ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರರು, ಎಲ್ಲಾ ತೇಜೋಮಯ ಗುಂಪುಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ದೇವಿಯರು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು—ಇವರನ್ನು ಶಾಂಭು ಮಹಿಮೆಯ ರೂಪವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿ, ಶಿವನ ಪ್ರಸನ್ನತಿಗಾಗಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು, ಯೋಗಿಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮತ್ತು ತಾಯಿಯರು ಕೂಡ ಈ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಶಿವನ ಆರಾಧನೆಗಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪೂಜೆಯ enclosureಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಘೃತ, ನೀರು ಮತ್ತು ರುಚಿಕರ ಆಹಾರವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ತಂಬುಲ ಮತ್ತು mouth-freshenerಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು; ವಿವಿಧ ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಪುನಃ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ದೀಪಾರಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಪೂಜೆಯ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಪಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಉಪಕರಣಗಳು, ಹಾಸಿಗೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಚಂದ್ರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಹಾಸಿಗೆ—ಇವುಗಳು ರಾಜನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ, ಸುಂದರವಾದವುಗಳಾಗಿರಬೇಕು. ಪ್ರತಿಕೂಟಪೂಜೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸ್ತೋತ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ಪರಿಕ್ರಮಣೆ ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ತಾನೇ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಬೇಕು; ದೇವತೆಯ ಮುಂದೆ ಗುರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಎಂಟು ಹೂಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಲಿಂಗದಿಂದ ದೇವತೆಯನ್ನು ವಿದಾಯಿಸಬೇಕು; ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಕೂಡ ವಿದಾಯಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ದಿನ, ಈ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ, ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕಮಲ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಉಪಕರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಗುರುಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಶಿವಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು. ಗುರುಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ರತದಾರಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ಭಕ್ತರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಬಡವರು ಮತ್ತು ದೀನರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು; ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ, ತಾನೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಹಣ್ಣು, ಬೇರುಗಳ ಮೇಲೆ ಬದುಕಬೇಕು. ಅಥವಾ ಹಾಲಿನ ಉಪವಾಸ, ಭಿಕ್ಷೆ, ಒಂದು ಬಾರಿ ತಿಂದು, ರಾತ್ರಿ ತಿಂದು, ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಂದು, ಸದಾ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದು, ಶುದ್ಧವಾಗಿರುವುದು—ಇವುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬಹುದು. ಬೂದಿಯ ಮೇಲೆ, ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಬಹುದು, ಚರ್ಮ ಅಥವಾ ವೃಕ್ಷದ ಬೊಟ್ಟನ್ನು ಧರಿಸಬಹುದು, ಅಥವಾ ಜೀವಪರ್ಯಂತ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬಹುದು; ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಸದಾ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಭಾನುವಾರ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ, ಪೂರ್ಣಿಮೆ, ಅಷ್ಟಮಿ, ಚತುರ್ದಶಿ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಮನಸ್ಸು, ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ವಾಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪಾಕ್ಹಂಡರು, ಬಾಹ್ಯಜನರು, ನಿಷಿದ್ಧ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವರು, ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರವಿಡಬೇಕು. ಕ್ಷಮೆ, ದಾನ, ದಯೆ, ಸತ್ಯ, ಅಹಿಂಸೆ, ಉತ್ತಮ ನಡವಳಿಕೆ, ಸಂತೋಷ, ಶಾಂತಿ, ಜಪ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ದಿನ ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು ಅಥವಾ ಬೂದಿ ಬಳಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಮನಸ್ಸು, ವಾಕ್ಕು ಮತ್ತು ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕು? ವ್ರತದಾರಿಯು ಅಯೋಗ್ಯವಾದ ವರ್ತನೆ ಮಾಡಬಾರದು; ಯಾವ ದೋಷ ಉಂಟಾದರೂ, ಅದರ ಗಂಭೀರತೆ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪತೆ ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಪೂಜೆ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ, ಜಪ ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ರಮಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ವ್ರತ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಶಿವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಈ ವ್ರತದ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ವಿವರಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ವೈಶಾಖದಲ್ಲಿ ವ್ರತದ ಲಿಂಗವು ವಜ್ರದಿಂದ, ಜ್ಯೇಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಪನ್ನಾದಿಂದ, ಆಶಾಢದಲ್ಲಿ ಮುತ್ತಿನಿಂದ, ಶ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ ನೀಲಮಣಿಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಭಾದ್ರಪದದಲ್ಲಿ ರಕ್ತಮಣಿಯಿಂದ, ಆಶ್ವಿನದಲ್ಲಿ ಗೋಮೇಧದಿಂದ, ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ಪವಳದಿಂದ, ಮಾರ್ಗಶಿರದಲ್ಲಿ ವೈಡೂರ್ಯದಿಂದ, ಪೌಷದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಯರತ್ನದಿಂದ, ಮಾಘದಲ್ಲಿ ಸ्फಟಿಕದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಫಾಲ್ಗುನ್‌ನಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಮಣಿಯಿಂದ, ಚೈತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಬದಲಾವಣೆ ಸಾಧ್ಯ; ಯಾವುದೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಬಂಗಾರದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಂಗಾರ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರ, ಕಲ್ಲು, ಮಣ್ಣು ಅಥವಾ ಲಾಕ್ ಅಥವಾ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಕೂಡ ಮಾಡಬಹುದು. ಅಥವಾ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದು; ವ್ರತದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ. ವಿಶೇಷ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಪೂರ್ವದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಗುರು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ರತದಾರಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಗುರುನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಉಸಿರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಮೂಲಮಂತ್ರವನ್ನು ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಜಪಿಸಿ, ತ್ರಯಂಬಕ ಮತ್ತು ಅಂಬಾಳನ್ನು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. "ಪ್ರಭು, ನಿಮ್ಮ ಆದೇಶದಿಂದ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಲಿಂಗದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಇರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ, ದಂಡ, ಜಟಾ, ಕಟಿಬಂಧನವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಪುನಃ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಅಂತಿಮ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪಡೆದವನು, ತನ್ನ ದೇಹದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದವನು 'ನೈಷ್ಠಿಕ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು. ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಿನವನು, ಮಹಾ ಪಾಶುಪತ; ಅವನೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಯತಿ, ಮಹಾ ವ್ರತದಾರಿಯು. ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹುಡುಕುವವರಲ್ಲಿ ಅವನಂತೆ ಸಿದ್ಧನಿಲ್ಲ; ನೈಷ್ಠಿಕನಾಗಿರುವ ಯತಿಗೆ 'ನೈಷ್ಠಿಕಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ' ಎಂಬ ಹೆಸರು. ಪ್ರತಿದಿನ ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಕೂಡ ನೈಷ್ಠಿಕನಿಗೆ ಸಮಾನ, ಗಂಭೀರ ವ್ರತದಿಂದ. ಯಾರು ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಘೃತವನ್ನು ಬಳಸಿ, ಎರಡು, ಮೂರು ಅಥವಾ ಒಂದು ದಿನವೂ ಈ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾದ ತ್ಯಾಗಿಗಳು. ಯಾರು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಕೇವಲ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿ, ಸದಾ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಈ ಪರಮ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಸಮಾನರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ.