అకిఞ్చనో నష్టసత్వః శత్రూణాం నగరే స్థితః। పరాభవం మహత్ప్రాప్య న చిరాదేవ మోక్ష్యసే
యుద్ధ మధ్యలో నీవు నిలబడినప్పుడు, శత్రువులు నిన్ను బంధించి, అత్యంత దురవస్థకు చేర్చుతారు.
శక్రం శప్త్వా తదా దేవీ విష్ణుం వాక్యమథాబ్రవీత్। భృగువాక్యేన తే జన్మ యదా మర్త్యే భవిష్యతి
శక్తిలేని, దరిద్రుడై, శత్రువుల నగరంలో ఉండాల్సి వస్తుంది. గొప్ప పరాభవం ఎదురైనా, కొంతకాలంలోనే విడుదలవుతావు.
భార్యావియోగజం దుఃఖం తదా త్వం తత్ర భోక్ష్యసే। హృతాతేశత్రుణా పత్నీ పరే పారో మహోదధేః
శక్రుడిని శపించి, ఆ దేవీ విష్ణువుతో ఇలా చెప్పింది: భృగువు మాట వల్ల నీవు మానవుడిగా జన్మించినప్పుడు,
న చ త్వం జ్ఞాస్యసే నీతాం శోకోపహతచేతనః। భ్రాత్రా సహ పరం కష్టామాపదం ప్రాప్య దుఃఖితః
అప్పుడు భార్యవియోగం వల్ల కలిగే బాధను అనుభవించవలసి వస్తుంది. నీ భార్యను నీ శత్రువు సముద్రం అవతలికి తీసుకుపోతాడు.
యదా యదుకులే జాతః•★కృష్ణసంజ్ఞో భవిష్యసి। పశూనాం దాసతాం ప్రాప్య చిరకాలం భ్రమిష్యసి
నీవు యదువంశంలో జన్మించి, కృష్ణుడు అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతావు. ఆవుల మధ్య దాసుడిగా మారి, చాలా కాలం తిరుగుతావు.
తదాహ రుద్రం కుపితా యదా దారువనే స్థితః। తదా త ౠషయః క్రుద్ధాఃశాపం దాస్యన్తివై హర
ఆ సమయంలో రుద్రుడు దారువనంలో ఉన్నప్పుడు, కోపంతో ఉన్న ఋషులు కూడా, హరుడికి శాపం ఇచ్చారు.
భోభోః !కాపాలిక క్షుద్ర స్త్రీరస్మాకం జిహీర్షసి। తదేతద్దర్పితం తేద్య భూమౌ లిఙ్గంపతిష్యతి
ఓ కపాలికా! నీచుడా! నువ్వు మా భార్యలను కోరుతున్నావు. అందుకే, ఈ రోజు నీ గర్వంగా ఉన్న లింగం భూమిపై పడిపోతుంది.
విహీనః పౌరుషేణ త్వం మునిశాపాచ్చ పీడితః। గఙ్గాద్వారేస్థితా పత్నీ సా త్వామాశ్వాసయిష్యతి
మునుల శాపం వల్ల నీవు పురుషత్వాన్ని కోల్పోయి బాధపడతావు. ఆ సమయంలో గంగాద్వారంలో ఉన్న నీ భార్య నిన్ను ఓదార్చుతుంది.
అగ్నే త్వం సర్వభక్షోసి పూర్వం పుత్రేణ మే కృతః। భృగుణా ధర్మనిత్యేన కథం దగ్ధం దహామ్యహమ్
ఓ అగ్ని! నువ్వు అన్నింటినీ భక్షించేవాడివి. మునుపు నా కుమారుడు భృగువు నిన్ను సృష్టించాడు. నేను కాలిపోయినవాడిని, ఇప్పుడు ఎలా కాల్చగలను?
జాతవేదస్స రుద్రస్త్వాం రేతసా ప్లావయిష్యతి। అమేధ్యేషు చ తేజిహ్వా అధికం ప్రజ్వలిష్యతి
ఓ జాతవేదా! రుద్రుడు తన వీర్యంతో నిన్ను ముంచిపెడతాడు. అపవిత్రమైన వాటిలో నీ అగ్ని జ్వాల మరింత ప్రబలంగా మండుతుంది.
