ಶಿವಪುರಾಣಮ್

ಶಿವ ಮಹಾಪುರುಷನು ಪಾರ್ವತಿಗೆ ರುದ್ರಾಕ್ಷಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೂರು ಮುಖಗಳ ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಸದಾ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅದರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಗಳು ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ; ಅದು ಮಾನವ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದು, ತಕ್ಷಣವೇ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಐದು ಮುಖಗಳ ಸ್ವಯಂಭು ರುದ್ರ, ಕಾಲಾಗ್ನಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ದೇವರು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಐದು ಮುಖಗಳ ರುದ್ರಾಕ್ಷದಿಂದ ನಿಷಿದ್ಧ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದು, ತಪ್ಪು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು, ತಿನ್ನಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳಿರುವ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತಹ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಆರು ಮುಖಗಳ ರುದ್ರಾಕ್ಷ, ಕಾರ್ತಿಕೇಯನ ಸ್ವರೂಪ, ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಭಾರೀ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಏಳು ಮುಖಗಳ ಮಹೇಶಾನಿ, ಅನಂಗ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಧರಿಸಿದವರು ದಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನೂ ತೊರೆದು ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಸ್ವಾಮಿ ಆಗುತ್ತಾರೆ. ಎಂಟು ಮುಖಗಳ ರುದ್ರಾಕ್ಷ, ವಸು ಮತ್ತು ಭೈರವನ ಸ್ವರೂಪ, ಧರಿಸಿದವರಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಮೃತರೂ ಕೂಡ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಒಂಬತ್ತು ಮುಖಗಳ ಭೈರವ, ಕಪಿಲ ಮುನಿಯ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ, ದುರ್ಗಾ ದೇವಿಯ ಅಧಿಪತ್ಯ, ಮಹೇಶ್ವರಿಯ ಒಂಬತ್ತು ರೂಪಗಳಿರುವ ಈ ರುದ್ರಾಕ್ಷವನ್ನು ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧರಿಸಿದವರು ಎಲ್ಲರ ಸ್ವಾಮಿ ಆಗುತ್ತಾರೆ; ನನಗೆ ಸಮಾನರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಹತ್ತು ಮುಖಗಳ ಮಹೇಶಾನಿ, ಜನಾರ್ದನ ದೇವರ ಸ್ವರೂಪ; ಇದನ್ನು ಧರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರೈಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಹನ್ನೊಂದು ಮುಖಗಳ ರುದ್ರಾಕ್ಷ, ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಧರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಹದಿನೊಂದು ಮುಖಗಳ ರುದ್ರಾಕ್ಷವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಆದಿತ್ಯರು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹದಿನೊಂದು ಮುಖಗಳ ರುದ್ರಾಕ್ಷ, ವಿಶ್ವದೇವನ ಸ್ವರೂಪ; ಧರಿಸಿದವರು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳು, ಶುಭ, ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ರುದ್ರಾಕ್ಷ, ಪರಮ ಶಿವನ ಸ್ವರೂಪ; ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ರುದ್ರಾಕ್ಷಗಳ ಮುಖಗಳ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಪ್ರಕಾರ ಅವುಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ರುದ್ರಾಕ್ಷಗಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಧರಿಸಬೇಕು; ದೇವತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಲಸ್ಯವನ್ನು ತೊರೆದು, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ. ರುದ್ರಾಕ್ಷವನ್ನು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಧರಿಸಿದವರು ಭಯಾನಕ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ರರು ಇರುವಷ್ಟು ಕಾಲ. ರುದ್ರಾಕ್ಷವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚ, ಡಾಕಿನಿ, ಶಾಕಿನಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಹಾನಿಕಾರಕ ಜೀವಿಗಳು ದೂರ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತವೆ. ಮಾಂತ್ರಿಕ ಅಥವಾ ಮಾಯಾಜಾಲದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಹಾನಿಯೂ, ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಧಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಭಯದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ರುದ್ರಾಕ್ಷವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಶಿವ, ವಿಷ್ಣು, ದೇವಿ, ಗಣಪತಿ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ, ಪಾರ್ವತಿ. ಈ ರುದ್ರಾಕ್ಷದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಿಳಿದ ನಂತರ, ಮಹಾದೇವಿಯೇ, ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಧರಿಸಬೇಕು, ಧರ್ಮದ ವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ. ಶಿವನು ಪಾರ್ವತಿಗೆ ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಭಸ್ಮದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಇದು ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಭಸ್ಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಕ್ಷವನ್ನು ಧರಿಸುವವರು ಶಿವನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಧರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಎರಡೂ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ. ಭಸ್ಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಧರಿಸಿ, ಶಿವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಾಗಿರುವವರು, ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವರು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶುಭವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೂರು ರೇಖೆಗಳ ಭಸ್ಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಮಾಲೆ ಇಲ್ಲದೆ, ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ, ಮಹಾದೇವನು ಇಚ್ಛಿತ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಮ ಋಷಿಯೇ, ನೀವು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಾಗಿದೆ: ಭಸ್ಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಕ್ಷದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು, ಇದು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳ ಪೂರೈಸುವಂತದ್ದು. ಯಾರು ಈ ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಭಸ್ಮದ ಪರಮ ಮತ್ತು ಶುಭ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ನಂತರ ಪರಮ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶಿವನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ, ಋಷಿಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವಿದ್ಯೇಶ್ವರ ಸಂಹಿತೆಯಿಂದ; ಇದು ಸದಾ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಶಿವನ ಆದೇಶದಿಂದ. ಈ ಮಹಾ ಕಥಾನಕದಲ್ಲಿ, ಶಿವನಿಗೆ, ಸೋಮನಿಗೆ, ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಪುತ್ರರಿಗೆ, ಪ್ರಧಾನದ ಮತ್ತು ಪುರುಷನ ಅಧಿಪತಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು. ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಅಪ್ರತಿಮ, ಅವನ ಅಧಿಪತ್ಯ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ; ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಅವನ ಸ್ವಭಾವ. ಅವನಿಗೆ, ಅವನಿಗೆ ಯಾರು ಜನ್ಮವಿಲ್ಲ, ಜಗತ್ತಿನ ನಿರ್ಮಾತೃ, ಶಾಶ್ವತ, ಶುಭ, ಅವಿನಾಶಿ, ಮಹಾದೇವ, ಮಹಾತ್ಮ, ನಾನು ಶಿವನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ. ಧರ್ಮದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಯಮುನಾ ಸೇರುವ ಮಹಾ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ, ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮ ಲೋಕದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, restrained minds, truth and vows, great energy and fortune ಇರುವ ಋಷಿಗಳು ಮಹಾ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಅವರ ಶುದ್ಧ ಕಾರ್ಯಗಳ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಕೇಳಿ, ವೇದವ್ಯಾಸನ ಶಿಷ್ಯ, ಸತ್ಯವತಿಯ ಪುತ್ರ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ನೇರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಶಿಷ್ಯನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ಪಾಂಚಭೌತ ವಾಕ್ಯಗಳ ಗುಣ-ದೋಷಗಳನ್ನು ಅರಿತವನು. ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕಿವಿಗೆ ಹಿತ, ಮನೋಹರವಾದವು. ಅವನು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುವಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರಿತ ಕವಿ; ಪುರಾಣಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೂತ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಅವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಋಷಿಗಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದರು, ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಋಷಿಗಳಿಂದ ಬಂದ ಗೌರವವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸೂತನು ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಆ ಗೌರವವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಶಿವನು ಪಾರ್ವತಿಗೆ ರುದ್ರಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಭಸ್ಮದ ಪರಮ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ ಪವಿತ್ರ ಕಥಾನಕವು ನಡೆಯುತ್ತದೆ.