ఇత్యుక్తమాత్రే వచనే మాధవేన క్రుధేక్షితః । పపాత భస్మసాద్భూతస్త్యక్త్వా వృందాం సుదూరతః
మాధవుడు అలా చెప్పగానే, కోపంతో చూసిన దృష్టికి ఆ రాక్షసుడు వృంద దగ్గర నుంచి దూరంగా పడిపోయి, బూడిదగా మారిపోయాడు.
అథోవాచ ప్రముగ్ధా సా మాయయా జగదీశితుః । కస్త్వం కారుణ్యజలధిర్యేనాహమిహ రక్షితా
అప్పుడు, జగదీశ్వరుడి మాయ వల్ల ఆశ్చర్యపోయిన ఆమె ఇలా అడిగింది— నన్ను ఇక్కడ రక్షించిన దయామయుడా, నువ్వెవరు?
శారీరం మానసం దుఃఖం సతాపం తపసాం నిధే । త్వయా మధురయా వాచా హృతం రాక్షసనాశనాత్
నా శరీర, మనస్సు బాధలు, తాపత్రయాలు, ఓ తపస్సులో నిధివైనవాడా, నీ మధురమైన మాటలతో, రాక్షసుడిని సంహరించి తొలగిపోయాయి.
తవాశ్రమే తపః సౌమ్య కరిష్యామి తపోధన
ఓ మృదువైనవాడా, నీ ఆశ్రమంలోనే నేను తపస్సు చేస్తాను, తపస్సు సంపద కలిగినవాడా.
తాపస ఉవాచ- భరద్వాజాత్మజశ్చాహం దేవశర్మేతి విశ్రుతః । విహాయ భోగానఖిలాన్వనం ఘోరముపాగతః
తపస్వి ఇలా అన్నాడు— నేను భరద్వాజుని కుమారుడను, దేవశర్మ అని ప్రసిద్ధి. అన్ని భోగాలు వదిలి, ఈ భయంకరమైన అరణ్యంలోకి వచ్చాను.
అనేన బటునాసార్ధం మమ శిష్యేణ కామగాః । బహుశః సంతి చాన్యేఽపి మచ్ఛిష్యాః కామరూపిణః
ఈ చిన్నవాడితో, నా శిష్యుడితో కలిసి ఇక్కడికి వచ్చాను. ఇంకా చాలామంది నా శిష్యులు, కావాలంటే ఏ రూపమైనా తీసుకోగలవారు.
త్వం చేన్మమాశ్రమే స్థిత్వా చికీర్షసి తపః శుభే । ఏహి రాజ్ఞ్యపరం యామో వనం దూరస్థితం యతః
ఓ మహారాణీ, నువ్వు నా ఆశ్రమంలో తపస్సు చేయాలనుకుంటే, రా, మనం ఇంకొక అరణ్యానికి వెళ్దాం. ఎందుకంటే ఇది చాలా దూరంగా ఉంది.
ఇత్యుక్త్వా రాజపత్నీం తాం యయౌ ప్రాచీం దిశం హరిః । వనం ప్రేతపిశాచాఢ్యం మందగత్యా నరాధిప
అలా ఆ రాణిని ఉద్దేశించి చెప్పి, హరి తూర్పు దిశగా, నెమ్మదిగా, ప్రేతపిశాచులు ఉన్న అరణ్యానికి వెళ్లాడు, ఓ రాజా.
వృందారికాశ్రుపూర్ణాక్షీ తస్య పృష్ఠానుగా యయౌ । స్మరదూతీ చ తత్పృష్ఠే మాం ప్రతీక్షేతి వాదినీ
వృందా కన్నీళ్లతో కళ్లు నిండిపోయి, అతని వెనుక వెళ్ళింది. కామదూతి కూడా ఆమె వెనక వెళ్ళుతూ, 'నన్ను వేచిచూడు' అని చెప్పింది.
అత్రాంతరే దురాచారః కోపి పాపాకృతిర్వనే । జాలం ప్రసారయామాస తద్యదా జీవపూరితమ్
ఇంతలో, అరణ్యంలో ఎవరో చెడ్డ మనిషి, పాపకర్మతో, ఒక వల వేసాడు. ఆ వలలో జీవులు నిండిపోయాయి.
