స్వరూపధారిణం తత్ర దృష్ట్వాసీనం బృహస్పతిమ్। ఉవాచ వచనం క్రుద్ధః కిమర్థం త్వమిహాగతః
తన స్వరూపంలో కూర్చున్న బృహస్పతిని చూసి, కోపంతో ఇలా అడిగాడు: 'ఇక్కడకు నీవెందుకు వచ్చావు?'
శిష్యాన్మోహయసే మే త్వం యుక్తం సురగురోస్తవ। మూఢాస్తే త్వాం న జానంతి త్వన్మాయామోహితా ధ్రువమ్
'నీవు నా శిష్యులను మాయలో పడేస్తున్నావు; ఇది నీకు, దేవతల గురువైన నీకు తగినదే. వారు నీ మాయకు మోసపోయి, నిన్ను గుర్తించలేకపోతున్నారు.'
తన్న యుక్తం తవ బ్రహ్మన్పరశిష్యప్రధర్షణమ్। వ్రజ త్వం దేవలోకం స్వం తిష్ఠ ధర్మమవాప్స్యసి
'ఓ బ్రాహ్మణా, పరుల శిష్యులను ఇబ్బంది పెట్టడం నీకు తగదు. నీవు నీ దేవతల లోకానికి వెళ్ళి, అక్కడే ఉండి, నీ ధర్మాన్ని పొందు.'
శిష్యో హి మే కచః పూర్వం హతో దానవపుంగవైః। విద్యార్థీ తనయో బ్రహ్మంస్తవాయోగ్యా గతిస్త్విహ
'అంతకు ముందు నా శిష్యుడు కచుడు, దానవులలో గొప్పవారు చంపారు. అతడు విద్య కోసం వచ్చినవాడు, నీ కుమారుడు, బ్రహ్మా; నీ ఇక్కడ ఉండటం తగదు.'
శ్రుత్వా తు తస్య తద్వాక్యం స్మితం కృత్వావదద్గురుః। సంతి చోరాః పృథివ్యాం యేపరద్రవ్యాపహారిణః
ఆ మాటలు విని, గురువు నవ్వుతూ ఇలా అన్నాడు: 'ఈ భూమిపై పరుల వస్తువులు దొంగిలించే దొంగలు ఉన్నారు.'
ఏవం విధానదృష్టాశ్చ రూపదేహాపహారిణః। వృత్రఘాతేన చేంద్రస్య బ్రహ్మహహత్యా పురాభవత్
'అలాగే, రూపాలు, శరీరాలను దొంగిలించేవారు కూడా ఉన్నారు. ఇంద్రుడు వృత్రుడిని చంపినప్పుడు, బ్రాహ్మణ హత్య పాపం అతనికి కలిగింది.'
లోకాయతిక శాస్త్రేణ భవతా సా తిరస్కృతా। జానామి త్వామాంగిరసం దేవాచార్యం బృహస్పతిమ్
'నీ లోకాయతిక సిద్ధాంతంతో ఆ పాపాన్ని దాచిపెట్టావు. నేను నిన్ను తెలుసు, అంగిరసుని కుమారుడవు, దేవతల గురువు బృహస్పతి.'
మద్రూపధారిణం ప్రాప్తం సర్వే పశ్యత దానవాః। ఏష వో మోహనాయాలం ప్రాప్తో విష్ణువిచేష్టితైః
'ఇతడు నా రూపం ధరించి ఇక్కడికి వచ్చాడు — చూడండి దానవులారా! విష్ణువు యుక్తితో మిమ్మల్ని మాయలో పడేయడానికి ఇతడు వచ్చాడు.'
తదేనం శృంఖలైర్బద్ధ్వా క్షిపేత లవణార్ణవే। పునరేవాబ్రవీచ్ఛుక్రః పురోధాయం దివౌకసామ్
'అందుకే ఇతడిని గొలుసులతో కట్టేసి ఉప్పు సముద్రంలో పడేయండి.' మళ్లీ శుక్రుడు దేవతల పురోహితునితో ఇలా అన్నాడు:
మోహితానూనమేతేన క్షయం యాస్యథ దానవాః। భో అహం దానవేంద్రేహ వంచితోఽస్మి దురాత్మనా
'నిజంగా ఇతడు మిమ్మల్ని మాయలో పడేశాడు, దానవులారా, మీరు నాశనమవుతారు. ఓ దానవేంద్రా, నేను ఇక్కడ ఈ దుష్టుని చేత మోసపోయాను.'
