ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು, ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಕೇಳಿದನು: "ಮಹಾದೇವನೇ, ನನಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡು—ನಾನು ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು?" ಮೂರು ನಗರಗಳನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದ ಶಿವನು, ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ತನ್ನ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಪ್ರಚೇತಸ ಪುತ್ರನಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಭದ್ರಕಾಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಲೇ ನಾಶಮಾಡು; ಇದು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ, ಗಣಾಧಿಪತಿಯೇ." "ನಾನು ಕೂಡ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ರೈಭ್ಯಮುನಿಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಗಣಾಧಿಪತಿಯಾದ ನಿನ್ನ ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ." ಗಂಗೆಯ ದ್ವಾರದ ಬಳಿ ಇರುವ ಕನಖಲದ ವೃಕ್ಷಗಳು, ಸುವರ್ಣಶಿಖರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೆರು ಮತ್ತು ಮಂದರ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಅದೇ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಈಗ ದಕ್ಷಿಣ ಯಜ್ಞ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ; ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಭಂಗಪಡಿಸು. ಶಿವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಹಿಮಾಲಯಾಧಿಪತಿಯ ಪುತ್ರಿಯಾದ ದೇವಿ ಭದ್ರನನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನೋಡಿ, ಹಸು ತನ್ನ ಕರುವನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿ ತುಂಬು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇತ್ತು. ಅವಳು ಆರು ಮುಖಗಳ ಭದ್ರನನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಅವನ ತಲೆಗೆ ಘಮಿಸಿ, ನಗುತ್ತಾ ಮೃದು ಮತ್ತು ಸಿಹಿಯಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು: "ಪ್ರಿಯ ಭದ್ರಾ, ಮಹಾ ಧನ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದ ನೀನು ನನ್ನಿಗಾಗಿ, ನನ್ನ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ." "ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ದಕ್ಷಿಣನು ಯಜ್ಞೇಶ್ವರನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸದೆ, ಅವನಿಗೆ ವಿರೋಧ ತೋರಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಗಣಾಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು ಅವನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡು." "ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಭದ್ರಾ, ಆ ಯಜ್ಞದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ದುರ್ಭಾಗ್ಯವನ್ನಾಗಿಸು; ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯನೇ, ಭದ್ರಕಾಲಿಯೊಂದಿಗೆ ಯಜಮಾನನನ್ನು ಹತರಾಗು." ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳಾದ ಶಿವ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿಯರಿಂದ ಆದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದ ಭದ್ರನು ಶಿರವನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು. ಆಗ, ದೇವಿಯ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ನಿವಾರಕನಾದ, ಪಿಶಾಚರ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮಹಾದೇವ, ವೀರಭದ್ರನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಪ್ರकटರಾದನು. ಅವನ ಚರ್ಮದ ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ 'ರೋಮಜ' ಎಂಬ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಬಲದ ಕೈಯಿಂದ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಗಣಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು. ಅವನ ಕಾಲು, ತೊಡೆ, ಬೆನ್ನು, ಬದಿಗಳು, ಮುಖ, ಗಂಟಲು, ಗುಪ್ತಾಂಗ, ಗುಡ್ಡಲು, ತಲೆ, ಕುತ್ತಿಗೆ, ಬಾಯಿ, ಹೊಟ್ಟೆ—ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಭಯಂಕರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾನ್ ಗಣೇಶ್ವರರೊಂದಿಗೆ, ಭದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವರೊಂದಿಗೆ, ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ, ಸ್ಥಳಗಳೂ, ಸರ್ವತ್ರವೂ ಆ ಗಣಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡವು. ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸಾವಿರ ಕೈಗಳಿದ್ದು, ಪ್ರತಿ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಸಾವಿರ ಆಯುಧಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ರುದ್ರನಿಗೆ ಭಕ್ತರು, ರುದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು. ತ್ರಿಶೂಲ, ಭುಜಬಲ, ಗದಾ, ಪರಶು, ಕಪಾಲ, ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವರು, ಕಾಲಾಗ್ನಿರುದ್ರನಂತೆ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಜಟಾಮುಡಿ ಧರಿಸಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಜನ ಸಿಂಹಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಇಳಿದು, ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು—ಇವರು ಭದ್ರನ ಪುತ್ರರು. ಈ ಮಹಾನ್ ಗಣಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಭಗವಂತನು, ಅನೇಕ ವಿನಾಶಕ ಅಗ್ನಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಕಾಲಭೈರವನು ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಂತೆ, ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಬೆಳಗಿದನು. ಅವರ ನಡುವೆ, ಮಹಾ ಎಮ್ಮೆಗೆ ಏರಿ, ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ಭದ್ರನು, ಮೇಘಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಬೆಳಗುತ್ತಾ ಮುಂದುವರೆದನು. ಬೂದಿ ವರ್ಣದ ಭದ್ರನು ಎಮ್ಮೆಗೆ ಏರಿದಾಗ, ಅವನು ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಬಿಳಿ ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನು; ಶುದ್ಧ ಬಿಳಿ ಚಾಮರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು. ಆಗ ಭದ್ರನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬೂದಿ ವರ್ಣದ ಮಹಾದೇವನು, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಗುರು ಇರುವಂತೆ, ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಭದ್ರನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ ಚಾಮರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಶಿವನು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಭದ್ರನ ಮುಂದೆ, ಭಾನು ಎಂಬ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನು, ಬಂಗಾರದ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು, ಶುದ್ಧವಾದ ಶುಭ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು; ಆ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಭೂಮಿ ಕಂಪಿತವಾಯಿತು. ದೇವವಾದ್ಯಗಳು ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿದವು; ನೂರಾರು ಮೋಡಗಳು ಅವರ ಮೇಲೆ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದವು. ಮಧುರಸ ತುಂಬಿದ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಅವರ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಯ್ದು ಹೋದವು. ಆ ಗಣೇಶ್ವರರೆಲ್ಲರು, ಯುದ್ಧದ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಮತ್ತು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಮುನ್ನಡೆದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಭದ್ರಗಣಗಳು ಇದ್ದಾಗ, ಭದ್ರನು Tryambaka (ಶಿವ)ನು ಅಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ರುದ್ರಗಣಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ, ಭದ್ರಗಣಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನು ತನ್ನ ಮಹಾ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣನ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳವನ್ನು, ಈಗ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಆಗ, ಮಹಾ ರುದ್ರನು, ಗಣಾಧಿಪತಿ, ಲೋಕವನ್ನು ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಶಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ದಕ್ಷಿಣನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಯಜ್ಞಮಂದಪವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ಕಂಡನು—ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ದೇವತೆಗಳು, ಅದ್ಭುತ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಶುದ್ಧ ದರ್ಭೆಗಳು, ಋತುಸಮಯದ ಹವಿಸುಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞಮಂಡಪವು ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ವೇದಾನುಸಾರವಾಗಿ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಋಷಿಗಳು ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಅದು ಸಾವಿರಾರು ದೇವಕನ್ಯೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ಅಪ್ಸರಸರು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಬಾಸುರಿ, ವೀಣೆಗಳ ನಾದದಿಂದ, ವೇದಘೋಷದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವು ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು. ಆ ದಕ್ಷಿಣನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಕಂಡು, ವೀರಭದ್ರನು ಘನಮೇಘದಂತೆ ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬುವಂತಹ ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದವು ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳಿಂದ ಹೊರಟಿತು; ಆ ಶಬ್ದವು ಸಮುದ್ರದ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಮಿಂಚಿತು. ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು, ತಮ್ಮ ಉಡುಪು, ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿಹೋದರು. "ಮಹಾ ಮೇರು ಪರ್ವತವೇ ಭಗ್ನವಾಯಿತೇ? ಭೂಮಿ ಚೂರು ಚೂರಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಇದು ಏನು, ಇದು ಏನು?" ಎಂದು ದೇವತೆಗಳು ಆತಂಕದಿಂದ ಕೂಗಿದರು. ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದ ಗರ್ಜನೆಗೆ ಆನೆಗಳು ಹೇಗೆ ಭಯಪಡುವವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೆಲವರು ಭಯದಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟರು.