తస్మాత్పశుపతిం జిత్వా కృత్వా త్వం వశ్యమాత్మనః । పశ్చాత్ప్రయాహి గోవిందం యది జానాసి తత్పదమ్
కాబట్టి, పశుపతిని జయించి, అతన్ని నీ వశంలోకి తెచ్చుకున్న తర్వాత, నీవు ఆ పరమ స్థితిని తెలుసుకుంటే గోవిందుని వైపు వెళ్లు.
అధునా సత్వరం వీర యాహి దైత్యాన్మహాబలాన్ । రణం కురు మహాఘోరం యథా స్వర్గే సుపచ్యతే
ఇప్పుడు, వీరుడా, వెంటనే మహాబలమైన దైత్యుల దగ్గరకు వెళ్లి, భయంకరమైన యుద్ధం చేసి, నీవు స్వర్గంలో ప్రశంస పొందు.
దేశకాలోచితం శ్రుత్వా దుర్వారణవచస్తదా । యయౌ జాలంధరో యోద్ధుం సహ రుద్రేణ యోగినా
అప్పుడు, ఆ సందర్భానికి తగిన, ఆపలేని మాటలు విని, జాలంధరుడు యోగి అయిన రుద్రునితో కలిసి యుద్ధానికి బయలుదేరాడు.
నారద ఉవాచ- అథ జాలంధరోఽపశ్యత్కబంధచయభీషణమ్ । రణం రుధిరమాంసౌఘ మజ్జా మేదోఽస్థిదుర్గమమ్
నారదుడు చెప్పాడు: అప్పుడు జాలంధరుడు భయంకరంగా కనిపించే యుద్ధభూమిని చూశాడు. అక్కడ మృతదేహాల గుట్టలు, రక్తం, మాంసం నదులు, ఎముక, మజ్జ, మేదస్సు కోటలు కనిపించాయి.
తత్ర జాలంధరో దైత్యః ప్రియాహరణదుఃఖితః । రణే విలోకయామాస వృషస్థం పార్వతీపతిమ్
అక్కడ, తన ప్రియురాలి అపహరణం వల్ల బాధపడుతూ, దైత్యుడు జాలంధరుడు యుద్ధంలో వృషభంపై కూర్చున్న పార్వతీ పతిని చూశాడు.
ఘోరాహిభోగేనవిభూషితాంగం జటాకలాపే శశిభూషణాంకితమ్ । నేత్రాగ్నికీలోపరిశోభితాంగం వినా రణం సంప్రదదర్శ సింధుజః
భయంకరమైన పాములతో అలంకరించబడిన శరీరం, జటలు, వాటిపై చంద్రుడు మెరిసిపోతూ, కళ్లలోని అగ్నితో ప్రకాశించే రూపాన్ని, సముద్రుని కుమారుడు యుద్ధం చేయకుండానే చూశాడు.
శీఘ్రం స్వరథమారుహ్య సముద్రతనయస్తదా । సంరుష్టః ప్రాహ తం శుంభం తాపసో న హతస్త్వయా
ఆ సమయంలో సముద్రుని కుమారుడు తన రథంపై వేగంగా ఎక్కి, కోపంతో శుంభుని ఇలా అన్నాడు: 'ఆ తపస్వి నీ చేత చనిపోలేదు.'
ప్రాహ జాలంధరం శుంభస్తపస్తేన మహత్కృతమ్ । హంతుం న శక్యతేఽస్మాభిర్హరః సంగ్రామదుర్జయః
శుంభుడు జాలంధరునితో ఇలా అన్నాడు: 'అతడు గొప్ప తపస్సు వల్ల అపరాజితుడయ్యాడు. యుద్ధంలో గెలవలేని హరుణ్ని మనం చంపలేం.'
ఇతిశుంభోక్తమాకర్ణ్యసింధుజఃక్రోధమూర్చ్ఛితః । హరం పద్మసహస్రేణ దైత్యసైన్యేన సంవృతమ్
శుంభుడు చెప్పిన మాటలు విని, సముద్రుని కుమారుడు కోపంతో, వేల పద్మాలతో పాటు దైత్య సైన్యాన్ని తీసుకొని హరుణ్ని చుట్టుముట్టాడు.