కిమర్థం భవతా త్యక్తః కృతశ్చాన్యః పురోహితః। దేవాచార్యఓంగిరఃపుత్రఏషఏవబృహస్పతిః
'నువ్వు ఎందుకు నన్ను వదిలిపెట్టి, ఇంకొకరిని పురోహితుడిగా చేసావు? ఇతడు అంగిరసుని కుమారుడు, దేవతల గురువు బృహస్పతి.'
వంచితోసి న సందేహో హితార్థం తు దివౌకసామ్। త్యజస్వైనం మహాభాగ శత్రుపక్షజయావహమ్
'నువ్వు మోసపోయావు అనడంలో సందేహం లేదు, కానీ ఇది దేవతల మేలుకోసమే జరిగింది. ఓ మహాభాగా, శత్రు పక్షానికి విజయాన్ని తెచ్చే ఇతడిని వదిలేయి.'
అనుశిష్యభయాద్యాతః పూర్వమేవమహం ప్రభో। జలమధ్యేస్థితః పీతో మహాదేవేన శంభునా
ప్రభూ, ఉపదేశ భయంతో ముందుగా నేను ఇలానే వెళ్లాను. ఆ సమయంలో నేను నీటిలో ఉండగా మహాదేవుడు శంభుడు నన్ను తాగాడు.
ఉదరస్థస్య మే జాతం సాగ్రం వర్షశతం కిల। ఉదరాచ్ఛుక్రరూపేణ శిశ్నేనాహం విసర్జితః౩౦౦ 1.13.
ఆయన పొట్టలో నేను నూరేళ్లు ఉన్నాను అంటారు. ఆ తరువాత, శుక్ల రూపంలో ఆయన శరీరం నుండి శిశ్నం ద్వారా బయటపడ్డాను.
వరదః ప్రాహ మాం దేవశ్శుక్రేష్టం త్వం వరం వృణు। మయావృతో వరం రాజన్దేవదేవః పినాకధృత్
అప్పుడా వరదుడు దేవుడు నాతో ఇలా అన్నాడు: 'శుక్ర సంబంధమైన నీకు కావలసిన వరాన్ని కోరుకో. రాజా, దేవతల దేవుడు పినాకధారి నీకు వరం ఇచ్చాడు.'
మనసా చింతితా హ్యర్థా మానసే యే స్థితా వరాః। భవంతు మయి తే సర్వే ప్రసాదాత్తవ శంకర
శంకరా, మనసులో ఆలోచించిన కోరికలు, మనసులో ఉండే వరాలు—all ఇవన్నీ నీ కృపతో నాకు లభించాలి.
ఏవమస్త్వితి దేవేన ప్రేషితోఽస్మి తవాంతికమ్। తావదత్రాభవచ్చాయం పురోధాస్తే బృహస్పతిః
'అలా జరగనీ' అని దేవుడు చెప్పి నన్ను నీ దగ్గరకు పంపాడు. అప్పటికే ఇక్కడ బ్రహస్పతి నీ పౌరోహిత్యం చేపట్టాడు.
దృష్టః సత్యం దానవేంద్ర మయోక్తం త్వం నిశామయ। బృహస్పతిస్తదా వాక్యం ప్రహ్లాదం ప్రత్యభాషత
దానవేంద్రా, నేను ఇదంతా చూశాను, నిజమే చెప్పాను, విను. అప్పుడు బ్రహస్పతి ప్రహ్లాదునితో ఇలా అన్నాడు.
నాహమేతం ప్రజానామి దేవం వా దానవం నరమ్। మద్రూపధారిణం రాజన్వంచనార్థం తవాగతమ్
రాజా, నా రూపంలో వచ్చిన ఈ వ్యక్తి దేవుడా, దానవుడా, మానవుడా నాకు తెలియదు. నిన్ను మోసం చేయడానికి వచ్చాడు.
తతస్తే దానవాః సర్వే సాధుసాధ్వితి వాదినః। పురోధాః పౌర్వికో నోస్తు యో వా కో వా భవత్వితి
అప్పుడు అందరు దానవులు 'బాగుంది, బాగుంది!' అని అన్నారు. 'పాత పురోహితుడు ఎవడైనా కావచ్చు, ఇక అవసరం లేదు' అన్నారు.
