తత్ర పృష్టం మయా పూర్వం విష్ణోర్నామసహస్రకమ్ । తదాహం బ్రహ్మణా చోక్తం నాహం జానామి నారద
అక్కడ నేను ముందుగా విష్ణువు సహస్రనామాల గురించి అడిగాను. అప్పుడు బ్రహ్మదేవుడు, 'నాకు అవి తెలియవు నారదా,' అని చెప్పాడు.
జానాత్యయం మహారుద్రస్తత్సర్వం కథయిష్యతి । మహాశ్చర్యం తు సంప్రాప్య హ్యాగతస్తవ సన్నిధౌ
అతడు, 'ఇవి అన్నీ మహారుద్రుడికి తెలుసు. ఆయన నీకు అన్నీ చెప్పగలడు,' అని అన్నాడు. ఈ గొప్ప ఆశ్చర్యాన్ని తెలుసుకొని నేను నీ సన్నిధికి వచ్చాను.
అస్మిన్కలియుగే ఘోరేఽల్పాయుషశ్చైవ మానవాః । విధర్మేషు రతా నిత్యం నామనిష్ఠా న వై పునః
ఈ కలియుగంలో, మనుషులు తక్కువ ఆయుష్షుతో, ఎప్పుడూ అధర్మంలో మునిగి ఉంటారు. వారు ఇక దేవుని నామాలలో స్థిరంగా ఉండరు.
పాఖండినస్తథా విప్రా ధర్మేషు విరతాః సదా । సంధ్యాహీన వ్రతభ్రష్టా దుష్టా మలినరూపిణః
బ్రాహ్మణులు కూడా పాకండులు అయిపోయారు. వారు ఎప్పుడూ ధర్మానికి దూరంగా ఉంటారు. సంధ్యావందనం, వ్రతాలు చేయరు. వారు చెడ్డవారు, మలినమైన రూపంలో ఉంటారు.
యథా విప్రాస్తథా క్షత్రా వైశ్యాశ్చైవ పునః పునః । ఏవం శూద్రాస్తథాన్యే చ న వై భాగవతా నరాః
బ్రాహ్మణుల్లాగే క్షత్రియులు, వైశ్యులు కూడా అలాగే మారిపోయారు. అలాగే శూద్రులు, ఇతరులూ కూడా భగవంతుని భక్తులు ఇక లేరు.
శూద్రా ద్విజాతిబాహ్యాశ్చ కలౌ విశ్వేశ్వర ప్రభో । ధర్మాధర్మౌ న జానంతి హితం వాఽహితమేవ వా
ప్రభూ, విశ్వేశ్వరా, కలియుగంలో శూద్రులు, ద్విజాతి వెలుపలవారు ధర్మం, అధర్మం, మంచిదేమిటో, చెడ్డదేమిటో కూడా తెలియని స్థితిలో ఉన్నారు.
ఏవం జ్ఞాత్వా హ్యహం స్వామిన్నాగతః సంనిధౌ తవ । పునశ్చ నామమాహాత్మ్యం శ్రుతం వై బ్రహ్మణో ముఖాత్
ఇలా తెలిసి, ప్రభూ, నేను నీ సన్నిధికి వచ్చాను. మళ్ళీ బ్రహ్మదేవుని నోటివలన నామ మహిమను విన్నాను.
త్వం దేవః సర్వదేవానాం త్వం నాథో మమ సర్వదా । త్రిపురారిశ్చ విశ్వాత్మా ధాతా త్వం చ పునః పునః
నీవే అన్ని దేవతలకు దేవుడు, నీవే ఎప్పుడూ నాకు అధిపతి. నీవే త్రిపురాసురుని సంహరించినవాడు, నీవే విశ్వానికి ఆత్మ, నీవే సృష్టికర్త.
కథయస్వ ప్రసాదేన విష్ణోర్నామసహస్రకమ్ । సౌభాగ్యజననం పుంసాం పరం భక్తికరం సదా
నీ దయతో విష్ణువు సహస్రనామాలను నాకు చెప్పు. అవి మనుషులకు సర్వసౌభాగ్యాన్ని ఇస్తాయి, పరమ భక్తిని కలిగిస్తాయి.
బ్రాహ్మణానాం బ్రహ్మదం చ క్షత్రియాణాం జయప్రదమ్ । వైశ్యానాం ధనదం నిత్యం శూద్రాణాం సుఖదాయకమ్
అవి బ్రాహ్మణులకు బ్రహ్మజ్ఞానం ఇస్తాయి, క్షత్రియులకు విజయాన్ని ఇస్తాయి, వైశ్యులకు ఎప్పుడూ ధనం ఇస్తాయి, శూద్రులకు సుఖాన్ని ఇస్తాయి.
