తతః సంకోచయామాస తజ్జాలం పాపనాయకః । జాలస్థాంస్తు తదా జీవానుపాహృత్య ముమోచ హ
అప్పుడు ఆ పాపకర్మకు నాయకుడు ఆ జాలాన్ని లాగి, అందులో చిక్కుకున్న జీవులను తీసుకుని వదిలేశాడు.
స చ వ్యాధః స్త్రియౌ దృష్ట్వా స్మరదూతీ జగాద తామ్ । దేవి మామత్తుమాయాతి కరే గృహ్ణాతు మాం సఖీ
ఆ వ్యాధుడు ఆ ఇద్దరు స్త్రీలను చూసి, మన్మథదూతిని ఇలా అన్నాడు: 'దేవి, ఆమె నన్ను తీసుకెళ్లడానికి వస్తోంది. నీ సఖి నా చేతిని పట్టుకోనివ్వు.'
వృందా తయోక్తం శ్రుత్వైనం వికృతాస్యం వ్యలోకయత్ । వీక్ష్యతం భయవాతేన నిర్ధూతా సింధుజప్రియా
వృందా ఆ మాటలు విని, వక్రమైన ముఖంతో ఉన్న వాడిని చూచింది. భయంతో వణికిపోయిన సముద్రపు ప్రియురాలు అలా కనిపించింది.
దుద్రావ వికలం శుభ్రం స్మరదూత్యా సమం వనే । విద్రవంతీ సమం సఖ్యా తాపసాశ్రమమాగతా
ఆమె మన్మథదూతితో కలిసి గందరగోళంగా, పవిత్రంగా అడవిలోకి పరుగెత్తింది. సఖితో కలిసి పారిపోతూ తపస్వుల ఆశ్రమానికి చేరుకుంది.
సా తాపసవనే తస్మిన్దదర్శాత్యంతమద్భుతమ్ । పక్షిణః కాంచనీయాంగాన్నానాశబ్దసమాకులాన్
ఆ తపోవనంలో ఆమె అద్భుతమైన దృశ్యాన్ని చూసింది: బంగారు శరీరాలతో色色గా అరుస్తూ పక్షులు అక్కడ ఉన్నాయి.
సాపశ్యద్ధేమపద్మాఢ్యాం వాపీం తు స్వర్ణభూమికామ్ । క్షీరం వహంతి సరితః స్రవంతి మధు భూరుహః
ఆమె బంగారు పద్మాలతో నిండిన, బంగారు నేలతో ఉన్న చెరువు చూసింది. నదులు పాలు ప్రవహించగా, చెట్లు తేనెను కార్చుతున్నాయి.
శర్కరారాశయస్తత్ర మోదకానాం చ సంచయాః । భక్ష్యాణి స్వాదుసర్వాణి బహూన్యాభరణాని చ
అక్కడ పంచదార గుట్టలు, మిఠాయిలు ముద్దలు, రకరకాల రుచికరమైన భక్ష్యాలు, ఇంకా అనేక ఆభరణాలు ఉన్నాయి.
బహుశస్త్రాణి దివ్యాని నభసః సంపతంతి చ । క్రీడంతి హరయస్తృప్తా ఉత్పతంతి పతంతి చ
అనేక దివ్య ఆయుధాలు ఆకాశంలో సంచరిస్తున్నాయి. తృప్తిగా ఉన్న కోతులు ఆడుకుంటూ, ఎగిరిపడి తిరుగుతున్నాయి.
మఠేతి సుందరం వృందా తం దదర్శ తపస్వినమ్ । వ్యాఘ్రచర్మాసనగతం భాసయంతం జగత్త్రయమ్
ఆ అందమైన మఠంలో వృందా, వ్యాఘ్ర చర్మంపై కూర్చుని, మూడు లోకాలను ప్రకాశింపజేస్తున్న తపస్విని చూసింది.
తమువాచ విభో పాహి పాహి పాపర్ద్ధికాదథ । తపసా కిం చ ధర్మేణ మౌనేన చ జపేన చ
ఆమె అతనితో ఇలా చెప్పింది: 'ప్రభూ, పాపాన్ని నాశనం చేసే వాడి నుంచి నన్ను కాపాడండి. తపస్సు, ధర్మం, మౌనం, జపం ఇవన్నీ ఎందుకు?'
