గ్రసంతోఽద్యాపి మాంసాని కాలే చాపి పిబంత్యసృక్ । తేన జాలంధరో దైత్యో నోత్తిష్ఠతి రణే హతః
ఇప్పటికీ వారు సరైన సమయంలో మాంసాన్ని తింటూ, రక్తాన్ని తాగుతూ ఉంటారు. అందువల్ల యుద్ధంలో హతమైన జాలంధరుడు మళ్లీ లేవడు.
తతస్తత్ర సమాజగ్ముర్బ్రహ్మాద్యా దేవతాగణాః । ఋషయో మరుతో దేవా స్తువంతి స్మ మహేశ్వరమ్
ఆ తర్వాత అక్కడ బ్రహ్మ మొదలైన దేవతా గణాలు, ఋషులు, మరుతులు, ఇతర దేవతలు కూడి, మహేశ్వరుని స్తుతించారు.
దిశః ప్రసేదుః సురభిర్వవౌ మరుద్దివః ప్రపేతుర్భువి పుష్పవృష్టయః । కృతాభిషేకస్య చ తస్య నిఃస్వనాన్సంనాదితా దుందుభయోఽపి చక్రిరే
దిక్కులు ప్రశాంతంగా మారాయి, సువాసన గల గాలి వీచింది, ఆకాశం నుంచి భూమిపై పుష్పవృష్టి కురిసింది. ఆయన అభిషేకం జరుగుతుండగా డప్పులు ఘనంగా మోగాయి.
ఉపరి పరిమలాంధైః సుస్వరం సంపతద్భిర్మధుకరనికురం బైరుహ్యమాణాభరేణ । అవిరలమధుధారాసారసంసిక్తభూమిః సదసి సురవిముక్తా ప్రాపతత్పుష్పవృష్టిః
పైభాగంలో దేవతలు వదిలిన పుష్పవృష్టి సభలో పడింది. తేనెటీగల గుంపులు మధురంగా గుంగురుమని, భూమి తేనె ధారలతో తడిసిపోయింది.
హతే తదా సింధుసుతే హరేణ నారాచఘాతైస్త్రిజగత్తదా బభౌ । ప్రసూనవృష్టిర్ననృతుస్తదాంగనా జగుశ్చ యక్షాః సురకిన్నరాద్యాః
ఆ సమయంలో సముద్రుని కుమారుడిని హరి బాణాలతో సంహరించినప్పుడు మూడు లోకాలు ప్రకాశించాయి. పుష్పవృష్టి కురిసింది, ఆడవారు నాట్యం చేశారు, యక్షులు, దేవతలు, కిన్నరులు పాటలు పాడారు.
శంభుర్వైరిజయోత్థితేన యశసా స్ఫారాంగకీర్తిర్గిరిం । స్వం భేజే సురసిద్ధచారణగణైః సంస్తూయమానః సదా । గౌరీ చాపి జగామ చాశు గిరితః శ్వేతః । సఖీసంవృతా సంచక్రుస్త్వభిసేవనం సుమనసాం వర్షేణ దేవాంగనా
శత్రువును జయించి మహిమ పెరిగిన శంభుడు తన పర్వతానికి తిరిగి వెళ్లాడు. దేవతలు, సిద్ధులు, చారణులు ఎల్లప్పుడూ ఆయనను స్తుతిస్తూ ఉన్నారు. గౌరీ కూడా తన సఖులతో కలిసి పర్వతం నుంచి త్వరగా బయలుదేరింది. ఆ సమయంలో దేవాంగనులు పుష్పవర్షంతో సేవ చేశారు.
దేవోఽసౌ కరుణామయః సురగణాన్స్వే స్వే పదే స్థాపయన్। ప్రాదాదన్యదపి స్వకం వసు తతో జ్ఞాత్వా పతిం శంకరః । కిం వక్తవ్యమతః పరం యది భవేదీశానుకంపా పరా । కోఽయం వా త్రిదివో ధరాతలమిదం స్యాదాత్మసాత్సర్వతః
ఆ దయామయుడు దేవతలను వారి వారి స్థానాల్లో స్థాపించి, వారికి వారి సంపదను కూడా ఇచ్చాడు. ఇకపై చెప్పవలసినదేముంది? ఈశ్వరుని పరాకాష్ఠమైన కరుణ ఉంటే, ఈ స్వర్గం లేదా భూమి అన్నీ మనవే అవుతాయి.
