తతో దుందుభినాదోఽభూత్పీఠే జాలంధరే నృప । తన్నినాదేన శూరాణాం ప్రియేణ మహతా తదా
ఆ రాజా! జాలంధరుని సభలో అప్పుడే డప్పుల మ్రోగింపు మొదలైంది. ఆ గొప్ప, మధురమైన శబ్దం యోధుల హృదయాలను ఆనందంతో నింపింది.
కంపంతి గిరయస్తుంగాః ప్రాసాదా విచలంతి చ । సప్తసాగరగర్భేభ్యో నిఃసృతా దైత్యదానవాః
ఎత్తైన పర్వతాలు కంపించాయి, రాజప్రాసాదాలు ఊగిపోయాయి. ఏడుసముద్రాల లోతుల్లోనుండి దైత్యులు, దానవులు బయటికి వచ్చారు.
సన్నద్ధాశ్చాతిగర్జంతి నానావాహనసంయుతాః । హేషా యయౌ మహానాదా వాజినాం బాహ్యతః పురః
వారు పూర్తిగా కవచాలు ధరించి, భిన్నమైన వాహనాలపై ఎక్కి గర్జించారు. గుర్రాల హీనాలు నగరానికి బయట, ముందుగా గొప్ప శబ్దాన్ని చేశాయి.
రథాంగేనాథ సంహృష్టా ధరాం సంచలతేఽథవా । చాలితైర్గజయూథైశ్చ పృథ్వీ రుద్ధా సకాననా
రథాల చక్రాల వల్ల యోధుల ఉల్లాసంతో భూమి కంపించింది. ఏనుగుల గుంపులు కదిలిపోవడంతో అడవులతో కూడిన భూమి పూర్తిగా ఆపబడింది.
జాలంధరేరితైర్భీమైరయుతైః స్యందనస్థితైః । అశ్వార్బుదసహస్రే ద్వే అర్బుదం దంతినామపి
జాలంధరుడు నడిపిన భయంకరమైన లక్షల రథాలతో, రెండు కోట్ల గుర్రాలతో, కోటి ఏనుగులతో ఆ సైన్యం ముందుకు సాగింది.
రరాజ సైన్యలక్షైకం రథినాం సపతాకినామ్ । పరార్ద్ధనవతిః కోట్యః దృశ్యంతే ముఖ్యనాయకాః । నిర్జగామ మహాసైన్యం ఛత్రైః సంఛాద్య భాస్కరమ్
పతాకలు ఉన్న రథసేన ఒక్కటి ప్రకాశించింది. తొంభై వేల కోట్ల మంది ప్రధాన నాయకులు కనబడారు. గొప్ప సైన్యం గొడుగులతో సూర్యుడిని కప్పేస్తూ బయలుదేరింది.
ఆసీత్పింజరపాండుపంకజవనం శ్వేతాతపత్రైః క్వచిత్ । మాయూరాతపవారణైః క్వచిదభూతదున్నీలనీలోత్పలమ్ । ఉన్మేఘం క్వచిదూర్ధ్వధూలిపటలైర్యస్య ప్రయాణేఽభవత్ । సద్వీచి క్వచిదంబరం సర ఇవోత్సర్పత్పతాకాపటైః
కొన్ని చోట్ల తెల్ల గొడుగులు పండుపూల వనంలా కనిపించాయి. మరికొన్ని చోట్ల నెమలి ఈకలతో చేసిన గొడుగులు నీలపు కమలాల సమూహంలా కనిపించాయి. ఇంకొన్ని చోట్ల పైకి ఎగిసిన ధూళి మేఘాల్లా ఆకాశాన్ని కమ్మింది. మరికొన్ని చోట్ల పతాకాలు ఎగురుతూ ఆకాశాన్ని అలలు ఎగిసే సరస్సులా చూపించాయి.
గజవాజీమయీ భూమిర్ధ్వజచ్ఛత్రమయం నభః । దిక్చక్రం చామరమయం దైత్యసైన్యే ప్రసర్పతి
దైత్యసైన్యం ముందుకు సాగుతున్నప్పుడు భూమంతా ఏనుగులు, గుర్రాలతో నిండిపోయింది. ఆకాశం పతాకలు, గొడుగులతో నిండింది. దిక్కులు చామరాలతో అలంకరించబడ్డాయి.
తతో జాలంధరో దైత్యః ప్రయాణాయ సముత్సుకః । స్కంధే చారోపయన్శక్తిం నానారత్నవిభూషితామ్
అప్పుడు దైత్యుడు జాలంధరుడు యుద్ధానికి ఉత్సాహంతో, వివిధ రత్నాలతో అలంకరించిన శక్తిని తన భుజంపై వేసుకున్నాడు.
