ఏవముక్తస్తదా శక్రో గత్వా సర్వం ధరాతలం। స్త్రియో దృష్టాశ్చ యాస్తేన సర్వాః పరపరిగ్రహాః
ఇంద్రుడు ఇలా అనిపించుకున్నాక, భూమంతా తిరిగాడు; అతడు చూసిన ప్రతి మహిళా ఇప్పటికే ఎవరో ఒకరికి చెందినవాళ్లే.
ఆభీరకన్యా రూపాఢ్యా సునాసా చారులోచనా। న దేవీ న చ గంధర్వీ నాసురీ న చ పన్నగీ
అతడు ఒక ఆభీర యువతిని చూశాడు, ఆమె అందంతో నిండినది, ముద్దైన ముక్కు, ఆకర్షణీయమైన కళ్లతో ఉంది; ఆమె దేవత కాదు, గంధర్వి కాదు, అసురి కాదు, పన్నగి కూడా కాదు.
న చాస్తి తాదృశీ కన్యా యాదృశీ సా వరాంగనా। దదర్శ తాం సుచార్వంగీం శ్రియం దేవీమివాపరామ్
ఆమెలాంటి యువతి మరొకరు లేరు, ఆమె ఎంతో అద్భుతమైన స్త్రీ; ఆమెను చూసి, శరీర సౌందర్యంతో, ఇంకో లక్ష్మీదేవిలా అనిపించింది.
సంక్షిపన్తీం మనోవృత్తి విభవం రూపసంపదా। యద్యత్తు వస్తుసౌందర్యాద్విశిష్టం లభ్యతే క్వచిత్
ఆమె తన మనస్సును, అందాన్ని పూర్తిగా ఏకాగ్రతతో చూపించింది; లోకంలో ఎక్కడైనా ఉన్న ప్రత్యేకమైన ఆకర్షణ అంతా ఆమెలోనే కలిసివుంది.
తత్తచ్ఛరీరసంలగ్నం తన్వంగ్యా దదృశే వరమ్। తాం దృష్ట్వా చింతయామాస యద్యేషా కన్యకా భవేత్
ఆ అందం అంతా ఆమె శరీరంలోనే ఉంది, ఆమె సన్నని నడుముతో అందరిలోనూ ఉత్తమురాలు; ఆమెను చూసి, 'ఈమె కనుక కన్యగా ఉంటే ఎంత బాగుండేది' అని ఆలోచించాడు.
తన్మత్తః కృతపుణ్యోన్యో న దేవో భువి విద్యతే। యోషిద్రత్నమిదం సేయం సద్భాగ్యాయాం పితామహః
నా తప్ప ఇంకెవ్వరూ ఇంత పుణ్యం సంపాదించలేరు; ఈ స్త్రీమణి ధన్యుడైన పితామహునికే సిద్ధించింది.
సరాగో యది వా స్యాత్తు సఫలస్త్వేష మే శ్రమః। నీలాభ్ర కనకాంభోజ విద్రుమాభాం దదర్శ తాం
ఆమె ప్రేమతో నిండినవాళ్లైతే, నా ప్రయత్నం ఫలిస్తుంది; ఆమెను నీలి మేఘం, బంగారు కమలం, పద్మరాగం రంగులతో చూశాడు.
త్విషం సంబిభ్రతీమంగైః కేశగండే క్షణాధరైః। మన్మథాశోకవృక్షస్య ప్రోద్భిన్నాం కలికామివ
ఆమె అవయవాలు కాంతితో మెరిసిపోతున్నాయి, జుట్టు, చెంపలు, పెదవులు—all ప్రేమతో ముదురుతున్న మొగ్గలా కనిపించాయి.
ప్రదగ్ధహృచ్ఛయేనైవ నేత్రవహ్నిశిఖోత్కరైః। ధాత్రా కథం హి సా సృష్టా ప్రతిరూపమపశ్యతా
ఆమె హృదయం కోరికతో కాలిపోయింది, కళ్లలో అగ్నికిరణాలు మెరిసాయి; సృష్టికర్త ఆమెకు సమానమైనవారిని చూడకుండానే ఎలా ఇలా సృష్టించాడో ఆశ్చర్యమే.
కల్పితా చేత్స్వయం బుధ్యా నైపుణ్యస్య గతిః పరా। ఉత్తుంగాగ్రావిమౌ సృష్టౌ యన్మే సంపశ్యతః సుఖం
ఇది సృష్టికర్త తన నైపుణ్యంతో స్వయంగా చేసినదైతే, కళలో ఇదే శ్రేష్ఠమైన మార్గం; ఆమె రెండు ఎత్తైన వక్షోజాలు చూసి నాకు ఆనందం కలిగింది.
పయోధరౌ నాతిచిత్రం కస్య సంజాయతే హృది। రాగోపహతదేహోయమధరో యద్యపి స్ఫుటమ్
ఆమె వక్షోజాలు అంత విశేషం కాకపోయినా, ఎవరి హృదయం కలవరపడదు? ఆమె పెదవులు ప్రేమతో స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
తథాపి సేవమానస్య నిర్వాణం సంప్రయచ్ఛతి। వహద్భిరపి కౌటిల్యమలకైః సుఖమర్ప్యతే
అయినా, ఆమెను సేవించేవారికి ఆమె శాంతిని ప్రసాదిస్తుంది; ఆమె జుట్టు కొంచెం వంకరగా ఉన్నా, అందులో ఆనందమే దాగుంది.
దోషోపి గుణవద్భాతి భూరిసౌందర్యమాశ్రితః। నేత్రయోర్భూషితావంతా వాకర్ణాభ్యాశమాగతౌ
పొరపాటు కూడా గొప్ప అందంలో ఉన్నప్పుడు గుణంగా కనిపిస్తుంది; ఆమె కళ్లు అలంకరించబడి, చెవుల వరకూ చేరుతున్నాయి.
కారణాద్భావచైతన్యం ప్రవదంతి హి తద్విదః। కర్ణయోర్భూషణే నేత్రే నేత్రయోః శ్రవణావిమౌ
కారణంతోనే భావం, చైతన్యం కలుగుతుందని పండితులు అంటారు; చెవులకు అలంకారాలు ఆమె కన్నులే, కన్నులకు అలంకారాలు చెవులే.
కుండలాంజనయోరత్ర నావకాశోస్తి కశ్చన। న తద్యుక్తం కటాక్షాణాం యద్ద్విధాకరణం హృది
ఇక్కడ కుండలాలు గానీ, కాజలు గానీ అవసరం లేదు; ఆమె కళ్ల చూపులు మనసులో విడిపోవడం సరిగ్గా కాదు.
తవసంబంధినోయేఽత్ర కథం తే దుఃఖభాగినః। సర్వసుందరతామేతి వికారః ప్రాకృతైర్గుణైః
ఇక్కడ నీవు కలిసినవారు ఎలా బాధను అనుభవిస్తారు? సహజమైన లక్షణాలతో ప్రతి మార్పు అందాన్ని పొందుతుంది.
వృద్ధే క్షణశతానాం తు దృష్టమేషా మయా ధనమ్। ధాత్రా కౌశల్యసీమేయం రూపోత్పత్తౌ సుదర్శితా
నా వృద్ధాప్యంలో, ఎన్నో నిమిషాల తర్వాత, ఈ సంపదను నేను చూశాను. ఇది కౌశల్య సీమ, అందాన్ని సృష్టించిన దాతా ఈమె రూపంలో స్పష్టంగా చూపించాడు.
కరోత్యేషా మనో నౄణాం సస్నేహం కృతివిభ్రమైః। ఏవం విమృశతస్తస్య తద్రూపాపహృతత్విషః
ఈమె ప్రేమతో, వినోదంతో, మానవుల మనసులను ఆకర్షిస్తుంది. నేను ఆలోచిస్తుంటే, ఆమె అందంతో అతని కాంతి తక్కువైపోయింది.
నిరంతరోద్గతైశ్ఛన్నమభవత్పులకైర్వపుః। తాం వీక్ష్య నవహేమాభాం పద్మపత్రాయతేక్షణామ్
ఆమెను చూస్తే, కొత్త బంగారం వలె ప్రకాశిస్తూ, పద్మపత్రం లాంటి పొడవైన కళ్లతో ఉన్న ఆమెను చూసి, అతని శరీరం అంతటా రోమాంచనంతో నిండిపోయింది.
దేవానామథ యక్షాణాం గంధర్వోరగరక్షసామ్। నానా దృష్టా మయా నార్యో నేదృశీ రూపసంపదా౧౫౦ 1.16.
దేవతలు, యక్షులు, గంధర్వులు, పాములు, రాక్షసుల మధ్య ఎన్నో స్త్రీలను నేను చూశాను. కానీ ఇంత అందాన్ని కలిగినవారు ఎవరూ లేరు.
