ఇత్యుక్త్వా నిజమాస్థాయ రూపం సా ప్రాహ తం పునః । అనేన బత పాపేన హతస్త్వం హి పినాకినా
ఇలా చెప్పి, ఆమె తన నిజరూపాన్ని ధరించి మళ్లీ ఇలా అన్నది: 'ఈ పాపకార్యంతో నీవు తప్పక పినాకినిచేత నాశనం అయ్యేవాడవు.'
ఇతి జ్ఞాత్వా చ సా ప్రాప్తా తత్ర గత్వాబ్రవీదుమామ్ । దేవి జాలంధరో హ్యేష న శంభుస్తవ వల్లభః
ఇది తెలుసుకుని, ఆమె అక్కడికి వెళ్లి ఉమాదేవికి ఇలా చెప్పింది: 'దేవీ, ఇది జాలంధరుడు, నీ ప్రియుడైన శంభువు కాదు.'
తతో భయార్తా హరవల్లభాభూద్ద్రుతం వివేశాథ సరోజమధ్యే । సఖ్యో భ్రమర్యః కమలేషు జాతా భయేన జాలంధరజేన రాజన్
అప్పుడు భయంతో హరుని ప్రియమైన ఆమె వేగంగా కమలపు మధ్యలోకి ప్రవేశించింది. ఆమెకు తోడుగా ఉన్న మధుమఖి సఖులు, జాలంధరుని భయంతో కమలాలుగా మారిపోయారు, ఓ రాజా.
అత్రాంతరే వనగతామదృష్ట్వా తాం నృపాంగనామ్ । భీతాస్తు రక్షకాస్తస్యాః సత్వరం రణమాయయుః
అదే సమయంలో, అడవిలో ఉన్న రాజకుమార్తె కనబడకపోవడంతో, ఆమెను కాపాడుతున్న వారు భయపడి వెంటనే యుద్ధభూమికి పరుగెత్తారు.
తతః శుంభేన తే పృష్టాస్తం నత్వోచుః ససాధ్వసాః । ఆత్మనః పరిహారార్థో విష్ణుమిత్యసురేశ్వరమ్
ఆ తరువాత శుంభుడు వారిని అడిగాడు. వారు భయంతో నమస్కరించి, అసురాధిపతికి, 'మన రక్షణ కోసం విష్ణువుని ఆశ్రయించాం' అని చెప్పారు.
శ్రుత్వా వృందాం హృతాం త్రస్తో రుద్రాత్త్యక్త్వాథ సంగరమ్ । శుంభేన ప్రేషితౌ చండముండౌ జాలంధరం ప్రతి
వృందా అపహరించబడిందని విని, రుద్రుడు భయంతో యుద్ధాన్ని వదిలేసి వెళ్లిపోయాడు. శుంభుడు చండ, ముండలను జాలంధరుని వద్దకు పంపించాడు.
మానసోత్తరమాగత్య దానవౌ వేగవత్తరౌ । హరరూపధరం దైత్యం ఊచతుర్విటపాన్తరే
ఆ ఇద్దరు వేగవంతమైన దానవులు సరస్సు ఉత్తర తీరానికి చేరుకుని, హరుని రూపం ధరించిన దైత్యుని చెట్ల వెనుకనుండి పలికారు.
కిం తయా నృపశార్దూల విదేశగతయా శ్రియా । అరయో యాం న పశ్యంతి బంధుభిర్యా న భుజ్యతే
ఓ రాజసింహా, పరదేశానికి వెళ్లిపోయిన, శత్రువులు చూడని, బంధువులు అనుభవించని అదృష్టం మనకు ఏమి ఉపయోగం?
జితః శుంభో హతం సైన్యం దేవ రుద్రేణ తే రణే । ఏహ్యేహి కురు సంగ్రామం న త్వం ప్రాప్నోషి పార్వతీమ్
శుంభుడు ఓడిపోయాడు, నీ సైన్యం రుద్రుని చేతిలో నశించింది. రా, ఇప్పుడు యుద్ధం చేయి, నీకు పార్వతిని పొందడం సాధ్యం కాదు.
పంచాననస్య మహిషీం కథం ప్రాప్నోతి జంబుకః । అంధకారః కథం రాజన్ప్రాప్నోతి సవితుః ప్రభామ్
ఐదు ముఖాలవాడైన శివుని భార్యను ఒక నక్క ఎలా పొందగలదు? ఓ రాజా, చీకటి ఎప్పుడైనా సూర్యుని ప్రకాశాన్ని తాకగలదా?