తతః సంకోచయామాస తజ్జాలం పాపనాయకః । జాలస్థాంస్తు తదా జీవానుపాహృత్య ముమోచ హ
అప్పుడు ఆ పాపకర్మకు నాయకుడు ఆ జాలాన్ని లాగి, అందులో చిక్కుకున్న జీవులను తీసుకుని వదిలేశాడు.
స చ వ్యాధః స్త్రియౌ దృష్ట్వా స్మరదూతీ జగాద తామ్ । దేవి మామత్తుమాయాతి కరే గృహ్ణాతు మాం సఖీ
ఆ వ్యాధుడు ఆ ఇద్దరు స్త్రీలను చూసి, మన్మథదూతిని ఇలా అన్నాడు: 'దేవి, ఆమె నన్ను తీసుకెళ్లడానికి వస్తోంది. నీ సఖి నా చేతిని పట్టుకోనివ్వు.'
వృందా తయోక్తం శ్రుత్వైనం వికృతాస్యం వ్యలోకయత్ । వీక్ష్యతం భయవాతేన నిర్ధూతా సింధుజప్రియా
వృందా ఆ మాటలు విని, వక్రమైన ముఖంతో ఉన్న వాడిని చూచింది. భయంతో వణికిపోయిన సముద్రపు ప్రియురాలు అలా కనిపించింది.
దుద్రావ వికలం శుభ్రం స్మరదూత్యా సమం వనే । విద్రవంతీ సమం సఖ్యా తాపసాశ్రమమాగతా
ఆమె మన్మథదూతితో కలిసి గందరగోళంగా, పవిత్రంగా అడవిలోకి పరుగెత్తింది. సఖితో కలిసి పారిపోతూ తపస్వుల ఆశ్రమానికి చేరుకుంది.
సా తాపసవనే తస్మిన్దదర్శాత్యంతమద్భుతమ్ । పక్షిణః కాంచనీయాంగాన్నానాశబ్దసమాకులాన్
ఆ తపోవనంలో ఆమె అద్భుతమైన దృశ్యాన్ని చూసింది: బంగారు శరీరాలతో色色గా అరుస్తూ పక్షులు అక్కడ ఉన్నాయి.
సాపశ్యద్ధేమపద్మాఢ్యాం వాపీం తు స్వర్ణభూమికామ్ । క్షీరం వహంతి సరితః స్రవంతి మధు భూరుహః
ఆమె బంగారు పద్మాలతో నిండిన, బంగారు నేలతో ఉన్న చెరువు చూసింది. నదులు పాలు ప్రవహించగా, చెట్లు తేనెను కార్చుతున్నాయి.
శర్కరారాశయస్తత్ర మోదకానాం చ సంచయాః । భక్ష్యాణి స్వాదుసర్వాణి బహూన్యాభరణాని చ
అక్కడ పంచదార గుట్టలు, మిఠాయిలు ముద్దలు, రకరకాల రుచికరమైన భక్ష్యాలు, ఇంకా అనేక ఆభరణాలు ఉన్నాయి.
బహుశస్త్రాణి దివ్యాని నభసః సంపతంతి చ । క్రీడంతి హరయస్తృప్తా ఉత్పతంతి పతంతి చ
అనేక దివ్య ఆయుధాలు ఆకాశంలో సంచరిస్తున్నాయి. తృప్తిగా ఉన్న కోతులు ఆడుకుంటూ, ఎగిరిపడి తిరుగుతున్నాయి.
మఠేతి సుందరం వృందా తం దదర్శ తపస్వినమ్ । వ్యాఘ్రచర్మాసనగతం భాసయంతం జగత్త్రయమ్
ఆ అందమైన మఠంలో వృందా, వ్యాఘ్ర చర్మంపై కూర్చుని, మూడు లోకాలను ప్రకాశింపజేస్తున్న తపస్విని చూసింది.
తమువాచ విభో పాహి పాహి పాపర్ద్ధికాదథ । తపసా కిం చ ధర్మేణ మౌనేన చ జపేన చ
ఆమె అతనితో ఇలా చెప్పింది: 'ప్రభూ, పాపాన్ని నాశనం చేసే వాడి నుంచి నన్ను కాపాడండి. తపస్సు, ధర్మం, మౌనం, జపం ఇవన్నీ ఎందుకు?'
