తస్యాస్థిభిర్మహాఘోరం వజ్రం సంక్రియతాం దృఢం। మహచ్ఛత్రుహనం దివ్యం తదస్త్రమశనిః స్మృతం
"ఆయన ఎముకలతో భయంకరమైన, దృఢమైన, దేవతలకు అనుకూలమైన వజ్రాయుధాన్ని తయారు చేయండి. అది మహాశత్రువులను సంహరించే దివ్యాయుధంగా ప్రసిద్ధి చెందింది."
తేన వజ్రేణ వై వృత్రం వధిష్యతి శతక్రతుః। ఏతద్వః సర్వమాఖ్యాతం తస్మాత్సర్వం విధీయతాం
"ఆ వజ్రాయుధంతో శతక్రతువు వృత్రుని సంహరిస్తాడు. నేను మీకు అన్నీ వివరంగా చెప్పాను. అందువల్ల మీరు అన్నీ ఆ విధంగా చేయండి."
ఏవముక్తాస్తతో దేవా అనుజ్ఞాప్య పితామహం। శతక్రతుం పురస్కృత్య దధీచేరాశ్రమం యయుః
ఇలా బ్రహ్మదేవుడు చెప్పిన తరువాత, దేవతలు ఆయనకు అనుమతి తీసుకుని, శతక్రతువును ముందుగా ఉంచుకుని దధీచి ఆశ్రమానికి వెళ్లారు.
సరస్వత్యాః పరే పారే నానాద్రుమలతావృతం। షట్పదోద్గీతనినదైరుద్ఘుష్టం సామగైరివ
సరస్వతి నదికి అటు పక్కన, అనేక వృక్షమల్లలతో కప్పబడి, తేనెటీగల గానంతో, సాంగవేద గాయకుల పాటల మాదిరిగా ఆ ప్రాంతం మార్మోగింది.
పుంస్కోకిలరవోన్మిశ్రం జీవం జీవకనాదితమ్। మహిషైశ్చ వరాహైశ్చ సృమరైశ్చమరైరపి
పురుష కోకిలలు, జీవక పక్షులు కలిపి చేసే అరుపులతో పాటు, మేకలు, పందులు, జింకలు, చామరి జంతువులు కూడా అక్కడ జీవుల అరుపులతో ఆ అడవి మారుమూలలు మారుమోగిపోయాయి.
తత్రతత్రానుచరితైః శార్దూలభయవర్జితైః। కరేణుభిర్వారణైశ్చ ప్రభిన్నకరటాముఖైః
అక్కడక్కడ పులుల భయం లేకుండా, ఏనుగులు, దంతియులు తమ సొమ్మసిల్లిన తొండాలతో, తెరిచిన నోటితో స్వేచ్ఛగా సంచరించేవి.
స్వరోద్గారైశ్చ క్రీడద్భిః సమంతాదనునాదితం। సింహవ్యాఘ్రైర్మహానాదం నదద్భిరనునాదితం
ఆ ప్రాంతం చుట్టూ ఆడుకుంటున్న జంతువుల అరుపులతో, సింహాలు, పులులు గర్జించే గొంతులతో మారుమోగిపోయింది.
మయూరైశ్చాపి సంలీనైర్గుహాకందరవాసిభిః। తేషు తేషు చ కుంజేషు నాదితం సుమనోరమం
గుహల్లో, కొండకండరాల్లో దాగున్న నెమళ్లు కూడా, ఆ వనాల్లో తమ మధురమైన అరుపులతో ఆ ప్రాంతాన్ని మధురంగా మారుస్తూ ఉండేవి.
త్రివిష్టపసమప్రఖ్యం దధీచ్యాశ్రమమాగమన్। తత్రాపశ్యన్దధీచిం తం దివాకరసమప్రభమ్
దివిలోని స్వర్గానికి సమానంగా ఉన్న దధీచి ఆశ్రమానికి వారు చేరుకుని, అక్కడ సూర్యునిలా ప్రకాశించే దధీచిని చూశారు.
జాజ్వల్యమానం వపుషా యథా లక్ష్మ్యా చతుర్భుజమ్। తస్య పాదౌ సురా రాజన్నభివంద్య ప్రణమ్య చ। అయాచంత వరం సర్వే యథోక్తం పరమేష్ఠినా
అతడు లక్ష్మీదేవిలా నాలుగు చేతులతో, తేజస్సుతో ప్రకాశిస్తూ ఉండగా, దేవతలు రాజా! ఆయన పాదాలను వందించి నమస్కరించి, బ్రహ్మ ఆజ్ఞ ప్రకారం కోరిన వరాన్ని అడిగారు.
తతో దధీచిః పరమప్రతీతః సురోత్తమాంస్తానిదమిత్యువాచ। కరోమి యద్వో హితమద్య దేవాః స్వం వాపి దేహం త్వహముత్సృజామి
అప్పుడు దధీచి ఎంతో సంతోషంతో ఆ ఉత్తమ దేవతలతో ఇలా అన్నాడు: 'దేవతలారా! నేను మీకు మేలైనది చేస్తాను, లేకపోతే నా శరీరాన్ని విడిచిపెడతాను.'
తానేవముక్త్వా ద్విపదాం వరిష్ఠః ప్రాణాంస్తతోఽసౌ సహసోత్ససర్జ। సురాస్తదస్థీని సవాసవాస్తే యథోపయోగం జగృహుః స్మ తస్య
అలా చెప్పిన వెంటనే ఆ మహానుభావుడు తన ప్రాణాలను విడిచాడు. దేవతలు, ఇంద్రునితో కలిసి, ఆయన ఎముకలను అవసరానికి అనుగుణంగా తీసుకున్నారు.
ప్రహృష్టరూపాశ్చ జయాయ దేవాస్త్వష్టారమాసాద్య తమర్థమూచుః। త్వష్టా తు తేషాం వచనం నిశమ్య ప్రహృష్టరూపః ప్రయతః ప్రయత్నాత్
దేవతలు ఆనందంతో మెరిసిపోతూ, విజయానికి త్వష్టృవద్దకు వెళ్లి తమ కోరికను చెప్పారు. త్వష్టృ వారి మాటలు విని, సంతోషంతో, శ్రద్ధతో—
చకార వజ్రం భృశముగ్రవీర్యం కృత్వా చ శస్త్రం తమువాచ హృష్టః। అనేన శస్త్రప్రవరేణ దేవ భస్మీకురుష్వాద్య సురారిముగ్రం
అత్యంత భయంకరమైన శక్తితో వజ్రాయుధాన్ని తయారుచేసి, ఆనందంగా ఇలా అన్నాడు: 'ఈ గొప్ప ఆయుధంతో, దేవా! నేడు భయంకరమైన శత్రువును బూడిద చేయి.'
తతో హతారిః సగణః సుఖం త్వం ప్రశాధి కృత్స్నం త్రిదివం దివిష్ఠః। త్వష్ట్రా తథోక్తస్తు పురందరశ్చ వజ్రం ప్రహృష్టః ప్రయతో హ్యగృహ్ణాత్
'శత్రువును, అతని సేనను సంహరించి, ఆనందంగా స్వర్గాన్ని పాలించు, ఇంద్రా!' అని త్వష్టృ చెప్పగా, పురందరుడు ఆనందంతో, శ్రద్ధతో వజ్రాయుధాన్ని స్వీకరించాడు.
తతః స వజ్రేణయుతో దైవతైరభిపూజితః। ఆససాద తతో వృత్రం స్థితమావృత్య రోదసీ
తర్వాత వజ్రాయుధంతో అలంకరించబడి, దేవతల చేత గౌరవించబడిన ఇంద్రుడు, ఆకాశాన్ని, భూమిని ఆవరించి నిలిచిన వృత్రుని ఎదుర్కొన్నాడు.
కాలకేయైర్మహాకాయైస్సమంతాదభిరక్షితం। సముద్యత ప్రహరణైః సశృంగైరివ పర్వతైః
అతని చుట్టూ, గొప్ప శరీరాల కలిగిన కాలకేయులు, ఆయుధాలు ఎత్తుకుని, కొమ్ములతో కొండల్లా భయంకరంగా కాపలా కాసి ఉన్నారు.
తతో యుద్ధం సమభవద్దేవానాం సహ దానవైః। ముహూర్తం భరతశ్రేష్ఠ లోకత్రాసకరం మహత్
అప్పుడు దేవతలు, దానవులతో కలిసి, ఓ భరతశ్రేష్ఠా! క్షణకాలం లోకాలను భయపెట్టే గొప్ప యుద్ధం జరిగింది.
ఉద్యతైః ప్రతిసృష్టానాం ఖడ్గానాం వీరబాహుభిః। ఆసీత్సుతుములః శబ్దః శరీరైరభిపాటితైః
వీరుల చేతుల్లో ఉన్న ఖడ్గాలు పైకి ఎత్తి, విసిరినప్పుడు, దేహాలు చీలిపోతూ, భయంకరమైన శబ్దం అక్కడ మారుమోగింది.
శిరోభిః ప్రపతద్భిశ్చాప్యంతరిక్షాన్మహీతలం। తాలైరివ మహీపాల వృతం తైరేవ దృశ్యతే
రాజా! ఆకాశం నుంచి నేలపై తలలు పడిపోతూ, భూమి ఆ తలలతో తాళపాకల వలె కప్పబడినట్టు కనిపించింది.
తే హేమకవచా భూత్వా కాలేయాః పరిఘాయుధాః। త్రిదశానభ్యవర్తన్త దావదగ్ధా ఇవ ద్రుమాః
కాళకేయులు బంగారు కవచాలు ధరించి, ఇనుప గదలు పట్టుకుని, దేవతలపై అటాక్రమించగా, అరణ్యంలో కాలిన చెట్లవలె ముందుకు వచ్చారు.
తేషాం వేగవతాం వేగం సహితానాం ప్రధావతామ్। న శేకుః సహితాః సోఢుం భగ్నాస్తే ప్రాద్రవన్భయాత్
వారు అందరూ కలసి, వేగంగా దూసుకొస్తూ, వారి బలాన్ని దేవతలు తట్టుకోలేక, భయంతో చెదరిపోయి పారిపోయారు.
తాన్దృష్ట్వా ద్రవతో భీతాన్సహస్రాక్షః పురందరః। వృత్రం చ వర్ద్ధమానం తు కశ్మలం మహదావిశత్
వారు భయంతో పారిపోతున్నదాన్ని చూసి, సహస్రాక్షుడు అయిన ఇంద్రుడు, వృత్రుడు బలంగా పెరుగుతుండటాన్ని గమనించి, అతని మనసు గొప్ప ఆందోళనతో నిండిపోయింది.
తం శక్రం కశ్మలావిష్టం దృష్ట్వా విష్ణుః సనాతనః। స్వతేజో వ్యదధాచ్ఛక్రే బలమస్య వివర్ధయన్
ఇంద్రుడు ఆ బాధతో ఉన్నాడని చూసిన శాశ్వతుడు అయిన విష్ణువు, తన తేజస్సును ఇంద్రునిలో నింపి, అతని బలాన్ని మరింత పెంచాడు.
విష్ణునాప్యాయితం శక్రం దృష్ట్వాదే వగణాస్తదా। సర్వే తేజస్సమాదధ్యుస్తథా బ్రహ్మర్షయోఽమలాః
విష్ణువు వల్ల ఇంద్రుడు బలవంతుడయ్యాడని దేవతలు గమనించి, వారు అందరూ, పవిత్రమైన బ్రహ్మర్షులతో కలిసి, తమ తేజస్సును కూడా ఇంద్రునికి ఇచ్చారు.
స సమాప్యాయితః శక్రో విష్ణునా దైవతైః సహ। ఋషిభిశ్చ మహాభాగైర్బలవాన్సమపద్యత
అలా విష్ణువు, దేవతలు, మహర్షులు అందరి ఆశీర్వాదంతో ఇంద్రుడు గొప్ప బలాన్ని సంపాదించాడు.
జ్ఞాత్వా బలస్థం త్రిదశాధిపం తం ననాద వృత్రస్సుమహాని నాదమ్। తస్య ప్రణాదేన ధరా దిశశ్చ ఖం ద్యౌర్నగాశ్చేతి చచాల సర్వం
ఇంద్రుడు బలవంతుడయ్యాడని తెలుసుకున్న వృత్రుడు, భయంకరమైన గొప్ప అరుపుతో గర్జించాడు. ఆ అరుపుతో భూమి, దిక్కులు, ఆకాశం, స్వర్గం, పర్వతాలు అన్నీ కంపించాయి.
తతో మహేంద్రః పరమాభితప్తః శ్రుత్వా రవం ఘోరతరం మహాంతమ్। భయేన మగ్నస్త్వరితం ముమోచ వజ్రం మహాన్తం ఖలు తస్య శీర్షే
ఆ తర్వాత మహేంద్రుడు, ఆ భయంకరమైన గొప్ప గర్జన విని, భయంతో తడబడి, తన గొప్ప వజ్రాయుధాన్ని వృత్రుని తలపై వేగంగా విసిరాడు.
స శక్రవజ్రాభిహతః పపాత మహాస్వనః కాంచనమాల్యధారీ। యథా మహాశైలవరః పురస్తాత్స మందరో విష్ణుకరాత్ప్రముక్తః
ఇంద్రుని వజ్రాయుధంతో తగిలిన వృత్రుడు, బంగారు హారాలు ధరించి, గంభీరమైన శబ్దంతో పడిపోయాడు. అది ఒకప్పుడు విష్ణువు చేతిలో నుంచి పడిపోయిన మందర పర్వతంలా ఉండింది.
తస్మిన్హతే దైత్యవరే భయార్తః శక్రః ప్రదుద్రావ సరః ప్రవేష్టుం। వజ్రం చ మేనే స్వకరాత్ప్రముక్తం వృత్రం భయాచ్చైవ హతం న పశ్యతి
ఆ దైత్యాధిపతి చనిపోయిన తర్వాత, ఇంద్రుడు భయంతో ఒక సరస్సులోకి పారిపోయాడు. తాను వజ్రాయుధాన్ని విసిరానని భావించి, భయంతో వృత్రుడు చనిపోయినదాన్ని చూడలేదు.