શિવપુરાણમ્

સ્વાહાદેવ્યાસ્તથા દેવો દક્ષિણં નાસિકાપુટમ્ ચકર્ત કરજાગ્રેણ વામં ચ સ્તનચૂચુકમ્

એ જ રીતે દેવતાએ સ્વાહાદેવીની જમણી નાકનું છિદ્ર પોતાની આંગળીના નખથી કાપી નાખ્યું અને ડાબા સ્તનની ચૂચી પણ કાપી નાખી.

ભગસ્ય વિપુલે નેત્રે શતપત્રસમપ્રભે પ્રસહ્યોત્પાટયામાસ ભદ્રઃ પરમવેગવાન્

ભદ્રકાળી, જે અત્યંત ઝડપી હતી, તેણે ભગના મોટા અને કમળ જેવા આંખો જોરથી ખેંચી કાઢી.

પૂષ્ણો દશનરેખાં ચ દીપ્તાં મુક્તાવલીમિવ જઘાન ધનુષઃ કોટ્યા સ તેનાસ્પષ્ટવાગભૂત્

પછી તેણે ધનુષ્યના ટોચથી પૂષણના તેજસ્વી દાંતની પંક્તિ, જે મોતીની માળા જેવી ચમકતી હતી, તોડી નાખી, જેથી પૂષણ સ્પષ્ટ બોલી શક્યા નહીં.

તતશ્ચંદ્રમસં દેવઃ પાદાંગુષ્ઠેન લીલયા ક્ષણં કૃમિવદાક્રમ્ય ઘર્ષયામાસ ભૂતલે

પછી દેવતાએ રમતમાં જ ચંદ્રદેવને પોતાના મોટા અંગૂઠાથી એક ક્ષણ માટે કીડા જેવી રીતે દબાવીને જમીન પર ઘસડ્યા.

શિરશ્ચિચ્છેદ દક્ષસ્ય ભદ્રઃ પરમકોપતઃ ક્રોશંત્યામેવ વૈરિણ્યાં ભદ્રકાલ્યૈ દદૌ ચ તત્

ભદ્રકાળીએ અત્યંત ક્રોધમાં દક્ષનું માથું કાપી નાખ્યું અને વૈરિણી રડતી હતી ત્યારે એ માથું ભદ્રકાળીને આપી દીધું.

તત્પ્રહૃષ્ટા સમાદાય શિરસ્તાલફલોપમમ્ સા દેવી કંડુકક્રીડાં ચકાર સમરાંગણે

પછી તે દેવી આનંદિત થઈને, તાડફળ જેવું ગોળ માથું લઈ, યુદ્ધભૂમિમાં એ માથાથી ગોળી રમવા લાગી.

તતો દક્ષસ્ય યજ્ઞસ્ત્રી કુશીલા ભર્તૃભિર્યથા પાદાભ્યાં ચૈવ હસ્તાભ્યાં હન્યતે સ્મ ગણેશ્વરૈઃ

પછી દક્ષની યજ્ઞપત્ની, જેમ પুতળી પોતાના પતિઓ સાથે હોય, તેમ, ગણેશ્વરોના પગ અને હાથથી મારવામાં આવી.

અરિષ્ટનેમિને સોમં ધર્મં ચૈવ પ્રજાપતિમ્ બહુપુત્રં ચાંગિરસં કૃશાશ્વં કશ્યપં તથા

અરિષ્ટનેમી, સોમ, ધર્મ, પ્રજાપતિ, બહુપુત્ર, આંગિરસ, કૃશાશ્વ અને કશ્યપ—

ગલે પ્રગૃહ્ય બલિનો ગણપાઃ સિંહવિક્રમાઃ ભર્ત્સયંતો ભૃશં વાગ્ભિર્નિર્જઘ્નુર્મૂર્ધ્નિ મુષ્ટિભિઃ

મજબૂત અને સિંહ જેવી ચાલ ધરાવતા ગણોએ તેમને ગળેથી પકડી લીધા, કડક શબ્દોમાં ધિક્કાર્યા અને મુઠ્ઠીથી માથા પર માર્યા.

ધર્ષિતા ભૂતવેતાલૈર્દારાસ્સુતપરિગ્રહાઃ યથા કલિયુગે જારૈર્બલેન કુલયોષિતઃ

દેવીઓ અને તેમના સંતાનો ભૂત અને વેટાળો દ્વારા દુષ્કર્મનો ભોગ બન્યા, જેમ કળિયુગમાં કુળવધૂઓ બળજબરીથી પરપુરુષો દ્વારા પકડાય છે.