బ్రాహ్మణానృత్విజః సర్వాన్సావిత్రీవైశశాప హ। ప్రతిగ్రహార్థాగ్నిహోత్రోవృథాటవ్యాశ్రయాస్తథా
సావిత్రి, బ్రాహ్మణులందరికీ, యజ్ఞకారులకు శాపం ఇచ్చింది—వారు దానం కోసం, అగ్నిహోత్రం కోసం, వృథాగా అడవుల్లో తిరుగుతారు.
సదా తీర్థాని క్షేత్రాణి లోభాదేవ భజిష్యథ। పరాన్నేషు సదాతృప్తా అతృప్తాస్స్వగృహేషు చ
మీరు ఎప్పుడూ లోభంతో తీర్థాలు, పుణ్యక్షేత్రాలు సందర్శిస్తారు. పరుల ఇంటి అన్నం తింటూ తృప్తిగా ఉంటారు, కానీ తమ ఇంట్లో మాత్రం ఎప్పుడూ తృప్తి ఉండదు.
అయాజ్యయాజనం కృత్వా కుత్సితస్య ప్రతిగ్రహమ్। వృథాధనార్జనం కృత్వా వ్యయం చైవ తథా వృథా
అర్హత లేని వారికి యజ్ఞాలు చేసి, అపవిత్రమైన దానాలు స్వీకరించి, వృథాగా ధనం సంపాదించి, అలాగే వృథాగా ఖర్చు చేస్తారు.
ప్రేతానాం తేన ప్రేతత్వం భవిష్యతి న సంశయః। ఏవం శక్రం తథా విష్ణుం రుద్రం వై పావకం తథా
దీనివల్ల మీరు మృతుల మధ్య మృతులవైపోతారు—ఇందులో సందేహం లేదు. ఇలానే సావిత్రి, ఇంద్రుడు, విష్ణువు, రుద్రుడు, అగ్ని వీరందరినీ శపించింది.
బ్రహ్మాణం బ్రాహ్మణాంశ్చైవ సర్వాంస్తానాశపద్రుషా। శాపం దత్వా తథాతేషాం నిష్క్రాంతా సదసస్తథా
ఆమె బ్రహ్మను, బ్రాహ్మణులందరినీ కోపంతో శపించింది. శాపం ఇచ్చి, ఆ సభను విడిచిపోయింది.
జ్యేష్ఠం పుష్కరమాసాద్య తదాసా చ వ్యవస్థితా। లక్ష్మీంప్రాహ సతీం తాం చశక్రభార్యాం వరాననామ్
ఆమె ప్రముఖమైన పుష్కరానికి చేరుకొని అక్కడ నిలిచింది. అప్పుడు శక్రుని భార్య, అందమైన ముఖం కలిగిన లక్ష్మీ, ఆమెతో మాట్లాడింది.
యువతీస్తాస్తథోవాచ నాత్ర స్థాస్యామి సన్సది। తత్రచాహం గమిష్యామి యత్రశ్రోష్యే న చ ధ్వనిమ్
ఆ యువతులను చూసి, 'నేను ఈ సభలో ఉండను. ఎక్కడా శబ్దం వినిపించని చోటికి వెళ్తాను' అని చెప్పింది.
తతస్తాః ప్రమదాః సర్వాః ప్రయాతాః స్వనికేతనమ్। సావిత్రీ కుపితా తాసామపి శాపాయ చోద్యతా
అందుకు ఆ స్త్రీలందరూ తమ ఇళ్లకు తిరిగి వెళ్లారు. సావిత్రి కోపంతో, వారికీ శాపం ఇవ్వడానికి సిద్ధమయ్యింది.
యస్మాన్మాం తు పరిత్యజ్య గతాస్తా దేవయోషితః। తాసామపి తథా శాపంప్రదాస్యేకుపితా భృశమ్
ఈ దేవస్త్రీలు నన్ను వదిలిపెట్టి వెళ్లిపోయారు కనుక, నేను కూడా చాలా కోపంతో వారికీ శాపం ఇస్తాను.
నైకత్రవాసో లక్ష్మ్యాస్తు భవిష్యతికదాచన। క్షుద్రా సా చలచిత్తా చమూర్ఖేషు చవసిష్యతి
లక్ష్మీ ఎప్పుడూ ఒకే చోట ఉండదు. ఆమె చంచలమైన మనసుతో, మూర్ఖుల మధ్యే ఉంటుంది.