తదహం శ్రోతుమిచ్ఛామి త్వత్సకాశాన్మహేశ్వర । త్వం సమర్థోఽసి భక్తానాం సర్వదా కేశవం ప్రతి
అందుకే, మహేశ్వరా, నేను నీ నుండి వాటిని వినాలని కోరుకుంటున్నాను. భక్తుల కోసం నీవు ఎప్పుడూ కేశవుని గురించి చెప్పగలవు.
కథయస్వ ప్రసాదేన యది గోప్యం న సువ్రత । ఇదం పవిత్రం పరమం సర్వతీర్థమయం సదా
నీ దయతో, ఇది రహస్యమైతే చెప్పవద్దు, ఓ సద్గుణసంపన్నుడా. ఇది ఎప్పుడూ పవిత్రమైనది, అత్యుత్తమమైనది, అన్ని తీర్థాల సారమైనది.
అతో వై శ్రోతుమిచ్ఛామి వద విశ్వేశ్వర ప్రభో । శ్రుత్వా నారదవాక్యాని విస్మయోత్ఫుల్లలోచనః
అందుకే నేను వినాలని కోరుతున్నాను. విశ్వేశ్వరా, ప్రభూ, చెప్పు. నారదుని మాటలు విని ఆయనకు కన్నులు ఆశ్చర్యంతో విప్పాయి.
రోమాంచితస్తతో జాతో విష్ణోర్నామాని సంస్మరన్ । ఈశ్వర ఉవాచ- ఏతద్గోప్యం పరం బ్రహ్మన్విష్ణోర్నామసహస్రకమ్
అప్పుడు విష్ణువు నామాలను జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ, ఆయనకు రోమాంచనం కలిగింది. ఈశ్వరుడు ఇలా అన్నాడు: 'బ్రహ్మన్, ఈ విష్ణువు సహస్రనామాలు అత్యంత రహస్యమైనవి.'
ఏతచ్ఛ్రుత్వా నరో వత్స న లభేద్దుర్గతిం క్వచిత్ । కదాచిచ్చ గతే కాలే పార్వతీ మామువాచ హ
ఇది విని, నా బిడ్డా, మనిషి ఎక్కడా ఎప్పుడూ దుర్గతికి లోనవాడు కాదు. కొంతకాలం గడిచిన తర్వాత, పార్వతీ నన్ను ఇలా అడిగింది.
పార్వత్యువాచ - కైలాసాధిపతే మహ్యం కథయస్వ యథాతథమ్ । త్వం కిం జపసి దేవేశ పరైశ్వర్యసమాహితః
పార్వతీ ఇలా అడిగింది — 'కైలాసాధిపతి! నీవు నిజంగా, పూర్తిగా నాకు చెప్పు. దేవతలలో శ్రేష్ఠుడవైన నీవు, పరమైశ్వర్యంలో లీనమై, ఏమి జపిస్తున్నావు?'
సదా త్వం భస్మలిప్తాంగః కృత్తివాసాః సదా కథమ్ । జటాధరః కథం జాతో వద విశ్వేశ్వర ప్రభో
'నీవు ఎప్పుడూ బస్మం పూసుకున్నావు, ఎప్పుడూ చర్మాన్ని ధరించావు, జటలు వేసుకున్నావు. విశ్వేశ్వరా! ప్రభూ! నీవు ఇలా ఎందుకు అయ్యావో చెప్పు.'
త్వం దేవః సర్వదేవానాం త్వం గురుః సర్వకర్మణామ్ । త్వం పతిర్మమ విశ్వేశ విశ్వనాథ జగత్ప్రభో
'నీవే అన్ని దేవతలకు దేవుడు, అన్ని కార్యాలకు గురువు. నీవే నా భర్త, విశ్వనాథా! జగత్ప్రభూ!'
మహాదేవ ఉవాచ- ఇతి పృష్టం మమ బ్రహ్మన్పార్వత్యా చ పునః పునః । తదా సర్వం మయా ఖ్యాతం తస్యాశ్చాగ్రే విశేషతః
మహాదేవుడు ఇలా అన్నాడు — 'బ్రహ్మన్! పార్వతీ నన్ను మళ్లీ మళ్లీ అడిగినప్పుడు, నేను ఆమెకు ప్రతీ విషయం, ముఖ్యంగా ఆమె ఎదుటే వివరంగా చెప్పాను.'
