శ్లాఘ్యం మమాపి మరణం త్వయా సహ న సంశయః। ఏకాకినాపి మర్తవ్యం మయార్తేన త్వయా వినా
నిన్ను వెంటబడి చనిపోవడం నాకు గొప్ప విషయం, ఇందులో సందేహం లేదు. నీవు లేని ఈ బాధతో ఒంటరిగా ఉన్నా, నాకు మరణం తప్పదు.
యది మాం సంహితం మాతర్వనే వ్యాఘ్రో హనిష్యతి। యా గతిర్మాతృభక్తానాం ధ్రువం సా మే భవిష్యతి౩౫౦ 1.18.
అమ్మా, అడవిలో నిన్ను వెంట నేను కూడా పులికి బలైపోతే, తల్లిని ప్రేమించే వారికి లభించే స్థానం నాకు కూడా తప్పక లభిస్తుంది.
తస్మాదవశ్యం యాస్యామి త్వయా సహ న సంశయః। అథవా తిష్ఠ మాతస్త్వం శపథాః సంతు తే మమ
కాబట్టి, నేను తప్పక నీతో పాటు వస్తాను, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. లేకపోతే, అమ్మా, నువ్వే ఉండిపో, ఆ ప్రమాణాలు నాకు ఉండిపోవచ్చు.
జనన్యా చ వియుక్తస్య జీవితే కిం ప్రయోజనమ్। అనాథస్య వనే నిత్యం కో మే నాథో భవిష్యతి
తల్లిని కోల్పోయినవాడికి జీవితం ఎందుకు? అడవిలో అనాథగా ఉన్న నాకు ఎవరైనా రక్షకుడు ఉంటాడా?
నాస్తి మాతృసమో బంధుర్బాలానాం క్షీరజీవినామ్। నాస్తి మాతృసమో నాథో నాస్తి మాతృసమా గతిః
పాలు తాగే పిల్లలకు తల్లిలాంటి బంధువు లేరు. తల్లిలాంటి రక్షకుడు లేరు, తల్లిలాంటి ఆశ్రయం లేదు.
నాస్తి మాతృసమః స్నేహో నాస్తి మాతృసమం ముఖమ్। నాస్తి మాతృసమో దేవ ఇహలోకే పరత్ర చ
తల్లిలాంటి ప్రేమ లేదు, తల్లిలాంటి ముఖం లేదు. ఈ లోకంలోనూ, పరలోకంలోనూ తల్లిలాంటి దేవుడు లేరు.
ఏవం వై పరమో ధర్మః ప్రజాపతివినిర్మితః। యే తిష్ఠంతి సదా పుత్రాస్తే యాంతి పరమాం గతిమ్
ఇలా, సృష్టికర్త నిర్ణయించిన గొప్ప ధర్మం ఇదే. ఎవరైతే తల్లితో ఎప్పుడూ ఉంటారో, వారు పరమ స్థితిని పొందుతారు.
నందోవాచ। మమైవ విహితో మృత్యుర్న త్వం పుత్రాగమిష్యసి। న చాయమన్యజీవానాం మృత్యుః స్యాదన్యమృత్యునా
నందుడు ఇలా అన్నాడు: నా మరణమే నిర్ణయించబడింది; నీవు, నా బిడ్డా, రావద్దు. ఒకరి కోసం వచ్చిన మరణం వేరొకరికి జరగదు.
అపశ్చిమమిమం పుత్ర మాతృసందేశముత్తమమ్। అత్రాతిష్ఠస్వ మద్వాక్యాత్తతః శుశూషణం పునః
బిడ్డా, ఇది నీకు తల్లి చెప్పే చివరి, గొప్ప సందేశం. నా మాట వినిపించి ఇక్కడే ఉండు; తరువాత నాకు మళ్లీ సేవ చేయు.
జలేస్థలే చ విచరన్ప్రమాదం తాత మా కురు। ప్రమాదాత్సర్వభూతాని వినశ్యంతి న సంశయః
నీరు, నేల ఎక్కడైనా తిరిగినా, బిడ్డా, నిర్లక్ష్యం చేయవద్దు. నిర్లక్ష్యం వల్ల అన్ని జీవులు నశిస్తాయి, ఇందులో సందేహం లేదు.
