వసంతమహమాసాద్య పురుషాన్స్పర్ద్ధయంతి హి। పుష్పశోభాభరనతైః శిఖరైర్వాయుకంపితైః
వసంతం వచ్చి, పుష్పాల అలంకారంతో, గాలిలో ఊగిపోతూ, చెట్లు మనుషులను మించిన అందంతో మెరిసిపోతున్నాయి.
నృత్యంతీవ నరాః ప్రీతాః స్రగలంకృతశేఖరాః। శృంగాగ్రపవనక్షిప్తాః పుష్పావలియుతా ద్రుమాః
తలపై పూలహారాలు ధరించి, శిఖరాలను గాలి ఊదిపోస్తూ, చెట్లు ఆనందంగా నర్తిస్తున్న మనుషుల్లా కనిపిస్తున్నాయి.
సవల్లీకాః ప్రనృత్యంతి మానవా ఇవ సప్రియాః। స్వపుష్పనతవల్లీభిః పాదపాః క్వచిదావృతాః
లతలతో కలసి, ప్రియులతో ఉన్న మనుషుల్లా, కొన్ని చోట్ల చెట్లు తమ పుష్పిత లతలతో కప్పబడి ఉన్నాయి.
భాంతి తారాగణైశ్చిత్రైః శరదీవ నభస్తలమ్। ద్రుమాణామథవాగ్రేషు పుష్పితా మాలతీ లతాః
శరదృతువులో ఆకాశం నక్షత్రాలతో మెరిసినట్టు, చెట్లపై పుష్పించిన మల్లె లతలు ప్రకాశిస్తున్నాయి.
శేఖరాఇవ శోభంతే రచితా బుద్ధిపూర్వకమ్। హరితాః కాంచనచ్ఛాయాః ఫలితాః పుష్పితా ద్రుమాః
ఆలోచనతో అమర్చిన కిరీటాల్లా, ఆకుపచ్చగా, బంగారు వర్ణంతో, పండ్లు పువ్వులు పూసిన చెట్లు మెరిసిపోతున్నాయి.
సౌహృదం దర్శయంతీవ నరాః సాధుసమాగమే। పుష్పకింజల్కకపిలా గతాః సర్వదిశాసు చ
సద్గుణులు కలిసినప్పుడు స్నేహాన్ని చూపినట్టు, పుష్పాల పసుపు రేణువులు అన్ని దిక్కులా వ్యాపిస్తున్నాయి.
కదంబపుష్పస్య జయం ఘోషయంతీవ షట్పదాః। క్వచిత్పుష్పాసవక్షీబాః సంపతంతి తతస్తతః
కదంబ పువ్వు విజయాన్ని ప్రకటించినట్టు, పుష్పామృత మత్తులో తేలిపోతూ, తేనెటీగలు అటు ఇటు ఎగురుతున్నాయి.
పుంస్కోకిలగణావృక్ష గహనేష్వివ సప్రియాః। శిరీషపుష్పసంకాశాః శుకా మిథునశః క్వచిత్
అడవి లోపల, మగ కోయిలలు తమ జంటలతో ఉండగా, కొన్ని చోట్ల శిరీష పువ్వుల్లా ఉన్న జంటపెద్దలు కనిపిస్తున్నాయి.
కీర్తయంతి గిరశ్చిత్రాః పూజితా బ్రాహ్మణా యథా। సహచారిసుసంయుక్తా మయూరాశ్చిత్రబర్హిణః
తమ తోడులతో కలసి, రంగురంగుల తోకలతో మయూరాలు, గౌరవించబడే బ్రాహ్మణులు గానం చేసేలా, వివిధ రకాల స్వరాలతో ఆలాపిస్తున్నాయి.
వనాంతేష్వపి నృత్యంతి శోభంత ఇవ నర్త్తకాః। కూజంతఃపక్షిసంఘాతా నానారుతవిరావిణః౫౦ 1.15.
అడవి అంచుల్లో కూడా, పక్షుల గుంపులు ఎన్నో రకాల స్వరాలతో కూస్తూ, నర్తకుల్లా నర్తిస్తూ మెరిసిపోతున్నాయి.
కుర్వంతి రమణీయం వై రమణీయతరం వనమ్। నానామృగగణాకీర్ణం నిత్యం ప్రముదితాండజమ్
అక్కడ ఉన్న అందమైన అడవిని, ఎన్నో జంతువులతో నిండి, ఎప్పుడూ ఆనందంగా ఉండే పక్షులతో, వారు మరింత ఆకర్షణీయంగా మార్చారు.
