ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಎಲ್ಲ ತೊಂಭತ್ತೆಪ್ಪತ್ತು ಲಕ್ಷ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳು, ಪ್ರಣವ ಸಹಿತವಾಗಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಲ್ಲೇ ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಮತ್ತೆ ಅವನಿಂದಲೇ ಅವು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಆ ಮಂತ್ರಗಳು, ಅನುಗ್ರಹವಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರದ ಪ್ರಕಾರ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬನೇ ಮಂತ್ರ, ಭಗವಂತನ ಆದೇಶದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ. ಹಾಗೆ, ಶಿವನು ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು — ಹೀನವಾದವರನ್ನೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರನ್ನೂ — ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಆ ಮಂತ್ರವೂ ಸದಾ ಎಲ್ಲರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ. ಈ ಮಂತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲ; ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಸಮನಾದದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಇತರ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನೀನು ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸು; ಅದು ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಾಗ, ಇಲ್ಲಿನ ಯಾವುದು ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಧಮವಾದ ಅಸ್ತ್ರವೂ ಶೈವರಿಗೆ ಪರಮ ರಕ್ಷಣೆಯ ಉಪಾಯವಾಗಿದೆ; ಅದು ಇದೇ ಮೂಲದಿಂದ ಉದ್ಭವವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಬೇಡ. ಹಾಗೆಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಭಸ್ಮ ಶುದ್ಧ, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಪಾವನಗೊಂಡಿದ್ದು, ಮಹಾಪ್ರಪಂಚದ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ — ನನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ರಕ್ಷಣೆ ಖಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ, “ಶಿವನು ಇರಲಿ” ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಚನ ನೀಡಿ, ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆಕೆ ಹೊರಟಳು. ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ 말을 ಕೇಳಿ, ಅವನು ಆಕೆಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ, ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನ ತಾಯಿ, “ದೇವತೆಗಳು ನಿನಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತರಲಿ” ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ತಪಸ್ಸು ನಡೆಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು; ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿದನು, ಕೇವಲ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಉಳಿದನು. ಎಂಟು ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞವೇದಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮಹಾದೇವನನ್ನು, ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಪರಿಕರರನ್ನು, ಅವಿನಾಶಿಯನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಪುತ್ರರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಹೂಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮಾತ್ರ, ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಪರಮ ತಪಸ್ಸನ್ನಾಚರಿಸಿದನು. ಆಗ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆ ಯೌವನ, ಏಕಾಂತ, ಕ್ಷೀಣವಾದ ಉಪಮನ್ಯು, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಶಿವನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿದ್ದನು. ಆಗ, ಮರೀಚಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ದೈತ್ಯರಾದ ಕೆಲ ಋಷಿಗಳು, ದೈತ್ಯಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನ ಉಂಟುಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಅವನನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ “ಶಿವಾಯ ನಮಃ!” ಎಂದು ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದನು. ಆ ಕೂಗು ಕೇಳಿದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ, ಅವನಿಗೆ ವಿಘ್ನ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದೈತ್ಯರು ಬಾಲಕನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು; ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳೂ ಸೇರಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದುಹೋದರು. ಆ ಉಪಮನ್ಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು, ಋಷಿಗಳು ಸಹಿತವಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದುದು. ಅಂತೆಯೇ, ಆ ಋಷಿಗಳು, ದೇಹಗಳು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ವೇಗವಾಗಿ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಹರಿಯನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಪರಮಾತ್ಮ, ಚಿಂತಿಸಿ, “ಇದು ಏನು?” ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಕಾರಣವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದನು. ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಮಂದರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮಹಾದೇವನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ, ದೇವರನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಪ್ರಭು, ಉಪಮನ್ಯು ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಹಾಲಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದಾನೆ; ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಿರಿ.” ವಿಷ್ಣುವಿನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹೇಶ್ವರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ನಾನು ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗು.” ಶಂಭುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರಿಯನಾದ ವಿಷ್ಣು ಎಲ್ಲ ಅಮರರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ತನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪಿನಾಕಿಪಾಣಿಯಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಇಂದ್ರನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು. ಸದಾಶಿವನು, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಮಹಾನಾಗರು ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ, ಸ್ವಯಂ ಅಮರಾಧಿಪತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶುಭ್ರವಾದ ಗಜದ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಆ ಸುಂದರವಾದ ಗಜನು ಆ ಮಹಾಪ್ರಭುವಿಗೆ ದಿವ್ಯ ಚಾಮರದಿಂದ ವೀಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಇಂದ್ರನು ಶಚಿಯೊಂದಿಗೆ, ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಶುಭ್ರ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು. ಶುಭ್ರ ಛತ್ರದಿಂದ ಆ ಸೌಮ್ಯನಾದ ಸದಾಶಿವನು ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದನು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಮಂದರಪರ್ವತ ಚಂದ್ರನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ. ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಉಪಮನ್ಯು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕೃಪೆ ನೀಡಲು ಹೋದನು. ಶಿವನನ್ನು ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡು, ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿಯು ತಲೆಯು ಬಾಗಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು: “ದೇವಾಧಿದೇವಾ, ನಿಮ್ಮ ದರ್ಶನದಿಂದ ನನ್ನ ಆಶ್ರಮ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ; ಭಗವನ್, ಲೋಕನಾಥ, ದೇವತಾಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನೀವು ಸ್ವತಃ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ.” ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹರನು ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು: “ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ವರವನ್ನು ಕೋರು, ಧೀರಮನೆ. ಧೌಮ್ಯನ ಹಿರಿಯನಾದ ಮಹರ್ಷೇ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತೇನೆ.” ಇಂದ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಯು ಕೈಮುಗಿದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: “ನನಗೆ ಶಿವಭಕ್ತಿಯೇ ವರವಾಗಲಿ.” ಮೂರು ಲೋಕಗಳಾಧಿಪತಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನು, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷೇ, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗು. ಸದಾ ನನ್ನನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸು. ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲ ಅನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನಿರಾಕಾರ ರುದ್ರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.” “ನಿನಗೆ ನಿರಾಕಾರ ರುದ್ರನಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ? ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಹೊರಗಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಈಗ ದೈತ್ಯನಂತೆ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.” ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಋಷಿಯು, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ, ಇದನ್ನು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿಘ್ನವೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: “ನೀನು ಭವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೀಯೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ನಿರ್ಗುಣನೆಂದು ವರ್ಣಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ದೇವ, ದೇವಾಧಿದೇವ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರರ ತಂದೆ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ತಿಳಿಯುವವನಲ್ಲ.