అమరైరాచితం దృష్ట్వా రురుధుర్దైత్యసైనికాః । తతః సమభవద్యుద్ధం గణానాం దానవైః సహ
అమరులు సంహరించిన శవాలతో భూమి నిండిపోవడం చూసి, దానవ సైనికులు విలపించారు. వెంటనే గణాలు, దానవుల మధ్య ఘోర యుద్ధం మొదలైంది.
శరవర్షమథాత్యుగ్రం దానవానాం దివౌకసామ్ । తతః సమస్తాన్మాతంగాఞ్జఘ్నుః శిఖిముఖా రణే
దానవులు, దేవతలు ఇద్దరూ ఘోరమైన బాణవర్షాన్ని కురిపించారు. ఆ సమయంలో మయూరముఖ గణాలు యుద్ధంలో ఉన్న అన్ని ఏనుగులను సంహరించాయి.
రథాన్హయాన్పదాతీంశ్చ కాకతుండా మహాబలాః । హతానాం దైత్యసంఘాంనాం సంగరే భృశమాయినామ్
మహాబలశాలి కాకతుండుడు రథాలు, కుదిరాలు, కాలాళ్లను సంహరించాడు. యుద్ధంలో నైపుణ్యం కలిగిన దానవ గుంపులు అక్కడే పడిపోయాయి.
శిరోభిర్గగనం వ్యాప్తం ప్రహసద్భిర్భయావహైః । ముక్తకేశారుణముఖైర్భీమదంష్ట్రావిలోచనైః
నవ్వుతూ భయంకరంగా కనిపించే తలలతో ఆకాశం నిండిపోయింది. వీరి జుట్టు విప్పి, ముఖాలు ఎర్రగా, భయానక దంతాలు, మండే కళ్ళతో ఉన్నారు.
సింహైః కబంధజంఘోరుకటిపృష్ఠనికృంతనైః । చితా సర్వత్ర వసుధా కబంధైరుధిరారుణైః
సింహాలు, కబంధులు, భయంకరులు — వీరి తొడలు, నడుము, వెన్నెముకలు తెగిపోయాయి. రక్తంతో ఎర్రగా మారిన కబంధులతో భూమంతా నిండిపోయింది.
తతో విరావః సుమహాన్బభూవ దైత్యేశ్వరాణాం ధ్వజినీషు ధావతామ్ । శంభోర్గణైః పాతితసైనికానాం యథార్ణవానాం నదతాం యుగక్షయే
ఆ సమయంలో దానవాధిపతుల సైన్యాల్లో గొప్ప గర్జనలు వినిపించాయి. శంభువు గణాలు దానవ సైనికులను పడగొట్టి, యుగాంతంలో సముద్రం మోగినట్లు ధ్వని చేశారు.
నారద ఉవాచ- దైత్యసైన్యం హతం దృష్ట్వా గణైర్నందిపురోగమైః । క్రుద్ధాః శుంభాదయో దైత్యాః సమాజగ్ముర్గణాన్ప్రతి
నారదుడు చెప్పాడు — నంది నాయకత్వంలో గణాలు దానవ సైన్యాన్ని సంహరించడాన్ని చూసి, శుంభుడు తదితర దానవులు కోపంతో గణాలపై దాడికి వచ్చారు.
తతః శుంభో మహాదైత్యో నందినం ప్రత్యయుధ్యత । మహాకాలం నిశుంభోఽథ కాలో లోకేశ్వరం రణే
అప్పుడు మహాదానవుడైన శుంభుడు నందిని ఎదుర్కొని యుద్ధం చేశాడు. నిశుంభుడు మహాకాళుని, కాలుడు లోకేశ్వరుని యుద్ధంలో ఎదుర్కొన్నారు.
పుష్పదంతం శైలరోమా మాల్యవంతం మహాబలః । కోలాహలో రణే రాజన్ప్రాప్తో మాయాబలేన చ
పుష్పదంతుడు, శైలరోముడు, మాల్యవంతుడు, మహాబలుడు, కోలాహలుడు — రాజా! వీరంతా మాయాశక్తితో యుద్ధంలో ప్రవేశించారు.
చండం భయానకో నామ రాహుః స్కందమధావత । కూష్మాండం సర్పరోమా చ ఘర్ఘరో మదనం తథా
చండుడు, భయానకుడు, రాహువు స్కందుడిని ఎదుర్కొనడానికి పరుగెత్తారు. కూష్మాండుడు, సర్పరోముడు, ఘఘరుడు, మదనుడు కూడా అలాగే వచ్చారు.
