కన్యా సైన్యేన మహతా బహురూపేణ భాస్వతా। దేవైస్తువిస్మితైర్దృష్టా చర్మముండధరా రురోః
అనేక రూపాలు, మహా ప్రకాశంతో కూడిన గొప్ప సైన్యంతో ఉన్న ఆ కన్యను, రురుని తల, చర్మాన్ని ధరించి ఉన్నదాన్ని, ఆశ్చర్యపోయిన దేవతలు చూశారు.
స్వకీయే తపసః స్థానే నివిష్టా పరమేశ్వరీ। తతో దేవ్యో మహాభాగాః పరివార్య వ్యవస్థితాః
పరమేశ్వరి తన తపస్సు స్థలంలో కూర్చొని ఉండగా, మహాభాగ్యవంతులైన దేవతలు ఆమెను చుట్టుముట్టి సేవించసాగారు.
యాచయామాసురవ్యగ్రాస్తాం తు దేవీం బుభుక్షితాః। బుభుక్షితా వయం దేవి దేహి నో భోజనం వరమ్
ఆ దేవతలు ఆకలితో, ఆ దేవిని వేడుకుంటూ ఇలా అన్నారు: 'దేవి, మాకు ఆకలి వేసింది. దయచేసి మాకు భోజనం దయచేయు.'
ఏవముక్త్వా తతో దేవీ దధ్యౌ తాసాం తు భోజనమ్। నాధ్యగచ్ఛత్తదా తాసాం భోజనం చిన్తితమ్మహత్
అలా వారు అడిగిన తర్వాత, ఆ దేవి వారికి భోజనం గురించి ధ్యానించింది. ఎంత ఆలోచించినా, వారికి తగిన భోజనం దొరకలేదు.
తదా దధ్యౌ మహాదేవం రుద్రం పశుపతిం విభుమ్। సోపి ధ్యానాత్సముత్తస్థౌ పరమాత్మా త్రిలోచనః1.31.
అప్పుడు ఆమె మహాదేవుడైన రుద్రుడు, పశుపతిగా, పరమేశ్వరునిగా ధ్యానించింది. ఆ ధ్యానం వల్ల త్రినేత్రుడు, పరమాత్ముడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
ఉవాచ రుద్రస్తాం దేవీం కిం తే కార్యం వివక్షితమ్। బ్రూహి దేవి మహామాయే యత్తే మనసి వర్తతే
రుద్రుడు ఆ దేవిని అడిగాడు: 'నీకు ఏ పని చేయాలనిపిస్తోంది? దేవి, మహామాయే, నీ మనసులో ఉన్నదేమిటో చెప్పు.'
శివదూత్యువాచ। ఛాగమధ్యే తు వై దేవ ఛాగరూపేణ వర్తసే। ఏతాస్త్వాం భక్షయిష్యన్తి భక్ష్యమీప్సితమాదరాత్
శివదూతి ఇలా చెప్పింది: 'దేవా, నువ్వు మేకల మధ్య మేక రూపంలో ఉన్నావు. ఈ దేవతలు నిన్ను కోరిన భోజనంగా భక్తితో భుజిస్తారు.'
భక్షార్థమాసాం దేవేశ కించిద్దాతుమిహార్హసి। శూలీకుర్వంతి మామేతా భక్షార్థిన్యో మహాబలాః
'దేవతల భోజనార్థం నువ్వు ఏదైనా ఇక్కడ ఇవ్వాలి. వీరు మహాబలశాలులు, భోజనం కోసం నన్ను శూలాలతో బెదిరిస్తున్నారు.'
అన్యథా మామపి బలాద్భక్షయేయుర్బుభుక్షితాః। ఏవం మాం తు సమాలక్ష్య భక్ష్యం కల్పయ సత్వరమ్
'లేకపోతే, ఈ ఆకలితో ఉన్నవారు బలవంతంగా నన్ను కూడా తినవచ్చు. అందుకే నన్ను చూసి త్వరగా తినదగిన భోజనం ఏర్పాటుచేయు.'
రుద్ర ఉవాచ। శివదూతి బ్రవీమ్యేకం ప్రవృత్తం యద్యుగాంతరే। గంగాద్వారే దక్షయజ్ఞో గణైర్విధ్వంసితో మమ
రుద్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'శివదూతీ, గత యుగంలో జరిగిన ఒక విషయం చెబుతాను. గంగాద్వారంలో నా గణులు దక్షిణ యజ్ఞాన్ని ధ్వంసం చేశారు.'
