શિવપુરાણમ્

ચોથી આવરણની વિધિપૂર્વક પૂજા કર્યા પછી, હવે મહેશના શસ્ત્રોની પૂજા બહાર, પશ્ચિમ દિશામાં કરવી જોઈએ. પૂર્વ દિશામાં ઈશાનના ત્રિશૂલની, ઈન્દ્રની દિશામાં વજ્રની, અગ્નિની દિશામાં કુહાડીની, અને દક્ષિણ દિશામાં બાણની પૂજા કરવી. દક્ષિણ-પશ્ચિમમાં તલવાર, વરુણની દિશામાં પાશ, વાયુની દિશામાં અંકુશ, અને ઉત્તર દિશામાં પિનાક ધનુષની પૂજા કરવી. પશ્ચિમ દિશાએ મૃદુ અને ભયાનક ક્ષેત્રપાલની પૂજા કરવી, અને પાંચમું આવરણ પૂર્ણ થતાં પછી બહાર પૂજા કરવી. બધા આવરણ દેવતાઓની બહાર અથવા પાંચમો આવરણમાં, મહોક્ષા અને માતાઓ સાથે સામેથી પૂજા કરવી. પછી, સર્વ દૈવી વંશોની—આકાશમાં વસતા દેવો, ઋષિ, સિદ્ધો, દાનવો, યક્ષો, રાક્ષસો—સર્વત્ર પૂજા કરવી. અનંતથી આરંભ થતા સર્વ નાગરાજો, અને તેમના વંશના નાગો, ડાકિનીઓ, ભૂત, વેતાલ, પ્રેત, તથા ભૈરવોના નેતાઓની પૂજા કરવી. પાતાળમાં વસતા, વિવિધ વંશોમાં જન્મેલા અન્ય પ્રાણીઓ, નદીઓ, સમુદ્રો, પર્વતો, જંગલો, અને તળાવોની પણ પૂજા કરવી. પશુઓ, પક્ષીઓ, વૃક્ષો, જીવજંતુઓ અને નાના પ્રાણીઓ, વિવિધ રૂપના મનુષ્યો, અને નાના વંશના પશુઓ—all should be honored. Then, cosmic eggમાં રહેલા લોક, અને અનંત બ્રહ્માંડ—બધા બ્રહ્માંડ અને તેના શાસકોની પૂજા કરવી. બ્રહ્માંડને આધાર આપતા રુદ્રો દશ દિશામાં સ્થિત છે; ગૌડ, મૈમેય, શક્ત—all beyond, whatever exists as the meaning of speech, whether conscious or unconscious, should be worshipped at Shiva’s side, having understood in general. બધા, હાથ જોડીને, હસતા ચહેરા સાથે, પ્રેમભરી દૃષ્ટિથી ભગવાન અને માતાને નિરંતર નિહાળે છે. આવરણોની શાંતિ માટે પૂજા પૂર્ણ કરીને, ફરીથી દેવોના દેવ ભગવાનની પૂજા કરી, અક્ષય મંત્રનો જાપ કરવો. પછી, શિવ અને તેમની સાથીને મહાન, શુદ્ધ, સુંદર, અમૃત સમાન, શ્રેષ્ઠ દ્રવ્યોથી શણગારેલી ભક્તિપૂર્ણ હવન અર્પણ કરવી. મુખ્ય અર્પણ બત્રીસ માપથી તૈયાર થાય છે, નાના ઓછા માપથી; પોતાની ક્ષમતા અને શ્રદ્ધા પ્રમાણે તૈયાર કરી, અર્પણ કરવું. પછી, પાણીથી મુખવિશુદ્ધિ, પાન-મસાલા, દીપારાધન અને અન્ય ક્રિયાઓ કરીને, બાકી રહેલી પૂજા પૂરી કરવી. શ્રેષ્ઠ ભોજનપદાર્થો જ તૈયાર કરવાં, ભક્તે જો ક્ષમતા હોય, તો ક્યારેય કંજુષી કે દંભ ન કરવો. સત્પુરુષોમાં કહેવાય છે—દંભી, અપ્રમત્ત, કે દ્વિધા