గృహీత్వా కాలకేదారం ధనుర్జాలంధరో యయౌ । బాణాంస్తీక్ష్ణానతిస్థూలాన్లోహస్తంభాన్తథా బహూన్
కాళకేదార అనే ధనుస్సును పట్టుకుని, జాలంధరుడు锋గా, బరువైన బాణాలు, ఇనుప స్తంభాలు తీసుకుని ముందుకు సాగాడు.
ముమోచ యుధి దుర్ధర్షో వర్షన్మేఘ ఇవాగమే । ఆయాంతం రురుధుః సింధుసూనుం శంభుగణా యుధి
యుద్ధంలో, ఆ అపరాజితుడు వాటిని మేఘాలు వర్షం కురిపించినట్టు వదిలాడు. ఆ సమయంలో శంభువు గణాలు, సముద్రుని కుమారుడిని అడ్డుకున్నారు.
తతో రుద్రేణ రౌద్రైశ్చ శరౌఘైస్తాడితో రుషా । రుద్రబాణైస్తదా తస్య కవచం భువి పాతితమ్
తర్వాత, రుద్రుడు కోపంతో విసిరిన భయంకరమైన బాణాల వర్షంతో, జాలంధరుని కవచం రుద్రుని బాణాలతో భూమిపై పడిపోయింది.
వివర్మాపి బభౌ సోఽథ మేఘముక్తో యథాచలః । పునర్జాలంధరస్యాంగం శంభునా కీలితం శరైః
కవచం లేకపోయినా, అతడు మేఘాల నుంచి బయటపడిన పర్వతంలా మెరిసిపోయాడు. మళ్లీ జాలంధరుని శరీరాన్ని శంభువు బాణాలతో చీల్చాడు.
రుధిరం బహు సుస్రావ జాలంధరశరీరతః । తేనాశు రుధిరౌఘేణ ప్లావితా సకలా మహీ
జాలంధరుని శరీరం నుంచి విపరీతంగా రక్తం కారింది. ఆ రక్త ప్రవాహంతో మొత్తం భూమి త్వరగా మునిగిపోయింది.
తతో దేవా భయం జగ్ముర్దానవాశ్చ చకంపిరే । త్యక్త్వా తే ప్రమథా వీరా రణభూమిం ప్రదుద్రువుః
అప్పుడు దేవతలు భయపడిపోయారు, దానవులు వణికిపోయారు. ప్రమథగణ వీరులు యుద్ధభూమిని వదిలేసి పారిపోయారు.
నద్యా ఇవ పరా మూర్త్తిః ప్రసృతా సర్వతోఽపి చ । అథాహార్ణవజో రుద్రం ధనుర్ధర వరో హ్యసి
నదిలా అతని రూపం అన్ని వైపులా వ్యాపించింది. అప్పుడు సముద్రుని కుమారుడు రుద్రునితో ఇలా అన్నాడు: 'ధనుస్సు ధరించినవాడా, నువ్వు నిజంగా గొప్పవాడివి.'
ఇదానీం తత్కరిష్యామి యేన గచ్ఛసి సంక్షయమ్ । ఇత్యుక్త్వా కాలకేదారం సశరం ప్రతిగృహ్య తత్
'ఇప్పుడు నీకు నాశనం వచ్చేలా నేను చేస్తాను.' అని చెప్పి, కాళకేదారను బాణాలతో కలిసి పట్టుకున్నాడు.
శీఘ్రం సంపూరయామాస శరైర్నానావిధైః శివమ్ । శివః సహస్రకోటీభిః పూరితాంగో రణే బభౌ
వేగంగా, అనేక విధాలైన బాణాలతో శివుని మీద వర్షంలా కురిపించాడు. కోటి కోట్లు బాణాలతో నిండిన శివుడు యుద్ధంలో ప్రకాశించాడు.
విహంగమైర్యథాకాశం వృక్షైరివ మహాగిరిః । దైత్యముక్తైస్తుతైర్బాణైర్దృష్ట్వా వ్యాప్తం మహేశ్వరమ్
ఆకాశం పక్షులతో నిండినట్టు, పెద్ద కొండ చెట్లతో నిండినట్టు, మహేశ్వరుడు దానవులు, వారి స్తోత్రాలు, బాణాలతో చుట్టుముట్టబడ్డాడు.
వీరభద్రస్తథా కోపాజ్జాలంధరమధావత । అపీడయదమేయాత్మా సముద్రతనయం బలీ
వీరభద్రుడు కోపంతో జాలంధరుని మీద దూకి, అతని అవినాభావ శక్తితో సముద్రుని కుమారుడైన బలవంతుడిని గట్టిగా కొట్టాడు.
