శుష్కకాష్ఠచయం కృత్వా తత్ర వృందాకలేవరమ్ । నిధాయాగ్నిం చ ప్రజ్వాల్య స్మరదూతీ వివేశ తమ్
అక్కడ పొడిచెప్పలు కూడబెట్టి, వృందా శరీరాన్ని వాటిమీద ఉంచారు. అగ్ని వెలిగించి, మన్మథదూతిక ఆ అగ్నిలో ప్రవేశించింది.
దగ్ధం వృందాంగరజసాం బింబం తద్గోలకాత్మకమ్ । కృత్వా తద్భస్మనః శేషం మందాకిన్యాం విచిక్షిపుః
వృందా శరీరం దహించబడిన తర్వాత, ఆమె బూడిదతో ఒక గోళాకార ప్రతిమను తయారు చేసి, మిగిలిన బూడిదను మందాకినీ నదిలో వేసారు.
యత్ర వృందా పరిత్యజ్య దేహం బ్రహ్మపథం గతా । ఆసీద్వృందావనం తత్ర గోవర్ద్ధనసమీపతః
వృందా తన శరీరాన్ని వదిలి బ్రహ్మపథాన్ని చేరిన ప్రదేశమే, గోవర్ధనానికి సమీపంలో ఉన్న వృందావనం.
దేవ్యోఽథ స్వర్గమేత్య త్రిదశపతివధూసత్త్వసంపత్తిమాహుర్దేవీభ్యస్తన్నిశమ్య ప్రముదితమనసో నిర్జరాద్యాశ్చ సర్వే । శత్రోర్దైత్యస్య హిత్వా ప్రబలతరభయం భీమభేర్యో నిజఘ్నుః శ్రుత్వా తత్రాసనస్థః । పరిజననివహోవాపశోభాం శుభస్య
తర్వాత దేవతలు స్వర్గానికి వెళ్లి, దేవతా భార్యల గుణగణాలను వివరించాయి. ఇది విని, అమరులు అందరూ ఆనందంతో, భయంకరమైన రాక్షస శత్రువు భయాన్ని పోగొట్టి, అక్కడ కూర్చొని తమ పరివారాలతో కలసి శుభ్రంగా ప్రకాశించారు.
యుధిష్ఠిర ఉవాచ। కథం జాలంధరో గౌరీం హరరూపధరో మునే । దృష్ట్వా చకార కిం తత్ర తన్మే కథయ విస్తరాత్
యుదిష్ఠిరుడు ఇలా అడిగాడు: మునీశ్వరా, జాలంధరుడు హరుని రూపం ధరించి గౌరీదేవిని ఎలా చేరాడు? ఆమెను చూసి అతను ఏం చేశాడు? దయచేసి ఇది అన్నీ నాకు వివరంగా చెప్పండి.
నారద ఉవాచ- యదా మాయాశివస్తత్ర ప్రార్థయద్గిరిజాం ప్రతి । తతః సా చుక్షుభే రాజన్కించిన్నోవాచ తం ప్రతి
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: రాజా, ఆ సమయంలో మాయాశివుడు గిరిజను కోరుతూ ప్రయత్నించగా, ఆమె మనసులో కలవరపడి కొంతమంది మాటలు అతనితో చెప్పింది.
అనాతురస్య దేవస్య ప్రాప్తస్య తపసా మయా । న యుక్తమితి నిశ్చిత్య పార్వతీ నాహ తం నృప
రాజా, ఆ దేవుడు బాధపడకుండా, నా తపస్సుతోనే లభించినవాడని భావించి, పార్వతీదేవి అతనికి సమాధానం చెప్పలేదు.
సా న తత్ర ప్రతీకారం దృష్ట్వా తస్య చ పశ్యతః । నిర్గతా తత ఉత్థాయ దదర్శాకాశవాహినీమ్
ఆమె అక్కడ ఏ మార్గం లేదని గ్రహించి, అతను చూస్తుండగానే లేచి బయటకు వెళ్లింది. అప్పుడు ఆకాశంలో సంచరిస్తున్నవారిని చూసింది.
గంగాం వాసోచితాం మత్వా భవానీ తపసే యయౌ । పురాపి తపసా లబ్ధో మయేశః సాంప్రతం తథా
భవానీ, ఆ గంగను అలంకారంగా అలంకరించబడినదిగా భావించి, మునుపు తపస్సుతో శివుడిని పొందినట్లే మళ్లీ తపస్సు చేయడానికి వెళ్లింది.
