హరాదన్యేన హంతాస్తి న సోఢాన్యోఽర్ణవాత్మజాత్ । గిరికోటిసహస్రైస్తు తదా పృథ్వీపుటోద్ధృతైః
హరుడిని తప్ప మరెవ్వరూ సముద్రుని కుమారుడిని తట్టుకోలేరు. అప్పుడు భూమిని పగలగొట్టి వేల కొండ శిఖరాలను తీసి,
పూరయామాస సమరే సింధుజః పార్వతీపతిమ్ । తతః శూలేన నిహతో రుద్రేణోరసి దానవః
యుద్ధంలో సముద్రుని కుమారుడు పార్వతీపతిని వాటితో నింపాడు. వెంటనే రుద్రుడు తన త్రిశూలంతో ఆ దానవుణ్ని ఛాతీలో గాయపరిచాడు.
నిఃససార ముఖాత్తస్య జ్వరో జంభో భయంకరః । స చ వీరజ్వరోనామ సింహవక్త్రో నరాకృతిః
అప్పుడు అతని నోటినుండి జంభుడిలా భయంకరమైన జ్వరం బయటకు వచ్చింది. ఆ జ్వరం 'వీరజ్వరం' అని పిలవబడుతుంది; అది సింహం ముఖం, మానవాకారం కలిగి ఉంది.
దైత్యదేహాద్వినిష్క్రాంతం దృష్ట్వా సింహముఖం జ్వరమ్ । హుంకారమకరోద్ఘోరం శరభస్తత్ర నిర్యయౌ
దానవుని శరీరం నుంచి సింహముఖం గల జ్వరం బయటకు వస్తున్నదాన్ని చూసి, శరభుడు ఘోరంగా అరచి అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
శివస్య నిఃసృతేనాసౌ శరభేణ నిపాతితః । అజేయం శంకరం దృష్ట్వా వృషభేంద్రేణ సంయుతమ్
శివుని నుండి వచ్చిన ఆ జ్వరాన్ని శరభుడు సంహరించాడు. ఓ దుర్జయుడైన శంకరుడు వృషభేంద్రునితో కలిసి ఉన్నాడని చూసి,
ఆయయౌ వృషభాభ్యాశే తరసా సాగరాత్మజః । వృషం పుచ్ఛే గృహీత్వా చ భ్రామయామాస చాంబరే
సముద్రుని కుమారుడు వేగంగా వృషభం దగ్గరకు వచ్చాడు. వృషభాన్ని తోక పట్టుకుని ఆకాశంలో తిప్పాడు.
జాలంధరో మహాబాహుశ్చిక్షేప హిమవద్గిరౌ । తతస్త్రిశూలమత్యుగ్రం ముమోచ గిరిజాపతిః
బలవంతుడు అయిన జాలంధరుడు దానిని హిమవంతం మీదకు విసిరేశాడు. వెంటనే గిరిజాపతి అత్యంత ఘోరమైన త్రిశూలాన్ని వదిలాడు.
తద్ధస్తేన గృహీత్వా చ దైత్యేశః శివసన్నిధౌ । రథారూఢో ధనుర్గృహ్య కాలకేదారమబ్ధిజః
దానిని చేతితో పట్టుకుని, దానవాధిపతి శివుని సమక్షంలో తన రథంపై ఎక్కి, విల్లు పట్టుకుని, సముద్రుని కుమారుడు కాలక్షేత్రానికి వెళ్లాడు.
పూరయామాస విశిఖైః శివముర్వీతలే స్థితమ్ । ఉగ్రః శస్త్రాఞ్ఛరాన్ఛిత్వా బాణై రథమచూర్ణయత్
భూమిమీద నిలబడి ఉన్న శివుని బాణాలతో నింపాడు. భయంకరుడు ఆయుధాలు, బాణాలను తెంచి, తన బాణాలతో రథాన్ని ధ్వంసం చేశాడు.
దశయోజనవిస్తీర్ణం సారథ్యశ్వ సమన్వితమ్ । జాలంరోఽపి విరథో అభ్యధావన్మృధే శివమ్
పది యోజనాల వెడల్పుతో, సారథి, గుర్రాలు కలిగిన ఆ రథం పోయినా, జాలంధరుడు రథం లేకపోయినా యుద్ధంలో శివుని మీద దూకాడు.
తయోర్యుద్ధమభూద్ఘోరమద్భుతం లోమహర్షణమ్ । తద్దృష్ట్వాఽకాండకల్పాంత శంకయా తత్ర సుఃసురాః
ఆ ఇద్దరి మధ్య ఘోరమైన, ఆశ్చర్యకరమైన యుద్ధం జరిగింది. అది చూస్తే ఒళ్లంతా జలదరించిపోయేలా ఉంది. ఆ యుద్ధాన్ని చూసిన దేవతలు, అకస్మాత్తుగా ప్రపంచాంతం వచ్చిందేమో అని అనుమానించారు.
సర్వాస్త్రైస్తావదన్యోన్యం జఘ్నతుర్భీమవిక్రమౌ । పద్భిః పృథ్వీం చాలయంతౌ కంపయంతౌ నభః స్వనైః
అతిపెద్ద శక్తిశాలి అయిన ఆ ఇద్దరు, అన్ని ఆయుధాలతో ఒకరినొకరు కొట్టుకున్నారు. వారి పాదాలతో భూమి కంపించిపోయింది, వారి గర్జనతో ఆకాశం కూడా వణికిపోయింది.
అథోత్కటం బలం దృష్ట్వా దానవేంద్రస్య శంకరః । శస్త్రజాలం జహారాశు యోగమాయాబలేన సః
ఆ దానవేంద్రుని భయంకరమైన బలాన్ని చూసి, శంకరుడు తన యోగమాయా శక్తితో ఆయుధాలన్నింటినీ వెంటనే తొలగించాడు.
తతః కోటిభుజో దైత్యో దంష్ట్రా భీషణలోచనః । శస్త్రహీనోఽపి తరసా ధావమానో హరం యయౌ
తర్వాత, కోటిన్నర చేతులతో, భయంకరమైన పళ్లతో, భయానకమైన కళ్లతో ఉన్న దానవుడు, ఆయుధాలు లేకపోయినా, వేగంగా హరుడి మీద దూకాడు.
విశాలకరబంధేన బబంధ సమరే శివమ్ । తతస్తస్య కృపాణేన చిచ్ఛేద కరకాననమ్
అతడు తన విస్తారమైన చేతులతో శివుని యుద్ధంలో పట్టుకున్నాడు. వెంటనే శివుడు తన ఖడ్గంతో ఆ చేతుల అడవిని నరికేశాడు.
సింధుజేన భుజాక్రాంతో రుద్రోభూన్నీలలోహితః । లీలయా యోధయామాస రణేఽసౌ సింధునందనః
సింధు కుమారుని చేతుల్లో చిక్కుకున్న రుద్రుడు నీలం, ఎరుపు రంగుల్లో మెరిసిపోయాడు. ఆ రుద్రుడు ఆటగా యుద్ధంలో సింధు కుమారునితో పోరాడాడు.
ఛిన్నహస్తోఽపి యుయుధే స్వర్భానుః శిరసా యథా । నియుద్ధేన నదీసూనుస్తోషయామాస శంకరమ్
చేతి నరికిపోయినా, నదిపుత్రుడు పోరాడుతూనే ఉన్నాడు. అది సర్వభాను తలతో యుద్ధం చేసినట్లు. ఆ మల్లయుద్ధంతో శంకరుని సంతోషింపజేశాడు.
పరితుష్టోఽబ్రవీచ్ఛంభుర్వరం వరయ దుర్లభమ్ । జాలంధరేణసోఽప్యుక్తస్త్వం మే దేహ్యాత్మనః పదమ్
శంభుడు సంతోషంతో, "ఏదైనా, దుర్లభమైన వరమైతే కోరుకో" అని అన్నాడు. జాలంధరుడు, "మీ స్వరూపాన్ని నాకు అనుగ్రహించండి" అని కోరాడు.
మమ దోఃశస్త్రహీనస్య నావజ్ఞాం కర్తుమర్హసి । శీఘ్రం ప్రయచ్ఛ మే సిద్ధిం నోచేత్త్వాం సంహరామ్యహమ్
"నాకు ఆయుధాలు లేవని నన్ను తక్కువగా చూడకూడదు. త్వరగా నాకు విజయాన్ని ఇవ్వు. లేకపోతే నిన్ను నాశనం చేస్తాను" అని జాలంధరుడు అన్నాడు.
ఇత్యుక్త్వా సభుజో భూత్వా జఘ్నే తం ముష్టినోరసి । తతః సుదర్శనం చక్రం పురా యన్నిర్మితం స్వయమ్
అని చెప్పి, మళ్లీ చేతులు వచ్చేసి, గట్టిగా ముష్టులతో హరుడి ఛాతీపై కొట్టాడు. అప్పుడే, అతడు ఎన్నో సంవత్సరాల క్రితం సృష్టించిన సుదర్శన చక్రం ప్రత్యక్షమైంది.