తత్ర యజ్ఞో మృగో భూత్వా ప్రదుద్రావ సువేగవాన్। మయా బాణేన నిర్విద్ధో రుధిరేణ ప్రసేచితః
'అక్కడ యజ్ఞపశువు మృగరూపంలో వేగంగా పరుగెత్తింది. నేను బాణంతో దాన్ని గాయపరిచాను. దాని రక్తం చిందింది.'
అజగంధస్తదా భూతో నామ దేవైస్తు మే కృతమ్। అజగంధస్త్వమేవేతి దాస్యే చాన్యత్తు భోజనమ్
'అప్పుడు దానికి మేక వాసన వచ్చి, దేవతలు నన్ను అజగంధుడని పిలిచారు. నువ్వు కూడా అజగంధుడవుగా, నేను ఇంకొక భోజనం ఇస్తాను.'
ఏతాసాం శృణు మే దేవి భక్ష్యమేకం మయోచితమ్। కథ్యమానం వరారోహే కాలరాత్రి మహాప్రభే
దేవి, నా మాట విను. వారికి తగిన ఒక ఆహారం గురించి చెబుతాను. ఓ కాళరాత్రి, మహాప్రభ, అందగత్తె, దయచేసి విను.
యా స్త్రీ సగర్భా దేవేశి అన్యస్త్రీపరిధానకమ్। పరిధత్తే స్పృశేద్వాపి పురుషస్య విశేషతః
దేవేశి, గర్భవతిగా ఉన్న మహిళ, లేదా ఇంకొక మహిళ వేసుకున్న వస్త్రాలు ధరించినవారు, లేదా మరొకరిని, ముఖ్యంగా పురుషుడిని తాకినవారు—
సభాగోస్తు వరారోహే కాసాంచిత్పృథివీతలే। అప్యేకవర్షం బాలం తు గృహీత్వా తత్ర వై బలాత్
అందగత్తె, భూమిపై ఉన్న ఏదైనా ఒక సంవత్సరపు చిన్నవాడిని బలవంతంగా తీసుకెళ్లినవారు కూడా—
భుక్త్వా తిష్ఠంతు సుప్రీతా అపి వర్షశతాన్బహూన్। అన్యాః సూతిగృహే చ్ఛిద్రం గృహ్ణీయుస్తు హ్యపూజితాః
వారు శతాబ్దాల తరబడి సంతోషంగా తిని ఉండగలుగుతారు. మరికొందరు, గౌరవం లేని వారు, ప్రసూతిగృహంలో లోపాన్ని పట్టుకుంటారు.
నివసిష్యంతి దేవేశి తథా వై జాతహారికాః। గృహే క్షేత్రే తటాకే చ వాప్యుద్యానేషు చైవ హి
దేవేశి, పుట్టిన పిల్లలను అపహరించేవారు ఇళ్లలో, పొలాల్లో, చెరువుల్లో, వాపుల్లో, తోటల్లో నివసిస్తారు.
అత్యేషు చ రుదంత్యో యా స్త్రియస్తిష్ఠంతి నిత్యశః। తాసాం శరీరగాశ్చాన్యాః కాశ్చిత్తృప్తిమవాప్నుయుః
వారిలో ఎప్పుడూ ఏడుస్తూ ఉండే మహిళల శరీరాలను ఇతరులు తినిపోతారు. మరికొందరు తృప్తిని పొందుతారు.
శివదూత్య ఉవాచ। కుత్సితం భవతా దత్తం ప్రజానాం పరిపీడనమ్। న చ త్వం బుధ్యసే దాతుం శంకరరస్య విశేషతః
శివదూతి ఇలా చెప్పింది: నువ్విచ్చింది హీనమైనది, ప్రజలకు బాధ కలిగించేది. శంకరుని సారాన్ని ఇవ్వడం నీకు తెలియదు.
త్రపాకరం యద్భవతి ప్రజానాం పరిపీడకమ్। న తు తద్యుజ్యతే దాతుం తాసాం భక్ష్యం తు శంకర
ప్రజలకు అవమానం కలిగించే, బాధించే దానిని ఆహారంగా ఇవ్వడం సరైంది కాదు, ఓ శంకరా.
