ఏవమాచరిత భ్రష్టం త్వం శిక్షయితుమర్హసి । నోచేద్రోషేణేంద్ర ఇవ పతిష్యతి రణే హతః
ఇలా తప్పుగా ప్రవర్తించినందుకు నిన్ను సరిదిద్దాలి; లేకపోతే, కోపంతో యుద్ధంలో ఇంద్రుడు పడిపోయినట్టు నీవు కూడా పడిపోతావు.
ఇత్యాకర్ణ్య వచస్తస్య నందీ విజ్ఞాప్య చేశ్వరమ్ । భ్రూసంజ్ఞయైవ స తదా మతమాజ్ఞాయ శూలినః
ఈ మాటలు విని నంది ప్రభువుకు తెలియజేశాడు; అప్పుడు శూలధారి眉లతో చేసిన సంకేతం ద్వారా ఆయన ఆదేశాన్ని అర్థం చేసుకున్నాడు.
సంపూజ్య ప్రేషయామాస రాహుం నందీ గణాగ్రణీః । అథ జాలంధరం గత్వా కథయామాస విస్తరాత్ । స్వర్భానుస్తస్య వృత్తాంతం గౌరీరూపం మనోహరమ్
నంది, గణాధిపతి, నమస్కరించి రాహును పంపించాడు; తరువాత జాలంధరుని వద్దకు వెళ్లి, స్వర్భాను విషయాన్ని, గౌరీ ఆకర్షణీయమైన రూపాన్ని విపులంగా వివరించాడు.
నారదఉవాచ- నారాయణస్తదా దేవో జటావల్కలధార్యథ । ద్వితీయోఽనుచరస్తస్య హ్యాయయౌ ఫలహస్తవాన్
నారదుడు చెప్పాడు: ఆ సమయంలో నారాయణుడు జటావల్కలాలు ధరించి ఉన్నాడు; ఆయన రెండవ సేవకుడు, చేతిలో పండుతో, వచ్చాడు.
తౌ దృష్ట్వా స్మరదూతీ సా విలలాప మృగేక్షణా । తచ్ఛ్రుత్వా వచనం తస్యాః ప్రోచతుస్తాం చ తావుభౌ
వారిని చూసిన ఆ మృగనేత్ర వనిత, కామదూతి, విలపించింది; ఆమె మాటలు విని ఇద్దరూ ఆమెతో మాట్లాడారు.
భయం మా గచ్ఛ కల్యాణి త్వామావాం త్రాతుమాగతౌ । వనే ఘోరే ప్రవిష్టాసి కథం దుష్టనిషేవితే
"భయపడకురా శుభలక్షణా, మేము నిన్ను రక్షించడానికి వచ్చాము. దుష్టులు తిరిగే ఈ భయంకరమైన అడవిలోకి నువ్వెందుకు వచ్చావు?"
ఏవమాశ్వాస్య తాం తన్వీం రాక్షసం ప్రాహ మాధవః । ముంచేమామధమాచార మృద్వంగీం చారుహాసినీమ్
అలా ఆ సన్నని వనితను ఓదార్చి, మాధవుడు రాక్షసునితో ఇలా అన్నాడు: "ఈ మృదువైన అవయవాలు, అందమైన నవ్వు కలిగిన వనితను నీ చెడు ప్రవర్తన నుంచి విడిపెట్టు."
రేరే మూర్ఖ దురాచార కిం కర్తుం త్వం వ్యవస్థితః । సర్వస్వం లోకనేత్రాణామాహారం కర్తుముద్యతః
"ఓ మూర్ఖుడా, దురాచారుడా, నువ్వేమి చేయాలని ఉద్దేశించావు? లోకంలోని అందరి కన్నులను నీ ఆహారంగా మార్చాలనుకుంటున్నావా?"
భవ పుణ్యప్రభావేయం హంస్యేతాం మండనం భువః । అద్యలోకం నిరాలోకం కందర్పం దర్పవర్జితమ్
"పుణ్యశక్తితో ఈ భూమి అలంకారాన్ని కోల్పోవాలి; ఈ రోజు లోకం వెలుతురులేని దుఃఖంలో పడాలి, కాముడు గర్వాన్ని కోల్పోవాలి."