త్రైలోక్యాంతర్గతం యద్యద్వస్తుతత్తత్ప్రధానతః। సమాదాయ విధాత్రాస్యాః కృతా రూపస్య సంస్థితిః
మూడు లోకాల్లో ఉన్న ప్రతీ ఉత్తమమైనది, దాతా ఆమె రూపంలో కలిపి ఏర్పరిచాడు.
ఇంద్ర ఉవాచ। కాసి కస్య కుతశ్చ త్వమాగతా సుభ్రు కథ్యతామ్। ఏకాకినీ కిమర్థం చ వీథీమధ్యేషు తిష్ఠసి
ఇంద్రుడు ఇలా అడిగాడు: నువ్వెవరు? ఎవరి కుమార్తె? ఎక్కడినుంచి వచ్చావు, మధురమైన కనుబొమ్మలవాడా? ఒక్కటే ఎందుకు వీధి మధ్య నిలబడి ఉన్నావు? చెప్పు.
యాన్యేతాన్యంగసంస్థాని భూషణాని బిభర్షి చ। నైతాని తవ భూషాయై త్వమేతేషాం హి భూషణమ్
నువ్వు ధరించిన ఆభరణాలు నీ అందాన్ని పెంచడం కోసం కావు. నిజానికి, ఆభరణాలకు నువ్వే అలంకారం.
న దేవీ న చ గంధర్వీ నాసురీ న చ పన్నగీ। కిన్నరీ దృష్టపూర్వా వా యాదృశీ త్వం సులోచనే
దేవత, గంధర్వి, అసురి, పాముపిల్ల, కిన్నరి—ఇంత అందమైన కళ్లతో ఉన్నవారిని నేను ఎప్పుడూ చూడలేదు, సుందరనేత్రా.
ఉక్తా మయాపి బహుశః కస్మాద్దత్సే హి నోత్తరమ్। త్రపాన్వితా తు సా కన్యా శక్రం ప్రోవాచ వేపతీ
నేను ఎన్నిసార్లు అడిగినా, ఎందుకు సమాధానం ఇవ్వడం లేదు? ఆ యువతి, సిగ్గుతో వణికుతూ, శక్రునికి ఇలా చెప్పింది.
గోపకన్యా త్వహం వీర విక్రీణామీహ గోరసమ్। నవనీతమిదం శుద్ధం దధి చేదం విమండకమ్
వీరా, నేను గోపకన్యను. ఇక్కడ గోరసం, ఈ స్వచ్చమైన వెన్న, పెరుగు, మజ్జిగ అమ్ముతున్నాను.
దధ్నా చైవాత్ర తక్రేణ రసేనాపి పరంతప। అర్థీ యేనాసి తద్బ్రూహి ప్రగృహ్ణీష్వ యథేప్సితమ్
పెరుగు, మజ్జిగ, పాలుతో ఉన్నాను. శత్రువులను జయించే వాడా, నీవు ఏది కావాలో చెప్పు. నీవు ఇష్టపడినది తీసుకో.
ఏవముక్తస్తదా శక్రో గృహీత్వా తాం కరే దృఢమ్। అనయత్తాం విశాలాక్షీం యత్ర బ్రహ్మా వ్యవస్థితః
ఆమె ఇలా చెప్పగానే, శక్రుడు ఆమెను గట్టిగా చేయి పట్టుకుని, విశాలమైన కళ్లుగల ఆ యువతిని బ్రహ్మా ఉన్న చోటికి తీసుకెళ్లాడు.
నీయమానా తు సా తేన క్రోశంతీ పితృమాతరౌ। హా తాత మాతర్హా భ్రాతర్నయత్యేష నరో బలాత్
అతడు ఆమెను తీసుకెళ్తుండగా, ఆమె తండ్రి, తల్లి దగ్గర ఏడుస్తూ, 'అయ్యా తండ్రీ, అమ్మా, అన్నయ్యా, ఈ మనిషి నన్ను బలవంతంగా తీసుకెళ్తున్నాడు' అని అరవసాగింది.
యది వాస్తి మయా కార్యం పితరం మే ప్రయాచయ। స దాస్యతి హి మాం నూనం భవతః సత్యముచ్యతే
నీవు నాకు ఏదైనా పని ఉంటే, నా తండ్రిని అడుగు. ఆయన తప్పకుండా నన్ను నీకు ఇస్తాడు. ఇది నిజం.