తవ జాలంధరాత్పీఠాద్ధృతా రాజ్ఞీ మురారిణా । ఇతి సంశ్రూయతే వార్తా తస్మాత్త్వం కురు సంగరమ్
నీ రాణిని నీ ఆసనం నుండి మురారి అపహరించాడు అని వార్త వినిపిస్తోంది. అందుకే, నీవు యుద్ధం చేయాలి.
రణే శర్వం విజిత్యాశు భవ సర్వేశ్వరేశ్వరః । అథవా శివనారాచైః ఖండితో యాసి తత్పదమ్
యుద్ధంలో శర్వుడిని త్వరగా జయించి అందరికీ అధిపతిగా మారు. లేదా శివుని బాణాలతో పడిపోతే, పరమస్థితిని చేరుతావు.
ఇతి జాలంధరః శ్రుత్వా భాషితం చండముండయోః । నిఃససార గిరేస్తస్మాత్సక్రోధం రక్తలోచనః
చండ, ముండల మాటలు విని, జాలంధరుడు కోపంతో కళ్లెరుపు చేసి ఆ పర్వతం నుండి బయటకు వచ్చాడు.
చండముండౌ సమాశ్వాస్య త్యక్త్వా రూపం హరస్య చ । గచ్ఛఞ్జాలంధరో మార్గే దుర్వారణమువాచ హ
చండ, ముండలను ధైర్యపరచి, హరుని రూపాన్ని వదిలి, జాలంధరుడు మార్గంలో దుర్వారణుడితో ఇలా అన్నాడు.
పశ్య దుర్వారణేదానీం తత్ర యద్విష్ణునా కృతమ్ । మాయామాశ్రిత్య సా రాజ్ఞీ వృందా నీతాత్మనః పదమ్
దుర్వారణా, అక్కడ విష్ణువు ఇప్పుడు చేసిన పని చూడు. తన మాయతో ఆ రాణి వృందను తన స్థానానికి తీసుకెళ్లాడు.
గృహే స్థితస్య జామాతుర్విశ్వసేన్నైవ బుద్ధిమాన్ । నూనం తస్మై ప్రదత్వా చ కన్యకాం విసృజేద్బుధః
ఇంట్లో ఉండే అల్లుడిని పూర్తిగా నమ్మకూడదు. కూతురిని ఇచ్చిన తర్వాత, తెలివైనవాడు అతన్ని పంపించాలి.
జామాతరం గృహే నైవ స్థాపయేత్సర్వథా నరః । ధనదారాదికం సర్వం స గృహ్ణాతి శనైః శనైః
ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ మనిషి తన ఇంట్లో అల్లుడిని ఉంచకూడదు. ఎందుకంటే, అతడు కొద్దిగా కొద్దిగా ధనం, భార్యలు, అన్నిటినీ తీసుకుంటాడు.
దుర్వారణ ఉవాచ- రాజన్యత్క్రియతే కర్మ తత్తథైవ తు భుజ్యతే । త్వం హర్తుమాగతో గౌరీం హరిణా తే హృతా వధూః । తస్య స్పష్టం వచః శ్రుత్వా క్షణం మౌనీ వ్యచింతయత్
దుర్వారణుడు అన్నాడు: 'రాజా, ఏ పని చేసినా అదే అనుభవించాలి. నువ్వు గౌరీని అపహరించడానికి వచ్చావు, కానీ హరివు నీ వధువును తీసుకున్నాడు.' అతని స్పష్టమైన మాటలు విని, క్షణం మౌనంగా ఆలోచించాడు.
జాలంధర ఉవాచ- కిం ప్రయామి హరం జేతుమథవా హరిముల్బణమ్ । కార్యద్వయే సముత్పన్నే యత్పరం తత్ప్రకథ్యతామ్
జాలంధరుడు అన్నాడు: 'నేను హరుని జయించడానికి పోవాలా, లేక ఉగ్రుడైన హరిని ఎదుర్కోవాలా? రెండు పనులు ఎదురయ్యాయి — వాటిలో ఏది ముఖ్యమో చెప్పు.'
దుర్వారణ ఉవాచ- యది యాసి హరిం జేతుం హరః పృష్ఠే హనిష్యతి । హనిష్యంతి రణే శూరా యాతుం రుద్రో న దాస్యతి
దుర్వారణుడు అన్నాడు: 'నువ్వు హరిని జయించడానికి వెళితే, హరుడు వెనుకనుంచి నిన్ను కొడతాడు. యుద్ధంలో వీరులు నిన్ను చంపుతారు, రుద్రుడు నిన్ను ముందుకు పోనివ్వడు.'