న చ లోభేన చర్తవ్యం విషమస్థం తౄణం క్వచిత్। లోభాద్వినాశః సర్వేషామిహలోకే పరత్ర చ
మరియు, ఎక్కడైనా ప్రమాదమైన చోట, లోభంతో గడ్డి తీయకూడదు. లోభం వల్ల ఈ లోకంలోనూ, పరలోకంలోనూ అందరికీ నాశనం కలుగుతుంది.
సముద్రమటవీం పుత్ర విశంతి లోభమోహితాః। లోభాదకార్యమత్యుగ్రం విద్వానపి సమాచరేత్
లోభం వల్ల మాయలోపడి, సముద్రానికైనా అడవికైనా వెళ్లిపోతారు. లోభంతో, తెలివైనవాడు కూడా భయంకరమైన పనులు చేస్తాడు.
లోభాత్ప్రమాదాద్విస్రంభాత్త్రిభిర్నాశో భవేన్నౄణామ్। తస్మాల్లోభం న కుర్వీత న ప్రమాదం న విశ్వసేత్
లోభం, నిర్లక్ష్యం, అధిక విశ్వాసం—ఈ మూడింటి వల్ల మనుషులకు నాశనం కలుగుతుంది. అందుకే, లోభం చేయకూడదు, నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు, ఎవ్వరిని ఎక్కువగా నమ్మకూడదు.
ఆత్మా హి సతతం పుత్ర రక్షితవ్యః ప్రయత్నః। సర్వేభ్యః శ్వాపదేభ్యశ్చ మ్లేచ్ఛచోరాదిసంకటాత్
బిడ్డా, మనిషి ఎప్పుడూ తనను తాను శ్రమతో రక్షించుకోవాలి. అన్ని మృగాలనుండీ, విదేశీయులు, దొంగలు వంటి ప్రమాదాలనుండీ జాగ్రత్తగా ఉండాలి.
తిరశ్చాం పాపయోనీనామేకత్ర వసతామపి। విపరీతాని చిత్తాని విజ్ఞాయంతే న పుత్రక
పాపకర్మలతో జన్మించిన జంతువులు ఒకచోట కలిసివున్నా, వారి మనసులు ఎప్పుడూ వేరే వేరే విధంగా ఉంటాయి, బిడ్డా.
నఖినాం చ నదీనాం చ శృంగిణాం శస్త్రధారిణామ్। న విశ్వాసస్త్వయా కార్యః స్త్రీణాం ప్రేష్యజనస్య చ
నఖాలు ఉన్నవారిని, నదులను, కొమ్ములు ఉన్నవారిని, ఆయుధాలు ధరించినవారిని, స్త్రీలను, సేవకులను నీవు ఎప్పుడూ నమ్మకూడదు.
న విశ్వసేదవిశ్వస్తే విశ్వస్తేనాతి విశ్వసేత్। విశ్వాసాద్భయముత్పన్నం మూలాన్యపి నికృంతతి
నమ్మకానికి అర్హతలేనివారిని నమ్మకూడదు; నమ్మదగినవారిని కూడా హద్దు మించి నమ్మకూడదు. నమ్మకం వల్ల భయం పుడుతుంది; అది చెట్టు వేర్లను కూడా కోసేస్తుంది.
న విశ్వసేత్స్వదేహేపి బలిష్ఠే భీతచేతసి। వక్ష్యంతి గూఢమత్యర్థం సుప్తం మత్తం ప్రమాదతః
మనసు భయంతో ఉన్నప్పుడు, బలమైన తన శరీరాన్ని కూడా నమ్మకూడదు. నిద్రలో, మత్తులో, నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నప్పుడు మనుషులు రహస్యాలను బయటపెడతారు.
గంధః సర్వత్ర సతతమాఘ్రాతవ్యః ప్రయత్నతః। గావః పశ్యంతి గంధేన రాజానశ్చారచక్షుషా
ప్రతి చోటా, ఎప్పుడూ, పరిమితంగా వాసనను జాగ్రత్తగా గమనించాలి. ఆవులు వాసనతో చూస్తాయి; రాజులు గూఢచారుల కళ్లతో తెలుసుకుంటారు.
నైకస్తిష్ఠేద్వనేఘోరే ధర్మమేకం చ చింతయేత్। నచోద్వేగస్త్వయాకార్యః సర్వస్య మరణం ధ్రువం
భయంకరమైన అడవిలో ఎవరూ ఒంటరిగా ఉండకూడదు. ధర్మాన్ని మాత్రమే మనసులో ఉంచాలి. మరణం అందరికీ తప్పనిసరి కాబట్టి, నీవు కలవరపడకూడదు.
