అరుణోదయకాలే తు యే పఠంతి జపంతి చ । ఆయుర్బలం చ తేషాం శ్రీర్వర్ద్ధతే చ దినేదినే
ఉదయకాలంలో దీన్ని చదివి జపించే వారికి ఆయుష్షు, బలము, ఐశ్వర్యం రోజుకో రోజు పెరుగుతాయి.
రాత్రౌ జాగరణే ప్రాప్తే కలౌ భాగవతో నరః । పఠనాన్ముక్తిమాప్నోతి యావదింద్రాశ్చతుర్దశ
కలియుగంలో రాత్రి మేలుకుని భక్తుడు దీన్ని చదివితే, పద్నాలుగు ఇంద్రులు పాలించేంత కాలం ముక్తిని పొందుతాడు.
ఏకైకేన తు నామ్నా వై హరౌ తులసికారణాత్ । పూజా సా చైవ విజ్ఞేయా కోటియజ్ఞఫలాధికా
హరిదేవుని ఒక్కో నామాన్ని తులసితో పూజిస్తే, అది కోటి యజ్ఞఫలానికి మించిన ఫలితాన్ని ఇస్తుంది.
మార్గే చ గచ్ఛమానాస్తు యే పఠంతి ద్విజాతయః । న దోషా మార్గజాస్తేషాం భవంతి కిల పార్వతి
మార్గంలో ప్రయాణిస్తూ ద్విజులు దీన్ని చదివితే, పార్వతీ, మార్గంలో కలిగే దోషాలు వారికి అంటవు.
శృణు దేవి ప్రవక్ష్యామి మాహాత్మ్యం కేశవస్య తు । యే శృణ్వంతి నరశ్రేష్ఠాస్తే పుణ్యాః పుణ్యరూపిణః
దేవీ, నేను కేశవుని మహిమను చెబుతాను; దాన్ని వినే ఉత్తమ పురుషులు పుణ్యవంతులు, పుణ్య స్వరూపులు అవుతారు.
ఇతి శ్రీపాద్మే మహాపురాణే పంచపంచాశత్సాహస్ర్యాం సంహితాయాముత్తరఖండే ఉమాపతినారదసంవాదే సహస్రనామమహిమానామ ద్విసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మ మహాపురాణంలో, యాభై ఐదు వేల శ్లోకాల సమాహితమైన ఉత్తరకండలో, ఉమాపతి-నారద సంభాషణలో సహస్రనామ మహిమ అనే డెబ్బై రెండవ అధ్యాయం ముగిసింది.
మహాదేవ ఉవాచ- ఓంరామరక్షాస్తోత్రస్య శ్రీమహర్షిర్విశ్వామిత్రఋషిః । శ్రీరామో దేవతా అనుష్టుప్ఛందః । విష్ణుప్రీత్యర్థే జపే వినియోగః
మహాదేవుడు ఇలా అన్నాడు— ఓం. రామరక్షా స్తోత్రానికి మహర్షి విశ్వామిత్రుడు ఋషి, శ్రీరాముడు దేవత, అనుష్టుప్ ఛందస్సు; విష్ణువు ప్రీత్యర్థంగా జపించాలి.
అతసీపుష్పసంకాశం పీతవాససమచ్యుతమ్ । ధ్యాత్వా వై పుండరీకాక్షం శ్రీరామం విష్ణుమవ్యయమ్
అతసీ పుష్ప వర్ణంగా, పసుపు వస్త్రధారిగా, పద్మనయనుడిగా, నిత్యమైన శ్రీరామ విష్ణువును మనసారా ధ్యానం చేయాలి.
పాతు వో హృదయం రామః శ్రీకంఠః కంఠమేవ చ । నాభిం పాతు మఖత్రాతా కటిం మే విశ్వరక్షకః
రాముడు మన హృదయాన్ని, శ్రీకంఠుడు మన కంఠాన్ని, యజ్ఞాలను రక్షించే వాడు మన నాభిని, విశ్వరక్షకుడు మన నడుమును కాపాడాలని కోరాలి.
కరౌ పాతు దాశరథిః పాదౌ మే విశ్వరూపధృక్ । చక్షుషీ పాతు వై దేవ సీతాపతిరనుత్తమః
దశరథుని కుమారుడు మన చేతులను, విశ్వరూపధారి మన కాళ్లను, సీతాపతి, ఉత్తముడు మన కళ్లను కాపాడాలని కోరాలి.
శిఖాం మే పాతు విశ్వాత్మా కర్ణౌ మే పాతు కామదః । పార్శ్వయోస్తు సురత్రాతా కాలకోటిదురాసదః
విశ్వాత్మా మన శిఖను, కామదుడు మన చెవులను, దేవతలను రక్షించే వాడు, కాలుడికూడా చేరలేని వాడు మన పక్కలను కాపాడాలని కోరాలి.