తద్వనం నందనసమం మనోదృష్టివివర్ద్ధనమ్। పద్మయోనిస్తు భగవాంస్తథా రూపం వనోత్తమమ్
ఆ అడవి నందనవనానికి సమానంగా, మనసుకు ఆనందాన్ని పెంచేలా ఉంది. కమలంలో జన్మించిన భగవంతుడు ఆ అద్భుతమైన అడవిని చూసాడు.
దదర్శాదర్శవద్దృష్ట్యా సౌమ్యయాపా పయన్నివ। తా వృక్షపంక్తయః సర్వా దృష్ట్వా దేవం తథాగతమ్
ఆ దేవుడు మృదువైన చూపుతో, దర్పణంలో చూసినట్టు, తానూ తృప్తిగా చూస్తూ, అక్కడి చెట్ల వరుసలను చూశాడు. ఆ చెట్లు కూడా ఆయనను చూసి ఆనందించాయి.
నివేద్య బ్రహ్మణే భక్త్యా ముముచుః పుష్పసంపదః। పుష్పప్రతిగ్రహం కృత్వా పాదపానాం పితామహః
ఆ చెట్లు భక్తితో బ్రహ్మకు తెలియజేసి, తమ వద్ద ఉన్న పుష్పాలను వదిలిపెట్టాయి. బ్రహ్మ ఆ పుష్పాలను స్వీకరించాడు.
వరం వృణీధ్వం భద్రం వః పాదపానిత్యువాచ సః। ఏవముక్తా భగవతా తరవో నిరవగ్రహాః
ఆయన, "మీరు కోరిన వరాన్ని తీసుకోండి, మీకు మంగళం కలగాలి" అని చెట్లతో అన్నాడు. భగవంతుడు ఇలా పలికిన వెంటనే, చెట్లు ఎలాంటి సంకోచం లేకుండా,
ఊచుః ప్రాంజలయః సర్వే నమస్కృత్వా విరించనమ్। వరం దదాసి చేద్దేవ ప్రపన్నజనవత్సల
అందరూ చేతులు జోడించి, విరించిని నమస్కరించి ఇలా అన్నారు: "ప్రభూ! ఆశ్రయాన్ని కోరినవారిని ప్రేమించే వాడవు, మీరు వరం ఇస్తే..."
ఇహైవ భగవన్నిత్యం వనే సంనిహితో భవ। ఏష నః పరమః కామః పితామహ నమోస్తు తే
"భగవంతుడా! మీరు ఎప్పుడూ ఈ అడవిలో ఉండాలి. ఇదే మా గొప్ప కోరిక. పితామహా! మేము మీకు వందనం చేస్తున్నాము."
త్వం చేద్వససి దేవేశ వనేస్మిన్విశ్వభావన। సర్వాత్మనా ప్రపన్నానాం వాంఛతాముత్తమం వరమ్
"దేవతల అధిపతివా! విశ్వాన్ని సృష్టించేవాడవు, మీరు ఇక్కడ నివసిస్తే, ఆశ్రయాన్ని కోరినవారందరికీ వారి కోరిక మేరకు ఉత్తమ వరాన్ని ఇవ్వండి."
వరకోటిభిరన్యాభిరలం నో దీయతాం వరమ్। సన్నిధానేన తీర్థేభ్య ఇదం స్యాత్ప్రవరం మహత్
"కోట్ల కొద్దీ వేరే వరాలు మాకు అవసరం లేదు; మీ సన్నిధితో ఈ స్థలం మహా పవిత్ర క్షేత్రంగా మారిపోవాలి."
బ్రహ్మోవాచ। ఉత్తమం సర్వక్షేత్రాణాం పుణ్యమేతద్భవిష్యతి। నిత్యం పుష్పఫలోపేతా నిత్యసుస్థిరయౌవనాః
బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: "ఇది అన్ని క్షేత్రాలలో అత్యుత్తమమైన పవిత్ర స్థలంగా మారుతుంది. ఎప్పుడూ పుష్పాలు, ఫలాలతో నిండిపోతుంది; ఎప్పుడూ యవ్వనంతో, బలంగా ఉంటుంది."
