ભદ્રએ, અગ્નિના જ્વાળાસમાન તેજસ્વી બાણ વડે, શ્રી વિષ્ણુના વિશાળ છાતી પર દૃઢ પ્રહાર કર્યો. એ બાણ વીજળીની ગતિએ પડી, વિષ્ણુને ભારે દુઃખ પહોંચાડ્યું; તેઓ મૂર્છિત થઈ પડયા. થોડી ક્ષણમાં જ હરિએ સંયમ મેળવ્યો અને તરત જ પોતાના તમામ દિવ્યાસ્ત્રો ભદ્ર સામે છોડ્યા. વિષ્ણુ, જે તીક્ષ્ણ બાણોના સ્વામી છે, તેણે ભયંકર પ્રતિબાણોથી ભદ્રના બધા બાણોને પાછા દૂરી દીધા. પછી વિષ્ણુ ગુસ્સાથી આંખે લાલ થઈ, પોતાનાં નામથી ચિહ્નિત એક અવિરોધ્ય બાણ ભદ્ર તરફ છોડ્યો. પણ ભદ્રે પણ પોતાના શ્રેષ્ઠ ભદ્રાહ્વય નામના બાણથી તેનો પ્રતિબંધ કર્યો. એ બાણ હજી લક્ષ્ય સુધી પહોંચે એ પહેલાં જ, ભગવાને તેને આકાશમાં જ સો ટુકડા કરી નાખ્યો; પછી એક જ બાણથી શારંગ ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું અને બે બાણથી ગરુડના પાંખો પણ છેદી નાખ્યા. આ બધું એક પળમાં થઈ ગયું; સૌને આશ્ચર્ય થયું. પછી યોગશક્તિથી વિષ્ણુએ પોતાના શરીરથી ભયંકર દિવ્ય પુરુષો ઉત્પન્ન કર્યા. તેમણે હજારો એવા પુરુષો મોકલ્યા, જેમના હાથમાં શંખ, ચક્ર અને ગદા હતી; પણ માત્ર એક ક્ષણમાં જ ભદ્રે તેમને ભસ્મ કરી નાખ્યા, જેમ શંકરજીએ ત્રિપુરા નગરોને દહન કર્યા હતા. ભદ્રે પોતાની આંખમાંથી નીકળતા અગ્નિથી તેમને ભસ્મ કર્યા; આ જોઈને વિષ્ણુ વધુ ક્રોધિત થયા અને તરત જ ચક્ર ઊંચું કર્યું. એ સમયે વિષ્ણુએ ચક્ર ફેંકવાની તૈયારી કરી; પણ ભદ્રે સ્મિત કરતાં effortless રીતે એ ચક્રને સ્થિર કરી દીધું—તે ભયંકર, અપ્રતિમ ચક્ર હવે અડગ થઈ ગયું. વિષ્ણુએ તેને છોડવા ઇચ્છ્યું, પણ શક્યા નહીં; તેઓ એક હાથમાં ચક્ર લઈને ઊભા રહ્યા, શ્વાસે શ્વાસે હાંફતા, પથ્થર સમાન નિઃચેત અને નિષ્ક્રિય, જાણે શિંગડાં વિનાનો વાછરડો. જેમ સિંહ પોતાના દાંત બતાવે એમ વિષ્ણુ ઊભા રહ્યા; વિષ્ણુને આવી પરિસ્થિતિમાં જોઈને, ઇન્દ્ર અને અન્ય દેવતાઓ ભદ્રની પ્રેરણાથી સિંહ સામે વાછરડાં જેમ દોડી આવ્યા. તેઓ શસ્ત્રો લઈને, ક્રોધિત અને યુદ્ધ માટે તૈયાર થઈ આવ્યા; પણ ભદ્રે તેમને અપ્રભાવક ગણ્યા, જેમ હરિ જંગલના પશુઓને ગણતા હોય એમ. ભદ્ર, જે રુદ્રના સ્વરૂપ છે, પોતાના પસંદગીના યોદ્ધાઓથી ઘેરાયેલા, ભયંકર હાસ્ય સાથે, નિર્ભય અને અપરાજિત ઊભા રહ્યા. શતમુખના જમણા હાથમાં વજ્ર લઈને હુમલો કરવાનો પ્રયાસ થયો, તો એ હાથ જાણે વજ્રથી શોભિત જણાયો. અન્ય દેવતાઓના હાથ, લોહીથી લથબથ, હવે નિષ્ક્રિય અને કમજોર દેખાતા હતા, તેમનો પ્રયાસ નિષ્ફળ રહ્યો. આ રીતે, ભદ્રે તેમની આખી તેજસ્વિતા અટકાવી, અમરદેવતાઓ યુદ્ધમાં તેમના સામે ઊભા રહી શક્યા નહીં. ભયથી