ఇత్యవ్రజచ్చింతయతీ సఖీభిః సహితా తతః । పురః క్షీరనిభాం రాజన్పార్వతీ గగనాత్పరమ్
ఆమె ఇలా ఆలోచిస్తూ, సఖులతో కలిసి, పాల వలె ప్రకాశిస్తూ, ఆకాశాన్ని మించి ముందుకు సాగింది, రాజా.
మందాకినీం దదర్శాథ పతంతీం మానసోత్తరే । హారమాలామివాయాంతీం వివిక్తాం గగనస్రజః
ఆమె మనససరోవరానికి ఉత్తరంగా పడుతున్న మందాకినిని చూసింది. ఆ నదీ ప్రవాహం ఆకాశహారాలలో ప్రత్యేకంగా, ముత్యాల హారంలా దిగుతూ కనిపించింది.
మందాకిన్యాః పయఃపూరో హ్యాకృష్టః స్వర్గతో యథా । శ్రుతీనాం పూరధారేవ బ్రహ్మణో వదనచ్యుతా
మందాకినీ జల ప్రవాహం పరలోకంనుండి లాగినట్లుగా, బ్రహ్మదేవుని నోటినుండి ప్రవహించే శ్రుతిప్రవాహంలా కనిపించింది.
దృష్ట్వా ముమోద తాం గంగాం స్నాత్వా చాలిసమన్వితా । సంపూజ్య స్వతనుం పశ్చాన్నివిష్టా స్వర్ణదీతటే
ఆ గంగను చూసి ఆమె ఆనందించింది. సఖులతో కలిసి స్నానం చేసి, తన స్వరూపాన్ని పూజించి, తరువాత బంగారు నదీ తీరంలో కూర్చుంది.
పరస్పరమథాలోక్య గౌరీ ప్రాహ సఖీం జయామ్ । త్వం గచ్ఛ మద్వపుః కృత్వా తత్సమీపం సఖీ త్వరా
తర్వాత, ఒకదానిని ఒకటి చూడగా, గౌరీ తన సఖి జయకు ఇలా చెప్పింది: 'సఖీ, నీవు నా రూపం ధరించి త్వరగా అతని దగ్గరకు వెళ్లు.'
జానీహి తత్వం కిం శంభుర్యది వాన్యో భవిష్యతి । యద్యసౌ త్వాం సమాలింగ్య కురుతే చుంబనాదికమ్
'అతను నిజంగా శంభువా లేదా మరొకరా అని తెలుసుకో. అతను నిన్ను ఆలింగనం చేస్తే లేదా ముద్దు పెట్టాలని ప్రయత్నిస్తే,'
తదా మాయాం సమాస్థాయ జానీహ్యసురమాగతమ్ । యది చేత్త్వాం ప్రతిబ్రూయాన్మన్నిమిత్తం శుభాశుభమ్
'అప్పుడు మాయారూపం ధరించి, వచ్చినవాడు అసురుడేనని తెలుసుకో. నన్ను గురించి మంచిదైనా చెడిదైనా ఏదైనా అడిగితే,'
అసంశయం పినాకీ స్యాదత్రాగత్య బ్రవీహి మామ్ । ఇత్యాదిష్టా జయా దేవ్యా గతా గంగాధరాంతికమ్
'అప్పుడు నిస్సందేహంగా అతను పినాకిని. అక్కడికి వెళ్లి నాకు చెప్పు.' దేవి ఇలా ఆజ్ఞాపించగా, జయ గంగాధరుని దగ్గరకు వెళ్లింది.
తామాయాంతీం స దృష్ట్వా చ భృశం మన్మథపీడితః । చకారాలింగనం తస్యా గౌరీరూపేణ భావయన్
ఆమె వస్తున్నదాన్ని చూసి, మన్మథబాధతో బాధపడుతున్న జాలంధరుడు, ఆమెను గౌరీగా భావించి ఆలింగనం చేశాడు.
తతో జాలంధరః సద్యో వీర్యం స్వం ప్రముమోచహ । అల్పేంద్రియశ్చ సంజాతో వేగతః కురునందన
ఆ సమయంలో జాలంధరుడు వెంటనే తన వీర్యాన్ని విడిచాడు. కోరిక వల్ల అతని ఇంద్రియాలు బలహీనమయ్యాయి, కురునందనా.
తయా సప్రోదితో దైత్య న త్వం రుద్రో భవిష్యసి । అల్పవీర్యోఽధమాచారో నాహం గౌరీ హి తత్సఖీ
ఆమె అతనిని మందలిస్తూ ఇలా చెప్పింది: 'నీవు రుద్రుడు కాదవు, నీ బలం తక్కువ, నీ ప్రవర్తన కూడా చెడ్డది. నేను గౌరీను కాదు, ఆమె సఖిని మాత్రమే.'