జాలంధరోఽథ సంక్రుద్ధో విధ్యన్బాణైః సహస్రశః । ధనుః శరాన్రథం ఛత్రం సారథిం తిలశః శరైః
జాలంధరుడు కోపంతో వేలాది బాణాలతో వీరభద్రుని ధనుస్సు, బాణాలు, రథం, గొడుగు, సారథిని చిన్నచిన్న ముక్కలుగా చేసాడు.
చకార వీరభద్రస్య సింధుసూనుః ప్రతాపవాన్ । వీరభద్రోఽథ విరథో హతవాన్గదయాబ్ధిజమ్
సముద్రుని కుమారుడు వీరభద్రుని ఆయుధాలను ధ్వంసం చేశాడు. కానీ వీరభద్రుడు రథం లేకుండా పోయిన తరువాత, తన గదతో సముద్రుని కుమారుడిని గట్టిగా కొట్టాడు.
తథైవ గదయా సోఽపి తం హత్వాపాతయద్భువి । గదాప్రహారపతితమాలోక్యాతివిమూర్చ్ఛితమ్
అదే విధంగా అతడిని గదతో బలంగా కొట్టి నేలపై పడేశాడు. గద ప్రహారానికి అతడు పడిపోవడం చూసి, అతను బహుగా మూర్ఛిపోయాడు.
మణిభద్రోఽథ సమరే జాలంధరమధావత । అతిక్రుద్ధం తమాయాంతం దృష్ట్వా దైత్యో మహారణే
తర్వాత మణిభద్రుడు యుద్ధంలో జాలంధరుని మీద దూకాడు. అతడు తీవ్రమైన కోపంతో వస్తున్నాడని చూసి, దానవుడు మహాయుద్ధంలో—
శరైర్వ్యస్తోపకరణం స చకార నదీసుతః । అథ మూర్చ్ఛాం పరిత్యజ్య ఉత్తస్థౌ సింహవన్నదన్
నదిపుత్రుడు బాణాలతో ప్రత్యర్థి ఆయుధాలను పనికిరాని విధంగా చేశాడు. ఆ తరువాత మూర్ఛను వదిలి, సింహంలా గర్జిస్తూ లేచాడు.
వీరభద్రస్తతః కోపాన్మణిభద్రః ప్రతాపవాన్ । జఘ్నతుః పర్వతాభ్యాం తౌ వ్యోమస్థం తటినీసుతమ్
అప్పుడే కోపంతో వీరభద్రుడు, మణిభద్రుడు ఇద్దరూ కలసి, ఆకాశంలో ఉన్న నదిపుత్రుని మీద కొండలను విసిరి కొట్టారు.
తదంగే పతితౌ దృష్ట్వా పర్వతౌ వినినద్య చ । జఘాన ముష్టిపాతేన వీరభద్రో నదీసుతమ్
తన శరీరంపై కొండలు పడిపోవడం, అవి గర్జించడం చూసి, వీరభద్రుడు తన ముష్టిపాటుతో నదిపుత్రుని గట్టిగా కొట్టాడు.
మణిభద్రశ్చరణయోర్ధృత్వా సాగరనందనమ్ । స్యందనాద్భ్రామయామాస తదద్భుతమివాభవత్
మణిభద్రుడు సముద్రుని కుమారుడిని కాళ్లతో పట్టుకుని, రథం నుండి తిప్పి విసిరాడు. అది ఒక అద్భుతం జరిగినట్టు అనిపించింది.
మణిభద్ర గృహీతోఽపి దైత్యరాట్స మహాబలః । హత్వా చరణఘాతేన మణిభద్రమపాతయత్
మణిభద్రుడు పట్టుకున్నా కూడా, మహాబలశాలి దానవరాజు తన కాలితో మణిభద్రుని గట్టిగా కొట్టి పడగొట్టాడు.
జాలంధరో మహాబాహుర్వీరభద్రం చ ముష్టినా । అథాగతః పరివృతో గణైర్వై నందికేశ్వరః
జాలంధరుడు బలమైన భుజాలతో వీరభద్రుని ముష్టిపాటుతో కొట్టాడు. ఆ సమయంలో గణాలతో కూడిన నందికేశ్వరుడు అక్కడికి వచ్చాడు.