ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಪ್ರೀತಿಯೇ ಆವರ್ತಿಯುಳ್ಳವರ ಸ್ವಭಾವಿಕ ಜನ್ಮಸ್ಥಾನವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಪತಿಯು ಮೃದು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದ ಮೇಲೆ, ಅವಳೂ ನಗುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು. Kauśikī ದೇವಿಯು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ವಿವರಣೆಗೆ ಮೀರಿ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಈಗ ನಾನು ಅವಳ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ದೇವಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಈ Kauśikī ದೇವಿಯನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೆನು; ದೇವತೆಗಳು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಕನ್ಯೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೀ ಇಲ್ಲ, ಮುಂದೆ ಕೂಡ ಇರಲಾರದು. ಅವಳ ಶಕ್ತಿ, ಪರಾಕ್ರಮ, ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು, ಜಯ, ಹಾಗೂ ಶುಂಬ ಮತ್ತು ನಿಶುಂಬ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸುವುದು—all ಅವಳದೇ. ಅವಳು ಸದಾ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ; ಲೋಕಗಳ ನಿರಂತರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವರು ಅವಳನ್ನು ಸದಾ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿ ದೇವಿಯು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವಳ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವಳ ಸಹಾಯಕರೊಬ್ಬರು ಹುಲಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅವಳ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟರು. ಹುಲಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ದೇವಿಯು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದಳು: “ಹುಲಿಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಉಪಾಯವಾಗಿ ತಂದಿದ್ದಾರೆ; ನೋಡಿರಿ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಈ ಹುಲಿ ಹೀಗಿರುವವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.” ಅವನು ನನ್ನ ಪವಿತ್ರವನವನ್ನು ದುಷ್ಟ ಗುಂಪಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದನು; ಅವನು ನನ್ನ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಭಕ್ತ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವದೇಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ; ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದರೆ, ನನಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು. ನಂದಿನಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಅವನು ಮತ್ತು ಅವನ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ರಕ್ಷಣಾಕಾರರು ಸದಾ ಒಳಗಿರುವ ಪ್ರವೇಶದ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ. ದೇವಿಯ ಮಧುರ, ಪ್ರೀತಿಯ, ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವತೆ, “ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಗಣೇಶನು, ರಕ್ಷಕನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರದ ದಂಡ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಉಡುಪು, ಹಾವು ಹೋಲುವ ಚೂರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು. ಸೋಮ ಮಹಾದೇವ ಮತ್ತು ನಂದಿ ಇಬ್ಬರೂ ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು “ಸೋಮನಂದಿ” ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು. ಈ ರೀತಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ ನಂತರ, ಚಂದ್ರಶೇಖರ ದೇವರು ಅವನನ್ನು ದಿವ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಹರನು, ಚಂದ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ಗೌರಿ—ಪರ್ವತದ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವವಳನ್ನು, ಗೌರವದಿಂದ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಡಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಮಾಡಿದನು. ದೇವಿಯು ಗೌರವದಿಂದ ಸಮ್ಮಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು: “ವಿಶ್ವವು ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ, ಹಾಗು ವಾಕ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಥ—ಇವುಗಳ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.” “ಆಧಿಪತ್ಯವೆಂದರೆ ಆಜ್ಞೆಯೇ; ನೀವೇ ಆ ಆಜ್ಞೆ,” ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು. ನಾವು ಇದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅಗ್ನಿಯು ರೌದ್ರಿ—ತೀವ್ರ ಮತ್ತು ದಹಿಸುವ ರೂಪ; ಸೋಮವು ಶಕ್ತಿ—ಅಮರ, ಶಾಂತಿ ನೀಡುವ ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪ. ಅಮರತ್ವವೇ ಆಧಾರ; ಅದು ಬೆಳಕು, ಜ್ಞಾನ, ಕಲೆಯ ಸ್ವರೂಪ. ಎಲ್ಲ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತತ್ತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡು—ಸಾರ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ—ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದು. ಶಕ್ತಿಯ ಚಟುವಟಿಕೆ ಎರಡು ವಿಧ: ಒಂದು ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ವಭಾವ; ಮತ್ತೊಂದು ಚಂದ್ರ, ನೀರಿನ ಸ್ವಭಾವ. ಶಕ್ತಿಯು ಮಿಂಚು ಮುಂತಾದವುಗಳ ಸ್ವರೂಪ; ಸಾರು ಸಿಹಿ ಮುಂತಾದವುಗಳ ಸ್ವರೂಪ. ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಾರದ ಈ ವಿಭಜನೆಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದವುಗಳು ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಅಮರತ್ವ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಅಮರತ್ವದಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಬಲಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ಅಗ್ನಿ-ಸೋಮ ತತ್ತ್ವವು ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಬೆಳೆಯಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ ಹೋಮದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ; ಮಳೆಯು ಬೆಳೆಯಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ. ಹೋಮವು ಮಳೆಯಿಗಾಗಿ; ಈ ರೀತಿ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮದಿಂದ ಲೋಕ ಪೋಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿಯು ಚಂದ್ರನ ಅಮೃತವರೆಗೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೊಗುತ್ತದೆ; ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ಥಾನವರೆಗೆ ಚಂದ್ರನ ಅಮೃತ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಲದ ಅಗ್ನಿಯು ಕೆಳಗಿದೆ, ಶಕ್ತಿ ಮೇಲಿದೆ; ದಹಿಸುವುದು ಮೇಲಿರುವಷ್ಟು, ಪ್ರವಾಹ ಕೆಳಗಿರುವಷ್ಟು. ಈ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಕಾಲದ ಅಗ್ನಿಯು ಶಕ್ತಿಯು ಪೋಷಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವ ಸೋಮವು ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಆಸನವಾಗಿದೆ. ಶಿವ ಮೇಲಿರುವನು, ಶಕ್ತಿ ಕೆಳಗಿರುವಳು; ಶಕ್ತಿ ಮೇಲಿರುವಳು, ಶಿವ ಕೆಳಗಿರುವನು. ಈ ರೀತಿ ಇಲ್ಲಿ ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯು ವ್ಯಾಪಿಸದ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಅಗ್ನಿಯ ಶಕ್ತಿ ಇಂತಹದ್ದು: ಲೋಕವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ದಹಿಸಿ, ಭಸ್ಮಮಾಡಿದೆ; ಭಸ್ಮದಲ್ಲೇ ಅಗ್ನಿಯ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ. ಈ ರೀತಿ ಭಸ್ಮದ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ‘ಅಗ್ನಿ’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಭಸ್ಮದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಗ್ನಿಯ ಶಕ್ತಿಯಾದ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸೋಮದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಯೋಗದ “ಅಸಂಯೋಗ” ವಿಧಾನದಿಂದ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ “ಸಂಯೋಗ” ವಿಧಾನದಿಂದ, ಶಕ್ತಿಯ ಅಮೃತವೃಷಿಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸದಾ ಈ ರೀತಿ ಅಮೃತದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಜಯಿಸುವನು; ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದವನು, ಮೃತ್ಯು ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು? ಈ ರಹಸ್ಯ ದಹಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಪುನಃ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಯೋಗ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಶಿವನ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ದಹಿಸಿ, ಶಕ್ತಿಯ ಅಮೃತದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಅಮರತ್ವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ದೇವರು ಹೇಳಿದ ಈ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಸಿ, ವಿಶ್ವವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೋಮ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಈಗ ನಾನು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ವಾಕ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಸಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಆರು ಮಾರ್ಗಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಯಾವುದೇ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಶಬ್ದವು ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಈ ಪರಿವರ್ತನೆ ಎರಡು ವಿಧ: ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಉತ್ಥಾನ. ಇದನ್ನು ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲ ರೂಪ, ಪರಮ ಆತ್ಮಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಶಬ್ದ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮೂರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಸ್ಥೂಲ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಪರಮ. ಸ್ಥೂಲವಾದುದು ಕೇಳುವ ಮೂಲಕ ಗ್ರಹಿಸುವುದು. ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದುದು ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ; ಪರಮವಾದುದು ಚಿಂತನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದು. ಆ ಶಕ್ತಿ ಪರಮ ಶಕ್ತಿ, ಶಿವ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿ ದೇವಿಯು, ದೇವತೆಗಳು, ಮತ್ತು ಭಕ್ತರು—all ಅವರ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು, ಶಕ್ತಿಯ ಪರಮ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ವಿಶ್ವದ ಒಳಗಿನ ಅಗ್ನಿ-ಸೋಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.