కిమర్థం వద కల్యాణి సదాధోవదనాస్థితా। సా తమాహ జ్వలత్కోపా కిమాలపసి రే శఠ
ఓ సుందరి! నీవు ఎప్పుడూ నోటిని క్రిందికి ఎందుకు ఉంచుకుంటావో చెప్పు. ఆమె కోపంతో మండుతూ, 'ఓ మాయగాడా! నీవు ఇలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావు?' అని చెప్పింది.
త్వయా మోదకచూర్ణం తు మాం విహాయాపి భక్షితమ్। ప్రాదాస్త్వం తదతిక్రమ్య మామన్యస్యై సమన్మథః
నీవు నన్ను వదిలిపెట్టి మోదకపిండిని తినేసావు. దాన్ని వేరొకరికి ఇచ్చి, నన్ను పట్టించుకోకుండా ఇంకెవరినో ప్రేమించావు.
పిపీలక ఉవాచ। త్వత్సాదృశ్యాన్మయా దత్తమన్యస్యై వరవర్ణిని। తదేకమపరాధం మే క్షంతుమర్హసి భామిని
ఆ చీమ ఇలా చెప్పింది: 'ఆమె నీకు సమానంగా ఉండడంతోనే, ఓ సుందరివని, నేను ఆ మోదకాన్ని ఆమెకు ఇచ్చాను. నా ఈ ఒక్క తప్పును క్షమించు, ఓ భామినీ!'
నైవం పునః కరిష్యామి త్యజ కోపం చ సుస్తని। స్పృశామి పాదౌ సత్యేన ప్రణతస్య ప్రసీద మే
ఇలాంటి పని మళ్లీ చేయను; కోపాన్ని వదిలిపెట్టు, ఓ సుందరస్తనాలవాడా! నిజంగా నీ పాదాలను తాకుతున్నాను, నమస్కరిస్తున్న నన్ను కరుణించు.
రుష్టాయాం త్వయి సుశ్రోణి మృత్యుర్మే పురతో భవేత్। తుష్టాయాం త్వయి వామోరు పూర్ణాః సర్వమనోరథాః
నీవు కోపంగా ఉంటే, ఓ సుందరనితంబా, నాకు మరణమే ఎదురుగా ఉంటుంది. నీవు సంతోషంగా ఉంటే, ఓ మృదులూరూ, నా కోరికలన్నీ నెరవేరతాయి.
పూర్ణచంద్రోపమం వక్త్రం స్వాదేమృతరసోపమమ్। నిర్భరం పిబ సుశ్రోణి కామాసక్తస్య మే సదా
పూర్ణచంద్రుడిలా ప్రకాశించే నా ముఖాన్ని, అమృతంలా మధురంగా ఉన్నదాన్ని, ఓ సుందరనితంబా, ప్రేమతో నిండిన నన్ను ఎప్పుడూ తృప్తిగా చూడుము.
ఏతన్మత్వా శుభే కార్యా సర్వదా తు కృపా మయి। ఇతి సా వచనం శ్రుత్వా ప్రసన్నా చాభవత్తతః
ఇది తెలుసుకుని, మంచి పనుల్లో నాపై ఎప్పుడూ దయ చూపించాలి. ఆమె ఈ మాటలు విని, వెంటనే సంతోషించింది.
ఆత్మానమర్పయామాస మోహనాయ పిపీలికా। బ్రహ్మదత్తోపి తత్సర్వం జ్ఞాత్వా సస్మయమాహసత్
పిపీలికా తనను తాను మాయకు అర్పించింది. బ్రహ్మదత్తుడు ఆ సంగతులన్నీ తెలుసుకుని, మృదువుగా నవ్వాడు.
సర్వసత్వరుతజ్ఞానీ ప్రభావాత్పూర్వకర్మణః। భీష్మ ఉవాచ। కథం సర్వరుతజ్ఞోభూద్బ్రహ్మదత్తో నరాధిపః
తన పూర్వకర్మ ఫలితంగా అతడు అన్ని జీవుల మాటలు అర్థం చేసుకునేవాడు. భీష్ముడు అడిగాడు: బ్రహ్మదత్తుడు, అన్ని జీవుల మాటలు ఎలా తెలుసుకోగలిగాడు?
తచ్చాపి చాభవత్కుత్ర చక్రవాకచతుష్టయం। తన్మే కథయ సర్వజ్ఞ కులే కస్య చ సువ్రతమ్
ఆ నాలుగు చక్రవాక పక్షులు ఎక్కడ, ఎలా పుట్టాయి? అన్నీ తెలిసినవాడా, అవి ఎవరి వంశంలో, ఎలాంటి స్వభావంతో పుట్టాయో చెప్పు.