તેમના અંગો જડ થઈ ગયા, અને તેઓ યુદ્ધના ઘમાસાણમાં દોડતા ભાગી ગયા. વીરભદ્રે, શક્તિશાળી ભુજાવાળા, ભાગતા દેવતાઓ પર તીક્ષ્ણ બાણો વરસાવ્યા, જેમ મેઘ રાજા પર્વતો પર વરસાદ વરસાવે. એ વીરના અનેક હાથ, લોખંડના ગુમ્ફા જેવા, પ્રજ્વલિત શસ્ત્રોથી તેજસ્વી બની ઉદયમાન થયા, જેમ અગ્નિથી ભરેલા સાપ. અનગણિત શસ્ત્રો અને બાણો છોડીને, એ વીર પ્રકાશિત થયો, જાણે જગતની ઉત્પત્તિ સમયે સર્વ પ્રાણીઓ ઉત્પન્ન થયા હોય. જેમ સૂર્ય પૃથ્વીને પોતાના કિરણોથી ઢાંકી દે છે, એમ એ વીર ક્ષણમાં જ દિશાઓ બાણોથી ઢાંકી દે છે. ભદ્રના બાણો, સોનાથી સુશોભિત, આકાશમાં વીજળીના ઝાંઝાવાત જેવા ચમકતા હતા. શક્તિશાળી યોદ્ધાઓ દેવતાઓને જીવનથી વિમુક્ત કરતા, જાણે ઢોલ વાગતા મેધકો, અને રક્તપાન કરતા. કેટલાંયના હાથ કપાઈ ગયા, કેટલાંયના ચેહરા ફાટ્યા, કેટલાંયના પાંસાં ફાટી ગયા; આમ અમરદેવતાઓ ધરતી પર પડી ગયા. તેમના શરીર બાણોથી ભેદાઈ ગયા, સાંધા તૂટી ગયા, આંખો ઉપર ફરાઈ ગઈ; કેટલાંક મૃત્યુ પામીને ધરતી પર પડ્યા, કેટલાંક જમીનમાં પ્રવેશવા ઇચ્છતા, કેટલાંક આકાશમાં ઉડવા ઈચ્છતા. કેટલાંક પોતે જ ઓગળી ગયા, કેટલાંક પર્વતોની ગુફાઓમાં છુપાઈ ગયા. કેટલાંક આકાશમાં ગયા, કેટલાંક જળમાં પ્રવેશ્યા; આમ એ વીર દેવતાઓ વચ્ચે તમામ અંગો વિચ્છિન્ન કરીને તેજસ્વી બન્યા. ભદ્ર, ભૈરવ સ્વરૂપે, પોતાના ગણો સાથે, ત્રિપુરા વિનાશકની જેમ, સર્વ પ્રાણીઓનો વિનાશક બની ગયો. આખું દેવસૈન્ય, દુઃખી અને ભયાનક દૃશ્યે, કરુણાવાન રૂપ ધારણ કરી, ભદ્રથી જન્મેલું જણાયું. પછી દેવતાઓમાંથી એક ભયંકર રક્તની નદી વહેવા લાગી, જે સર્વ જીવો માટે ભયજનક સંકેત આપતી હતી. યજ્ઞસ્થળ લોહીથી ભીનું થઈ ગયું, જાણે લાલ ચાદર ઓઢી હોય, રાત્રિ સમાન અંધકારમય, કૈશિકી જેવી, જે પોતાનું સૌંદર્ય ગુમાવી બેઠી હોય. આ ભયંકર અને અત્યંત ઉગ્ર યુદ્ધ ચાલ્યું, ત્યારે પૃથ્વી પણ ડરીને કંપી ઉઠી. વિશાળ સમુદ્રમાં ઉંચા તરંગો અને ભયાનક ઘોળાવ ઊભા થયા; આગના ઉલ્કાપાત પડ્યા, વૃક્ષોએ પોતાની ડાળીઓ ધરતી પર ફેંકી દીધી. બધી દિશાઓ અશુભ થઈ ગઈ, અનિષ્ટ પવન વળવા લાગ્યો; આ બધું ધર્મના વિરુદ્ધ છે—આશ્ચર્ય છે કે આ યજ્ઞ યોગ્ય નથી, છતાં યજમાન ખુદ બ્રહ્માના પુત્ર અને પ્રજાપતિ દક્ષ છે. ધર્મના પાલકો અને સભ્યગણોને ગરુડધ્વજધારી દ્વારા રક્ષવામાં આવ્યા, અને ઇન્દ્ર સહિતના દેવતાઓએ સીધા પોતપોતાના ભાગ મેળવ્યા. છતાં યજમાન અને ઋત્વિજ્જો સહિત યજ્ઞ માટે તરત શિરોচ্ছેદનું ફળ મળ્યું—આ અનર્થ છે. અતઃ જે વેદમાં નિર્દિષ્ટ નથી, ન તો ભગવાન દ્વારા મંજૂર છે, એવું ક્યારેય કરવું નહીં.