શિવપુરાણમ્

શબ્દાર્થન્યાયસંયુક્તૈ રાગમાર્થૈર્વિભૂષિતમ્ શ્વેતકલ્પપ્રસંગેન વાયુના કથિતં પુરા

શબ્દ, અર્થ અને યોગ્યતા સાથે સંયુક્ત, રસપ્રદ વિષયોથી શોભિત, અને શ્વેતકલ્પ પ્રસંગે વાયુદેવે અગાઉ વર્ણવેલું છે.

વિદ્યાસ્થાનાનિ સર્વાણિ પુરાણાનુક્રમં તથા તત્પુરાણસ્ય ચોત્પત્તિં બ્રુવતો મે નિબોધત

હવે તમે ધ્યાનથી સાંભળો, હું તમામ જ્ઞાનસ્થાનો, પુરાણોની ક્રમવાર વાત અને આ પુરાણની ઉત્પત્તિ કહું છું.

અંગાનિ વેદાશ્ચત્વારો મીમાંસાન્યાયવિસ્તરઃ પુરાણં ધર્મશાસ્ત્રં ચ વિદ્યાશ્ચેતાશ્ચતુર્દશ

ચારેય વેદો, તેમના અંગો, મીમાંસા અને ન્યાયનું વિસ્તૃત જ્ઞાન, પુરાણ, ધર્મશાસ્ત્ર અને આ ચૌદ વિદ્યા શાખાઓ છે.

આયુર્વેદો ધનુર્વેદો ગાંધર્વશ્ચેત્યનુક્રમાત્ અર્થશાસ્ત્રં પરં તસ્માદ્વિદ્યા હ્યષ્ટાદશ સ્મૃતાઃ

આયુર્વેદ, ધનુર્વેદ, ગાનવિદ્યા અને પછી અર્થશાસ્ત્ર — આ રીતે કુલ અઢાર વિદ્યા માનવામાં આવે છે.

અષ્ટાદશાનાં વિદ્યાનામેતાસાં ભિન્નવર્ત્મનામ્ આદિકર્તા કવિસ્સાક્ષાચ્છૂલપાણિરિતિ શ્રુતિઃ

આ અઢાર વિદ્યા, દરેકની અલગ દિશા છે, તેમ છતાં તેમના મૂળ સર્જનહાર, કવિ અને સીધા શૂળપાણી ભગવાન છે — એવું શ્રુતિ કહે છે.

સ હિ સર્વજગન્નાથઃ સિસૃક્ષુરખિલં જગત્ બ્રહ્માણં વિદધે સાક્ષાત્પુત્રમગ્રે સનાતનમ્

જે સર્વ જગતના સ્વામી છે, એ પરમેશ્વરે આખું વિશ્વ સર્જવાની ઈચ્છાથી, શરૂઆતમાં પોતાના શાશ્વત પુત્ર બ્રહ્માને પ્રગટ કર્યા.

તસ્મૈ પ્રથમપુત્રાય બ્રહ્મણે વિશ્વયોનયે વિદ્યાશ્ચેમા દદૌ પૂર્વં વિશ્વસૃષ્ટ્યર્થમીશ્વરઃ

એ પ્રથમ પુત્ર અને સર્વ સૃષ્ટિના મૂળ બ્રહ્માને, ભગવાને પહેલાં જ વિશ્વની રચના માટે આ તમામ વિદ્યા આપી હતી.

પાલનાય હરિં દેવં રક્ષાશક્તિં દદૌ તતઃ મધ્યમં તનયં વિષ્ણું પાતારં બ્રહ્મણો ઽપિ હિ

પછી, જગતની રક્ષા માટે, ભગવાને હરિને રક્ષણની શક્તિ આપી; એ રીતે, મધ્યમ પુત્ર વિષ્ણુ બ્રહ્મા સહિત સૌનો રક્ષક બન્યો.

લબ્ધવિદ્યેન વિધિના પ્રજાસૃષ્ટિં વિતન્વતા પ્રથમં સર્વશાસ્ત્રાણાં પુરાણં બ્રહ્મણા સ્મૃતમ્

જ્યારે બ્રહ્માએ વિદ્યા પ્રાપ્ત કરી અને નિયમ પ્રમાણે પ્રજાની સર્જના શરૂ કરી, ત્યારે સૌપ્રથમ સર્વ શાસ્ત્રોમાં શ્રેષ્ઠ એવા પુરાણને સ્મરણ કર્યું.