మ్లేచ్ఛేషు పార్వతీయేషు కుత్సితే కుత్సితే తథా। మూర్ఖేషు చావలిప్తేషు అభిశప్తే దురాత్మని
మ్లేచ్ఛులలో, పార్వతీ భక్తులలో, నీచులలో, మూర్ఖులలో, అపవిత్రులలో, శపింపబడిన దుష్టులలో—
ఏవంవిధే నరే స్యాత్తే వసతిఃశాపకారితా। శాపం దత్వాతతస్తస్యా ఇన్ద్రాణీమశపత్తతదా
ఇలాంటి మనుషుల్లో శాప ప్రభావంతో లక్ష్మీ నివసిస్తుంది. అలా శాపం ఇచ్చి, ఆ సమయంలో ఇంద్రాణిని కూడా శపించింది.
బ్రహ్మహత్యా గృహీతేంద్రే పత్యౌ తేదుఃఖభాగిని। నహుషాపహృతే రాజ్యే దృష్ట్వా త్వాంయాచయిష్యతి
ఇంద్రుడు బ్రహ్మహత్య పాపంతో పట్టుబడి, అతని భార్య దుఃఖంలో మునిగిపోతుంది. నహుషుడు రాజ్యాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నప్పుడు, ఆమె నిన్ను చూసి వేడుకుంటుంది.
అహమిన్ద్రః కథం చైషా నోపస్థాస్యతి బాలిశా। సర్వాన్దేవాన్హనిష్యామి న లప్స్యేహం శచీం యది
నేనే ఇంద్రుడినని, ఈ మూర్ఖురాలు నన్ను ఎందుకు దగ్గర పడదని ఆశ్చర్యపడతాను. శచిని పొందలేకపోతే, అందరు దేవతలను నాశనం చేస్తాను.
నష్టా త్వం చ తదా త్రస్తా వాక్పతేర్దుఃఖితా గృహే। వసిష్యసే దురాచారే మమ శాపేన గర్వితే
ఆ సమయంలో నీవు భయంతో, దిక్కుతోచని స్థితిలో, వాక్పతికి చెందిన ఇంట్లో బాధతో ఉండవు. నా శాపంతో, నీ గర్వం నశిస్తుంది.
దేవభార్యాసు సర్వాసు తదా శాపమయచ్ఛత। న చాపత్యకృతాం ప్రీతిమేతాః సర్వా లభిష్యథ
అప్పుడు దేవతల భార్యలందరికీ శాపం పడింది. వారు ఎవ్వరూ పిల్లల వల్ల ఆనందాన్ని పొందలేరు.
దహ్యమానా దివారాత్రౌ వంధ్యాశబ్దేన దూషితాః। గౌర్య్యప్యేవం తదా శప్తా సావిత్ర్యా వరవర్ణినీ
పగలు రాత్రి తపించుకుంటూ, వంధ్య అని అపహాస్యం ఎదుర్కొంటూ, ఆ సమయంలో గౌరీ కూడా సావిత్రి చేత శపించబడింది.
రుదమానా తు సా దృష్టా విష్ణునా చ ప్రసాదితా। మా రోదీస్త్వంవిశాలాక్షి ఏహ్యాగచ్ఛ సదాశుభే
ఆమె ఏడుస్తూ ఉండగా, విష్ణువు ఆమెను చూసి, 'విశాలనేత్రా, నీవు ఏడవవద్దు. శుభలక్షణమయినవాడివి, దగ్గరకు రా' అని సాంత్వనిచ్చాడు.
ప్రవిశ్య చ సభాం దేహి మేఖలాం క్షౌమవాససీ। గృహాణ దీక్షాం బ్రహ్మాణిపాదౌ చ ప్రణమామి తే
సభలోకి ప్రవేశించి, మెఖలాను, కౌశేయ వస్త్రాన్ని ఇవ్వు. దీక్షను స్వీకరించు. బ్రహ్మకు పాదాభివందనం చేస్తాను.
ఏవముక్తాఽబ్రవీదేనం న కరోమి వచస్తవ। తత్రచాహం గమిష్యామి యత్రశ్రోష్యే న వై ధ్వనిమ్
విష్ణువు చెప్పిన తరువాత, ఆమె ఇలా జవాబిచ్చింది: 'నేను నీ మాట వినను. నేను ఎలాంటి శబ్దం వినిపించని చోటికి వెళ్తాను.'