તચ્ચ વિધ્વસ્તકલશં ભગ્નયૂપં ગતોત્સવમ્ પ્રદીપિતમહાશાલં પ્રભિન્નદ્વારતોરણમ્

યજ્ઞસ્થળ સંપૂર્ણ રીતે ઉજળી ગયું: કલશો ઉથલાવાયા, યૂપો તૂટી ગયા, ઉત્સવ બંધ થઈ ગયો, મહામંડપ સળગાવી દેવામાં આવ્યો અને દ્વાર તથા તોરણો તૂટી પડ્યા.

ઉત્પાટિતસુરાનીકં હન્યમાનં તપોધનમ્ પ્રશાન્તબ્રહ્મનિર્ઘોષં પ્રક્ષીણજનસંચયમ્

દેવતાઓની સેના ઉખડી ગઈ હતી, તપસ્વીઓ મારવામાં આવી રહ્યા હતા, બ્રહ્મનો પવિત્ર જાપ શાંત થઈ ગયો હતો અને લોકોની ભીડ ઓછી થઈ ગઈ હતી.

ક્રન્દમાનાતુરસ્ત્રીકં હતાશેષપરિચ્છદમ્ શૂન્યારણ્યનિભં જજ્ઞે યજ્ઞવાટં તદાર્દિતમ્

યજ્ઞસ્થળે આફત આવી ત્યારે ત્યાં દુઃખી સ્ત્રીઓ રડી રહી હતી, તેમના બધા સહાયકો માર્યા ગયા હતા અને આખું સ્થળ ખાલી જંગલ જેવું લાગતું હતું.

શૂલવેગપ્રરુગ્ણાશ્ચ ભિન્નબાહૂરુવક્ષસઃ વિનિકૃત્તોત્તમાંગાશ્ચ પેતુરુર્વ્યાં સુરોત્તમાઃ

દેવતાઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા ઘણા પૃથ્વી પર પડી ગયા, તેમના હાથ, જાંઘ અને છાતી ભાલાના ઘા થી તૂટી ગયા હતા અને તેમના માથા કપાઈ ગયા હતા.

હતેષુ તેષુ દેવેષુ પતિતેષુઃ સહસ્રશઃ પ્રવિવેશ ગણેશાનઃ ક્ષણાદાહવનીયકમ્

જ્યારે હજારો દેવતાઓ માર્યા ગયા અને પડી ગયા, ત્યારે ગણોના સ્વામી તરત જ યજ્ઞના અગ્નિમાં પ્રવેશ્યા.

પ્રવિષ્ટમથ તં દૃષ્ટ્વા ભદ્રં કાલાગ્નિસંનિભમ્ દુદ્રાવ મરણાદ્ભીતો યજ્ઞો મૃગવપુર્ધરઃ

આ ભયંકર અને કાળાગ્નિ જેવો દેખાતા ભદ્રને અંદર પ્રવેશતો જોઈ, યજ્ઞ મૃત્યુના ડરથી હરણનું રૂપ ધારણ કરીને ભાગી ગયો.

સ વિસ્ફાર્ય મહચ્ચાપં દૃઢજ્યાઘોષણભીષણમ્ ભદ્રસ્તમભિદુદ્રાવ વિક્ષિપન્નેવ સાયકાન્

પછી ભદ્રએ પોતાનું મોટું ધનુષ્ય તાણ્યું, તેની ડોરનો ભયાનક અવાજ થયો અને તે સતત બાણ છોડતો તેને પીછો કરવા લાગ્યો.

આકર્ણપૂર્ણમાકૃષ્ટં ધનુરમ્બુદસંનિભમ્ નાદયામાસ ચ જ્યાં દ્યાં ખં ચ ભૂમિં ચ સર્વશઃ

ભદ્રએ ધનુષ્યને પૂરેપૂરું કાન સુધી ખેંચ્યું, જે વાદળના ગર્જન જેવો અવાજ કરતું હતું, અને તેની ડોરનો અવાજ આખા આકાશ, વાયુમંડળ અને પૃથ્વી પર ફેલાઈ ગયો.

તમુપશ્રિત્ય સન્નાદં હતો ઽસ્મીત્યેવ વિહ્વલમ્ શરણાર્ધેન વક્રેણ સ વીરો ઽધ્વરપૂરુષમ્

આ ભયંકર અવાજથી યજ્ઞપુરૂષ ગભરાઈ ગયો અને 'હું માર્યો ગયો' એમ બોલતો, તે વીરના વાંકિયા અડધા બાણથી ઘાયલ થયો.