અનંતરં તુ વક્ત્રેભ્યો વેદાસ્તસ્ય વિનિર્ગતાઃ પ્રવૃત્તિસ્સર્વશાસ્ત્રાણાં તન્મુખાદભવત્તતઃ

પછી તરત જ, બ્રહ્માના મુખમાંથી વેદો પ્રગટ થયા અને તેમના વાણીમાંથી સર્વ શાસ્ત્રોની પ્રવૃત્તિ શરૂ થઈ.

યદાસ્ય વિસ્તરં શક્તા નાધિગંતું પ્રજા ભુવિ તદા વિદ્યાસમાસાર્થં વિશ્વેશ્વરનિયોગતઃ

જ્યારે પૃથ્વી上的 લોકો એનું વિશાળપણું સમજવામાં અસમર્થ રહ્યા, ત્યારે વિશ્વના ઈશ્વરના આદેશથી વિદ્યા નો સાર સંક્ષિપ્ત કરવામાં આવ્યો.

દ્વાપરાંતેષુ વિશ્વાત્મા વિષ્ણુર્વિશ્વંભરઃ પ્રભુઃ વ્યાસનામ્ના ચરત્યસ્મિન્નવતીર્ય મહીતલે

દરેક દ્વાપરયુગના અંતે, વિશ્વના આત્મા તથા સંચાલક એવા વિષ્ણુ, વ્યાસ નામે પૃથ્વી પર અવતરીને વિહાર કરે છે.

એવં વ્યસ્તાશ્ચ વેદાશ્ચ દ્વાપરેદ્વાપરે દ્વિજાઃ નિર્મિતાનિ પુરાણાનિ અન્યાનિ ચ તતઃ પરમ્

હે દ્વિજો, એ રીતે દરેક દ્વાપરયુગમાં વેદો વિભાજિત થયા અને પછી પુરાણો તથા અન્ય ગ્રંથો રચાયા.

સ પુનર્દ્વાપરે ચાસ્મિન્કૃષ્ણદ્વૈપાયનાખ્યયા અરણ્યામિવ હવ્યાશી સત્યવત્યામજાયત

આ દ્વાપરયુગમાં પણ, કૃષ્ણદ્વૈપાયન નામે, સત્યવતીના પુત્ર તરીકે, અરણ્યમાં હવિ અર્પણ કરતા અવતાર લીધા.

સંક્ષિપ્ય સ પુનર્વેદાંશ્ચતુર્ધા કૃતવાન્મુનિઃ વ્યસ્તવેદતયા લોકે વેદવ્યાસ ઇતિ શ્રુતઃ

એ મહર્ષીએ વેદોને સંક્ષિપ્ત કરીને ચાર ભાગમાં વિભાજિત કર્યા; તેથી લોકોએ તેમને વેદવ્યાસ તરીકે ઓળખ્યા.

પુરાણાનાઞ્ચ સંક્ષિપ્તં ચતુર્લક્ષપ્રમાણતઃ અદ્યાપિ દેવલોકે તચ્છતકોટિપ્રવિસ્તરમ્

એમણે પુરાણોને પણ ચાર લાખ શ્લોકોમાં સંક્ષિપ્ત કર્યા, જ્યારે આજેય દેવલોકમાં એનું વિસ્તરણ કરોડો સુધી છે.

યો વિદ્યાચ્ચતુરો વેદાન્ સાંગોપણિષદાન્દ્વિજઃ ન ચેત્પુરાણં સંવિદ્યાન્નૈવ સ સ્યાદ્વિચક્ષણઃ

જે દ્વિજ ચારેય વેદો, તેમના અંગો અને ઉપનિષદો જાણે છે, પણ પુરાણ જાણતો નથી, તે સાચો વિદ્વાન કહેવાય નહીં.

ઇતિહાસપુરાણાભ્યાં વેદં સમુપબૃંહયેત્ બિભેત્યલ્પશ્રુતાદ્વેદો મામયં પ્રતરિષ્યતિ

વેદને ઇતિહાસ અને પુરાણથી પૂર્ણ કરવો જોઈએ; વેદને ભય રહે છે કે ઓછું સાંભળનાર મારા દ્વારા પાર થઈ જશે.

સર્ગશ્ચ પ્રતિસર્ગશ્ચ વંશો મન્વંતરાણિ ચ વંશાનુચરિતં ચૈવ પુરાણં પઞ્ચલક્ષણમ્

સર્જન, પ્રલય, વંશાવળી, મન્વંતર અને વંશોની કથાઓ — આ પાંચ પુરાણના લક્ષણો છે.