దేవాః స్వరాజ్యమాసాద్య యథాపూర్వం చకాశిరే । బుభుజుర్యజ్ఞభాగాంస్తే లోకపాలత్వమాశ్రితాః
దేవతలు మళ్లీ తమ రాజ్యాన్ని పొందారు. వారు మునుపటిలాగే ప్రకాశించారు. యజ్ఞ ఫలితాలను అనుభవిస్తూ, లోక పాలకులుగా వ్యవహరించారు.
నారద ఉవాచ- ఇతి జాలంధరస్యోక్తం యథావదనుపూర్వశః । చరితం లోకవీరస్య రాజన్నత్యద్భుతం తవ
నారదుడు అన్నాడు: రాజా! ఇలా లోకవీరుడైన జాలంధరుని అద్భుతమైన చరిత్రను నీకు క్రమంగా వివరించాను.
విష్ణుస్త్యజతి నాద్యాపి క్షీరాబ్ధిం యద్వశో నృప । సర్వోఽపి భుంక్తే స్వం కర్మ కర్మ తద్విద్ధ్యసంశయమ్
రాజా! విష్ణువు ఇప్పటికీ క్షీరసాగరాన్ని విడిచిపెట్టడు, అది అతని వశంలో ఉంది. ప్రతి ఒక్కరూ తమ తమ కర్మఫలాన్ని అనుభవిస్తారు — దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
తుభ్యం దుఃఖనిరాసాయ ప్రోక్తమాఖ్యానముత్తమమ్ । యావద్దేహోస్తి కర్మాణి సుఖదుఃఖాని కర్మతః
నీ బాధలు తొలగించేందుకు ఈ ఉత్తమమైన కథను చెప్పాను. శరీరం ఉన్నంతకాలం సుఖదుఃఖాలు కర్మఫలంగా కలుగుతాయి.
దేహీ భుంక్తే వశో రాజన్త్రాణం న జ్ఞానతః పరమ్ । కృష్ణాదీనాం దేహబంధే సుఖదుఃఖాది వర్తతే
రాజా! శరీరధారి తన విధిని అనుసరించి అనుభవిస్తాడు. జ్ఞానంతో మించి మార్గం లేదు. కృష్ణుడు మొదలైనవారికీ శరీర బంధంతో సుఖదుఃఖాలు కలుగుతాయి.
తత్రేతరేషాం కిం వాచ్యం యే వైరాగ్యపరాఙ్ముఖాః । జ్ఞాత్వేదృశీం కర్మగతిం సర్వేభ్యో బలవత్తమామ్
ఇలాంటి బలమైన కర్మగతిని తెలిసినవారు, విరక్తి లేని ఇతరుల సంగతి చెప్పాల్సిన అవసరం ఏముంది?
ధీరో భవ ప్రతీక్షస్వ శుభకర్మాగమం పునః । శత్రూన్జిత్వా తు సమయే స్వం రాజ్యం పునరాప్స్యసి
ధైర్యంగా ఉండి, మళ్లీ మంచి కర్మలు ఫలించేందుకు ఎదురుచూడు. సరైన సమయంలో శత్రువులను జయించి, నీ రాజ్యాన్ని తిరిగి పొందుతావు.
ఇతిహాసమిమం శ్రుత్వా న దుఃఖై పరిభూయతే । ధర్మార్థకామమోక్షాశ్చ యథావచ్చాత్ర కీర్త్తితాః
ఈ పురాతన కథను వినినవారికి బాధలు దగ్గర పడవు. ఇందులో ధర్మం, ధనం, కామం, మోక్షం అన్నీ సరిగ్గా వివరించబడ్డాయి.