పులస్త్య ఉవాచ। తస్మిన్నేవ పురే జాతాశ్చక్రవాకా అథో నృప
పులస్త్యుడు చెప్పాడు: రాజా, అదే పట్టణంలో ఆ చక్రవాక పక్షులు పుట్టాయి.
వృద్ధద్విజస్య దాయాదా విప్రా జాతిస్మరా బుధాః। ధృతిమాంస్తత్త్వదర్శీ చ విద్యావర్ణస్తపోధికః
వృద్ధ బ్రాహ్మణునికి వారు కుమారులు. వారు జ్ఞానులు, గతజన్మలు గుర్తు చేసుకునేవారు, స్థిరమైన మనస్సు కలవారు, నిజాన్ని తెలుసుకునేవారు, విద్యావంతులు, మంచి స్వభావం కలవారు, తపస్సులో నిమగ్నులు.
నామతః కర్మతశ్చైవ సుదరిద్రస్య తే సుతాః। తపసే బుద్ధిరభవత్తేషాం వై ద్విజజన్మనాం
పేరు, పనిలోనూ వారు చాలా పేదవాడి పిల్లలు. బ్రాహ్మణులుగా జన్మించి, వారి మనస్సు తపస్సు వైపు మళ్లింది.
యాస్యామః పరమాం సిద్ధిమూచుస్తే ద్విజసత్తమాః। తత్తేషాం వచనం శ్రుత్వా సుదరిద్రో మహాతపాః
అందులో ఉత్తమమైన బ్రాహ్మణులు, 'మేము పరమ సిద్ధి సాధిస్తాం' అన్నారు. వారి మాటలు విని, సుదరిద్రుడు, గొప్ప తపస్వి,
ఉవాచ దీనయా వాచా కిమేతదితి పుత్రకాః। అధర్మ ఏష వః పుత్రా పితా తానిత్యువాచ హ
విసుగ్గా, 'ఇది ఏమిటి బిడ్డలూ? ఇది ధర్మానికి విరుద్ధం,' అని తండ్రి వారితో అన్నాడు.
వృద్ధం పితరముత్సృజ్య దరిద్రం వనవాసినమ్। క్వ ను ధర్మోత్ర భవితా మాం త్యక్త్వా గతిమేవ చ
'వృద్ధుడైన, పేద, అడవిలో నివసించే నన్ను వదిలిపెట్టి పోతే, ఇందులో ధర్మం ఎక్కడ ఉంది? మీరు నన్ను వదిలిపోతే నా పరిస్థితి ఏమవుతుంది?'
ఊచుస్తే కల్పితా వృత్తిస్తవ తాత వచశ్శృణు। వ్రతమేతత్పురా రాజ్ఞః స తే దాస్యతి పుష్కలం
వారు, 'నీకోసం జీవిక ఏర్పాటైంది తండ్రి, మా మాట విను. ఈ వ్రతాన్ని ఒక రాజు ముందుగా ఆచరించాడు. అతడు నీకు సమృద్ధిగా ధనం ఇస్తాడు,' అన్నారు.
ధనం గ్రామ సహస్రాణి ప్రభాతే పఠతస్తవ। కురుక్షేత్రే తు యే విప్రా వ్యాధా దశపురే తు యే
'ప్రభాతంలో పఠిస్తే నీకు ధనం, వేల గ్రామాలు ఇస్తాడు. కురుక్షేత్రంలో ఉన్న బ్రాహ్మణులు, దశపురంలో ఉన్న వేటగాళ్లు—'
కాలంజరే మృగా భూతాశ్చక్రవాకాస్తు మానసే। ఇత్యుక్త్వా పితరం జగ్ముస్తే వనం తపసే పునః
'కాలంజరంలో ఉన్న జంతువులు, మానస సరస్సులో ఉన్న చక్రవాక పక్షులు—' అని చెప్పి, వారు మళ్లీ తపస్సు కోసం అడవికి వెళ్లిపోయారు.
వృద్ధోపి స ద్విజో రాజన్జగామ స్వార్థసిద్ధయే। అణుహో నామ వైభ్రాజః పఞ్చాలాధిపతిః పురా
వయసు వచ్చినా, ఆ బ్రాహ్మణుడు తన ప్రయోజనం కోసం బయలుదేరాడు. పూర్వం, అణుహ అనే వైభ్రాజ వంశానికి చెందిన పంచాల రాజు ఉండేవాడు.
