ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಅದರಂತೆ, ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳಿಗೂ ಈ ನಿಯಮ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ: ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬಾರದು. ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನತನ ನೀಡುವುದು ಅನುಮತಿಸಲಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಅನುಮತಿಸಿಲ್ಲ; ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗಗಳ ರಕ್ಷಣೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದು, ದुष್ಟ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ದುಷ್ಟ ಮಾನವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದು ಅವರ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು, ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಂಬಿಕೆ ಇರಿಸಬೇಕು; ಅಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಸೇನೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು—ಇವು ಕೂಡ ಅವರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು. ಗುಪ್ತಚರರ ಮೂಲಕ ಸದಾ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು, ಜನರ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಯಾವಾಗಲೂ ಆಯುಧ ಧರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಬೂದಿ ಹಚ್ಚಿದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು. ಓ ರಾಜರು, ನನ್ನ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರ ಧರ್ಮದ ಸಾರಾಂಶ ಇದು; ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಹಸುಗಳ ರಕ್ಷಣೆ, ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶೂದ್ರರಿಗೆ, ಇತರ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು, ತೋಟಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಧರ್ಮವಾಗಿದೆ. ಗೃಹಸ್ಥರಿಗೆ, ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಸರ್ಗವಿದೆ; ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು, ಯತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ, ಪತಿಯ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದೇ ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮ; ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ. ಪತಿ ಆದೇಶಿಸಿದರೆ, ನನ್ನ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವುದು ಕೂಡ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಪತಿಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ, ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮಹಿಳೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ಪತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮಹಿಳೆಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ವ್ರತ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಶುದ್ಧತೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆ, ರಾತ್ರಿ ಆಹಾರ ಸೇವನೆ ತ್ಯಾಗ. ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಪ್ರತಿದಿನ ಬೂದಿ ಅಥವಾ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ, ಶಾಂತಿ, ಮೌನ, ಸದಾ ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಅಷ್ಟಮಿ, ಚತುರ್ದಶಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಯಥಾವಿಧಿ ಏಕಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಸೋಮದೇವರ ಪೂಜೆ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿ, ನಾನು ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಯತಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು, ಗೃಹಸ್ಥರು, ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮವೆಂದೇ ಇದು. ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ಸದಾ ನನ್ನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು—ಇದು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಸಾರಾಂಶ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಶಿಸ್ತುವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು, ಗಂಭೀರ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವವರು—ಅವರು ನಿರ್ಲಗ್ನರಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಲಗ್ನರಾಗಿರಬಹುದು, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ. ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ವಿವೇಕಿಗಳಾದವರಿಗೆ, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನ್ನ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪದ ಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಶುದ್ಧರಾದರೂ, ಅವರು ಲೋಕಧರ್ಮದ ಭಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ, ಕರ್ತವ್ಯ, ಅಕರ್ತವ್ಯ, ಲಯ ಅಥವಾ ಪರಮಗತಿ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ನಿಷೇಧ ಅಥವಾ ವಿಧಿ ಇಲ್ಲ, ನನಗೆ ಇರುವಂತೆ. ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣರಾದವರಿಗೆ ನನಗೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದುದು ಏನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಪೂರೈಸಿದವರಿಗೆ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಭಕ್ತರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ, ರುದ್ರ ಲೋಕದಿಂದ ಬೀಳಿದ ರುದ್ರರು ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ ಕ್ರಿಯೆ ಆರಂಭವಾಗುವಂತೆ, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ನನ್ನ ನಿರ್ದೇಶನದಿಂದ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಆದೇಶವನ್ನು ಪರಮ ಎಂದು ಹಿಡಿದವರು, ವಿಶಿಷ್ಟ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ—even ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ದರ್ಶನವೂ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ, ಇಷ್ಟವಾದ ಫಲಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಶುಭ ಸೂಚನೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಕಂಪನೆ, ಬೆವರು, ಕಣ್ಣೀರಿನ ಹರಿವು, ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿಯ ಬದಲಾವಣೆ, ಮತ್ತು ಆನಂದದ ಪುನಃ ಪುನಃ ಅನುಭವ—ಇವು ಅಪ್ರತೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸೂಚನೆಗಳ ಮೂಲಕ, ಒಂದೇ ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಹಲವು ಆಗಿರಲಿ, ಮೃದುವಾದ, ಮಧ್ಯಮ ಅಥವಾ ಗಂಭೀರ ರೂಪದಲ್ಲಿ—ಅವರನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರೆಂದು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಕಬ್ಬಿಣವು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಕಬ್ಬಿಣವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ, ನನ್ನ ಸಾನಿಧ್ಯದಿಂದ ಅವರು ಮಾನವರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕೈ, ಕಾಲು ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವರಂತೆ ಕಾಣಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು; ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಅವರು ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ರುದ್ರರೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮೂಢ ಮನಸ್ಸಿನವರು ಅವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ಈ ತಿರಸ್ಕಾರ ಜೀವ, ಸಂಪತ್ತು, ವಂಶ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನರಕಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕರ ಸ್ಥಾನವೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಹುಲ್ಲಿನ ತುಂಡುಬಂತೆ. ಅಶುದ್ಧತೆ, ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ, ಲೋಕ ಮತ್ತು ಪುರುಷಶಕ್ತಿ, ಗುಣಾಧಿಪತಿಗಳ ಆಧಿಪತ್ಯ—ಇವುಗಳನ್ನು ಗುಣಾತೀತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಬೇಕೆಂದೇನು? ಪರಮ ಹಿತವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಒಂದು ಮಾರ್ಗವೇ—ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದಲಾದರೂ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಳಿಸುವುದು. ಈ ರೀತಿ, ಶ್ರೀಕಂಠ ಶಿವನು, ಪರಮಾತ್ಮನು, ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಜ್ಞಾನ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಜ್ಞಾನ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಇತಿಹಾಸಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು, ವಿಜ್ಞಾನಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶಾಲ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೇರಿವೆ. ಜ್ಞಾನ, ಜ್ಞಾನವಸ್ತು, ಆಚರಣೆ, ಅರ್ಹತೆ, ಸಾಧನ ಮತ್ತು ಗುರಿ—ಈ ಆರು ವಿಷಯಗಳು ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ. ಗುರುನಿಂದ ಅನುಮೋದಿತವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಬಂಧ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರ. ಲಿಂಗಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು, ಭಕ್ತರಾಗಿರುವವರು ಮತ್ತು ಅನುಮೋದಿತರಾದವರು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಸಾಧನವೆಂದರೆ ಶಿವಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ಆಚರಣೆಗಳು; ಗುರಿಯೆಂದರೆ ಶಿವನ ಸಮಾನತೆ. ಈ ಆರು ತತ್ವಗಳ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸರ್ವಜ್ಞತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮೊದಲು, ಯಜ್ಞಾದಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅನುಸಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಒಳಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಒಳಗಿನ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರಿಗೆ, ಹೊರಗಿನ ಕ್ರಿಯೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಹೊರಗಿನ ಆಚರಣೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಶಿವನು ತನ್ನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಸಾರವನ್ನು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾನೆ.