ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಶಿವನ ಭಯಾನಕ ಗಣಪತಿಗಳಾದ ಪ್ರಮಥಗಣಗಳು, ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಉರುಳಿಗಲ್ಲುಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ಮುಳ್ಳುಗಳು, ಬಿಗು ದಂಡಗಳು, ಕುಡಿಗೆಯ ಕತ್ತಿಗಳು ಹಿಡಿದು, ಲೋಕಪಾಲರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ವಿರಭದ್ರನ ದೇಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಬಲಶಾಲಿ ವೀರರು, "ಕತ್ತರಿಸಿ!", "ಮುರಿದು!", "ಎಸೆದು!", "ಚೂರು ಮಾಡಿ!", "ಹಿಂಡಿ!" ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ಮುರಿದು, ಎಸೆದು, ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದರು. "ಹುಡಿದು!", "ದಾಳಿ ಮಾಡಿ!", "ಚೂರು ಮಾಡಿ!", "ಕೊಯ್ಯಿರಿ!" ಎಂಬ ಕೋಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಯಾನಕ ಘೋಷಣೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೊಳಗಿದವು. ಆ ಕೂಗುಗಳು ಕಿವಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿದ್ದವು. ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ತಯಾರಾಗಿ ದೇವತಾಪ್ರಮುಖರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು—ಕೆಲವರು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿಕೊಂಡು, ಕೆಲವರು ತುಟಿಯನ್ನು, ಹಲ್ಲನ್ನು, ಬಾಯಿಯನ್ನು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಅವರು ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಪಸ್ವಿಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ಹಿಗ್ಗಿಸಿ ಕೊಂದರು; ಅವರ ಅರ್ಘಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಕಸಿದು, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಸೆದರು. ಅವರು ಕಲಶಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವೇದಿಗಳನ್ನೂ ಚೂರುಮಾಡಿದರು; ಹಾಸ್ಯ, ಹಾಡು, ಕೂಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹರ್ಷದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡರು. ಶಿವನ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳಾದ ಪ್ರಮಥಗಣಗಳು ರಕ್ತಮದ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನೃತ್ಯಮಾಡಿದರು. ಆ ಗಣಪತಿಗಳು ಎಮ್ಮೆ, ಹಾವು, ಸಿಂಹಗಳ ನಾಯಕರುಗಳಂತೆ ಗರ್ವದಿಂದ ಹಿಂಡಾಡಿದರು. ಅವರು ಅನನ್ಯವಾದ, ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು; ಕೆಲವರು ಹರ್ಷದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡರು, ಕೆಲವರು ಸಂತೋಷಿಸಿದರು, ಕೆಲವರು ಹೊಡೆದರು, ಕೆಲವರು ಓಡಿದರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದರು. ಕೆಲವರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು, ಕೆಲವರು ನಗಿದರು, ಕೆಲವರು ಹಾರಿದರು—ಈ ಪ್ರಮಥಗಣಗಳು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ಮೋಡಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹಾರಿ ಹೋದರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಓಡಲು ಬಯಸಿದರು; ಆ ಭಯಾನಕ ಪ್ರಮಥಗಣಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲೇ ನಿಂತರು. ಮತ್ತು, ಕೆಲವರು ಭಾರವಾದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಗರುಡನಂತೆ ಭಯಂಕರ ನಾಗಗಳಂತೆ ಚಲಿಸಿದರು; ದೇವತೆಗಳೂ ಅವರಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು ಓಡಿದರು. ಆ ಗಣಪತಿಗಳು ಪರ್ವತದ ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ಜಾಲಗಜ್ಜಲುಗಳು, ಕಂಬಗಳುಳ್ಳ ಮನೆಗಳನ್ನು ಎಳೆದು, ಅವುಗಳನ್ನು ನೀರಿನ ಮಧ್ಯೆ ಎಸೆದರು; ಆ ಪ್ರಮಥಗಣಗಳು ಗಂಭೀರವಾದ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಘರ್ಜಿಸಿದರು. ಬಾಗಿಲು, ಗೋಡೆ, ಅಂಗಳ—allವನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿ, ಯಜ್ಞವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಒಡೆದುಹಾಕಿದರು; ಅದು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳಂತೆಯೇ ನಿರ್ಜನವಾಗಿತ್ತು. ಮನೆಗಳು ಎಳೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮಹಿಳೆಯರು "ಓ ರಕ್ಷಕನೇ!", "ಓ ತಂದೆ!", "ಓ ಪುತ್ರನೇ!", "ಓ ಸಹೋದರನೇ!", "ಓ ತಾಯಿಯೇ!" ಎಂದು ಅನೇಕ ದಾರುಣ ಕೂಗುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದರು. ಈ ಭೀಕರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಷ್ಣು ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಮುಖ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು. ತಮ್ಮ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ತಪ್ಪೇನೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರು ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಪಡೆಯದೆ ಉಳಿದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಗಣಪತಿಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನು ಕೋಪಗೊಂಡನು. ಅವನು ತನ್ನ ಭುಜಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಉರಿಯುವ ಬಾಯಿಯಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಓಡಿಸಿದನು; ಸಿಂಹವು ಆನೆಯ ಹಿಂಡನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವಂತೆ ಅವನು ಅವರನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು. ಅವನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿತ್ತು. ಅವನು ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಮಹಾಸೈನ್ಯವನ್ನು ತಲ್ಲಣಗೊಳಿಸಿದ. ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ಹಬ್ಬಾಡುವ ಕಾಡು ಆನೆಯ ನಾಯಕನಂತೆ, ಅವನು ನೀಲಿ, ಬಿಳಿ, ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು. ಅವನು ಹುಲಿಯ ಚರ್ಮದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಚಿನ್ನದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು. ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಂತೆಯೇ ಘನವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು; ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ, ವೇಗವಾಗಿ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಓಡಿದನು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅವನು ಸಾವಿರರಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದ್ದನು. ಇದೇ ವೇಳೆ, ಭದ್ರಕಾಳಿ ಯುದ್ಧದ ಉಗ್ರತೆಯಿಂದ ತಲ್ಲೀನಳಾಗಿ, ಮುನ್ನಡೆದಳು. ಅವಳ ತ್ರಿಶೂಲವು ಹೊತ್ತಿಗೆಯಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿತು; ಅವಳೊಡನೆ, ರುದ್ರನ ಕೋಪದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಆ ಮಹಾನ್ ಭದ್ರಕಾಳಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು. ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಭದ್ರಕಾಳಿಯ ಬೆಳಕು ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿ, ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಚದುರಿದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶೇಷನ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳು ದಹಿಸುವಂತೆ, ರುದ್ರರನ್ನೂ ಗಣಪತಿಗಳನ್ನೂ ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಭದ್ರಕಾಳಿ, ತನ್ನ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಸೂರ್ಯನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು. ಭದ್ರಕಾಳಿ ತನ್ನ ಎಡ ಕಾಲಿನಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಸೂರ್ಯನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದಳು; ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಖಡ್ಗದಿಂದ, ಯಮ ಹಾಗೂ ಅವನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಶೂಲಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದಳು. ಅವಳು ರುದ್ರರನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ, ವರుణನನ್ನು ಭಾರವಾದ ಗದೆಯಿಂದ, ನಿರೃತಿಯನ್ನು ಲೋಹದ ದಂಡಗಳಿಂದ, ವಾಯುವನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಆಯುಧದಿಂದ ಹೊಡೆದಳು. ಗಣಾಧಿಪತಿ ವಿರಭದ್ರನು, ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ, ಶಂಭುವಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಬಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಉಗುರುಗಳ ತುದಿಯಿಂದ ಸರಸ್ವತಿಯ ಸುಂದರ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ದೇವಮಾತೆಯ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಅವನು ಅಗ್ನಿಯ ಕೈಯನ್ನೂ ಪರಶುವಿನಿಂದ ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು; ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ದೇವಮಾತೆಯ ನಾಲಿಗೆಯ ಎರಡು ಬೆರಳಷ್ಟು ಭಾಗವನ್ನೂ ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಅವನು ಸ್ವಾಹಾ ದೇವಿಯ ಬಲ ಮೂಗನ್ನು ಉಗುರುಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಅವಳ ಎಡ ಸ್ತನವನ್ನು ಕೂಡ ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು. ಭದ್ರಕಾಳಿ ತನ್ನ ಅಪಾರ ವೇಗದಿಂದ ಭಗನ ದೊಡ್ಡ, ಕಮಲದಂತೆ ಇರುವ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಎಳೆದುಹಾಕಿದಳು. ಅವನು ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಪೋಷಣನ ಹಲ್ಲುಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದುಹಾಕಿದನು; ಆ ಹಲ್ಲುಗಳು ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾತಾಡಲಾಗದಂತಾಗಿದ್ದನು. ನಂತರ, ದೇವರು ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಕಾಲುದೆಬ್ಬೆಯಿಂದ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹಳ್ಳಿಯಂತೆ ಒತ್ತಿ, ಅವನನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉಜ್ಜಿದನು. ಭದ್ರಕಾಳಿ ತನ್ನ ಉಗ್ರಕೋಪದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದು, ಅದನ್ನೇ ಭದ್ರಕಾಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಳು; ವೈರಣಿಯು ಅಳುತ್ತಾ ನಿಂತಳು. ಆ ದೇವಿ ಆ ತಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ತಾಳೆಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಗೋಳಾಕಾರದ ತಲೆಯನ್ನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಚೆಂಡಾಡಿದಳು. ಆಗ ದಕ್ಷಿಣ ಯಜ್ಞಪತ್ನಿ, ತನ್ನ ಪತಿಗಳೊಡನೆ ಗೊಂಬೆಯಂತೆ, ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳಿಂದ ಕಾಲು, ಕೈಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಅరిష್ಠನೇಮಿ, ಸೋಮ, ಧರ್ಮ, ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಬಹುಪುತ್ರ, ಅಂಗಿರಸ, ಕೃಶಾಶ್ವ, ಕಶ್ಯಪ—ಈ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಆ ಶೂರ ಗಣಪತಿಗಳು ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಹಿಂಡಿ, ಅವರ ಗಂಟಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕಠಿಣ ವಚನಗಳಿಂದ ನಿಂದಿಸಿ, ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದರು. ಈ ರೀತಿ ಶಿವನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಪ್ರಪಂಚವೇ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡು, ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಎಲ್ಲರೂ ಭಯದಿಂದ ಚದುರಿದರು.