తస్మాత్పశుపతిం జిత్వా కృత్వా త్వం వశ్యమాత్మనః । పశ్చాత్ప్రయాహి గోవిందం యది జానాసి తత్పదమ్
కాబట్టి, పశుపతిని జయించి, అతన్ని నీ వశంలోకి తెచ్చుకున్న తర్వాత, నీవు ఆ పరమ స్థితిని తెలుసుకుంటే గోవిందుని వైపు వెళ్లు.
అధునా సత్వరం వీర యాహి దైత్యాన్మహాబలాన్ । రణం కురు మహాఘోరం యథా స్వర్గే సుపచ్యతే
ఇప్పుడు, వీరుడా, వెంటనే మహాబలమైన దైత్యుల దగ్గరకు వెళ్లి, భయంకరమైన యుద్ధం చేసి, నీవు స్వర్గంలో ప్రశంస పొందు.
దేశకాలోచితం శ్రుత్వా దుర్వారణవచస్తదా । యయౌ జాలంధరో యోద్ధుం సహ రుద్రేణ యోగినా
అప్పుడు, ఆ సందర్భానికి తగిన, ఆపలేని మాటలు విని, జాలంధరుడు యోగి అయిన రుద్రునితో కలిసి యుద్ధానికి బయలుదేరాడు.
నారద ఉవాచ- అథ జాలంధరోఽపశ్యత్కబంధచయభీషణమ్ । రణం రుధిరమాంసౌఘ మజ్జా మేదోఽస్థిదుర్గమమ్
నారదుడు చెప్పాడు: అప్పుడు జాలంధరుడు భయంకరంగా కనిపించే యుద్ధభూమిని చూశాడు. అక్కడ మృతదేహాల గుట్టలు, రక్తం, మాంసం నదులు, ఎముక, మజ్జ, మేదస్సు కోటలు కనిపించాయి.
తత్ర జాలంధరో దైత్యః ప్రియాహరణదుఃఖితః । రణే విలోకయామాస వృషస్థం పార్వతీపతిమ్
అక్కడ, తన ప్రియురాలి అపహరణం వల్ల బాధపడుతూ, దైత్యుడు జాలంధరుడు యుద్ధంలో వృషభంపై కూర్చున్న పార్వతీ పతిని చూశాడు.
ఘోరాహిభోగేనవిభూషితాంగం జటాకలాపే శశిభూషణాంకితమ్ । నేత్రాగ్నికీలోపరిశోభితాంగం వినా రణం సంప్రదదర్శ సింధుజః
భయంకరమైన పాములతో అలంకరించబడిన శరీరం, జటలు, వాటిపై చంద్రుడు మెరిసిపోతూ, కళ్లలోని అగ్నితో ప్రకాశించే రూపాన్ని, సముద్రుని కుమారుడు యుద్ధం చేయకుండానే చూశాడు.
శీఘ్రం స్వరథమారుహ్య సముద్రతనయస్తదా । సంరుష్టః ప్రాహ తం శుంభం తాపసో న హతస్త్వయా
ఆ సమయంలో సముద్రుని కుమారుడు తన రథంపై వేగంగా ఎక్కి, కోపంతో శుంభుని ఇలా అన్నాడు: 'ఆ తపస్వి నీ చేత చనిపోలేదు.'
ప్రాహ జాలంధరం శుంభస్తపస్తేన మహత్కృతమ్ । హంతుం న శక్యతేఽస్మాభిర్హరః సంగ్రామదుర్జయః
శుంభుడు జాలంధరునితో ఇలా అన్నాడు: 'అతడు గొప్ప తపస్సు వల్ల అపరాజితుడయ్యాడు. యుద్ధంలో గెలవలేని హరుణ్ని మనం చంపలేం.'
ఇతిశుంభోక్తమాకర్ణ్యసింధుజఃక్రోధమూర్చ్ఛితః । హరం పద్మసహస్రేణ దైత్యసైన్యేన సంవృతమ్
శుంభుడు చెప్పిన మాటలు విని, సముద్రుని కుమారుడు కోపంతో, వేల పద్మాలతో పాటు దైత్య సైన్యాన్ని తీసుకొని హరుణ్ని చుట్టుముట్టాడు.
గృహీత్వా కాలకేదారం ధనుర్జాలంధరో యయౌ । బాణాంస్తీక్ష్ణానతిస్థూలాన్లోహస్తంభాన్తథా బహూన్
కాళకేదార అనే ధనుస్సును పట్టుకుని, జాలంధరుడు锋గా, బరువైన బాణాలు, ఇనుప స్తంభాలు తీసుకుని ముందుకు సాగాడు.