દશધા ચાષ્ટધા ચૈતત્પુરાણમુપદિશ્યતે બૃહત્સૂક્ષ્મપ્રભેદેન મુનિભિસ્તત્ત્વવિત્તમૈઃ

મહાન ઋષિઓએ પુરાણને દસ અને આઠ પ્રકારમાં, વિશાળ અને સંક્ષિપ્ત રૂપે, ભિન્ન ભિન્ન રીતે શીખવ્યા છે.

બ્રાહ્મં પાદ્મં વૈષ્ણવં ચ શૈવં ભાગવતં તથા ભવિષ્યં નારદીયં ચ માર્કંડેયમતઃ પરમ્

બ્રાહ્મ, પદ્મ, વૈષ્ણવ, શૈવ, ભાગવત, ભવિષ્ય, નારદીય અને માર્કંડેય — આ મુખ્ય પુરાણો છે.

આગ્નેયં બ્રહ્મવૈવર્તં લૈંગં વારાહમેવ ચ સ્કાન્દં ચ વામનં ચૈવ કૌર્મ્યં માત્સ્યં ચ ગારુડમ્

આgneય, બ્રહ્મવૈવર્ત, લૈંગ, વારાહ, સ્કાંદ, વામન, કૂર્મ, માછ અને ગારુડ પુરાણ પણ તેમાં સમાવિષ્ટ છે.

બ્રહ્માંડં ચેતિ પુણ્યો ઽયં પુરાણાનામનુક્રમઃ તત્ર શૈવં તુરીયં યચ્છાર્વં સર્વાર્થસાધકમ્

બ્રહ્માંડ પુરાણ પણ ગણાય છે; આ છે પુરાણોની પવિત્ર ક્રમાવળી. તેમાં શૈવ પુરાણ ચોથું છે અને તે સર્વ ફળ આપે છે.

ગ્રંથો લક્ષપ્રમાણં તદ્વ્યસ્તં દ્વાદશસંહિતમ્ નિર્મિતં તચ્છિવેનૈવ તત્ર ધર્મઃ પ્રતિષ્ઠિતઃ

આ ગ્રંથમાં એક લાખ શ્લોકો છે, જે બાર ભાગમાં વહેંચાયેલો છે. આ ગ્રંથ ભગવાન શિવે પોતે રચ્યો છે અને તેમાં ધર્મની સ્થાપના કરવામાં આવી છે.

તદુક્તેનૈવ ધર્મેણ શૈવાસ્ત્રૈવર્ણિકા નરાઃ તસ્માદ્વિમુકુતિમન્વિચ્છઞ્ચ્છિવમેવ સમાશ્રયેત્

આ ગ્રંથમાં જે ધર્મ શીખવાયો છે, તે અનુસરીને ત્રણેય વર્ણના લોકો, જે મુક્તિ ઈચ્છે છે, તેમને માત્ર શિવનો આશરો લેવો જોઈએ.

તમાશ્રિત્યૈવ દેવાનામપિ મુક્તિર્ન ચાન્યથા

દેવતાઓએ પણ મુક્તિ માત્ર શિવનો આશરો લઈને જ પામી છે, બીજું કોઈ માર્ગ નથી.

યદિદં શૈવમાખ્યાતં પુરાણં વેદસંમિતમ્ તસ્ય ભેદાન્સમાસેન બ્રુવતો મે નિબોધત

હવે, જે શૈવ પુરાણ વેદો સાથે મેળ ખાતું કહેવાયું છે, તેના વિવિધ ભાગોની સંક્ષિપ્ત માહિતી હું આપું છું, ધ્યાનથી સાંભળો.

વિદ્યેશ્વરં તથા રૌદ્રં વૈનાયકમનુત્તમમ્ ઔમં માતૃપુરાણં ચ રુદ્રૈકાદશકં તથા

તેમાં વિદ્યાેશ્વર, રૌદ્ર, શ્રેષ્ઠ વૈનાયક, ઔમ, માતૃપુરાણ અને રુદ્રએકાદશક એમ ભાગો છે.

કૈલાસં શતરુદ્રં ચ શતરુદ્રાખ્યમેવ ચ સહસ્રકોટિરુદ્રાખ્યં વાયવીયં તતઃપરમ્

પછી કૈલાસ, શતરુદ્ર (જેને શતરુદ્ર પણ કહે છે), સહસ્રકોટિરુદ્ર અને પછી વાયવીય ભાગ આવે છે.