న గణ్డికా సమం తీర్థం న వ్రతం ద్వాదశీసమమ్ । న దేవః కేశవాదన్యో భూయోభూయో వరాననే
గండికా సమానమైన తీర్థం లేదు, ద్వాదశి సమానమైన వ్రతం లేదు, కేశవుని కంటే మరొక దేవుడు లేడు, ఓ సుందరివని.
గండికాయాస్తు మాహాత్మ్యం యే శృణ్వంతి నరోత్తమాః । ఇహలోకే సుఖం భుక్త్వా విష్ణులోకే హి యాంతి తే
గండికా మహిమను వినే ఉత్తమ పురుషులు, ఈ లోకంలో సుఖంగా జీవించి, తరువాత విష్ణు లోకానికి వెళ్తారు.
ఇతి శ్రీపాద్మే మహాపురాణే పంచపంచాశత్సాహస్ర్యాం సంహితాయాముత్తరఖండే ఉమాపతినారదసంవాదే గండికాతీర్థమాహాత్మ్యంనామ పంచసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా, శ్రీపద్మ మహాపురాణంలోని ఉత్తరకాణ్డంలో ఉమాపతి-నారద సంభాషణలో గండికా తీర్థ మహిమ అనే డెబ్బై ఐదవ అధ్యాయం పూర్తయ్యింది.
మహాదేవ ఉవాచ- శృణు సుందరి వక్ష్యామి స్తోత్రం చాభ్యుదయం తతః । యచ్ఛ్రుత్వా ముచ్యతే పాపీ బ్రహ్మహా నాత్ర సంశయః
మహాదేవుడు ఇలా అన్నాడు — ఓ సుందరివని, నేను ఒక స్తోత్రాన్ని, దాని ఫలితాన్ని చెప్పబోతున్నాను. దాన్ని వినితే, ఎంత పెద్ద పాపి అయినా, బ్రాహ్మణ హంతకుడైనా, తప్పకుండా విముక్తి పొందుతాడు.
ధాతా వై నారదం ప్రాహ తదహం తు బ్రవీమి తే । తమువాచ తతో దేవః స్వయంభూరమితద్యుతిః
సృష్టికర్త నారదునికి చెప్పినదాన్ని ఇప్పుడు నేను నీకు చెబుతున్నాను. ఆ తరువాత, అపారమైన కాంతితో వెలిగే స్వయంభువు దేవుడు అతనితో మాట్లాడాడు.
ప్రగృహ్య రుచిరం బాహుం స్మారయేచ్చౌర్ధ్వదేహికమ్ । భగవాన్నారాయణః శ్రీమాన్దేవశ్చక్రాయుధోహరిః
అందమైన భుజాన్ని పైకి ఎత్తి, పరలోకాన్ని స్మరించాలి. భగవంతుడు నారాయణుడు, శ్రీమంతుడు, చక్రాయుధుడు, హరివాడు.
శార్ఙ్గధారీ హృషీకేశః పురాణపురుషోత్తమః । అజితః ఖడ్గభృజ్జిష్ణుః కృష్ణశ్చైవ సనాతనః
శారంగాన్ని ధరించినవాడు, హృషీకేశుడు, పురాతన పురుషోత్తముడు, అజితుడు, ఖడ్గాన్ని పట్టినవాడు, విజేత, శాశ్వతుడు కృష్ణుడు.
ఏకశృంగో వరాహస్త్వం భూతభవ్యభవాత్మకః । అక్షరం బ్రహ్మ సత్యం తు ఆదౌ చాంతే చ రాఘవః
ఒక దంతం ఉన్న వరాహ స్వరూపుడవు, గత, వర్తమాన, భవిష్యత్ కాలాల సారమవు, నశించని బ్రహ్మ, సత్యస్వరూపుడు, ఆది అంత్యాలలో రాఘవుడవు.
లోకానాం తు పరో ధర్మో విష్వక్సేనశ్చతుర్భుజః । సేనానీ రక్షణస్త్వం చ వైకుంఠస్త్వం జగత్ప్రభుః
లోకాలకూ పరమ ధర్మస్వరూపుడవు, విశ్వక్సేనుడు, నలుగురు చేతులు కలవాడు, సైన్యాధిపతి, రక్షకుడు, వైకుంఠుడు, జగత్ప్రభువు.
ప్రభవశ్చావ్యయస్త్వం చ ఉపేంద్రో మధుసూదనః । పృశ్నిగర్భో ధృతార్చిస్త్వం పద్మనాభో రణాంతకృత్
ప్రభవము, అవినాశి, ఉపేంద్రుడు, మధుసూదనుడు, పృశ్నిగర్భుడు, తేజోమయుడు, పద్మనాభుడు, శత్రువులను సంహరించేవాడు నీవే.