ముఖాదుద్గీర్య తద్ధస్తే గృహీత్వా తోలయద్రుషా । సూర్యకోటిసహస్రాభం గ్రసంతం సచరాచరమ్
అది అతని నోటిలోంచి బయటికి వచ్చి, చేతిలో పట్టుకుని, బలంగా తిప్పాడు. అది కోటి సూర్యుల్లా ప్రకాశిస్తూ, చరాచరమంతా మింగేస్తూ దూసుకెళ్లింది.
తేన చక్రేణ చిచ్ఛేద శిరో జాలంధరస్య చ । తతస్తచ్ఛీర్షముత్ప్లుత్య గగనే శతయోజనమ్ 6.18.
ఆ చక్రంతో జాలంధరుని తలను నరికేశాడు. ఆ తల ఒక్కసారిగా ఎగిరిపడి, వంద యోజనాల దూరం ఆకాశంలోకి వెళ్లింది.
దంష్ట్రా శతకరాలాస్యం స్వర్భూమినయనం చ యత్ । వ్యాఘ్రగత్యా తతో యాతం సదనం బ్రహ్మణో నృప
ఆ తలపై వంద దంతాలు, భయంకరమైన నోర్లు, సూర్యుడు, భూమిలా మెరిసే కళ్ళు ఉన్నాయి. అది పులి వేగంతో బ్రహ్మ దేవుని లోకానికి వెళ్లిపోయింది, ఓ రాజా.
భూయః స్వర్గే తతో దృష్ట్వా మృడః శీర్షమధావత । స్రవత్తద్రుధిరం భూరి ప్రకుర్వద్భైరవస్వనమ్
ఆ తల స్వర్గంలో కనిపించగానే, మృడుడు దాన్ని వెంబడించాడు. దాని నుంచి రక్తం ప్రవహిస్తూ, భయంకరమైన శబ్దం చేస్తూ వచ్చింది.
తతో దిశః ప్రణష్టాస్తా గగనం విలయం గతమ్ । న తేజసాం ప్రకాశోఽస్తి చచాల వసుధా భయాత్
అప్పుడే, దిక్కులు కనబడకుండా పోయాయి, ఆకాశం అంతా కలిసిపోయింది, వెలుగులు కనిపించలేదు, భయంతో భూమి వణికిపోయింది.
ఆపతంతం జఘానాశు రుద్రశ్చక్రేణ తచ్ఛిరః । ద్విధా భూత్వాథ రాజేంద్ర పపాత హిమవద్గిరౌ
అప్పుడే, రుద్రుడు ఆ పడిపోతున్న తలని చక్రంతో గట్టిగా కొట్టాడు. అది రెండు ముక్కలై, ఓ రాజా, హిమవంతు పర్వతంపై పడిపోయింది.
తతో జాలంధరస్యాశు శిరసః శకలే కిల । విశతః సర్వభూతానాం పశ్యతాం స్మ వృషాకపౌ
తర్వాత, జాలంధరుని తల ముక్కలు, అన్ని జీవులు చూస్తుండగా, వృషధ్వజుని లోపలికి ప్రవేశించాయి.
తస్య కంఠాత్సముద్భూతా దైత్యాః శతసహస్రశః । తే హతాస్తేన చక్రేణ కపర్దికరశాలినా
అతని గొంతులోంచి లక్షలాది దానవులు పుట్టుకొచ్చారు. ఆ దానవులను జటాజూటధారి ప్రభువు తన చక్రంతో సంహరించాడు.
జాలంధరకబంధం తన్ననర్త రుధిరారుణమ్ । పునః పునః సముద్భూతాస్తస్య కంఠాత్తు దానవాః
జాలంధరుని మెడలో బంధించబడి, నెత్తురు రంగులో కంపించుతూ, మళ్లీ మళ్లీ దానవులు అక్కడ నుండి బయలుదేరి వచ్చారు.
పునః పునర్బలవతా ఛిన్నాశ్చక్రేణ శంభునా । మేదసా సింధుపుత్రస్య పూరితా సకలా మహీ
శంభువు తన చక్రంతో ఎంత శక్తివంతులైనా వారిని మళ్లీ మళ్లీ కొట్టి పడగొట్టగా, సముద్రుని కుమారుని మేదస్సు భూమంతా నింపింది.