ఇత్యుక్త్వా నిజమాస్థాయ రూపం సా ప్రాహ తం పునః । అనేన బత పాపేన హతస్త్వం హి పినాకినా
ఇలా చెప్పి, ఆమె తన నిజరూపాన్ని ధరించి మళ్లీ ఇలా అన్నది: 'ఈ పాపకార్యంతో నీవు తప్పక పినాకినిచేత నాశనం అయ్యేవాడవు.'
ఇతి జ్ఞాత్వా చ సా ప్రాప్తా తత్ర గత్వాబ్రవీదుమామ్ । దేవి జాలంధరో హ్యేష న శంభుస్తవ వల్లభః
ఇది తెలుసుకుని, ఆమె అక్కడికి వెళ్లి ఉమాదేవికి ఇలా చెప్పింది: 'దేవీ, ఇది జాలంధరుడు, నీ ప్రియుడైన శంభువు కాదు.'
తతో భయార్తా హరవల్లభాభూద్ద్రుతం వివేశాథ సరోజమధ్యే । సఖ్యో భ్రమర్యః కమలేషు జాతా భయేన జాలంధరజేన రాజన్
అప్పుడు భయంతో హరుని ప్రియమైన ఆమె వేగంగా కమలపు మధ్యలోకి ప్రవేశించింది. ఆమెకు తోడుగా ఉన్న మధుమఖి సఖులు, జాలంధరుని భయంతో కమలాలుగా మారిపోయారు, ఓ రాజా.
అత్రాంతరే వనగతామదృష్ట్వా తాం నృపాంగనామ్ । భీతాస్తు రక్షకాస్తస్యాః సత్వరం రణమాయయుః
అదే సమయంలో, అడవిలో ఉన్న రాజకుమార్తె కనబడకపోవడంతో, ఆమెను కాపాడుతున్న వారు భయపడి వెంటనే యుద్ధభూమికి పరుగెత్తారు.
తతః శుంభేన తే పృష్టాస్తం నత్వోచుః ససాధ్వసాః । ఆత్మనః పరిహారార్థో విష్ణుమిత్యసురేశ్వరమ్
ఆ తరువాత శుంభుడు వారిని అడిగాడు. వారు భయంతో నమస్కరించి, అసురాధిపతికి, 'మన రక్షణ కోసం విష్ణువుని ఆశ్రయించాం' అని చెప్పారు.
శ్రుత్వా వృందాం హృతాం త్రస్తో రుద్రాత్త్యక్త్వాథ సంగరమ్ । శుంభేన ప్రేషితౌ చండముండౌ జాలంధరం ప్రతి
వృందా అపహరించబడిందని విని, రుద్రుడు భయంతో యుద్ధాన్ని వదిలేసి వెళ్లిపోయాడు. శుంభుడు చండ, ముండలను జాలంధరుని వద్దకు పంపించాడు.
మానసోత్తరమాగత్య దానవౌ వేగవత్తరౌ । హరరూపధరం దైత్యం ఊచతుర్విటపాన్తరే
ఆ ఇద్దరు వేగవంతమైన దానవులు సరస్సు ఉత్తర తీరానికి చేరుకుని, హరుని రూపం ధరించిన దైత్యుని చెట్ల వెనుకనుండి పలికారు.
కిం తయా నృపశార్దూల విదేశగతయా శ్రియా । అరయో యాం న పశ్యంతి బంధుభిర్యా న భుజ్యతే
ఓ రాజసింహా, పరదేశానికి వెళ్లిపోయిన, శత్రువులు చూడని, బంధువులు అనుభవించని అదృష్టం మనకు ఏమి ఉపయోగం?
జితః శుంభో హతం సైన్యం దేవ రుద్రేణ తే రణే । ఏహ్యేహి కురు సంగ్రామం న త్వం ప్రాప్నోషి పార్వతీమ్
శుంభుడు ఓడిపోయాడు, నీ సైన్యం రుద్రుని చేతిలో నశించింది. రా, ఇప్పుడు యుద్ధం చేయి, నీకు పార్వతిని పొందడం సాధ్యం కాదు.
పంచాననస్య మహిషీం కథం ప్రాప్నోతి జంబుకః । అంధకారః కథం రాజన్ప్రాప్నోతి సవితుః ప్రభామ్
ఐదు ముఖాలవాడైన శివుని భార్యను ఒక నక్క ఎలా పొందగలదు? ఓ రాజా, చీకటి ఎప్పుడైనా సూర్యుని ప్రకాశాన్ని తాకగలదా?