భీతత్రాణాత్పరం నాన్యత్పుణ్యమస్తి తపోధన । ఏవముక్తవతీ భీతా సాలసాంగీ తపస్వినమ్
భయపడినవారిని రక్షించడమే గొప్ప పుణ్యం, తపస్వీ! అని చెప్పి, వణికుతూ అతని దగ్గరకి చేరి అతన్ని పట్టుకుంది.
తావత్ప్రాప్తః సదుష్టాత్మా సర్వజీవప్రబంధకః । వృందాదేవీ భయత్రస్తా హరికంఠే సమాశ్లిషత్
అంతలోనే, అందరు జీవులను బంధించే ఆ దుష్టుడు అక్కడికి వచ్చాడు. వృందాదేవి భయంతో హరిదేవుని మెడను గట్టిగా పట్టుకుంది.
సుఖస్పర్శం భుజాభ్యాం సా శోకవల్లీవ లింగితా । తవాలింగనభావేన పునరేవ భవిష్యతి
ఆమె అతని మృదువైన భుజాలతో ఆలింగనం పొందింది. బాధతో వాలిన వల్లి లాగా, నీ ఆలింగనంతో మళ్ళీ అలాగే అవుతుంది.
శిరః సర్వాంగసంపన్నం త్వద్భర్తురధికం గుణైః । అథ త్వం ప్రమదే గచ్ఛ పత్యర్థే చిత్రశాలికామ్
నీ భర్త కన్నా ఎక్కువ గుణాలతో, అన్ని అవయవాలతో కూడిన ఆ తల ఉంది. ఇప్పుడు, భార్యా, నీ భర్త కోసం ఆ అద్భుతమైన శాలికి వెళ్ళు.
సా చిత్రశాలామిత్యుక్తా వివేశ మునినా తదా । దివ్యపర్యంకమారూఢా గృహ్య కాంతస్య తచ్ఛిరః
ముని చెప్పినట్లు, ఆమె ఆ అద్భుతమైన శాలిలోకి ప్రవేశించింది. దివ్యమైన మంచంపై కూర్చుని, తన ప్రియుడి తలను తీసుకుంది.
చకారాధరపానం సా మీలితాక్ష్యతిలోలుపా । యావత్తావదభూద్రాజన్రూపం జాలంధరాకృతి
ఆమె కన్నులు మూసుకుని, కోరికతో అతని పెదవులను ముద్దాడింది. వెంటనే, రాజా, జాలంధరుని రూపం ప్రత్యక్షమైంది.
తత్కాంతసదృశాకారస్తద్వక్షస్తద్వదున్నతిః । తద్వాక్యస్తన్మనోభావస్తదాసీజ్జగదీశ్వరః
ఆ రూపం ఆమె ప్రియుడిలా, అతని ఛాతీ, అతని ఆకృతి, అతని మాటలు, అతని మనస్సు అన్నీ అలాగే ఉన్నాయి. ఆ సమయంలో, అదే జగదీశ్వరుడు.
అథ సంపూర్ణకాయం తం ప్రియం వీక్ష్య జగాద సా । తవ కుర్వే ప్రియం స్వామిన్బ్రూహి త్వం స్వరణం చ మే
తన ప్రియుడిని సంపూర్ణంగా చూసి, ఆమె ఇలా చెప్పింది: 'ప్రభూ, నీకు ఇష్టమైనది నేను చేస్తాను. నీ కోరిక కూడా చెప్పు.'
వృందావచనమాకర్ణ్య ప్రాహ మాయాసముద్రజః । శృణు దేవి యథా యుద్ధం వృత్తం శంభోర్మయా సహ
వృందా మాటలు విని, మాయాసముద్రుని కుమారుడు ఇలా అన్నాడు: "దేవీ, శంభువు మరియు నా మధ్య జరిగిన యుద్ధం ఎలా జరిగిందో విను."
ప్రియే రుద్రేణ రౌద్రేణ ఛిన్నం చక్రేణ మే శిరః । తావత్వత్సిద్ధియోగాచ్చ త్వద్గతేన మమాత్మనా
ప్రియమైనవాడా, ఉగ్రుడైన రుద్రుడు తన చక్రంతో నా తలను వేరు చేశాడు. అయినా, నీ సాధనాశక్తితో, నా మనసు నీవైపే ఉండడంతో,
ఛిన్నం తదత్ర చానీతం జీవితం తేంగసంగతః । ప్రియే త్వం మద్వియోగేన బాలే జాతాసి దుఃఖితా
ఆ తల ఇక్కడకు తీసుకొచ్చి, నీతో కలిసినందువల్ల నాకు మళ్లీ ప్రాణం లభించింది. ప్రియమైనవాడా, నీవు నన్ను వదిలిపెట్టిన బాధతో చిన్నదానివై, దుఃఖించావు.
క్షంతవ్యం విప్రియం మహ్యం యత్త్వాం త్యక్త్వా రణం గతః । ఇత్యాది వచనైస్తేన వృందా సంస్మారితా తదా
నిన్ను వదిలి యుద్ధానికి వెళ్లినందుకు నాకు క్షమించు. ఇలా పలుకుతూ, ఆ సమయంలో వృందకు అన్నీ గుర్తు చేశాడు.
తాంబూలైశ్చ వినోదైశ్చ వస్త్రాలంకరణైః శుభైః । అథ వృందారికా దేవీ సర్వభోగసమన్వితా
తాంబూలాలు, వినోదాలు, మంగళకరమైన వస్త్రాలు, అలంకారాలతో, ఆ వృందారికా దేవి అన్ని భోగాలతో ఆనందించెను.
ప్రియం గాఢం సమాలింగ్య చుచుంబ రతిలోలుపా । మోక్షాదప్యధికం సౌఖ్యం వృందా మోహనసంభవమ్
తన ప్రియుడిని గట్టిగా ఆలింగనం చేసి, ఆనందానికి తహతహలాడుతూ ముద్దిచ్చింది. వృందా, మోహనంతో కలిగిన ఆనందాన్ని, మోక్షానికంటే ఎక్కువగా అనుభవించింది.
మేనే నారాయణో దేవో లక్ష్మీప్రేమరసాధికమ్ । వృందాం వియోగజం దుఃఖం వినోదయతి మాధవే
నారాయణుడు, లక్ష్మీ ప్రేమరసాన్ని మించినదిగా వృందతో కలిసిన ఆనందాన్ని భావించాడు. మాధవుడు వృందా వियोगంలో కలిగిన దుఃఖాన్ని తొలగించాడు.
తత్క్రీడాచారువిలసద్వాపికా రాజహంసకే । తద్రూపభావాత్కృష్ణోఽసౌ పద్మాయాం విగతస్పృహః
ఆ అందమైన, ఆటలతో నిండిన సరస్సులో, రాజహంసలు తేలుతూ, ఆమె రూపం, స్వభావం వల్ల కృష్ణుడు పద్మాపై ఉన్న ఆకాంక్షను పూర్తిగా వదిలేశాడు.
అభూద్వృందావనే తస్మింస్తులసీరూప ధారిణీ । వృందాంగస్వేదతో భూమ్యాం ప్రాదుర్భూతాతి పావనీ
ఆ వృందావనంలో, ఆమె తులసి రూపాన్ని ధరించింది. వృందా శరీరంలోని చెమట నుండి భూమిపై అత్యంత పవిత్రమైనదిగా అవతరించింది.
వృందాంగ సంగజం చేదమనుభూయ సుంఖం హరిః । దినాని కతిచిన్మేనే శివకార్యం జగత్పతిః
వృందా శరీరసంగంతో కలిగిన ఆనందాన్ని అనుభవించిన హరి, కొన్ని రోజులు శివుని పని గురించి ఆలోచించాడు.
ఏకదా సురతస్యాంతే సా స్వకంఠే తపస్వినమ్ । వృందా దదర్శ సంలగ్నం ద్విభుజం పురుషోత్తమమ్
ఒకసారి, వారి సుఖసమాప్తిలో, వృందా తన మెడపై అతడిని—రెండు చేతులతో ఉన్న పురుషోత్తముడైన తపస్విని—కట్టిపడేసి చూసింది.
తం దృష్ట్వా ప్రాహ సా కంఠాద్విముచ్య భుజబంధనమ్ । కథం తాపసరూపేణ త్వం మాం మోహితుమాగతః
అతడిని చూసి, తన మెడనుంచి అతని ఆలింగనాన్ని విడదీసి, "నీవు తపస్వి రూపంలో నన్ను ఎలా మాయలో పడేసావు?" అని అడిగింది.