స్వర్గ్యం పాపహరం పుణ్యం శోకమోహవినాశనమ్ । బ్రాహ్మణో జ్ఞానమాప్నోతి రాజ్యం ప్రాప్నోతి క్షత్రియః
ఇది స్వర్గాన్ని ఇస్తుంది, పాపాలను తొలగిస్తుంది, పుణ్యాన్ని కలిగిస్తుంది, శోకమూ మాయను పోగొడుతుంది. బ్రాహ్మణుడు జ్ఞానం పొందుతాడు, క్షత్రియుడు రాజ్యాన్ని సంపాదిస్తాడు.
వైశ్యశ్చ బహ్వీం సంపత్తిం శ్రుత్వా శూద్రః సుఖం లభేత్ । యో రాజా భ్రష్టరాజ్యోఽపి రతః సన్నేవ సత్పథి
వైశ్యుడు ఈ కథను విని అపారమైన సంపదను పొందుతాడు. శూద్రుడు సుఖంగా ఉంటాడు. రాజ్యం కోల్పోయిన రాజు కూడా సత్పథంలో నిష్టగా ఉంటే,
స రాజ్యం పునరాప్నోతి శ్రవణాన్నిత్యమస్య తు । ఆకర్ణ్యైతత్సతాం రాజన్శ్రావ్యమన్యన్న రోచతే
అతడు ఈ కథను నిత్యం వినడం వల్ల తిరిగి తన రాజ్యాన్ని పొందుతాడు. రాజా! ఈ పవిత్రమైన కథను వినిన తర్వాత, మంచి మనుషులకు ఇంకేమీ ఇష్టంగా ఉండదు.
కలం చ కోకిలాలాపం రూక్షం ధ్వాంక్షరుతం యథా । ఆఖ్యానమేతదనఘం శ్రుత్వా సజ్జనహృత్ప్రియః
కోకిలపక్షి గానం మధురంగా ఉండి, కాకి అరుపు రూక్షంగా ఉండేలా, ఈ పాపరహితమైన కథను వినినప్పుడు మంచి మనుషుల హృదయాలకు ఎంతో ప్రియంగా ఉంటుంది.
హిరణ్యతిలవస్త్రాద్యైర్ధేనుభూమిప్రదానతః । సంతోషయేద్వాచకం తు తస్మింస్తుష్టే ఫలం లభేత్
బంగారం, నువ్వులు, వస్త్రాలు, ఆవులు లేదా భూమి వంటి దానాలతో వాచకుడిని సంతృప్తిపరచాలి. వాచకుడు సంతోషపడితే ఫలం లభిస్తుంది.
దేవతాశ్చ ప్రసీదేయురర్చితే వాచకే గురౌ । అన్నదానాని దద్యాచ్చ బ్రాహ్మణేభ్యః ప్రపూజయేత్
వాచకుడైన గురువును గౌరవిస్తే దేవతలు సంతోషిస్తారు. అన్నదానాలు చేసి బ్రాహ్మణులను పూజించాలి.
జాయతే విజయీ నిత్యం పుత్రపౌత్రసమృద్ధిమాన్ । జాయతే విష్ణులోకే యః శృణోత్యాఖ్యానముత్తమమ్ 6.18.
ఈ ఉత్తమమైన కథను వినేవాడు ఎప్పుడూ విజయవంతుడవుతాడు, కుమారులు, మనవళ్ళతో సంపన్నుడవుతాడు, విష్ణు లోకంలో జన్మిస్తాడు.
ఇతి వ్యాజేన భో భూప తులస్యుత్పత్తికారణమ్ । యే శృణ్వంతి నరశ్రేష్ఠా న తేషాం పాతకం క్వచిత్
రాజా! ఈ కథ ద్వారా తులసి జనన కారణం చెప్పబడింది. దీనిని వినే ఉత్తమమైన మనుషులకు ఎప్పుడూ పాపం అంటదు.
తులసీమాహాత్మ్యమిదం పవిత్రం పాపనాశనమ్ । శ్రుత్వా తు లభతే మోక్షముక్త్వా చైవ న సంశయః
ఈ తులసి మహాత్మ్యం పవిత్రమైనది, పాపాలను నశింపజేస్తుంది. దీనిని విని మోక్షం పొందుతారు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
స్వగృహే రోపితా చైవ తులసీ పాపనాశినీ । దర్శనాద్బ్రహ్మహత్యాపి నశ్యతే నాత్ర సంశయః
తన ఇంట్లో తులసిని నాటితే అది పాపాలను తొలగిస్తుంది. దాన్ని చూడడమే బ్రహ్మహత్య వంటి ఘోరపాపాన్ని కూడా పోగొడుతుంది — ఇందులో సందేహం లేదు.
కార్తికే చైవ మాఘే తు తులస్యా పూజయేద్ధరిమ్ । వైశాఖే తు విశేషేణ పూజనం చ హరేః స్మృతమ్
కార్తీకమాసంలో, మాఘమాసంలో తులసితో హరిని పూజించాలి. వైశాఖంలో ప్రత్యేకంగా హరి పూజను చేయాలని గుర్తించబడింది.
ఏకేనైవ ప్రదక్షిణేన సకలం పాపం గతం వై సదా యే శూద్రా । భువి సంతి దాననిరతాః కాలేన శుద్ధిం గతాః । తేపి స్యుః సురపూజనార్హతనవః పాపాచ్చ దూరం గతాః యే వై। విష్ణుజనాశ్చ దుర్లభతరా హ్యస్మిన్కలౌ సాంప్రతమ్
ఒకసారి ప్రదక్షిణ చేయడమే అన్ని పాపాలను ఎప్పుడూ తొలగిస్తుంది. భూమిపై దానం చేయడంలో నిష్టగా ఉన్న శూద్రులు కాలక్రమంలో పవిత్రులవుతారు. వారు కూడా దేవతలను పూజించటానికి అర్హులవుతారు, పాపాల నుండి దూరంగా ఉంటారు. కానీ ఈ కలియుగంలో విష్ణుభక్తులు చాలా అరుదుగా ఉంటారు.
యుధిష్ఠిర ఉవాచ- శ్రీశైలః పర్వతో రమ్యః కుత్ర తిష్ఠతి నారద । కిం తత్ర వర్త్తతే తీర్థం కస్య దేవస్య పూజనమ్ । కస్యాం దిశి సమాఖ్యాతో లోకేషు చ వదాధునా
యుధిష్ఠిరుడు అడిగాడు — నారదా! శ్రీశైలము అనే అందమైన పర్వతం ఎక్కడ ఉంది? అక్కడ ఏ తీర్థం ఉంది? ఏ దేవుని పూజ జరుగుతుంది? అది ఏ దిశలో ఉంది? ప్రజల్లో అది ఎలా ప్రసిద్ధి చెందింది? నాకు వివరంగా చెప్పు.
నారద ఉవాచ- శృణు రాజన్ప్రవక్ష్యామి శ్రీశైలం పర్వతోత్తమమ్ । యం శ్రుత్వా ముచ్యతే లోకో బాలహత్యాది పాతకాత్
నారదుడు చెప్పాడు — రాజా! విను, నేను శ్రీశైలము అనే శ్రేష్ఠమైన పర్వతాన్ని వివరంగా చెబుతాను. దాని గురించి విన్నవారు బాలహత్య వంటి ఘోరపాపాల నుండి విముక్తి పొందుతారు.
తత్పర్వతవనం రమ్యం మునిభిశ్చోపసేవితమ్ । నానాద్రుమలతాకీర్ణం నానాపుష్పోపశోభితమ్
ఆ పర్వతంలోని అడవి ఎంతో అందంగా ఉంటుంది, మునులు అక్కడ నివసిస్తారు. వివిధ రకాల చెట్లు, లతలు, ఎన్నో రకాల పూలతో అలంకరించబడి ఉంటుంది.