శుభం కేతుముఖో హంతుం యయౌ జంభో వినాయకమ్ । హాసం పాతాలకేతుశ్చ భృంగీశం రోమకంటకః
శుభుడు, కేతుముఖుడు జంభుడిని, వినాయకుడిని సంహరించేందుకు వెళ్లారు. హాసుడు, పాతాళకేతువు, భృంగీశుడు, రోమకంటకుడు కూడా యుద్ధానికి వచ్చారు.
యుయుధుః కోటిశో రుద్రగణా దైత్యాః పరస్పరమ్ । పశ్యతోరుభయోస్తత్ర స్వామినోరితి తే యుధి
రుద్రుని గణాలు, దానవులు కోటికోటిగా పరస్పరం యుద్ధం చేశారు. ఆ యుద్ధాన్ని ఇరు పక్షాల నాయకులు చూస్తూ ఉన్నారు.
దృఢప్రహారిణో జఘ్నుర్గణా దైత్యాః శరైరథ । నందీ ముమోచ తాన్బాణాన్మహాసారో యథా నగే
దుర్బలంగా ముట్టే దైత్య గణాలు బాణాలతో యుద్ధం చేశారు. నంది వారిపై బాణాలను కొండపై పడే భారీ జలపాతం లాగ వదిలాడు.
తతః సంపూరయామాస ముఖం శుంభస్య పత్రిభిః । యథా పర్ణచయైర్వాతో మందరస్యేవ కందరమ్
ఆ తర్వాత నంది తన బాణాలతో శుంభుని ముఖాన్ని నింపేశాడు. అది గాలి కొండ గుహలో ఆకుల గుత్తులను నింపినట్టు ఉండింది.
శుంభోఽథ కార్ముకం త్యక్త్వా రథాత్తం ప్రత్యధావత । ఉత్పాట్య చ గిరిం తేన జఘాన హృది నందినః
అప్పుడే శుంభుడు తన విల్లు వదిలేసి రథం నుంచి దిగి వచ్చాడు. ఒక కొండను పీకి, దానితో నందిని ఛాతీలో కొట్టాడు.
నందినో హృదయం భిత్త్వా చూర్ణయిత్వా రథం రణే । పపాత భూమౌ స గిరిర్వజ్రం ప్రాప్య గిరిం యథా
నందికి ఛాతీ చీల్చి, యుద్ధంలో అతని రథాన్ని కూడా పగలగొట్టి, ఆ కొండం వజ్రాయుధంతో కొట్టిన కొండలా నేలపై పడిపోయింది.
మూర్చ్ఛాం ప్రాప్య క్షణాత్సంజ్ఞాం వేగవాన్స పలాయితః । మహాకాలో నిశుంభేన ముద్గరేణ హతో హృది
అతడు క్షణం మూర్చిపోయి, వెంటనే స్పృహ వచ్చి వేగంగా పారిపోయాడు. మహాకాళుని, నిశుంభుడు గొప్ప గదతో ఛాతీలో కొట్టాడు.
ఆగత్య దైత్యం గదయా జఘాన ముకుటోపరి । తత్ప్రహారమచింత్యాథ నిశుంభోఽపి మహాబలః
వచ్చి, దైత్యుడిని గదతో కిరీటంపై బలంగా కొట్టాడు. ఆ దెబ్బను మహాబలుడు నిశుంభుడికూడా ఊహించలేకపోయాడు.
తం గృహీత్వా చరణయోర్మహాకాలం మహాబలః । భ్రామయిత్వా కరతలాచ్చిక్షేప చ ననాద చ
ఆ మహాబలుడు మహాకాళుని కాళ్లతో పట్టుకుని, గిరగిరా తిప్పి, చేతిలోనుంచి విసిరేశాడు. ఆ సమయంలో గట్టిగా అరవాడు.
స తద్వక్త్రానిలం పీత్వా ననాద రుధిరారుణః । పుష్పదంతః శైలరోమ్ణా చాహతో ముష్టినా ముఖే
అతడు ఆ నోటి గాలిని లోపలికి పీల్చి, రక్తవర్ణంగా అరవాడు. పుష్పదంతుడిని, శైలరోమణి తన ముష్టితో ముఖంలో కొట్టాడు.
గదయా శైలరోమాణం హత్వా భూమౌ న్యపాతయత్ । తం దృష్ట్వా పతితం భూమౌ గిరికేతుర్మహాబలః
తన గదతో శైలరోమణిని కొట్టి నేలపై పడగొట్టాడు. అతడు భూమిపై పడిపోతున్నదాన్ని చూసి, మహాబలుడు గిరికేతు—
పుష్పదంతం మహాభీమం ముద్గరేణ వ్యపోథయత్ । పుష్పందంతోఽథ ఖడ్గేన గిరికేతోః శిరోఽఛినత్
భయంకరుడైన పుష్పదంతుడిని ముద్గరంతో కొట్టాడు. వెంటనే పుష్పదంతుడు ఖడ్గంతో గిరికేతువుకు తల నరికేశాడు.
గృహీత్వా చర్మ ఖడ్గం చ గిరికేతోరధావత । శిరస్తం ప్రాహ కిం యాసి మాం త్యక్త్వా సమరార్థినమ్
గిరికేతువు తలపట్టును, ఖడ్గాన్ని తీసుకుని ముందుకు పోయాడు. ఆ తల, 'నన్ను వదిలేసి పోతున్నావా? యుద్ధం కోరుతున్న నన్ను ఎందుకు విడిచిపోతున్నావు?' అని అడిగింది.
శిరోహీనే చ కాయేఽస్మిన్కిం తు ధావన్న లజ్జసే । ఇత్యుక్తే శిరసా తేన కబంధేన తు పాదయోః
'నా శరీరానికి తల లేకుండా పోయింది. అయినా నువ్వు పరుగు తీస్తున్నావు. నీకు సిగ్గు లేదా?' అని ఆ తల అన్నది. వెంటనే ఆ శిరరహిత శరీరం అతని కాళ్లను పట్టుకుంది.
విధృతః పుష్పదంతశ్చ కుక్షౌ తీక్ష్ణాసినాచ్ఛినత్ । నిశ్చక్రామాసురః కుక్షేః శతశీర్షో మహాబలః
పుష్పదంతుడు అలా బలంగా పట్టుబడగా, తన పదునైన ఖడ్గంతో కడుపు చీల్చాడు. ఆ కడుపులోంచి శతశీర్షుడు అనే మహాబలుడు అసురుడు బయటకు వచ్చాడు.
ద్విశతాక్షిసమాయుక్తః శతద్వయభుజాకులః । భ్రమత్తస్య శిరో రాజన్కబంధోపాంతమాగమత్
అతనికి రెండు వందల కళ్ళు, రెండు వందల చేతులు ఉండేవి. అతని తల తిరుగుతూ, ఆ శిరరహిత శరీరానికి దగ్గరగా వచ్చింది, ఓ రాజా!
తచ్ఛిరః ప్రాప్తమాలోక్య పుష్పదంతోఽసినాచ్ఛినత్ । తతో భూకంపనో నామ జ్వరో దైత్యో భయావహః
ఆ తల వచ్చిందని చూసి, పుష్పదంతుడు ఖడ్గంతో దాన్ని నరికేశాడు. వెంటనే భయంకరమైన భూకంపన అనే జ్వరం అనే దైత్యుడు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
పుష్పందంతస్తదా తత్ర ద్వాభ్యాం రాజన్విమర్దితః । జ్వరేణ తేన చ క్లిష్టో దుఃసహేనాతివేగినా
ఆ సమయంలో, పుష్పదంతుడు ఇద్దరిచేత దాడికి గురయ్యాడు, ఓ రాజా! ఆ భూకంపన అనే భయంకరమైన, తట్టుకోలేని వేగవంతమైన జ్వరంతో బాధపడ్డాడు.
త్యక్త్వా శివగణః సంఖ్యం కంపమానో గిరిం యయౌ । కోలాహలో మహాధన్వీ మాల్యవంతం శరైస్త్రిభిః
శివగణాలను వదిలేసి, కంపించుతూ పర్వతం వైపు వెళ్లాడు. గొప్ప విలువిద్వాంసి కోలాహలుడు, మాల్యవంతుని మీద మూడు బాణాలు వదిలాడు.
వివ్యాధ స్కంధయోర్భాలే మాల్యవాంశ్చ తతోఽసురమ్ । బాణాహతో మాల్యవతా శస్త్రైర్నానావిధైః శితైః
అతడు మాల్యవంతుని భుజాలు, నుదుటిలో బాణాలతో గాయపరిచాడు. వెంటనే మాల్యవంతుడు కూడా బాణాల దెబ్బతో, వివిధ పదునైన ఆయుధాలతో అసురుని గాయపరిచాడు.