కరిష్యస్యధునా త్వం చ హత్వా వృందారికాం వనే । తస్మాదిమాం విముంచాశు సుఖప్రాసాదదేవతామ్
"ఇప్పుడు నీవు వృందను అడవిలో చంపి పాపం చేయబోతున్నావు; అందుకే, ఈ సుఖప్రాసాద దేవతను వెంటనే విడిచిపెట్టు."
ఇతి శ్రుత్వా హరేర్వాక్యం రాక్షసః కుపితోఽబ్రవీత్ । సమర్థస్త్వం యది తదా మోచయాద్యైవ మత్కరాత్
హరివాక్యాలు విని, ఆ రాక్షసుడు కోపంతో ఇలా అన్నాడు: "నీవు శక్తివంతుడివైతే, ఈ రోజే నా చేతుల్లోనుంచి ఆమెను విడిపించు!"
ఇత్యుక్తమాత్రే వచనే మాధవేన క్రుధేక్షితః । పపాత భస్మసాద్భూతస్త్యక్త్వా వృందాం సుదూరతః
మాధవుడు మాటలు చెప్పగానే, ఆయన కోపభరితమైన చూపుతో రాక్షసుడు బూడిదగా మారిపోయాడు, వృందను చాలా దూరంగా వదిలిపెట్టి.
అథోవాచ ప్రముగ్ధా సా మాయయా జగదీశితుః । కస్త్వం కారుణ్యజలధిర్యేనాహమిహ రక్షితా
అప్పుడు జగదీశ్వరుని మాయ వల్ల మోహించిపోయిన ఆమె ఇలా అడిగింది: "నన్ను ఇక్కడ రక్షించిన దయాసముద్రుడైన నువ్వెవరు?"
శారీరం మానసం దుఃఖం సతాపం తపసాం నిధే । త్వయా మధురయా వాచా హృతం రాక్షసనాశనాత్
"నా శరీర, మనస్సు బాధలు, తపస్సు వల్ల కలిగిన తాపం, నీ మధురమైన మాటలతో, రాక్షసుని నాశనంతో పోయాయి."
తవాశ్రమే తపః సౌమ్య కరిష్యామి తపోధన
"నీ ఆశ్రమంలో, ఓ మృదువైనవాడా, నేను తపస్సు చేస్తాను, తపస్సులో ధనంగా ఉన్నవాడా."
తాపస ఉవాచ- భరద్వాజాత్మజశ్చాహం దేవశర్మేతి విశ్రుతః । విహాయ భోగానఖిలాన్వనం ఘోరముపాగతః
తపస్వి చెప్పాడు: "నేను భరద్వాజుని కుమారుడిని, దేవశర్మ అని ప్రసిద్ధి పొందాను; అన్ని భోగాలను వదిలి, ఈ భయంకరమైన అడవిలోకి వచ్చాను."
అనేన బటునాసార్ధం మమ శిష్యేణ కామగాః । బహుశః సంతి చాన్యేఽపి మచ్ఛిష్యాః కామరూపిణః
"ఈ బటునాసతో పాటు, నా శిష్యుడు, కామగాములు ఇక్కడ ఉన్నారు; ఇంకా అనేక మంది, నా శిష్యులు, కావలసిన రూపాలు ధరించగలరు."
త్వం చేన్మమాశ్రమే స్థిత్వా చికీర్షసి తపః శుభే । ఏహి రాజ్ఞ్యపరం యామో వనం దూరస్థితం యతః
"నీవు నా ఆశ్రమంలో ఉండి తపస్సు చేయాలని అనుకుంటే, ఓ రాజమహిషీ, రా, మనం ఇంకొక అడవికి వెళ్దాం; ఎందుకంటే ఇది రాజుకు దూరంగా ఉంది."
ఇత్యుక్త్వా రాజపత్నీం తాం యయౌ ప్రాచీం దిశం హరిః । వనం ప్రేతపిశాచాఢ్యం మందగత్యా నరాధిప
ఇలా రాజపత్నితో మాట్లాడిన హరి తూర్పు దిశగా వెళ్లాడు. రాజు మాత్రం నెమ్మదిగా భూతప్రేతాలతో నిండిన అడవిలోకి అడుగుపెట్టాడు.