శరణ్యం శరణం చ త్వామాహుః సేన్ద్రా మహర్షయః । ఋక్సామశ్రేష్ఠో వేదాత్మా శతజిహ్వో మహర్షయః
ఇంద్రుడు, దేవతలు, మహర్షులు నిన్ను శరణ్యుడు, ఆశ్రయం అని పిలుస్తారు. ఋక్, సామ వేదాలలో శ్రేష్ఠుడు, వేదస్వరూపుడు, వంద నోళ్లతో మహర్షివాడవు.
త్వం యజ్ఞస్త్వం వషట్కారస్త్వమోంకారః పరంతపః । శతధన్వా వసుః పూర్వం వసూనాం త్వం ప్రజాపతిః
నీవే యజ్ఞం, నీవే వషట్ ధ్వని, నీవే ఓంకార స్వరూపుడు, శత్రువులను సంహరించేవాడు. వంద బాణాలు పట్టినవాడు, వసువులలో పురాతనుడు, వసువులలో ప్రజాపతి నీవే.
త్రయాణామపి లోకానాం ఆదికర్తా స్వయంప్రభుః । రుద్రాణామష్టమో రుద్రః సాధ్యానామపి పంచమః
మూడు లోకాలకూ ఆదికర్త, స్వయంప్రభుడు, రుద్రుల్లో ఎనిమిదవ రుద్రుడు, సాధ్యుల్లో ఐదవవాడవు.
ఆశ్వినౌ చాపి కర్ణౌ తే సూర్యచంద్రౌ చ చక్షుషీ । అంతే చాదౌ చ మధ్యే చ దృశ్యసే త్వం పరంతపః
అశ్వినులు నీ చెవులు, సూర్యుడు, చంద్రుడు నీ కళ్ళు. ఆది, అంత్యం, మధ్యంలో నీవే కనిపిస్తావు, ఓ శత్రునాశకుడా.
ప్రభవో నిధనం చాస్య న విదుః కో భవానితి । దృశ్యసే సర్వలోకేషు గోషు చ బ్రహ్మణేషు చ
నీ ఆది ఎక్కడో, అంతం ఎక్కడో, నువ్వు ఎవరో ఎవరికీ తెలియదు. అయినా నువ్వు అన్ని లోకాలలో, ఆవులలో, బ్రాహ్మణులలో కనిపిస్తావు.
దిక్షు సర్వాసు గగనే పర్వతేషు గుహాసు చ । సహస్రనయనః శ్రీమాఞ్ఛతశీర్షః సహస్రపాత్
అన్ని దిక్కుల్లో, ఆకాశంలో, పర్వతాల్లో, గుహల్లో నువ్వు వేల కన్నులతో, శ్రీవంతుడిగా, వంద తలలతో, వేల కాళ్లతో దర్శనమిస్తావు.
త్వం ధారయసి భూతాని వసుధాం చ సపర్వతామ్ । అంతఃపృథివ్యాం సలిలే సర్వసత్వమహోరగః
నీవే అన్ని జీవులను, పర్వతాలతో కూడిన భూమిని మోయుచున్నావు. భూమిలోపల, నీళ్లలో నీవే అన్ని ప్రాణులలో మహా పాము.
త్రీంల్లోకాన్ధారయన్నాస్తే దేవగంధర్వదానవాన్ । అహం తే హృదయం రామ జిహ్వా దేవీ సరస్వతీ
నీవే మూడు లోకాలను, దేవతలు, గంధర్వులు, దానవులతో కలిపి మోస్తున్నావు. రామా! నేను నీ హృదయం, సరస్వతీ దేవి నీ నాలుక.
దేవా రోమాణి గాత్రేషు నిర్మితాస్తే స్వమాయయా । నిమిషస్తే స్మృతా రాత్రిరున్మేషో దివసస్తథా
నీ శరీరంపై ఉన్న రోమాలు దేవతలు, అవన్నీ నీ మాయతో ఏర్పడ్డాయి. నీవు కన్నులు మూసినపుడు రాత్రి, తెరిచినపుడు పగలు అంటారు.
సంస్కారస్తే భవేద్దేహో న తదస్తి వినా త్వయా । జగత్సర్వం శరీరే తత్స్థైర్యం చ వసుధాతలమ్
నీ శరీరం యజ్ఞాదికర్మల ఫలితంగా ఏర్పడింది; నిన్ను లేకుండా ఏదీ ఉండదు. ఈ జగత్తంతా నీ శరీరంలోనే ఉంది; భూమికి ఉండే స్థిరత కూడా నీదే.
