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಹೆಸರಿದೆಯಾದವರ ಸಂಬಂಧದಿಂದ, ಈ ಮಂತ್ರವೇ ಪರಮ ಶಿವನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಶಿವಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ ಇದೇ, ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದೇ—ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಶಿವವಾಕ್ಯ, "ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ". ಈ ಶೈವವಾಕ್ಯವು ಕೇವಲ ಸ್ತೋತ್ರವಲ್ಲ, ಇದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ; ಶಿವನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಶಿವನು Sarvajnana, ಪರಿಪೂರ್ಣ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಶುದ್ಧ. ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕರನಾದ ಅವನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದೆಂದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಯಾವುದು ಇದೆ, ಅದರ ಗುಣ-ದೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅದು ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಇದೆ. ಯಾವ ಫಲವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರುತ್ತದೋ, Sarvajnana ಅದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ಕಾಮ, ಅಜ್ಞಾನ, ಇತ್ಯಾದಿ ದೋಷಗಳಿಂದ ಬಳಲಿದವನು ಮಾತ್ರ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಆ ದೋಷಗಳು ಸ್ವಾಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದೆಂದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಶಿವನು ರಚಿಸಿದ, Sarvajnana, ಎಲ್ಲ ಅಜ್ಞಾತ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ, ಆ ಶುದ್ಧ ವಾಕ್ಯವು ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪವಾದ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಸ್ವಾಮಿಯ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ನಂಬಬೇಕು; ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪದ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದವನು ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಶಾಂತ, ಬುದ್ಧಿವಂತವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಸುಂದರ ವಾಕ್ಯಗಳು ಉತ್ತಮವಾದವು. ಆಸಕ್ತಿ, ದ್ವೇಷ, ಸುಳ್ಳು, ಕ್ರೋಧ, ಕಾಮ, ಲೋಭದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮಾತುಗಳು ದುಷ್ಟವಾದವು; ಅವು ನರಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ—even ಸುಂದರ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು—ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. refining ಇಲ್ಲದ ಮಾತು ಕೂಡ, ಕೇಳಿದಾಗ ಹಿತಕರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಸಕ್ತಿ ಮುಂತಾದವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಶುಭವಾದ ಮಾತು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಬಹು ಮಂತ್ರಗಳಿದ್ದರೂ, Sarvajnana ಶಿವನು ರಚಿಸಿದ ಶುದ್ಧ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಇಲ್ಲ. ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಅಂಗಗಳು ಕೂಡ ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ, ಆದರೆ ಅವುಗೂ ಸಮಾನವಲ್ಲ; ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಮಂತ್ರವೂ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ಎಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಲಕ್ಷ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳು, ಅನಂತ ಉಪಮಂತ್ರಗಳಿದ್ದರೂ, ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವು ಹೊದಿಕೆ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನೂಲಿನಂತೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಶಿವದ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲ ಬೋಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಗಳ ಮೂಲವೂ ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದ ವಿವರಣೆಯಾಗಿದೆ. elaborately ವಿವರಣೆ ಮಾಡಿದ ಅನೇಕ ಮಂತ್ರಗಳು ಅಥವಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು—"ಶಿವಾಯ ನಮಃ" ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಾಪಿತವಾದವನಿಗೆ ಅವುಗಳ ಉಪಯೋಗವೇನು? "ಶಿವಾಯ ನಮಃ" ಮಂತ್ರವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದವನು ಓದಿದ, ಕೇಳಿದ, ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧಿಸಬಹುದು. ಯಾವವನ ನಾಲಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ "ಶಿವಾಯ" ಎಂಬ ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೋ, ನಮಸ್ಕಾರ ಮುಂತಾದ ಕಾರ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವನ ಜೀವನ ಫಲವತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ಚಂಡಾಲ, ಅತೀ ಕುಲದವನು, ಅಜ್ಞಾನಿ ಅಥವಾ ಪಂಡಿತ—ಯಾರು ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಪಾಪದ ಪಂಜರದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಸ್ವಾಮಿಯು ದೇವಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಮಾನವರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ವಿಜರಿಗೆ, ಈ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ, ಕಾಲ ದುಷ್ಟ, ಜಯಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯ, ಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರವಾದ, ಜಗತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಅಶುದ್ಧದಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿರುವಾಗ; ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ಆಚರಣೆಗಳು ಕುಸಿದು, ಕಷ್ಟಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ, ಎಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರಗಳು ಸಂಶಯದಲ್ಲಿರುವಾಗ; ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆ ನಾಶವಾಗಿರುವಾಗ, ಬೋಧನೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿರುವಾಗ—ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ದೇವಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಶಿವನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: ಕಲಿಯುಗದ ಜನರು ನನ್ನ ಪರಮ, ಹೃದಯದ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ದೇಹದ ದೋಷಗಳಿಂದ ಬಳಲಿದವರು, ಕೃತಘ್ನ, ನಿಂದಕರು, ಮೋಸಗಾರರು—even ಮಾತಾಡಲು, ನೆನಪಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೂ—ಲೋಭಿಗಳು, crooked ಮನಸ್ಸಿನವರಿಗೂ—ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಡೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವು ಅವರ ಸಂಸಾರದ ಭಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿಸುತ್ತದೆ. "ಓ ದೇವಿಯೇ, ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಘೋಷಿಸಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ಪತನಗೊಂಡರೂ, ಈ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ." ಆದರೆ, ಪತನಗೊಂಡ, ಮೋಹಿತನಾದವನು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ನಿರ್ವಿಕಲ್ಪವಾಗಿ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಪೂಜೆ ಫಲ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ನೀರು ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸುವ ವ್ರತಸ್ಥರು, austerity ಮಾಡಿದರು—even ಇಂತಹ ವ್ರತಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು. ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೂ, ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಈ ಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ವ್ರತ, ಆಚರಣೆಗಳು—even ಲಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ—even ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದ ಪೂಜೆಗೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ಬಂಧಿತನಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ, ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಚಾರಣೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ಕ್ರೋಧದಿಂದ—even ಪತನಗೊಂಡ, ಮೋಹಿತ—even ಐದು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. "ಓ ದೇವಿಯೇ, ಐದು ಅಥವಾ ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸರಿಯಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ" ಎಂದು ಶಿವನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ, ಶಿವನು ದೇವಿಗೆ, ಕಲಿಯುಗದ ಭಕ್ತರಿಗೆ, ಪರಮ ಮಂತ್ರದ ಮಹಿಮೆ, ಅದರ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿತಕರವಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ.