తతో విలోకయామాస విపినం తరుసంకులమ్ । ఉరుపాషాణసంరుద్ధం కురంగాక్షీ భయావహమ్ 6.14.
తర్వాత, వృందా పెద్ద పెద్ద రాళ్లతో ఆడవిని, చెట్లతో నిండిన భయంకరమైన అడవిని చూసింది. ఆ మృగనయనకు అది భయాన్ని కలిగించింది.
సింహవ్యాఘ్రభయాకీర్ణంశృగాలవ్యాలసేవితమ్ । ద్రుమైః స్పృశచ్ఛిఖాకాశైర్గుహాసు ధ్వాంతపూరితమ్
ఆ అడవి సింహాలు, పులుల భయంతో నిండి, నక్కలు, అడవి జంతువులతో ముట్టడి చేయబడింది. చెట్లు ఆకాశాన్ని తాకుతూ, గుహల్లో చీకటి వ్యాపించింది.
వనం విలోక్య సా భీమం చకితా చపలేక్షణా । స్మరదూతీం సఖీం వృందా జగాద రథవాహినీమ్ । రథం ప్రేషయ మే శీఘ్రం స్మరదూతి గృహం ప్రతి
ఆ భయంకరమైన అడవిని చూసి, భయంతో పెద్ద పెద్ద కళ్లతో వృందా, తన స్నేహితురాలు, రథవాహకురాలు స్మరదూతిని ఇలా అడిగింది: 'స్మరదూతి, రథాన్ని త్వరగా ఇంటికి పంపు.'
స్మరదూతిరువాచ- నాహం జానామి దిగ్భాగం న యామి క్వ రథం సఖి । శ్రాంతా అశ్వ్యః ప్రవర్తంతే మార్గశ్చాత్ర న విద్యతే
స్మరదూతి చెప్పింది— "నాకు దిక్కు తెలియదు, సఖీ, రథాన్ని ఎటు తీసుకెళ్లాలో కూడా తెలియదు. గుర్రాలు అలసిపోయాయి, ఇక్కడ దారి లేదు."
ప్రేరితో దైవకేనాపి స్యందనో యాతు యత్ర చ । అత్ర కోపి చ మాంసాదో భక్షయిష్యతి నాన్యథా
దైవం కూడా ప్రేరేపించినా, ఈ రథం దాని విధి ఏదైతే ఉందో అక్కడికే పోవాల్సిందే. ఇక్కడ ఎవరో మాంసం తినే వాడే నన్ను తినిపోతాడు, వేరే మార్గం లేదు.
ఇత్యుక్తా సా ద్రుతతరా రథం శీఘ్రమవాహయత్ । స రథో వేగతః ప్రాప్తో యత్ర సిద్ధా ముదాన్వితాః
అలా చెప్పిన వెంటనే ఆమె రథాన్ని చాలా వేగంగా నడిపించింది. ఆ రథం ఆనందంతో ఉన్న సిద్ధుల దగ్గరకు బలంగా చేరింది.
తత్ర సిద్ధాశ్చ దృశ్యంతే కాననం చ భయావహమ్ । న యత్ర ప్రబలో వాయుర్న శబ్దః పక్షిణామపి
అక్కడ సిద్ధులు కనబడుతున్నారు, భయంకరమైన అడవి కూడా ఉంది. అక్కడ బలమైన గాలి వీయదు, పక్షుల శబ్దం కూడా వినిపించదు.
న చ తేజః ప్రకాశోఽస్తి న జలం ప్రదిశో దిశః । తత్ర ప్రాప్తరథస్యాపి లక్షణేఽభూద్విపర్యయః
అక్కడ వెలుగు లేదు, ప్రకాశం లేదు, నీరు లేదు, దిక్కులు కూడా కనిపించవు. అక్కడ రథానికి సాధారణంగా ఉండే లక్షణాలు కూడా మారిపోయాయి.
అశ్వతర్యో న హేషంతే న చ శబ్దశ్చ నేమిజః । న చలంతి పతాకాస్తా ఘంటికా న క్వణంతి చ
అశ్వాలు హీనకారణంగా అరవలేదు, చక్రాల శబ్దం లేదు. పతాకాలు కదలలేదు, గంటలు మోగలేదు.
న స్వనంతి మహాఘంటా ధ్వజస్తంభే నివేశితాః । విలోక్యైవంవిధం ప్రాహ తత్ర వృందా సఖీం ప్రతి
ధ్వజస్తంభాలపై ఉన్న పెద్ద గంటలు కూడా మోగలేదు. అలాంటి పరిస్థితిని చూసి వృందా తన స్నేహితురాలితో మాట్లాడింది.