నానేన కార్యమస్మాకం యా తు హ్యేష యథాగతః। సక్రోధమశపత్కావ్యో దానవేంద్రాన్సమాగతాన్
మనకు ఇతనితో ఇక పనిలేదు; ఇతను వచ్చినట్టు వెళ్లిపోవాలి. అప్పుడు కావ్యుడు కోపంతో కూడిన దానవేంద్రులను శపించాడు.
త్యక్తో యథాహం యుష్మాభిస్తథా సర్వాంశ్చిరాదివ। గతశ్రీకాన్గతప్రాణాన్పశ్యేయం దుఃఖజీవికాన్
మీరు నన్ను వదిలేసినట్టే, మీరు అందరూ కూడా సుదీర్ఘకాలం ధనమూ, ప్రాణమూ కోల్పోయి బాధతో జీవించాలి.
సుఘోరామాపదం ప్రాప్తానచిరాదేవ సర్వశః। ఏవముక్త్వా గతః కావ్యో యదృచ్ఛాతస్తపోవనమ్
మీరు త్వరలోనే భయంకరమైన కష్టాల్లో పడిపోవాలి! ఇలా చెప్పి కావ్యుడు తన ఇష్టానుసారం తపోవనానికి వెళ్లిపోయాడు.
తస్మిన్గతే తతః శుక్రే స్థితస్తత్ర బృహస్పతిః। పాలయన్దానవాంస్తత్ర కించిత్కాలమతిష్ఠత
అతను వెళ్లిన తరువాత, అక్కడ శుక్రుని స్థానంలో బ్రహస్పతి ఉండి, కొంతకాలం దానవులను రక్షిస్తూ ఉన్నాడు.
తతో బహుతిథే కాలే అతిక్రాంతే నరేశ్వర। సంభూయ దానవాః సర్వే పర్యపృఛంస్తదా గురుమ్
పలుకుబడి రాజా, చాలా కాలం గడిచిన తరువాత, అందరు దానవులు కలిసి తమ గురువును అడిగారు.
సంసారేస్మిన్నసారే తు కించిజ్జ్ఞానం ప్రయచ్ఛ నః। యేన మోక్షం వ్రజామశ్చ ప్రసాదాత్తవ సువ్రత
ఈ వ్యర్థమైన లోకంలో మాకు కొంత జ్ఞానం చెప్పు. నీ కృపతో మేము మోక్షాన్ని పొందగలిగేలా చేయు, ఓ ధీరుడా.
తతః సురగురుః ప్రాహ కావ్యరూపీ తదా గురుః। మమాప్యేషా మతిః పూర్వం యా యుష్మాభిరుదాహృతా
అప్పుడు కావ్యుడి రూపంలో ఉన్న దేవతల గురువు ఇలా అన్నాడు: 'మీరు చెప్పిన అదే మనసు నాకు కూడా ఒకప్పుడు వచ్చింది.'
క్షణం కుర్వంతు సహితాశ్శుచీభూయ సమాహితాః। జ్ఞానం వక్ష్యామి వో దైత్యా అహం వై మోక్షదాయి యత్
మీరు అందరూ క్షణం పాటు శుద్ధిగా, ఏకాగ్రతతో ఉండండి. నేను మిమ్మల్ని మోక్షాన్ని ఇచ్చే జ్ఞానం చెప్పుతాను, ఓ దైత్యులారా.
ఏషా శ్రుతిర్వైదికీ యా ఋగ్యజుఃసామసంజ్ఞితా। వైశ్వానరప్రసాదాత్తు దుఃఖదా ప్రాణినామిహ
ఇది వేదశాస్త్రం, ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం అని పిలవబడుతుంది. వైశ్వానరుని కృప వల్ల ఇది జీవులకు ఇక్కడ బాధను కలిగిస్తుంది.
యజ్ఞశ్రాద్ధం కృతం క్షుద్రైరైహికస్వార్థతత్పరైః। యే త్వమీ వైష్ణవా ధర్మా యే చ రుద్రకృతాస్తథా
ఈ లోకంలో స్వార్థంతో ఉన్న చిన్న మనుషులు చేసే యజ్ఞాలు, పితృకర్మలు, అలాగే వైష్ణవ ధర్మాలు, రుద్రుడు స్థాపించిన నియమాలు—