అనంతః సర్వదా పాతు శరీరం విశ్వనాయకః । జిహ్వాం మే పాతు పాపఘ్నో లోకశిక్షాప్రవర్త్తకః
అనంతుడు, విశ్వనాయకుడు ఎప్పుడూ మన శరీరాన్ని కాపాడాలి; పాపాలను తొలగించే వాడు, లోకానికి ఉపదేశం చెప్పే వాడు మన నాలుకను కాపాడాలని కోరాలి.
రాఘవః పాతు మే దంతాన్కేశాన్రక్షతు కేశవః । సక్థినీ పాతు మే దత్త విజయో నామ విశ్వసృక్
నా పళ్లను రాఘవుడు కాపాడుగాక, నా జుట్టును కేశవుడు రక్షించుగాక. నా తొడలను దత్తుడు కాపాడుగాక, జగత్తును సృష్టించిన విజయుడు నన్ను రక్షించుగాక.
ఏతాం రామబలోపేతాం రక్షాం యో వై పుమాన్పఠేత్ । స చిరాయుః సుఖీ విద్వాన్లభతే దివ్యసంపదమ్
ఈ రామబలంతో కూడిన రక్షను ఎవడు పఠిస్తాడో, అతడు దీర్ఘాయువు, సుఖం, జ్ఞానం, దివ్యమైన ఐశ్వర్యాన్ని పొందుతాడు.
రక్షాం కరోతి భూతేభ్యః సదా రక్షా తు వైష్ణవీ । రామేతి రామభద్రేతి రామచంద్రేతి యః స్మరేత్
ఈ రక్షణ మంత్రం ఎల్లప్పుడూ భూతాల నుండి రక్షిస్తుంది; ఇది నిజంగా వైష్ణవ రక్షణ. ఎవడు 'రామ', 'రామభద్ర', 'రామచంద్ర' అని స్మరిస్తాడో,
విముక్తః స నరః పాపాన్ముక్తిం ప్రాప్నోతి శాశ్వతీమ్ । వసిష్ఠేన ఇదం ప్రోక్తం గురవే విష్ణురూపిణే
అతడు పాపాల నుండి విముక్తి పొంది, శాశ్వతమైన మోక్షాన్ని పొందుతాడు. ఇది వసిష్ఠుడు విష్ణురూపమైన గురువుకు చెప్పినది.
తతో మే బ్రహ్మణః ప్రాప్తం మయోక్తం నారదం ప్రతి । నారదేన తు భూర్లోకే ప్రాపితం సుజనేష్విహ
తర్వాత నేను బ్రహ్మ నుండి ఇది పొందాను, నారదునికి చెప్పాను. నారదుడు భూమిలోని మంచి మనుషులకు ఇది తెలియజేశాడు.
సుప్త్వావాథ గృహే వాపి మార్గే గచ్ఛంత ఏవ వా । యే పఠంతి నరశ్రేష్ఠాస్తే నరాః పుణ్యభాగినః
నిద్రలోనైనా, ఇంట్లోనైనా, మార్గంలో ప్రయాణిస్తున్నా, ఈ రక్షను పఠించే ఉత్తమ పురుషులు నిజంగా పుణ్యవంతులు.
ఇతి శ్రీపాద్మే మహాపురాణే పంచపంచాశత్సాహస్ర్యాం సంహితాయాముత్తరఖండే ఉమాపతినారదసంవాదే రామక్షాస్తోత్రంనామ త్రిసప్తతితమోఽధ్యాయః
ఇలా శ్రీపద్మ మహాపురాణంలో, ఐదు వేలు ఐదు వేల శ్లోకాల సమాహితమైన ఉత్తరకాండలో, ఉమాపతి-నారద సంభాషణలో, రామ రక్షాస్తోత్రం అనే డెబ్బై మూడవ అధ్యాయం ముగిసింది.
మహాదేవ ఉవాచ- శృణు దేవి ప్రవక్ష్యామి ధర్మమాహాత్మ్యముత్తమమ్ । యచ్ఛ్రుత్వా న పునర్జన్మ జాయతే భువి కర్హిచిత్
మహాదేవుడు ఇలా అన్నాడు — ఓ దేవి! నేను నీకు ధర్మ మహిమను వివరంగా చెబుతాను. దీన్ని వినినవాడు భూమిపై మళ్లీ జన్మించడు.
ధర్మాదర్థం చ కామం చ మోక్షం చైతత్త్రయం లభేత్ । తస్మాద్ధర్మం సమీహేత విద్వాన్యః స బుధః స్మృతః
ధర్మం వల్ల ధనం, కామం, మోక్షం — ఈ మూడు లభిస్తాయి. అందుకే జ్ఞానులు ధర్మాన్ని ఆశించాలి; అలాంటి వాడే నిజమైన పండితుడు.