భీతత్రాణాత్పరం నాన్యత్పుణ్యమస్తి తపోధన । ఏవముక్తవతీ భీతా సాలసాంగీ తపస్వినమ్
భయపడినవారిని రక్షించడమే గొప్ప పుణ్యం, తపస్వీ! అని చెప్పి, వణికుతూ అతని దగ్గరకి చేరి అతన్ని పట్టుకుంది.
తావత్ప్రాప్తః సదుష్టాత్మా సర్వజీవప్రబంధకః । వృందాదేవీ భయత్రస్తా హరికంఠే సమాశ్లిషత్
అంతలోనే, అందరు జీవులను బంధించే ఆ దుష్టుడు అక్కడికి వచ్చాడు. వృందాదేవి భయంతో హరిదేవుని మెడను గట్టిగా పట్టుకుంది.
సుఖస్పర్శం భుజాభ్యాం సా శోకవల్లీవ లింగితా । తవాలింగనభావేన పునరేవ భవిష్యతి
ఆమె అతని మృదువైన భుజాలతో ఆలింగనం పొందింది. బాధతో వాలిన వల్లి లాగా, నీ ఆలింగనంతో మళ్ళీ అలాగే అవుతుంది.
శిరః సర్వాంగసంపన్నం త్వద్భర్తురధికం గుణైః । అథ త్వం ప్రమదే గచ్ఛ పత్యర్థే చిత్రశాలికామ్
నీ భర్త కన్నా ఎక్కువ గుణాలతో, అన్ని అవయవాలతో కూడిన ఆ తల ఉంది. ఇప్పుడు, భార్యా, నీ భర్త కోసం ఆ అద్భుతమైన శాలికి వెళ్ళు.
సా చిత్రశాలామిత్యుక్తా వివేశ మునినా తదా । దివ్యపర్యంకమారూఢా గృహ్య కాంతస్య తచ్ఛిరః
ముని చెప్పినట్లు, ఆమె ఆ అద్భుతమైన శాలిలోకి ప్రవేశించింది. దివ్యమైన మంచంపై కూర్చుని, తన ప్రియుడి తలను తీసుకుంది.
చకారాధరపానం సా మీలితాక్ష్యతిలోలుపా । యావత్తావదభూద్రాజన్రూపం జాలంధరాకృతి
ఆమె కన్నులు మూసుకుని, కోరికతో అతని పెదవులను ముద్దాడింది. వెంటనే, రాజా, జాలంధరుని రూపం ప్రత్యక్షమైంది.
తత్కాంతసదృశాకారస్తద్వక్షస్తద్వదున్నతిః । తద్వాక్యస్తన్మనోభావస్తదాసీజ్జగదీశ్వరః
ఆ రూపం ఆమె ప్రియుడిలా, అతని ఛాతీ, అతని ఆకృతి, అతని మాటలు, అతని మనస్సు అన్నీ అలాగే ఉన్నాయి. ఆ సమయంలో, అదే జగదీశ్వరుడు.
అథ సంపూర్ణకాయం తం ప్రియం వీక్ష్య జగాద సా । తవ కుర్వే ప్రియం స్వామిన్బ్రూహి త్వం స్వరణం చ మే
తన ప్రియుడిని సంపూర్ణంగా చూసి, ఆమె ఇలా చెప్పింది: 'ప్రభూ, నీకు ఇష్టమైనది నేను చేస్తాను. నీ కోరిక కూడా చెప్పు.'
వృందావచనమాకర్ణ్య ప్రాహ మాయాసముద్రజః । శృణు దేవి యథా యుద్ధం వృత్తం శంభోర్మయా సహ
వృందా మాటలు విని, మాయాసముద్రుని కుమారుడు ఇలా అన్నాడు: "దేవీ, శంభువు మరియు నా మధ్య జరిగిన యుద్ధం ఎలా జరిగిందో విను."
ప్రియే రుద్రేణ రౌద్రేణ ఛిన్నం చక్రేణ మే శిరః । తావత్వత్సిద్ధియోగాచ్చ త్వద్గతేన మమాత్మనా
ప్రియమైనవాడా, ఉగ్రుడైన రుద్రుడు తన చక్రంతో నా తలను వేరు చేశాడు. అయినా, నీ సాధనాశక్తితో, నా మనసు నీవైపే ఉండడంతో,