రుద్ర ఉవాచ। అవంత్యాం తు యదా స్కందో మయా పూర్వం తు భద్రితః। చూడాకర్మణి వృత్తే తు కుమారస్య తదా శుభే
రుద్రుడు ఇలా అన్నాడు: అవంతిలో నేను ముందుగా స్కందుని అభిషేకించినప్పుడు, కుమారుని జడలు తొలగించే కార్యం పూర్తయినప్పుడు—
ఆగత్య మాతరో భక్ష్యమపూర్వం తు ప్రచక్రిరే। దేవలోకాద్దేవగణా మాతౄణాం భోక్తుమాగతాః
అప్పుడు తల్లులు వచ్చి, ఇంతకుముందెన్నడూ లేని ఆహారాన్ని తయారు చేశారు. దేవతల సమూహం స్వర్గం నుంచి వచ్చి ఆ తల్లుల ప్రసాదాన్ని ఆస్వాదించారు.
తాసాం గృహే యదా పూర్వం బ్రహ్మాద్యాస్సురసత్తమాః। గంధర్వాప్సరసశ్చైవ యక్షాస్సర్వే చ గుహ్యకాః
అప్పుడు వారి ఇంట్లో బ్రహ్మ మొదలైన ఉత్తమ దేవతలు, గంధర్వులు, అప్సరసలు, యక్షులు, గుహ్యకులు అందరూ—
మేర్వాదయః శిఖరిణో గంగాద్యాః సరితస్తథా। సర్వే నాగా గజాస్సిద్ధాః పక్షిణోఽసురసూదనాః
మేరువు వంటి పర్వతశిఖరాలు, గంగా వంటి నదులు, నాగులు, ఏనుగులు, సిద్ధులు, పక్షులు, రాక్షస సంహారకులు—అందరూ అక్కడ ఉన్నారు.
డాకిన్యః సహ వేతాలైర్వృతాః సర్వైర్గ్రహైస్తదా। కిముక్తేనామునా దేవి యత్సృష్టం బ్రహ్మణా త్విహ
డాకినులు, వేతాళులు, అన్ని గ్రహాలు కూడి అక్కడ ఉన్నారు. దేవి, బ్రహ్మ ఇక్కడ సృష్టించినదాన్ని చెప్పాల్సిన అవసరం ఏముంది?
తత్సర్వం భోజనం దత్తం స్వేచ్ఛాన్నం చ నభోగతం। శివదూత్యువాచ। ఆసాం కృతం దేహి భోజ్యం దుర్లభం యత్త్రివిష్టపే
ఆ ఆహారం అంతా స్వేచ్ఛగా, ఆకాశమంత ఉన్నది ఇచ్చారు. శివదూతి ఇలా చెప్పింది: స్వర్గంలో కూడా దొరకని ఆహారాన్ని వారికి ఇవ్వు.
స్నేహాక్తం సగుడం హృద్యం సుపక్వం పరికల్పితమ్। క్వచిన్నాన్యేన యద్భుక్తమపూర్వం పరమేశ్వర
ప్రేమతో కలిపి, బెల్లంతో మధురంగా, హృదయానికి హాయిగా, బాగా వండినదిగా, జాగ్రత్తగా తయారైనది. కొన్నిసార్లు మరెవరూ తినని ప్రత్యేకమైనది, ఓ పరమేశ్వరా.
ఏవముక్తస్తదా సోపి దేవదేవో మహేశ్వరః। భక్ష్యార్థం తాస్తదా ప్రాహ పార్వత్యాశ్చైవ సన్నిధౌ
ఇలా వినిపించినప్పుడు, దేవదేవుడు మహేశ్వరుడు, పార్వతీ సమక్షంలో, వారికి ఆహారం కోసం ఇలా అన్నాడు.
మయా వై సాధితం చాన్నం ప్రకారైర్బహుభిః కృతం। తత్సర్వం చ వ్యయం యాతం న చాన్యదిహ దృశ్యతే
నేను ఎన్నో విధాలుగా అన్నాన్ని సిద్ధం చేశాను. ఆ అన్నం అంతా ఖర్చయింది, ఇంకేమీ ఇక్కడ కనిపించడం లేదు.
భవతీష్వాగతాస్వద్య కిం మయా దేయముచ్యతామ్। అపూర్వం భవతీనాం యన్మయా దేయం విశేషతః
మీరు వచ్చారు కాబట్టి, నేను ఏమి ఇవ్వాలో చెప్పండి. మీ అందరికీ ప్రత్యేకంగా, ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ ఇవ్వని దేనిని ఇవ్వాలా?