తపసా చైవ దానేన వ్రతేన నియమేన చ । తపసా ప్రాప్యతే స్వర్గః సాత్వికేన తథైవ చ
తపస్సు, దానం, వ్రతం, నియమంతో — తపస్సు వల్ల స్వర్గం లభిస్తుంది; సాత్విక స్వభావంతో కూడా అదే ఫలం వస్తుంది.
ఇహాయాతో లభేద్రాజ్యం క్రోధలోభవివర్జితః । జన్మాంతరేణ ముక్తిః స్యాత్పదం విందతి వైష్ణవమ్
ఇక్కడ కోపం, లోభం లేని వాడు రాజ్యాన్ని పొందుతాడు; మరొక జన్మలో మోక్షం లభించి, వైష్ణవ పదవిని పొందుతాడు.
తపసా రాజసేనేహ రాజసశ్చైవ జాయతే । తప్త్వా తామసభావేన క్రూరకర్మా హి నిష్ఠురః
ఇక్కడ రాజస తపస్సు వల్ల రాజస స్వభావం కలిగినవాడు జన్మిస్తాడు. కానీ తామస స్వభావంతో తపస్సు చేసినవాడు క్రూరమైన పనులు చేస్తాడు.
తపస్తద్రక్షసాం చోక్తం భుక్తిదం తామసాత్మనామ్ । యత్తప్తం సాత్వికం చైవ తత్తపో భవతి ధ్రువమ్
రాక్షసులకు చెప్పిన తపస్సు తామస స్వభావం ఉన్నవారికి భోగాన్ని ఇస్తుంది. కానీ సాత్వికంగా చేసిన తపస్సే నిజమైన తపస్సు అవుతుంది.
రజస్తమోభ్యాం నియతం తపస్యాం వనే సతాం వాయుభుజాం సునిర్జనే । తపస్వినాం చైవ ధనాదివాంచ్ఛతాం వనేఽపి దోషాః ప్రభవంతి రాగిణామ్
రాజసం, తామసం వల్ల, అడవిలో గాలిని మాత్రమే ఆహారంగా తీసుకుంటూ ఒంటరిగా ఉండే సద్గుణులకైనా, ధనం ఆశించే తపస్వులకు లోపాలు కలుగుతాయి.
గృహేఽపి పంచేంద్రియనిగ్రహస్తపస్త్వకుత్సితే కర్మణి యః ప్రవర్త్తతే । నివృత్తరాగస్య తపోవనం గృహం గృహాశ్రమోఽతో గదితః స్వధర్మః
ఇంట్లోనే ఐదు ఇంద్రియాలను నియంత్రించడం తపస్సు. కానీ అపవిత్రమైన పనుల్లో నిమగ్నమై, రాగాన్ని జయించినవాడికి ఇంటే తపోవనం లాంటిది. అందుకే గృహస్థాశ్రమమే స్వధర్మం అంటారు.
సుదుస్తరః సత్వజితేంద్రియాణాం సంహన్యతే శ్రేష్ఠతమః శుభాశ్రమః । గృహస్తు ధర్మః ప్రవరో మనీషిణాం బ్రహ్మాదిభిశ్చాభిహితో నగాత్మజే
ఇంద్రియాలను జయించినవారికి అత్యున్నతమైన ఆశ్రమాన్ని పొందడం చాలా కష్టం. కానీ, ఓ పర్వత కుమారి! బ్రహ్మ మొదలైన వారు కూడా గృహస్థ ధర్మాన్నే మేధావులకు శ్రేష్ఠమని చెప్పారు.
తప్త్వా తపస్వీ విపినే క్షుధార్తో గృహం సమాయాతి సదాన్నదాతుః । భక్త్యా స చాన్నం ప్రదదాతి తస్మై తపోవిభాగం భజతే హి తస్య
తపస్సు చేస్తున్న వాడు అడవిలో ఆకలితో బాధపడి ఎప్పుడూ అన్నదానం చేసే ఇంటికి వస్తే, ఆ ఇంటివాడు భక్తితో అన్నం ఇస్తే, అతడికి తపస్సు ఫలం భాగంగా లభిస్తుంది.
గృహాశ్రమం జ్యేష్ఠమిహాశ్రమాణాం సమ్యక్చ యః పాలయతే మనుష్యః । ఇహైవ భుంజన్సమనుష్యభోగాన్స్వర్గం ప్రయాతీతి న సంశయోఽత్ర । గృహం సదా పాలయతాం నరాణాం పాపం సమాయాతి కథం హి దేవి
అన్ని ఆశ్రమాల్లో గృహస్థాశ్రమమే శ్రేష్ఠం. దానిని సరిగ్గా నిర్వహించే వాడు ఇక్కడే మానవ సుఖాలు అనుభవించి, స్వర్గాన్ని చేరుతాడు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఎప్పుడూ గృహస్థ ధర్మాన్ని పాటించే వారికి పాపం ఎలా చేరుతుంది, ఓ దేవి!