ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರು "ಅಸ್ತಿತ್ವ" ಮತ್ತು "ನಸ್ತಿತ್ವ", "ಪ್ರಕಟ" ಮತ್ತು "ಅಪ್ರಕಟ", "ಶಾಶ್ವತ", "ಏಕ" ಮತ್ತು "ಬಹು" ಎಂದು ಹೇಳುವ ಅದೇ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆನು. ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳ ತರ್ಕಕ್ಕೂ ಅತೀತನಾದ, ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತವರು ಪೂಜಿಸುವ ಪರಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನೇ ನಾನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆನು. ಶಂಭುವಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದ ಪರಮ ಸತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಆತನೇ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಗುಣಾತೀತನಾದ ದೇವರು. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು? ಈಗ ನನಗೆ ಮಹಾತತ್ತ್ವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾನು ಭವನಿಂದೆಯನ್ನೇನು ಕೇಳಿದ್ದರೆ, ಭವನಿಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದವನು ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಶೀಘ್ರವೇ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. "ನನಗೆ ಹಾಲಿನ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ," ಎಂದು ಉಪಮನ್ಯು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು, "ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಿವಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿ, ಈ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಉಪಮನ್ಯು, ಹಾಲಿನ ಆಸೆಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ವಯಂ ದೇಹತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಸಜ್ಜನಾದನು. ಭಯಾನಕವಾದ, ಅಘೋರಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತವಾದ ಬೂದಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಇಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದು, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಉಪಮನ್ಯು ಘರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು. ಶಂಭುವಿನ ಪಾದದ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಪಮನ್ಯು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಲೀನಗೊಳಿಸುವ ತೀವ್ರ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು—ಭಗನ ಕಣ್ಣನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದ ದೇವರು—ಅವನ ಯೋಗವನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾದನು. ನಂದೀಶ್ವರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಶಂಕರನ ಪ್ರಿಯವಾದ ನಂದಿ, ಉಪಮನ್ಯು ಎಸೆದ ಅಘೋರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು. ಆಗ ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ನಿಜ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಚಂದ್ರಕಲಾ ಶೋಭಿತನಾಗಿ ಶಿಪ್ರೆಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಅವನು ಸಾವಿರಾರು ಹಾಲಿನ ಸಾಗರಗಳನ್ನು, ಅಮೃತದ ಸಾಗರಗಳನ್ನು, ಮೊಸರಿನ ಸಾಗರಗಳನ್ನು, ತುಪ್ಪದ ಸಾಗರಗಳನ್ನು, ಹಣ್ಣುಗಳ ಸಾಗರಗಳನ್ನು, ಭಕ್ಷ್ಯ ಭೋಜ್ಯಗಳ ಸಾಗರಗಳನ್ನು, ಸಿಹಿ ಪಾಕಗಳ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಬಾಲಕನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿ ದೇವರು, ಪಾರ್ವತಿಯರೊಂದಿಗೆ, ವೃಷಭವಾಹನಾಗಿ, ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ತ್ರಿಶೂಲಾದಿ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಡೊಳ್ಳುಗಳ ಸದ್ದು ಮೊಳಗಿತು, ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಆಯಿತು, ದಶದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳು ತುಂಬಿದರು. ಆನಂದದ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಉಪಮನ್ಯು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮವನ್ನಿಟ್ಟನು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತ ಭವನು ಸ್ಮಿತಭಾವದಿಂದ "ಬಾ, ಬಾ" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ, ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹಾಕಿ, ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು: "ನೀನು ಯಾವ ಆಹಾರ ಬೇಕಾದರೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ತಿನ್ನು; ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರು, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ನನಗೆ ಭಕ್ತನಾಗಿರು. "ಹೇ ಉಪಮನ್ಯು, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ನೀನು, ಈ ಪಾರ್ವತಿ ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಇಂದು ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಿನಗೆ ಹಾಲಿನ ಸಾಗರವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಜೇನು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ, ಅನ್ನ, ಹಣ್ಣುಗಳ ಸಾಗರಗಳನ್ನು, ಸಿಹಿಪಾಕಗಳ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ಭೋಜ್ಯಗಳ ಸಾಗರಗಳನ್ನು—all ನಿನಗೆ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. "ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಮಹಾದೇವನು, ತಾಯಿ ಜಗದಂಬಿಕೆ; ನಿನಗೆ ಅಮರತ್ವವನ್ನು, ಸದಾ ಗಣಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಚ್ಛೆಯಾದ ವರಗಳನ್ನು ಕೇಳು; ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ, ಯೋಚನೆ ಬೇಡ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಹಾದೇವನು ಉಪಮನ್ಯುವನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹಾಕಿ, ಅವನನ್ನು ಪಾರ್ವತಿಯರಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದನು: "ಇವನು ನಿನ್ನ ಮಗ." ಪಾರ್ವತಿ, ಪ್ರೇಮಭರಿತವಾಗಿ, ತನ್ನ ಕಮಲದ ಕೈಯನ್ನು ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಅವನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಕುಮಾರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಹಾಲಿನ ಸಾಗರವು ರೂಪಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಿಹಿಹಾಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಂದು, ಅವನಿಗೆ ಅಮರವಾದ ಹಾಲಿನ ತುಂಡನ್ನು ನೀಡಿತು. ತೃಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಗವಂತನು ಉಪಮನ್ಯುವಿಗೆ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಶಾಶ್ವತ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು, ಕ್ಷಯರಹಿತ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು, ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು, ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು. ಶಂಭು, ಉಪಮನ್ಯುವಿನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಅವನಿಗೆ ಪುನಃ ದಿವ್ಯ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು—ಪಾಶುಪತ ವ್ರತ, ಜ್ಞಾನ, ನಿಜವಾದ ವ್ರತಾಚರಣೆ ಮತ್ತು ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ, ಪರಮ ವಾಗ್ವೈಖರಿ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉಪದೇಶ ನೀಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಈ ರೀತಿ ಶಿವಪಾರ್ವತಿಯರಿಂದ ದಿವ್ಯ ವರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕುಮಾರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದ ಉಪಮನ್ಯು ಹರ್ಷಭರಿತನಾದನು. ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಕೈಮುಗಿದು, ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದನು: "ದೇವದೇವ, ಮಹಾದೇವ, ದಯಮಾಡು; ನನಗೆ ಪರಮ ದಿವ್ಯ, ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡು. ನಿನ್ನ ಸಂಬಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಂಬಿಕೆ, ಪರಮ ಸೇವೆ, ಪ್ರೀತಿ, ನಿತ್ಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ನನಗೆ ದೊರಕಲಿ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಹೃದಯದಿಂದ, ಕಂಠವು ಗಂಭೀರವಾದ, ಉಪಮನ್ಯು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು: "ದೇವದೇವ, ಮಹಾದೇವ, ಶರಣಾಗತರ ಪ್ರಿಯ, ದಯಾಸಾಗರ, ಅಂಬೆಯೊಡನೆ ಶಂಕರ, ಸದಾ ಅನುಗ್ರಹಿಸು." ಈ ರೀತಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾದೇವನು ಸಂತೋಷಭಾವದಿಂದ ಉಪಮನ್ಯುವಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಬಾಲ ಉಪಮನ್ಯು, ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ನಾನೇ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದೀಯ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದೇನೆ. "ಅಜರಾಮರನಾಗು, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರು; ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವನಾಗು. ನಿನ್ನ ಬಂಧು, ವಂಶ, ಕುಟುಂಬ ಸದಾ ಕ್ಷಯರಹಿತವಾಗಿರಲಿ; ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿ ನನಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರಲಿ." ಹೀಗೆ ಶಿವಪಾರ್ವತಿಗಳು ಉಪಮನ್ಯುವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಅಮರತ್ವ, ಗಣಾಧಿಪತ್ಯ, ಪರಮ ಭಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ವಾಂಛಿತ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.