శృణు నారద వక్ష్యామి యదుక్తం పార్వతీం ప్రతి । యేన ప్రసన్నో భగవాన్ముక్తిదాతా న సంశయః
'నారదా! నేను పార్వతీకి చెప్పినదాన్ని నీకు చెప్పబోతున్నాను. దాన్ని విని, ముక్తిని ప్రసాదించే భగవంతుడు ప్రసన్నుడవుతాడు — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.'
మమాయం తు పితా సాక్షాద్బన్ధుశ్చైవ తు సర్వదా । తస్యాహం సర్వదా భక్తో హ్యయం మమ పతిః సదా
'ఆయన నాకు నిజమైన తండ్రి, ఎప్పుడూ బంధువు. నేను ఎప్పుడూ ఆయన భక్తుడిని, ఆయన ఎల్లప్పుడూ నా ప్రభువు.'
తదహం సంప్రవక్ష్యామి శృణుష్వ గదతో మమ । సూత ఉవాచ- ఏవముక్త్వా నారదాయ కథయామాస వై ద్విజాః
'అందుకే నేను ఇప్పుడు వివరంగా చెబుతాను — నా మాట విను.' సూతుడు ఇలా అన్నాడు — 'ఇలా నారదునికి చెప్పి, ఆయన ఆ కథను వివరంగా వివరించాడు, ద్విజులారా!'
ఉమాయై యత్పురా ప్రోక్తం విష్ణోర్నామసహస్రకమ్ । మహేశాచ్చైవ తత్ప్రాప్తం కైలాసే నారదేన వై
'పూర్వం ఉమాదేవికి చెప్పిన విష్ణు సహస్రనామాన్ని, నారదుడు కైలాసంలో మహేశ్వరుని నుండి పొందాడు.'
కదాచిద్దైవయోగేన కైలాసాత్స సమాగతః । నైమిషారణ్యసంజ్ఞం తు తీర్థం వై పరమాద్భుతమ్
'ఒకసారి దైవకృపతో, నారదుడు కైలాసం నుండి అద్భుతమైన తీర్థం అయిన నైమిశారణ్యానికి వచ్చాడు.'
తత్రస్థా ఋషయః సర్వే దృష్ట్వా తం ఋషిసత్తమమ్ । పూజాం చక్రుర్విశేషేణ నారదాయ మహాత్మనే
'అక్కడ ఉన్న అన్ని ఋషులు, ఆ మహాత్ముడైన నారదుని చూసి, ఆయనకు ప్రత్యేకంగా పూజ చేశారు.'
ఆగతం నారదం జ్ఞాత్వా విస్మయోత్ఫుల్లలోచనాః । పుష్పవృష్టిం ప్రచక్రుస్తే వైష్ణవా ద్విజసత్తమాః
'నారదుడు వచ్చాడని తెలుసుకుని, ఆశ్చర్యంతో కళ్లు విప్పిన వైష్ణవ ద్విజులు, పుష్పవృష్టి చేశారు.'
పాద్యమర్ఘ్యం తతః కృత్వా కృత్వా చారార్తికం తతః । నివేద్య ఫలమూలాని దండవత్పతితా భువి
'తర్వాత పాద్యార్ఘ్యాలు సమర్పించి, హారతిచేసి, పండ్లు, కందులు సమర్పించి, భూమిపై దండంగా పడ్డారు.'
ఊచుశ్చ కృతకృత్యాః స్మ దేశే హ్యస్మిన్మహామునే । భవతో దర్శనం జాతం పవిత్రం పాపనాశనమ్
'మహర్షీ! ఈ ప్రాంతంలో మీ దర్శనం కలగడం వల్ల మేము సఫలితులమయ్యాం. ఇది పవిత్రమైనది, పాపాలను తొలగించేది.'
త్వత్ప్రసాదాచ్చ దేవేశ పురాణాని శ్రుతాని చ । బ్రహ్మన్కేన ప్రకారేణ సర్వపాపక్షయో భవేత్
'మీ దయవల్ల, దేవేశా! మేము పురాణాలు, వేదాలు విన్నాము. బ్రహ్మన్! అన్ని పాపాలు ఎలా పోతాయో చెప్పండి.'
వినా దానేన తపసా వినా తీర్థ తపో మఖైః । వినా దానైర్వినా ధ్యానైర్వినా చేంద్రియనిగ్రహైః । వినా శాస్త్రసమూహైశ్చ కథం ముక్తిరవాప్యతే
'దానం లేకుండా, తపస్సు లేకుండా, తీర్థయాత్ర లేకుండా, యజ్ఞాలు లేకుండా, ధ్యానం లేకుండా, ఇంద్రియ నిగ్రహం లేకుండా, శాస్త్రాలు చదవకుండా — ముక్తి ఎలా లభిస్తుంది?'