యథా హి పథికః కశ్చిచ్ఛాయామాశ్రిత్య తిష్ఠతి। విశ్రమ్య చ పునర్యాతి తద్వద్భూతసమాగమః
ఒక ప్రయాణికుడు నీడలో విశ్రాంతి తీసుకుని, మళ్లీ తన దారిన పోవడం ఎలా ఉంటుందో, జీవుల కలయిక కూడా అలాగే ఉంటుంది.
పుత్ర నిత్యం జగత్సర్వం తత్రైకః శోచసే కథం। తావత్త్వం శోకముత్సృజ్య మద్వాక్యమనుపాలయ
బిడ్డా, ఈ లోకం ఎప్పుడూ ఇలాగే ఉంటే, నీవు ఒంటరిగా ఎందుకు బాధపడుతున్నావు? కాబట్టి, శోకాన్ని వదిలి, నా మాట విను.
శిరస్యాఘ్రాయ తం పుత్రమవలిహ్య చ మూర్ద్ధని। శోకేన మహతావిష్టా బాష్పవ్యాకులలోచనా
తన కుమారుని తలని ముద్దాడి, కిరీటాన్ని నాకుతూ, గొప్ప దుఃఖంతో మునిగిపోయి, కన్నీళ్లతో కళ్లు నిండిపోయింది.
వినిఃశ్వసంతీ నాగీవ దీర్ఘముష్ణం ముహుర్ముహుః। పుత్రహీనం జగచ్ఛూన్యం ప్రపశ్యంతీవ సాఽభవత్
సర్పం లాగానే, మళ్లీ మళ్లీ దీర్ఘంగా, వేడిగా ఊపిరి తీసుకుంటూ, తన కుమారుడు లేని లోకాన్ని ఖాళీగా చూసినట్టు అనిపించింది.
మహాపంకనిమగ్నేవ తిష్ఠంతీ చావసీదతీ। విలప్య నందినీ పుత్రమువాచేదం పునర్వచః
మహా మట్టిలో మునిగినట్టుగా నిలబడి, మునిగి పోతూ, నందిని విలపిస్తూ తన కుమారునితో మళ్లీ ఇలా చెప్పింది.
నాస్తి పుత్రసమః స్నేహో నాస్తిపుత్రసమం సుఖం। నాస్తి పుత్రసమా ప్రీతిర్నాస్తి పుత్రసమా గతిః
కుమారుడిపై ఉన్న ప్రేమకు సమానమైనది లేదు; కుమారుడివల్ల కలిగే ఆనందానికి సమానం లేదు; కుమారుడివల్ల కలిగే సంతోషం, గమ్యం మరొకటి లేదు.
అపుత్రస్య జగచ్ఛూన్యమపుత్రస్య గృహేఽసుఖమ్। పుత్రేణ లభతే లోకమపుత్రో నరకం వ్రజేత్
కుమారుడు లేనివారికి లోకం ఖాళీగా ఉంటుంది; కుమారుడు లేనింట్లో సుఖం ఉండదు; కుమారుని వల్ల లోకాన్ని పొందుతారు, కుమారుడులేనివాడు నరకానికి పోతాడు.
లోకో వదతి వాక్యాని చందనం కిల శీతలం। పుత్రగాత్రపరిష్వంగశ్చందనాదతిశీతలః
ప్రపంచం చందనం చల్లగా ఉంటుందని అంటుంది. కానీ కుమారుని ఆలింగనం చందనాన్ని మించిన చల్లదనాన్ని ఇస్తుంది.
ఇతి పుత్రగుణానుక్త్వా నిరీక్ష్య చ పునఃపునః। స్వమాతరం సఖీర్గోపీస్త్వరమాణా చ పృచ్ఛతి
ఇలా కుమారుని గుణాలను చెప్పి, మళ్లీ మళ్లీ తన తల్లిని, స్నేహితులను, గోపికలను చూసి, తొందరగా అడిగింది.
యూథస్యాగ్రే చరంతీం మామాససాద మృగాధిపః। ముక్తాహం తేన శపథైః పునర్యాస్యామి తత్ర వై
గొర్రెల మందలో ముందుగా నడుస్తున్న నన్ను అడవి రాజు ఎదుర్కొన్నాడు. అతని ప్రమాణాల వల్ల నేను విడిపోయాను. మళ్లీ అక్కడికి వెళ్తాను.