મહાભયસ્ખલત્પાદં વેપન્તં વિગતત્વિષમ્ મૃગરૂપેણ ધાવન્તં વિશિરસ્કં તદાકરોત્

મોટા ભયમાં પગ લથડતાં, કાંપતો અને તેજ ગુમાવી, યજ્ઞપુરૂષ હરણના રૂપમાં માથા વિના દોડતો રહ્યો.

તમીદૃશમવજ્ઞાતં દૃષ્ટ્વા વૈ સૂર્યસંભવમ્ વિષ્ણુઃ પરમસંક્રુદ્ધો યુદ્ધાયાભવદુદ્યતઃ

સૂર્યથી જન્મેલા અને આવા અપમાનિત થયેલા તેને જોઈ, વિષ્ણુ અત્યંત ક્રોધિત થઈને યુદ્ધ માટે તૈયાર થયો.

તમુવાહ મહાવેગાત્સ્કન્ધેન નતસંધિના સર્વેષાં વયસાં રાજા ગરુડઃ પન્નગાશનઃ

પછી પંખીઓના રાજા અને સાપોને ખાવાવાળો ગરુડ, પવન જેટલી ઝડપથી અને વાંકા સાંધા સાથે, તેને પોતાના ખભે બેસાડીને લઈ ગયો, બધાં જીવોમાં સૌથી વૃદ્ધ હતો.

દેવાશ્ચ હતશિષ્ટા યે દેવરાજપુરોગમાઃ પ્રચક્રુસ્તસ્ય સાહાય્યં પ્રાણાંસ્ત્યક્તુમિવોદ્યતાઃ

બાકી બચેલા દેવતાઓ, દેવરાજના નેતૃત્વમાં, તેની મદદ માટે આગળ આવ્યા અને જરૂર પડે તો પોતાનો જીવ પણ આપવાની તૈયારી બતાવી.

વિષ્ણુના સહિતાન્દેવાન્મૃગેન્દ્રઃ ક્રોષ્ટુકાનિવ દૃષ્ટ્વા જહાસ ભૂતેન્દ્રો મૃગેન્દ્ર ઇવ વિવ્યથઃ

દેવતાઓને વિષ્ણુ સાથે જોઈ, ભૂતોના સ્વામી હસ્યા, જેમ સિંહ કૂતરાંઓને જોઈને અચળ રહે છે.

તસ્મિન્નવસરે વ્યોમ્નિ સમાવિરભવદ્રથઃ સહસ્રસૂર્યસંકાશશ્ચારુચીરવૃષધ્વજઃ

એ સમયે આકાશમાં એક રથ દેખાયો, જે હજાર સૂર્ય જેટલો તેજસ્વી હતો, સુંદર ધ્વજાવાળો અને વૃષભનું ચિહ્ન ધરાવતો હતો.

અશ્વરત્નદ્વયોદારો રથચક્રચતુષ્ટયઃ સઞ્ચિતાનેકદિવ્યાસ્ત્રશસ્ત્રરત્નપરિષ્કૃતઃ

એ રથ બે દિવ્ય ઘોડાઓએ ખેંચતો હતો, ચાર ચકરા હતા અને અનેક સ્વર્ગીય શસ્ત્રો તથા રત્નોથી શોભિત હતો.

તસ્યાપિ રથવર્યસ્ય સ્યાત્સ એવ હિ સારથિઃ યથા ચ ત્રૈપુરે યુદ્ધે પૂર્વં શાર્વરથે સ્થિતઃ

એ શ્રેષ્ઠ રથ માટે એ જ સારથી નિમણૂક થયો હતો, જેમ પહેલાં ત્રિપુરાના યુદ્ધમાં શ્યામ રથ પર ઊભો રહ્યો હતો.

સ તં રથવરં બ્રહ્મા શાસનાદેવ શૂલિનઃ હરેસ્સમીપમાનીય કૃતાઞ્જલિરભાષત

પછી બ્રહ્માએ ત્રિશૂલધારીના આદેશથી એ શ્રેષ્ઠ રથ હરિની નજીક લાવ્યો અને હાથ જોડીને કહ્યું.

ભગવન્ભદ્ર ભદ્રાંગ ભગવાનિન્દુભૂષણઃ આજ્ઞાપયતિ વીરસ્ત્વાં રથમારોઢુમવ્યયઃ

"હે ભદ્ર, શુભ અંગવાળા, ચંદ્રથી શોભિત ભગવાન તને આ અમર રથ પર ચઢવા આજ્ઞા આપે છે, હે વીર."