ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕುರಿತು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಸ್ಮಿತಹಾಸದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ನಾನು ಅವನುಗಳಂತಹ ಅಶುಭ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಲ್ಲ; ನೀವೇ ಅವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕು." ಆದರೆ, "ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು; ಇವರು ನನ್ನೊಡನೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವರು ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿರುವರು," ಎಂದು ಪರಮೇಶ್ವರನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಹೀಗಾಗಿ, ಹರನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಸ್ವಾಮಿಯು, ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ದೂರವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಂತನು. ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಆ ದೇವತೆ ಪುನಃ ಶುಭ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಿಲ್ಲ; ತನ್ನ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಲಯದವರೆಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿದನು. ಆ ನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾದ ಜೀವಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಳವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸಂಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಮಾಡಲು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದನು. ಆದರೆ, ಹಿಂದೆ ಮಹಿಳಾ ವಂಶವು ಪರಮಾತ್ಮನಿಂದ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ; ಪಿತಾಮಹನು ಸಂಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಆಗ, ಜೀವಿಗಳ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು. ಪರಮಾತ್ಮನ ಅನುಗ್ರಹ ಇಲ್ಲದೆ ಈ ಜೀವಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಳವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನು ತಪಸ್ಸು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಆದಿಪ್ರಭು, ಅನಂತ, ಲೋಕಗಳ ಮೂಲ, ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಶುದ್ಧ, ಆಂತರ್ಯಾನುಭವದಿಂದ ಅರಿಯಬಹುದಾದ, ಆಕರ್ಷಕ ಶಕ್ತಿಯು—ಗುಣರಹಿತ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಪಂಚಗಳ ಪಾರಾಗಿರುವ, ಅವಿಭಾಜ್ಯ, ಸ್ಥಿರ, ಆಕಾಶಕ್ಕಿಂತ ವ್ಯಾಪಕ, ಶಾಶ್ವತ, ಸದಾ ಪರಮಾತ್ಮನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ—ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಭಗವಾನ್ ತ್ರ್ಯಂಬಕನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನ ತಪಸ್ಸಿನ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ, ಪಿತಾಮಹನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ತಂದೆ ಬಹು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಆಗ, ಪರಮೇಶ್ವರನು ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದ ರೂಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರकटವಾದನು. ಆ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು—ಅಂಧಕಾರದ ಪಾರಾಗಿರುವ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ, ಅನನ್ಯ, ವರ್ಣಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯ, ಅಸೃಷ್ಟಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಕಾಣದ—ಬ್ರಹ್ಮನು ನೋಡಿದನು. ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಲೋಕಾಧಿಪತಿಗಳಾಧಿಪತಿ, ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಕ್ಕೂಟಗೊಂಡ, ಎಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಶಕ್ತಿಯು—ಅಗಾಧ, ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ಅಳವಿಲ್ಲದ, ವಯಸ್ಸಿಲ್ಲದ, ಸ್ಥಿರ, ಚಲನೆ ಇಲ್ಲದ, ಗುಣರಹಿತ, ಶಾಂತ, ಅನಂತ ಮಹಿಮೆ ಇರುವ ನೆಲೆ—ಎಲ್ಲವ್ಯಾಪಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡುವ, ಸತ್ವ-ಅಸತ್ವಗಳ ಪಾರಾಗಿರುವ, ಎಲ್ಲ ತಳನೋಡಗಳಿಗೆ ಪಾರಾಗಿರುವ, ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ, ಶಾಶ್ವತ, ಶುಭ—ಎಂಬ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿಯಾಗಿ ನಮನ ಮಾಡಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿನಯದಿಂದ, ಶ್ರವಣಯೋಗ್ಯವಾದ ಪದಗಳಿಂದ, ವೇದಗಳ ಸಾರದಿಂದ, ನಿಜಾರ್ಥವಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮಾರ್ಥದ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ದೇವರು ಮತ್ತು ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು: "ವಿಜಯವಾಗಲಿ ನಿಮಗೆ, ಮಹಾದೇವಾ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ದೇವಾಧಿದೇವಾ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಧರ್ಮಶ್ರೇಷ್ಠ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ದೇವತೆಗಳ ಸ್ವಾಮಿ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಶುಭ ಸ್ವರೂಪಾ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಾಯಕ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಪಾರಾಗಿರುವ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸುಂದರ ಸ್ವರೂಪಾ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಅಚ್ಯುತ ಮಹಾ ಮಾಯಾ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಅಚ್ಯುತ ಕಾಮಧೇನು! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಅಚ್ಯುತ ಮಹಾ ಲೀಲಾ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಅಚ್ಯುತ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ವಿಶ್ವದ ತಾಯಿ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ನೀವೇ ವಿಶ್ವ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ವಿಶ್ವದ ಪೋಷಕಿ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ವಿಶ್ವದ ಸ್ನೇಹಿತೆ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಶಾಶ್ವತ ಐಶ್ವರ್ಯವಂತ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಶಾಶ್ವತ ಕಾಲ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಶಾಶ್ವತ ರೂಪ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಶಾಶ್ವತ ಅನುಯಾಯಿ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ತ್ರೈಪುಣ್ಯ ಆತ್ಮದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ತ್ರೈಪುಣ್ಯ ಆತ್ಮದ ರಕ್ಷಕ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ತ್ರೈಪುಣ್ಯ ಆತ್ಮದ ಸಂಹಾರಕ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ತ್ರೈಪುಣ್ಯ ಆತ್ಮದ ನಾಯಕ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವಿಶ್ವದ ಕಾರಣವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ನಿಮ್ಮ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪಂಚಭೂತಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಜ್ಞೇಯವಾದ ದೇವಾ! ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸ್ವರೂಪದ ದರ್ಶನದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಸ್ಥೂಲಶಕ್ತಿಯ ಸ್ವಾಮಿ, ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸುವ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಒಂದೇ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳು ಸೇರಿವೆ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ದಾನವಾಧಿಪತಿಗಳ ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ನಾಯಕ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಭವಸಂಸಾರದ ವಿಷವೃಕ್ಷದ ಮೊಳೆಯನ್ನು ಉರುಳಿಸುವ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ದೇವತೆಗಳ ಶೌರ್ಯ, ಪರಾಕ್ರಮ, ವೀರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಪ್ರಪಂಚದ ಪಾರಾಗಿರುವ, ಎಲ್ಲ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಪಂಚಾರ್ಥದ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಪರಮ ಅಮೃತ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಪಂಚಾರ್ಥದ ಜ್ಞಾನಾಮೃತದ ಸ್ತೋತ್ರ ಸ್ವರೂಪ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಭಯಾನಕ ಸಂಸಾರ ರೋಗಕ್ಕೆ ಪರಮ ವೈದ್ಯ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಪುರಾತನ ಅಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಮೂರು ನಗರಗಳ ಹಾಗೂ ಕಾಲಗಳ ಅಗ್ನಿ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ತ್ರಿಪುರಭೈರವೀ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಪಾರಾಗಿರುವ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಸಂಹಾರಕ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲರ ಮೊದಲ ಜ್ಞಾನಿ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಅನೇಕ ದೈವ limbsಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ! ವಿಜಯವಾಗಲಿ, ಇಚ್ಛಿತವನ್ನು ನೀಡುವ! ನಿಮ್ಮ ಪರಮ ನೆಲೆ ಎಲ್ಲಿದೆ, ದೇವಾ? ನನ್ನ ತೀರಾ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಪದಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಆದರೂ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದರೂ, ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಸ್ವಾಮಿ." ಇಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪದಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿದ್ದವನು, ಪುನಃ ಪುನಃ ರುದ್ರ ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಣಿಗೆ ನಮನ ಮಾಡಿದನು. ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಉಚ್ಛರಿಸಿದ ಕಾರಣ, ಇದನ್ನು ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ ಸ್ತೋತ್ರವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದು ಶಿವ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಶಿವ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶಂಕರನ ಎರಡು ರೂಪಗಳಿಗೆ—ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು, ಜನನ ಮತ್ತು ನಾಶದಿಂದ ಪಾರಾಗಿರುವ ರೂಪಗಳು, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇಹಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವರಿಗೆ—ನಾನು ಸದಾ ನಮನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅಂತು, ಮಹಾದೇವನು, ಮಹಾ ಮೋಡದ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯಂತೆ, ಮಧುರವಾದ, ಗಂಭೀರವಾದ, ಶುಭವಾದ, ದೋಷರಹಿತವಾದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.