స్మరదూతి క్వ యాస్యామో వ్యాఘ్రసింహభయం వనమ్ । న గృహే న సుఖం రాజ్యే మమ జాతం వనే సఖి
స్మరదూతి! మనం ఎక్కడికి వెళ్లాలి? ఈ అడవిలో పులులు, సింహాల భయం ఉంది. నాకు ఇంట్లోనూ, రాజ్యంలోనూ సుఖం లేదు, సఖీ! ఈ అడవిలో మాత్రమే ఆనందం ఉంది.
స్మరదూతిరువాచ- శృణుష్వ దేవి పశ్య త్వం పురః శైలోఽతిదారుణః । దృష్ట్వాగ్రతో న గచ్ఛంతి తురంగ్యో భయవిహ్వలాః
స్మరదూతి ఇలా చెప్పింది — దేవీ! విను, ముందు చూడు, ఎంత భయంకరమైన కొండ ఉంది. దాన్ని చూసి, గుర్రాలు భయంతో ముందుకు పోవడం లేదు.
తస్యాస్తద్వచనం శ్రుత్వా సంత్రస్తా సా నృపాంగనా । దృష్ట్వా హారం స్వకంఠస్థం స్యందనాచ్ఛీఘ్రముత్థితా
ఆ మాటలు విన్న రాజకుమార్తె భయపడింది. తన మెడలో ఉన్న హారాన్ని చూసి, వెంటనే రథం నుండి లేచి నిలబడింది.
ఏతస్మిన్నంతరే ప్రాప్తో రాక్షసో భీషణాకృతిః । త్రిపాదః పంచహస్తశ్చ సప్తనేత్రోఽతిదారుణః
అంతలో అక్కడికి ఒక భయంకరమైన రాక్షసుడు వచ్చాడు. అతనికి మూడు కాళ్లు, ఐదు చేతులు, ఏడు కళ్ళు ఉన్నాయి, చాలా భయానకంగా ఉన్నాడు.
పింగలో వ్యాఘ్రకర్ణశ్చ సింహస్కంధస్తథాననః । విహంగేశసమాః కేశా లంబంతే రుధిరారుణాః
అతడు పింగళవర్ణంలో, పులి చెవులు, సింహపు భుజాలు, ముఖం కలిగి ఉన్నాడు. అతని జుట్టు పక్షిరాజు వలె పొడవుగా, రక్తవర్ణంగా వేలాడుతోంది.
తం దృష్ట్వా పద్మకోశాంగీ సహసా సభయాభవత్ । నేత్రే కరాభ్యామాచ్ఛాద్య చకంపే కదలీవ సా
ఆ రాక్షసుడిని చూసి, పద్మాకోశాలాంటి అవయవాలు ఉన్న ఆమె ఒక్కసారిగా భయపడింది. చేతులతో కన్నులు మూసుకుని, అరటి చెట్టు వలె వణికింది.
ప్రతిహారీ ప్రతోదం తు త్యక్త్వా రాజ్ఞీమభాషత । భీతాం మాం త్రాహి దేవి త్వమయం ధావతి భక్షితుమ్
ప్రతిహారిణి తన చేతిలో ఉన్న కొరడాను వదిలేసి రాణిని ఇలా అడిగింది — దేవీ! నేను భయంతో ఉన్నాను, నన్ను రక్షించు. అతను నన్ను తినడానికి పరుగెడుతున్నాడు.
ఏతస్మిన్నంతరే ప్రాప్తో రాక్షసో రథసంనిధౌ । రథముత్క్షిప్య హస్తేన భ్రామయంశ్చాశ్వినీయుతమ్
అంతలో ఆ రాక్షసుడు రథం దగ్గరకు వచ్చాడు. ఒక్క చేతితో రథాన్ని ఎత్తి, గుర్రాలతో పాటు తిప్పాడు.
సా రాజ్ఞీ పతితా భూమౌ మృగీ వ్యాఘ్రభయాదివ । స్మరదూతీ తరోర్మూలే ఛిన్నాశోకలతా యథా
రాణి భయంతో ఉన్న జింక వలె నేలపై పడిపోయింది. స్మరదూతి చెట్టు వేరుల దగ్గర, తెగిన అశోకలత వలె పడిపోయింది.
తతస్తాశ్చాశ్వినీః సర్వాః భక్షయామాస రాక్షసః । తేన రాజ్ఞీ ధృతా హస్తే సింహేనైణవధూరివ
తర్వాత ఆ రాక్షసుడు అన్ని గుర్రాలను తినేశాడు. తర్వాత రాణిని తన చేతిలో పట్టుకుని, సింహం జింకను పట్టుకున్నట్టు పట్టుకున్నాడు.