అగ్నిః కోపః ప్రసాదస్తే శేషః శ్రీమాంశ్చ లక్ష్మణః । త్వయా లోకాస్త్రయః క్రాంతాః పురాణైర్విక్రమైస్త్రిభిః
నీ కోపమే అగ్ని, నీ కృపే శాంతి, లక్ష్మణుడు శేషుడే. నీవే మూడు పురాతన అడుగులతో మూడు లోకాలను దాటి పోయావు.
త్వయేంద్రశ్చ కృతో రాజా బలిర్బద్ధో మహాసురః । లోకాన్సంహృత్య కాలస్త్వం నివేశ్యాత్మని కేవలమ్
నీవే ఇంద్రుడిని రాజుగా చేశావు, మహాసురుడైన బలిని బంధించావు. లోకాలను లయమయ్యాక, నీవే కాలరూపంగా ఒంటరిగా నిలిచిపోతావు.
కరోష్యేకార్ణవం ఘోరం దృశ్యాదృశ్యే చ నాన్యథా । త్వయా సింహవపుః కృత్వా పరమం దివ్యముత్తమమ్
నీవే భయంకరమైన ఒకే ఒక సముద్రాన్ని, కనిపించే కాని కాని రూపంలో సృష్టిస్తావు. నీవే సింహరూపం ధరించి, అత్యున్నతమైన దివ్యమైన రూపాన్ని చూపించావు.
భయదః సర్వభూతానాం హిరణ్యకశిపుర్హతః । త్వమశ్వవదనో భూత్వా పాతాలతలమాశ్రితః
నీవే అన్ని జీవులకు భయాన్ని కలిగించే వాడవు, హిరణ్యకశిపును సంహరించావు. అశ్వముఖంగా మారి, పాతాళంలోకి ప్రవేశించావు.
సంహృతం పరమం హవ్యం రహస్యం వై పునః పునః । యత్పరం శ్రూయతే జ్యోతిర్యత్పరం శ్రూయతే పరః
పునఃపునః నీవే పరమమైన హవిస్సును, రహస్యాన్ని లయంచేస్తావు. పరమజ్యోతి, పరమమైనది అని వినిపించేది నీవే.
యత్పరం పరతశ్చై వపరమాత్మేతి కథ్యతే । పరో మంత్రః పరం తేజస్తమేవ హి నిగద్యసే
పరమమైనదానికంటే మరింత ఉన్నది పరమాత్మ అని అంటారు. పరమమంత్రం, పరమతేజస్సు—అవి అన్నీ నీవే అని చెబుతారు.
హవ్యం కవ్యం పవిత్రం చ ప్రాప్తిః స్వర్గాపవర్గయోః । స్థిత్యుత్పత్తివినాశాంస్తే త్వామాహుః ప్రకృతేః పరమ్
హవిస్సు, పితృదేవతలకు నైవేద్యం, పవిత్రత, స్వర్గం, మోక్షం పొందడం—ఇవి అన్నీ నీవే. సృష్టి, స్థితి, లయమూ నీవే; ప్రకృతికి అతీతుడవని అంటారు.
యజ్ఞశ్చ యజమానశ్చ హోతా చాధ్వర్యురేవ చ । భోక్తా యజ్ఞఫలానాం చ త్వం వై వేదైశ్చ గీయసే
నీవే యజ్ఞం, యజ్ఞకర్త, హోత, అధ్వర్యువు. యజ్ఞఫలాలను అనుభవించే వాడవు, వేదాలు నిన్నే గానం చేస్తాయి.
సీతాలక్ష్మీర్భవాన్విష్ణుర్దేవః కృష్ణః ప్రజాపతిః । వధార్థం రావణస్య త్వం ప్రవిష్టో మానుషీం తనుమ్
నీవే సీత, లక్ష్మీ, విష్ణువు, కృష్ణుడు, ప్రజాపతి. రావణ సంహారానికి నువ్వు మానవరూపంలో అవతరించావు.
తదిదం చ త్వయా కార్యం కృతం ధర్మభృతాం వర । నిహతో రావణో రామ ప్రహృష్టా దేవతాః కృతాః
ధర్మాన్ని కాపాడే వాడవు కాబట్టి, ఈ కార్యాన్ని నీవే నెరవేర్చావు. రామా! రావణుడు సంహరించబడి, దేవతలు ఆనందించారు.