వృందారికాశ్రుపూర్ణాక్షీ తస్య పృష్ఠానుగా యయౌ । స్మరదూతీ చ తత్పృష్ఠే మాం ప్రతీక్షేతి వాదినీ
వృందా కన్నీళ్లతో కళ్లు నిండిపోయి అతని వెనక వెళ్ళింది. ప్రేమదూత కూడా ఆమె వెనక నడుచుకుంటూ, 'నన్ను వేచి చూడండి' అని చెప్పింది.
అత్రాంతరే దురాచారః కోపి పాపాకృతిర్వనే । జాలం ప్రసారయామాస తద్యదా జీవపూరితమ్
ఇంతలో, ఆ అడవిలో పాపకార్యాలు చేసే ఒక దుష్టుడు, జీవులతో నిండిపోయిన వలను విస్తరించాడు.
తతః సంకోచయామాస తజ్జాలం పాపనాయకః । జాలస్థాంస్తు తదా జీవానుపాహృత్య ముమోచ హ
తర్వాత ఆ పాపనాయకుడు ఆ వలను మెలిక వేసి, అందులో పడిన జీవులను తీసి విడిచిపెట్టాడు.
స చ వ్యాధః స్త్రియౌ దృష్ట్వా స్మరదూతీ జగాద తామ్ । దేవి మామత్తుమాయాతి కరే గృహ్ణాతు మాం సఖీ
ఆ వేటగాడు ఆ ఇద్దరు స్త్రీలను చూసి ప్రేమదూతతో ఇలా అన్నాడు: 'దేవి, మీ సఖిని పంపించండి, నా చేతిని పట్టుకోనివ్వండి.'
వృందా తయోక్తం శ్రుత్వైనం వికృతాస్యం వ్యలోకయత్ । వీక్ష్యతం భయవాతేన నిర్ధూతా సింధుజప్రియా
వృందా అతని మాటలు విని, వికృతమైన ముఖాన్ని చూసింది. భయంతో వణికిపోయిన సింధు ప్రియురాలు అతన్ని చూశింది.
దుద్రావ వికలం శుభ్రం స్మరదూత్యా సమం వనే । విద్రవంతీ సమం సఖ్యా తాపసాశ్రమమాగతా
ఆమె ప్రేమదూతతో కలిసి అడవిలో భయంతో పరుగెత్తింది. ఇద్దరూ కలిసి పరుగెత్తుతూ తపస్వుల ఆశ్రమానికి చేరుకున్నారు.
సా తాపసవనే తస్మిన్దదర్శాత్యంతమద్భుతమ్ । పక్షిణః కాంచనీయాంగాన్నానాశబ్దసమాకులాన్
ఆ తపోవనంలో వృందా అద్భుతమైన దృశ్యాన్ని చూసింది: బంగారు శరీరాలున్న పక్షులు,色色 శబ్దాలతో అక్కడ సందడి చేశాయి.
సాపశ్యద్ధేమపద్మాఢ్యాం వాపీం తు స్వర్ణభూమికామ్ । క్షీరం వహంతి సరితః స్రవంతి మధు భూరుహః
ఆమె అక్కడ బంగారు పద్మాలతో నిండిన, బంగారు నేల కలిగిన చెరువు చూసింది. నదులు పాలను తీసుకెళ్తూ, చెట్లు తేనెను కార్చుతూ కనిపించాయి.
శర్కరారాశయస్తత్ర మోదకానాం చ సంచయాః । భక్ష్యాణి స్వాదుసర్వాణి బహూన్యాభరణాని చ
అక్కడ పంచదార మడుగులు, మిఠాయిల గుట్టలు, రకరకాల రుచికరమైన భోజనాలు, అనేక ఆభరణాలు కనిపించాయి.
బహుశస్త్రాణి దివ్యాని నభసః సంపతంతి చ । క్రీడంతి హరయస్తృప్తా ఉత్పతంతి పతంతి చ
అనేక దివ్యాయుధాలు ఆకాశంలో ఎగురుతూ కనిపించాయి. తృప్తిగా ఉన్న కోతులు ఆటలాడుతూ, ఎగిరిపడి తిరిగాయి.
మఠేతి సుందరం వృందా తం దదర్శ తపస్వినమ్ । వ్యాఘ్రచర్మాసనగతం భాసయంతం జగత్త్రయమ్
అందమైన మఠంలో వృందా ఒక తపస్విని చూశింది. అతడు పులిచర్మంపై కూర్చుని, మూడు లోకాలను ప్రకాశింపజేశాడు.