కామగాః కామరూపాశ్చ కామరూపఫలప్రదాః। కామసందర్శనాః పుంసాం తపఃసిద్ధ్యుజ్వలా నృణామ్
"మీరు మీ ఇష్టానుసారం సంచరించగలుగుతారు, కావలసిన రూపాలు ధరించగలుగుతారు, కోరిన ఫలితాలు ఇస్తారు. మానవుల కోరికలు నెరవేర్చుతూ, తపస్సు విజయంతో ప్రకాశిస్తారు."
శ్రియా పరమయా యుక్తా మత్ప్రసాదాద్భవిష్యథ। ఏవం స వరదో బ్రహ్మా అనుజగ్రాహ పాదపాన్
"నా అనుగ్రహంతో మీరు పరమ శ్రేయస్సుతో నిండిపోతారు." ఇలా వరాలిచ్చే బ్రహ్మ ఆ చెట్లను అనుగ్రహించాడు.
స్థిత్వా వర్ష సహస్రం తు పుష్కరం ప్రక్షిపద్భువి। క్షితిర్నిపతితా తేన వ్యకంపత రసాతలమ్
వెయ్యేళ్లు అక్కడ ఉండి, ఆ తరువాత భూమిపై కమలాన్ని వేసాడు. అది పడిన వెంటనే భూమి లోపల వరకు కంపించిపోయింది.
వివశాస్తత్యజుర్వేలాం సాగరాః క్షుభితోర్మయః। శక్రాశని హతానీవ వ్యాఘ్ర వ్యాలా వృతాని చ
సముద్రాలు అలజడిగా మారి, తమ తీరాలను వదిలేశాయి. ఇంద్రుని వజ్రాయుధంతో తాకినట్టు, పులులు, అడవి జంతువులు చెల్లాచెదురయ్యాయి.
శిఖరాణ్యప్యశీర్యంత పర్వతానాం సహస్రశః। దేవసిద్ధవిమానాని గంధర్వనగరాణి చ
పర్వతాల శిఖరాలు వేల సంఖ్యలో విరిగిపోయాయి. దేవతలూ, సిద్ధుల విమానాలు, గంధర్వుల నగరాలు కూడా ధ్వంసమయ్యాయి.
ప్రచేలుర్బభ్రముః పేతుర్వివిశుశ్చ ధరాతలమ్। కపోతమేఘాః ఖాత్పేతుః పుటసంఘాతదర్శినః
అవి కదిలి, తిరిగి, పడిపోయి, భూమిలోకి కలిసిపోయాయి. ఆకాశంలో ఉన్న పావురపు మేఘాలు రెక్కల గుంపుల్లా కింద పడిపోయాయి.
జ్యోతిర్గణాంశ్ఛాదయంతో బభూవుస్తీవ్ర భాస్కరాః। మహతా తస్య శబ్దేన మూకాంధబధిరీకృతమ్
నక్షత్ర సమూహాలు కమ్ముకుపోయాయి, సూర్యులు తీవ్రమైన ప్రకాశంతో వెలిగిపోయారు. ఆ గొప్ప శబ్దంతో అందరూ మూగలు, అంధులు, చెవిటివారు అయ్యారు.
బభూవ వ్యాకులం సర్వం త్రైలోక్యం సచరాచరమ్। సురాసురాణాం సర్వేషాం శరీరాణి మనాంసి చ
మూడు లోకాలు, అక్కడి చలించేవి, నిలిచేవి అన్నీ గందరగోళంగా మారాయి. దేవతలు, అసురులందరి శరీరాలు, మనస్సులు కూడా కలవరపడ్డాయి.
అవసేదుశ్చ కిమితి కిమిత్యేతన్న జజ్ఞిరే। ధైర్యమాలంబ్య సర్వేఽథ బ్రహ్మాణం చాప్యలోకయన్
ఇది ఏమిటి? ఇది ఏమిటి? అని ఆశ్చర్యపడి, ఏమి జరుగుతుందో అర్థం కాక, ధైర్యంగా అందరూ బ్రహ్మను చూశారు.
న చ తే తమపశ్యంత కుత్ర బ్రహ్మాగతో హ్యభూత్। కిమర్థం కంపితా భూమిర్నిమిత్తోత్పాతదర్శనమ్
అయితే అక్కడ బ్రహ్మ కనబడలేదు. బ్రహ్మ ఎక్కడికి పోయాడో ఎవరికీ తెలియలేదు. భూమి ఎందుకు కంపించిందో, ఈ అపశకునాలు ఎందుకు కనిపిస్తున్నాయో ఎవరికీ అర్థం కాలేదు.