ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಪವಿತ್ರ ಶೈಲಪದಗಳು, ಶುಭ್ರ ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಶಿವ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿಯರ ಸದಾ ವಾಸದಿಂದ, ಆ ಪರ್ವತದ ಪಾದಭಾಗವೇ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮೀರಿದಂತಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಲೋಕದ ದೈವಿಕ ಪಿತಾಮಹರಾದ ಶಿವಪಾರ್ವತಿಗಳು ಅಲ್ಲಿನ ನದೀಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಪಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಆ ಜಲಗಳು ಪಾವಿತ್ರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅದರ ಪುಣ್ಯವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು. ಆ ಪರ್ವತದ ನಿಲುವು ಜಲಪಾತಗಳ ತಂಪಾದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ಘೃತಾಭಿಷೇಕವಾದಂತೆ, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಪರ್ವತದ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರವು ಚಂದ್ರನ ಆಭರಣದಿಂದ ಮೆರೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಪರ್ವತರಾಜ್ಯ Umbrella ಯಡಿ ರಾಜಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಪರ್ವತವು ಅಡ್ಡಾಡುವ ಕನ್ಯೆಯರ ಚಪಲ ಹಸ್ತಗಳಿಂದ ರಾಜಚಾಮರಗಳಿಂದ ಹಾರಾಡುವಂತೆ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಹಬ್ಬಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಪರ್ವತವು ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಿಂತಿರುವಂತೆ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕುಹುಕಾಟ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉಯ್ಯಾಲೆ ಹಾಕುವ ಲತೆಗಳು, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೀಳುವ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರುವ ಹೊಸ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಆ ಪರ್ವತ ಸಜೀವವಾಗಿತ್ತು. ತಪಸ್ಸಿನ ಮರಗಳು ಜಟಾಲತೆಯಂತೆ ಬಾಗಿಯು, ಜಯಮಂಗಳಾರ್ಥವಾಗಿ ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡುಬಂತು. ಅದರ ಶಿಖರಗಳು ಕೆಳಗೆ, ಮೇಲೆ, ಬದಿಗೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತೋರ್ಪಟ್ಟು, ಭೂಮಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ಹಾರುವಂತೆ, ಅಥವಾ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ಪರ್ವತವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವಂತೆ, ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತ್ತಾ, ನಿರಂತರ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೃಹತ್ ಗುಹಾಮುಖಗಳು ತೆರೆದು, ಆ ಪರ್ವತ ತನ್ನ ಅಸಾಧಾರಣ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಆಲಸವಾಗಿ ಯಾವ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಪರ್ವತವು ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ನುಂಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಸಾಗರವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಒಳಗಿನ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಮೋಡಗಳೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅದರ ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳು ಕನ್ನಡಿಯಂತಹ ಹೊಟ್ಟೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ದಟ್ಟ ಮರಗಳ ನೆರಳಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ತಪೋವನಗಳ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ತಂಪಾಗಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ನದಿಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಗಳು, ಶಿವಪಾರ್ವತಿಯರು ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವೆಡೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶಂಭುವನ್ನು, ರೈಭ್ಯ ಮುನಿಯ ಆಶ್ರಮದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದನು. ಆಮೇಲೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಕೆಯ ಆಂತರಿಕ ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿದನು. ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ, ಶುಂಭ ಮತ್ತು ನಿಶುಂಭ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ದೈತ್ಯ ಸಹೋದರರು ಹುಟ್ಟಿದರು. ಅವರ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರಿಗೆ ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಪುರುಷರಿಂದ ಅಜಯತ್ವವನ್ನು ವರವಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ಅಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟದ, ಪುರುಷಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದ, ಅಜೇಯ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಕನ್ಯೆ ಮಾತ್ರ ಅವರ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಬ್ರಹ್ಮನು "ಅವನು ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಅನುಮೋದಿಸಿದನು. ಆ ಬಳಿಕ, ಶುಂಭ ಮತ್ತು ನಿಶುಂಭರು ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿ, ಲೋಕವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಹೋಮ ಮತ್ತು ಜಪವನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದರು. ಅವರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪುನಃ ದೇವಾಧಿದೇವನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಅವಶ್ಯವಾದಂತೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗದರಿಸಿ ಕೂಡ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. "ನೀನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವರ್ಣರಾಶಿಯಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ, ಕಾಮರಹಿತ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಡು; ಆಕೆ ಶುಂಭ ಮತ್ತು ನಿಶುಂಭರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲಿ" ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು. ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಕೇಳಿ, ಶುಭ್ರ-ಕಪಿಲ ವರ್ಣದ ದೇವಿ, ಕಾಲಿಯಾಗಿ, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನಿರಸನ ಮಾಡಿದಂತೆ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಆಗ ಆಕೆಯು ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಪತಿಯೊಡನೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಶಮನಗೊಳ್ಳದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವಂತೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದಳು: "ನೀನು ನನ್ನ ವರ್ಣವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರೆ, ಇದನ್ನು ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ತಡೆದುಹಿಡಿಯುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ನೀನು ನಿರಪೇಕ್ಷನಾದರೂ ನನ್ನೊಡನೆ ಆನಂದಿಸುವುದೇಕೆ? ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಏನೂ ಅಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಆನಂದಿಸುವವನಿಗೆ ಇಂದ್ರಿಯಸೌಖ್ಯದಿಂದ ಸುಖ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಮದೇವನನ್ನು ಬಲಾತ್ಕಾರದಿಂದ ಭಸ್ಮಮಾಡಲಾಯಿತು. ಪತಿ ಬಯಸದ ಸೌಂದರ್ಯವಂತಿಯಾದ ಹೆಂಗಸು, ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವಳ ಜನ್ಮ ವ್ಯರ್ಥ. ಹೆಂಗಸನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಉದ್ದೇಶ ಪತಿಯ ಆನಂದಕ್ಕಷ್ಟೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಇತರ ಗುಣಗಳಿದ್ದರೂ ಅವಳ ಉಪಯೋಗವೇನು? ಆದುದರಿಂದ, ನೀನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ನಿರಸಿಸಿದ ಈ ವರ್ಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಾನು ಬೇರೆ ವರ್ಣವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಅಥವಾ ಬೇಕಾದರೆ ಯಾವುದೇ ವರ್ಣವನ್ನೂ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದೇವಿ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಂಗೆಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪತಿಯ ಅನುಮತಿ ಯಾಚಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು. ಆಕೆಯ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಂಗದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಪ್ರಾಣಿಗಳಾಧಿಪತಿ ಶಿವನು ಭವಾನಿಯ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ವಂದಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಅವನು ಆಕೆಯ ಮಾತುಗಳು ಲೀಲಾಮಯವೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ, "ಪ್ರಿಯೆ, ನೀನು ಯಾಕೆ ಕೋಪಗೊಂಡೆ? ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರಿಂದ ನನಗೆ ಆನಂದ ಸಿಗುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ನೀನು ಲೋಕದ ಮಾತೆ, ನಾನು ಪಿತಾ ಮತ್ತು ಪ್ರಭು; ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಆನಂದವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಕಾಮವಿದ್ದರೂ ಅದು ಕಾಮದಿಂದಂಟಾಗಿದೆಯೆ? ಕಾಮದ ಮೂಲವೇ ಜಗತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಮೊದಲು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಕಾಮವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಕಾಮನನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಿದುದಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ನನಗೆ ದೂಷಣೆ ಮಾಡುವುದು ಯಾಕೆ? ನನ್ನನ್ನು ಇತರೆ ದೇವರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಮನೋಭವನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದನು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಾನು ಭಸ್ಮಮಾಡಿದೆ. ಲೋಕರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಕಾಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದೆ; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇಂದು ಲೀಲೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ. ನೀನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ ಕಾರ್ಯವು ಶೀಘ್ರವೇ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ." ಹೀಗೆ ಶಿವನು ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೋಪವನ್ನು ಮನಗಂಡು ಮಾತಾಡಿದನು.