ఆజగామ మహావిష్ణుం ప్రష్టుం సాగరవాసినమ్ । అభివాద్య జగాదాథ హరిం జాలంధరస్త్విదమ్
అతడు సముద్రంలో నివసించే మహావిష్ణువును కలుసుకోవడానికి వెళ్లాడు. నమస్కరించి, జాలంధరుడు హరికి ఇలా అన్నాడు.
భోగార్థాం కిం ప్రయచ్ఛామి తుభ్యం భావుక కథ్యతామ్ । శ్రుత్వా నారాయణో వాక్యమబ్ధిజస్య ముదాన్వితః
భోగాల కోసం నేను నీకు ఏమి ఇవ్వాలో చెప్పు. సముద్రంలో జన్మించిన వాడి మాటలు వినగానే నారాయణుడు ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
ఉవాచ కిం కరోమీతి ప్రియం సింధుసుతేప్సితమ్ । ఇత్యుక్తః స ప్రహృష్టోఽథ హరిం ప్రోవాచ సత్వరః
ప్రియమైనవాడా! నీకు ఇష్టమైనది నేను ఏమి చేయాలి? అని అడిగాడు. అప్పుడు అతడు ఆనందంతో వెంటనే హరిని ఉత్సాహంగా ఉద్దేశించి చెప్పాడు.
యామి యోద్ధుం రణేఽహం త్వం సుఖీ తిష్ఠేహ సాగరే । లక్ష్మ్యా దత్తాక్షతస్తత్ర కేశవేనాథ పూజితః
నేను యుద్ధానికి వెళ్తున్నాను. నీవు ఇక్కడ సముద్రంలో సంతోషంగా ఉండు. అక్కడ లక్ష్మీ ఆశీర్వదించి, కేశవుడు పూజించబడ్డాడు.
స నిర్గత్య హరేః స్థానాత్సముద్రం ప్రష్టుమాగతః । సోఽర్ణవం ప్రణిపత్యాహ తాత యాస్యామి దూరతః
అతడు హరికి నివాసాన్ని విడిచి, సముద్రాన్ని కలవడానికి బయలుదేరాడు. సముద్రానికి నమస్కరించి, 'తండ్రీ! నేను దూరంగా వెళ్తున్నాను' అని అన్నాడు.
నీలకంఠం రణే జేతుమనుజ్ఞాం దాతుమర్హసి । పుత్రస్య వచనం శ్రుత్వా యియాసోః శంకరం ప్రతి
రణంలో నీలకంఠుడిని జయించడానికి అనుమతి ఇవ్వండి. కుమారుడు శంకరుని ఎదుర్కొనాలని చెప్పిన మాటలు విని,
సింధురాజేన సోఽప్యుక్తః పుత్ర తం తాపసం త్యజ । భుంక్ష్వ రాజ్యం మయా దత్తం తాపసం త్యజ దూరతః
సముద్రరాజు అతనితో, 'కుమారా! ఆ తపస్విని వదిలిపెట్టు. నేను ఇచ్చిన రాజ్యాన్ని ఆనందంగా పాలించు. ఆ తపస్విని దూరంగా వదిలిపెట్టు' అని అన్నాడు.
అత్యద్భుతః ప్రతాపస్తే త్వత్తుల్యో నాస్తి భూమిపః । స్వర్గాదాధిక్యతాం నీతం త్వయా వత్స ధరాతలమ్
నీ శక్తి ఎంతో ఆశ్చర్యకరం. నీకు సమానమైన రాజు లేడు. నీవు భూమిని స్వర్గానికి మించిన స్థితికి చేర్చావు, నా బిడ్డా.
తవ రాజ్యేవ సుమతీ వైకుంఠ ఇవ రాజతే । యో దేవో దుర్జయో దైత్యైరానీతః సహ సశ్రియా
నీ రాజ్యంలో సద్బుద్ధి వైకుంఠంలా ప్రకాశిస్తోంది. దైత్యులకు దుర్జేయుడైన దేవుడు, తన ఐశ్వర్యంతో ఇక్కడికి వచ్చాడు.
మమాంతికం వత్స వస శంకరం భిక్షుకం త్యజ । ఏవముక్తో హ్యర్ణవేన గిరిజాం ప్రతి రాగవాన్
నా బిడ్డా, నన్ను దగ్గరగా ఉండు, ఆ శంకరుడు అన్న భిక్షగాడిని వదిలిపెట్టు అని అర్ణవుడు చెప్పాడు. అప్పుడు అతడు పరమ ప్రేమతో గిరిజను చూసి మాట్లాడాడు.