పుత్రార్థీ దేవదేవేశం పద్మయోనిం పితామహమ్। ఆరాధయామాస విభుం తీవ్రవ్రతపరాయణః
కుమారుని కోరికతో, దేవతల అధిపతి, పద్మయోని అయిన పితామహుడిని, ఆ రాజు కఠినమైన వ్రతాలతో భక్తిగా ఆరాధించాడు.
తతః కాలేన మహతా తుష్టస్తస్య పితామహః। వరం వరయ భద్రం తే హృదయేభీప్సితం నృప
చాలా కాలం తర్వాత, పితామహుడు సంతోషించి, 'నీ మనసు కోరిన వరం కోరుకో రాజా, నీకు మేలు కలగాలి' అని అన్నాడు.
అణుహ ఉవాచ। పుత్రం మే దేహి దేవేశ మహాబలపరాక్రమమ్। పారగం సర్వవిద్యానాం ధార్మికం యోగినాం వరమ్౧౦౦ 1.10.
అణుహ అన్నాడు: 'దేవతల అధిపతీ, నాకు గొప్ప బలంతో, పరాక్రమంతో, అన్ని విద్యల్లో నిపుణుడైన, ధార్మికుడు, యోగులలో శ్రేష్ఠుడైన కుమారుడిని ప్రసాదించు.'
సర్వసత్వరుతజ్ఞం మే దేహి యోగినమాత్మజమ్। ఏవమస్త్వితి విశ్వాత్మా తమాహ పరమేశ్వరః
'అన్ని జీవుల మాటలు తెలిసిన, యోగి అయిన కుమారుడిని నాకు ప్రసాదించు.' అన్నాడు. విశ్వానికి ఆత్మ అయిన పరమేశ్వరుడు, 'అలా జరుగుతుంది' అని అనుగ్రహించాడు.
పశ్యతాం సర్వభూతానాం తత్రైవాంతరధీయత। తతః స తస్య పుత్రోభూద్బ్రహ్మదత్తః ప్రతాపవాన్
అందరు జీవులు చూస్తుండగానే, అతడు అక్కడే కనుమరుగయ్యాడు. ఆ తరువాత, అతనికి బ్రహ్మదత్తుడు అనే పరాక్రమశాలి కుమారుడు జన్మించాడు.
సర్వసత్వానుకంపీ చ సర్వసత్వబలాధికః। సర్వసత్వరుతజ్ఞశ్చ సర్వసత్వేశ్వరేశ్వరః
అతడు అన్ని జీవుల పట్ల దయతో ఉండేవాడు, అందరికన్నా బలవంతుడు, అన్ని జీవుల మాటలు అర్థం చేసుకునేవాడు, అన్ని జీవులకు అధిపతుల్లో అధిపతి.
అథ సత్వేన యోగాత్మా స పిపీలకమాగతః। యత్ర తత్కీటమిథునం రమమాణమవస్థితమ్
తర్వాత, ధర్మంతో కూడిన యోగాత్ముడు ఆ పిపీలికను దగ్గరకు వెళ్లాడు. అక్కడ ఆ పురుగుల జంట ఆనందంగా ఉండటం కనిపించింది.
తతః సా సన్నతిర్దృష్ట్వా ప్రహసంతం సువిస్మితం। కిమప్యాశంకమానా సా తమపృచ్ఛన్నరేశ్వరమ్
అతడిని ఆశ్చర్యంతో నవ్వుతూ చూసిన ఆమె, ఏదో అనుమానంతో, ఆ రాజును అడిగింది.
సన్నతిరువాచ। అకస్మాదతిహాసోయం కిమర్థమభవన్నృప। హాస్యహేతుం న జానామి యదకాలే కృతం త్వయా
సన్నతి ఇలా అంది: 'రాజా! నీవు అకస్మాత్తుగా ఎందుకు నవ్వావు? ఈ నవ్వుకు కారణం నాకు తెలియదు. ఈ సమయానికి నువ్వు నవ్వినదానికి కారణం ఏమిటో చెప్పు.'
అవదద్రాజపుత్రోసౌ తం పిపీలికభాషితమ్। రాగవద్విరసోత్పన్నమేతద్ధాస్యం వరాననే
రాజకుమారుడు ఆమెకు ఇలా చెప్పాడు: 'చందమామ ముఖమున్నవాడా! ఈ నవ్వు ఆ పిపీలిక మాట్లాడిన మాట వల్ల వచ్చింది. అది కామంతో, రుచి లేకుండా పుట్టింది.'