સાથે ક્રિયા કરનારને ઇચ્છિત ફળ મળતું નથી. તેથી, બધી અપ્રમત્તતા ત્યજી, સંપૂર્ણ તન-મનથી, ઇચ્છિત ફળ મેળવવા માટે વિધિપૂર્વક પૂજા કરવી. પૂજા પૂર્ણ કરીને, ભગવાન અને માતાને ભક્તિપૂર્વક નમન કરી, મન સ્થિર કરીને, સ્તોત્રનો પાઠ કરવો. પછી, સ્તોત્રના અંતે, પાંચ અક્ષરી મંત્રનો હજાર આઠ વખત ઉત્સાહપૂર્વક જાપ કરવો. મંત્ર અને ગુરુની પૂજા કર્યા પછી, શ્રદ્ધા અને વિધિ પ્રમાણે સભ્યોની પણ પૂજા કરવી. ભગવાન અને બધા આવરણ દેવતાઓને સન્માનપૂર્વક વિદાય આપી, મંડળ અને પૂજાસામગ્રી ગુરુને અર્પણ કરવી. અથવા, શ્રદ્ધાળુ શિવભક્તોને યોગ્ય ક્રમથી અર્પણ કરવું, અથવા બધું શિવના પવિત્ર સ્થાને શિવને જ અર્પણ કરવું. અથવા, શિવ અગ્નિમાં ભગવાનની પૂજા સાત અર્પણથી કરી, prescribed આવરણ દેવતાઓને પણ સન્માન કરવું. આ જ યોગેશ્વર તરીકે ત્રણેય લોકમાં પ્રસિદ્ધ છે; ધરતી પર તેના કરતાં મોટો યજ્ઞ નથી. આથી, દુનિયામાં કંઈક અશક્ય નથી; લોકિક કે પરલોકિક ફળ, બધું પ્રાપ્ત થઈ શકે. આ પૂજાના ફળની મર્યાદા નથી—‘આ ફળ છે, એ નથી’—એવું નહીં; સર્વ શ્રેષ્ઠ કલ્યાણ માટે, આ જ શ્રેષ્ઠ સાધન છે. આનું વર્ણન કોઈ કરી શકતો નથી—આમાં જે પૂજાયે છે, તે ચિંતામણિ સમાન, ઈચ્છા પ્રમાણે ફળ આપે છે. પણ, આને નાના ફળ માટે ઉપયોગ ન કરવો; નાના ફળની ઈચ્છા કરનાર, મહાનથી નાના બની જાય છે. મોટું કે નાનું, જે ફળ ઈચ્છાય, વિધિપૂર્વક ક્રિયા કરવાથી તે પ્રાપ્ત થાય છે; સર્વ ક્રિયા મહાદેવના આશયથી કરવી. અત્યારે, જે ફળ અન્ય રીતે અશક્ય હોય—શત્રુ પર વિજય, મૃત્યુ પર જીત, દૃશ્ય-અદૃશ્ય—તે માટે વિદ્વાન આ વિધિ કરે. મોટી આપત્તિ—મહાન કામ, ભય, દુર્ભિક્ષ—શાંતિ માટે આ વિધિ કરવી. વધુ બોલવાની જરૂર નથી; મહેશ્વરે શૈવોને ભયથી બચાવવા માટે શસ્ત્રરૂપે આ વિધિ શીખવાડી છે. તેથી, આથી વધુ સુરક્ષા બીજી ક્યાંય નથી; આ વિચાર કરીને, જે આ વિધિ કરે, તે શુભતા પામે છે. શુદ્ધ અને એકાગ્ર મનથી, માત્ર સ્તોત્રનો પાઠ—even for desired purpose—એક અષ્ટમાંશ ફળ મળે છે. ઈચ્છિત ફળ માટે, તિથિ કે ઉત્સવના દિવસે ઉપવાસ સાથે પાઠ કરવાથી અર્ધ ફળ મળે છે. ઉત્સવના દિવસે, નિશ્ચયપૂર્વક વ્રત રાખીને, એક મહિનો સ્તોત્રના પાઠથી પૂર્ણ ફળ મળે છે. હવે, કૃષ્ણ, હું તમને પાંચ આવરણના માર્ગ અનુસાર સ્તોત્ર કહું છું—આ પવિત્ર ક્રિયા, જેના દ્વારા યોગની સિદ્ધિ થાય છે.