పితృవాక్యమవిజ్ఞాయ ఆగత్య స్వభటాన్స్వకాన్ । సజ్జీభూతం తు యుద్ధాయ వృందా జాలంధరం జగౌ
తండ్రి మాటను పట్టించుకోకుండా వచ్చి తన సైనికులను పిలిచాడు. అప్పటికే యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్న జాలంధరునికి వృందా ఈ విషయం చెప్పింది.
వృందోవాచ। నాథ యుద్ధం న కర్తవ్యం రాజేంద్ర కుత్సయోగినా । మనో నివర్త్యతాం పశ్య ప్రవృత్తం పార్వతీం ప్రతి
వృందా ఇలా చెప్పింది: ప్రభూ, ఆ రాజుతో, ఆ తక్కువ యోగితో యుద్ధం చేయకూడదు. మనసును వదిలేయండి. చూడండి, పార్వతీ ఇప్పటికే ఆలోచనలో పడిపోయింది.
గౌరీం త్వం వాంఛసి కస్మాత్పార్వతీ కిం మమాధికా । తపస్వినీ నిరాలంబా సంసక్తా స్థాణవే సదా
గౌరీని నీవెందుకు కోరుతున్నావు? పార్వతీ నాకు ఏం ఎక్కువ? ఆమె తపస్సు చేసేవారు, ఎవరి ఆధారమూ లేని వారు, ఎప్పుడూ స్థాణువు దగ్గరే ఉంటారు.
సుతానురాగిణీ వంధ్యా తతః కృత్రిమపుత్రికా । వృథాస్తుతా నారదేన తాం త్యజస్వ భజస్వ మామ్
ఆమె కుమార ప్రేమతో ఉన్నా, సంతానం లేని వారు, అందుకే కల్పిత కుమార్తెను కలిగి ఉంది. నారదుడు వృథాగా ఆమెను పొగిడాడు. ఆమెను వదిలిపెట్టి నన్ను స్వీకరించు.
ఇతి వృందావచః శ్రుత్వా ప్రత్యువాచార్ణవాత్మజః । అదృష్ట్వా పార్వతీరూపం మచ్చేతో న నివర్తతే
వృందా మాటలు విన్న అర్ణవుని కుమారుడు ఇలా అన్నాడు: పార్వతీ రూపాన్ని నేను చూడకపోతే నా మనసు ఎప్పటికీ వదలదు.
వృందే త్వయా జనపదో రాజధానీ ప్రపాల్యతామ్ । స్మర్తవ్యోఽహం సదా చండి యది మాం హంతి శంకరః
వృందా, నువ్వే రాజ్యం, రాజధానిని కాపాడాలి. చండీ, శంకరుడు నన్ను చంపితే నన్ను ఎప్పుడూ గుర్తు పెట్టుకో.
ఇతి భర్తృవచః శ్రుత్వా వృందా హాససమన్వితా । జగామ శిబికారూఢా పీఠం జాలంధరం తదా
భర్త మాటలు విని వృందా చిరునవ్వుతో శిబికలో ఎక్కి, ఆ సమయంలో జాలంధరుని ఆసనానికి వెళ్లింది.
నారద ఉవాచ-। అథ ప్రతస్థే కైలాసం సింధుసూనుర్మహాబలః । మహాపద్మసహస్రాణాం షష్ట్యా సైన్యేన సంవృతః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు: అప్పుడు సముద్రుని బలవంతుడైన కుమారుడు అరువదువేల మహా పద్మపుష్పాల సైన్యంతో కైలాసానికి బయలుదేరాడు.
అత్రాంతరే పరిత్యజ్య కైలాంసం శంకరో గతః । గణపుత్రప్రియాయుక్తః కైలాసం మానసోత్తరమ్
ఈలోగా శంకరుడు కైలాసాన్ని వదిలి, తన కుమారుడు, ప్రియమైన భార్యతో కలసి కైలాస పర్వతం పైభాగానికి వెళ్లిపోయాడు.
జాలంధరస్తతః ప్రాప్తః కైలాసం ప్రథమేఽహని । సేనాః సంస్థాప్య కైలాస ఆలోకనకుతూహలీ
తర్వాత జాలంధరుడు మొదటి రోజునే కైలాసానికి వచ్చి తన సైన్యాలను అక్కడ ఏర్పాటు చేసి, కైలాసాన్ని ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
దివ్యకేసరమందారరజఃపుంజ పరిశ్రితాః । శీతాంబుశీకరాసారైః ప్రభుగ్నా వాంతి వాయవః
అక్కడ దివ్య కేశర, మందార పుష్పాల ధూళితో గాలులు నిండిపోయి, చల్లని నీటి చినుకులతో వీచుతున్నాయి.