తామువాచ తతో రక్షః ప్రాణైస్తే కారణం యది । తవ భర్తా హతః సంఖ్యే హరేణేతి శ్రుతం మయా
అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు — నీకు ప్రాణాలు ఎందుకు కావాలి? నీ భర్తను యుద్ధంలో హరి చంపాడని నేను విన్నాను.
మామాసాద్యాద్య భర్తారం చిరంజీవాకుతోభయా । పిబాథ వారుణీం స్వాద్వీం మహామాంససమన్వితామ్ । శృణ్వంతీతి వచో రాజ్ఞీ గతసత్వా ఇవాభవత్
ఈ రోజు నువ్వు నీ భర్తను కలిస్తే, అతడు దీర్ఘాయువు, భయమేమీ లేకుండా ఉంటాడు. రుచికరమైన మాంసంతో కలిపిన మధురమైన వారుణీని తాగు. ఈ మాటలు విన్న రాణి ప్రాణం లేని వాడిలా అయిపోయింది.
నారదఉవాచ- నారాయణస్తదా దేవో జటావల్కలధార్యథ । ద్వితీయోఽనుచరస్తస్య హ్యాయయౌ ఫలహస్తవాన్
నారదుడు ఇలా అన్నాడు— ఆ సమయంలో నారాయణుడు, జటలు వేసుకుని, వల్కలాలు ధరించి, తనతో పాటు ఉన్నవాడు చేతిలో పండ్లు పట్టుకుని అక్కడికి వచ్చారు.
తౌ దృష్ట్వా స్మరదూతీ సా విలలాప మృగేక్షణా । తచ్ఛ్రుత్వా వచనం తస్యాః ప్రోచతుస్తాం చ తావుభౌ
వారిని చూసి, మృగకన్నులాంటి కామదూతి బాధతో ఏడ్చింది. ఆమె మాటలు విని, ఆ ఇద్దరూ ఆమెతో మాట్లాడారు.
భయం మా గచ్ఛ కల్యాణి త్వామావాం త్రాతుమాగతౌ । వనే ఘోరే ప్రవిష్టాసి కథం దుష్టనిషేవితే
భయపడకురా శుభలక్షణాలువున్నావు, మేము నిన్ను రక్షించడానికి వచ్చాము. చెడు వాళ్లు తిరిగే ఈ భయంకరమైన అరణ్యంలో నువ్వెలా వచ్చావు?
ఏవమాశ్వాస్య తాం తన్వీం రాక్షసం ప్రాహ మాధవః । ముంచేమామధమాచార మృద్వంగీం చారుహాసినీమ్
అలా ఆ సన్నగా ఉన్న యువతిని ఓదార్చి, మాధవుడు ఆ రాక్షసుడితో ఇలా అన్నాడు— నీ చెడు పనులు వదిలి, ఈ మృదువైన అవయవాలు, అందమైన నవ్వు కలిగిన అమ్మాయిని వదిలిపెట్టు.
రేరే మూర్ఖ దురాచార కిం కర్తుం త్వం వ్యవస్థితః । సర్వస్వం లోకనేత్రాణామాహారం కర్తుముద్యతః
ఓ మూర్ఖుడా, చెడ్డ పనులు చేసే వాడా, నువ్వేమి చేయాలనుకుంటున్నావు? ఈ లోకంలోని అందరినీ నీ ఆహారంగా మార్చాలనుకుంటున్నావా?
భవ పుణ్యప్రభావేయం హంస్యేతాం మండనం భువః । అద్యలోకం నిరాలోకం కందర్పం దర్పవర్జితమ్
ధర్మబలంతో ఈ భూమికి అలంకారమైన అమ్మాయి బతికిపోవాలి. ఈ రోజు లోకం చీకటి లేకుండా ఉండాలి, కాముడు తన అహంకారాన్ని కోల్పోవాలి.
కరిష్యస్యధునా త్వం చ హత్వా వృందారికాం వనే । తస్మాదిమాం విముంచాశు సుఖప్రాసాదదేవతామ్
నువ్విప్పుడు వృందను అరణ్యంలో చంపితే, ఇదంతా జరుగుతుంది. అందుకే ఈ సుఖప్రాసాదానికి దేవతలాంటిది అయిన ఆమెను వెంటనే వదిలిపెట్టు.
ఇతి శ్రుత్వా హరేర్వాక్యం రాక్షసః కుపితోఽబ్రవీత్ । సమర్థస్త్వం యది తదా మోచయాద్యైవ మత్కరాత్
హరివాక్యాలు విని, ఆ రాక్షసుడు కోపంతో ఇలా అన్నాడు— నువ్వు శక్తివంతుడివైతే, ఇప్పుడే నా చేతిలోంచి ఆమెను విడిపించు చూద్దాం.